Bakugan: Defenders of the Core

Gotta catch’em all!

Το Bakugan είναι μία παιδική τηλεοπτική σειρά, εμπορικά επιτυχημένη στις Η.Π.Α. και τον Καναδά, όπου οι χαρακτήρες που εμφανίζονται μπορούν να χρησιμοποιήσουν βόλους που μετατρέπονται σε τέρατα για τις μονομαχίες που θα κρίνουν την τύχη του πλανήτη. Το Defenders of the Core είναι η δεύτερη προσπάθεια μεταφοράς της σειράς στα videogames, όμως, αυτή η νέα προσπάθεια δεν θυμίζει τίτλους με κάρτες που περιέχουν τέρατα και παγίδες, όπως το πρώτο Bakugan.  Εδώ ελέγχουμε τα ίδια τα τέρατα σε ένα απλό παιχνίδι δράσης.

Τεχνικός τομέας: Συμπαθητικό αλλά ξεπερασμένο

Οπτικά, το Defenders of the Core χρησιμοποιεί ένα αρκετά ελκυστικό art direction, το οποίο όμως δεν μπορεί να κρύψει για πολύ ώρα ότι η έκδοση που κυκλοφορεί για Xbox 360 και PS3 είναι ένα απλό port της έκδοσης Wii. O οπτικός τομέας είναι πολύχρωμος και αρκετά όμορφος, ειδικά για το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Βέβαια, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι τα περιβάλλοντα είναι σχεδιασμένα με υπερβολική απλότητα, άδεια και πολλές φορές προχειροφτιαγμένα. Όσον αφορά στον ηχητικό τομέα, το αγγλικό voice over είναι αρκετά ικανοποιητικό, αλλά τα ηχητικά εφέ είναι μέτρια.

Πράγματα απλά, λίγα και ξεπερασμένα

Το Bakugan: Defenders of the Core περιέχει ένα story mode που διαρκεί 5 με 6 ώρες. Η ιστορία είναι εντελώς αδιάφορη για κάποιον ενήλικα και το κοινό το οποίο -θεωρητικά- ενδιαφέρεται, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπορεί να την παρακολουθήσει αφού δεν θα γνωρίζει αγγλικά. Το story mode χωρίζεται σε δύο μέρη, την εξερεύνηση και τις μάχες. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους πρέπει να μεταβούμε από το σημείο Α στο σημείο Β, αποφεύγοντας τους εχθρούς και συλλέγοντας θησαυρούς. Η πορεία μας είναι μία ευθεία γραμμή και οι αντίπαλοι δεν έχουν ΑΙ, απλά ακολουθούν μία συγκεκριμένη διαδρομή.

Μπορούμε να δούμε το οπτικό πεδίο των εχθρών, και όσο προχωρούμε στην περιπέτεια, αποκτάμε τη δυνατότητα να γίνουμε για λίγο αόρατοι ή να φορέσουμε τα ειδικά γυαλιά που μας επιτρέπουν να δούμε και να αποφύγουμε τις παγίδες που μας κλείνουν το δρόμο. Αν μας πιάσουν, απλά ξεκινάμε μισό βήμα πιο πίσω, χωρίς ποινή και ξαναπροσπαθούμε.

Το gameplay σε αυτό το μέρος του παιχνιδιού είναι υπερβολικά παρωχημένο και απλοϊκό. Σίγουρα το Bakugan απευθύνεται σε μικρές ηλικίες, αλλά έχουμε τις αμφιβολίες μας για το πόσο ακόμα και τα μικρά παιδιά θα βρουν πρόκληση και ενδιαφέρον σε αυτό το μέρος του παιχνιδιού. Γενικότερα, το ηλικιακό κοινό του franchise μάλλον αποτελεί δικαιολογία για τη χαμηλή ποιότητα του τίτλου, παρά πραγματικός λόγος, αφού αλλά "παιδικά" παιχνίδια έχουν αποδείξει ότι δεν χρειάζεται να υποτιμάται σε τόσο μεγάλο βαθμό η νοημοσύνη των παιδιών.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι αν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω για οποιονδήποτε λόγο, η κάμερα δυσκολεύει αρκετά τα πράγματα. Το μέρος αυτό του παιχνιδιού δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο και το μόνο που κάνει είναι να αυξάνει λίγο τη γενικότερη διάρκεια.

Το βασικότερο χαρακτηριστικό του Defenders of the Core είναι, φυσικά, οι μάχες. Έτσι, μπορούμε να πάρουμε τον έλεγχο είκοσι Bakugan, από τα οποία περίπου τα μισά είναι αναβαθμισμένες και παρόμοιες εκδόσεις των βασικών τεράτων. Κάποια μπορούν και πετούν, άλλα εξειδικεύονται στις μάχες σώμα με σώμα και άλλα στις ενεργειακές ριπές που μπορούν να εξαπολύσουν. Κατά τη διάρκεια της μάχης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και ειδικές κάρτες, οι οποίες περιέχουν αμυντικές και επιθετικές ικανότητες, ενώ σκοπός μας είναι να σκοτώσουμε τους αντιπάλους πριν καταφέρουν να καταστρέψουν τη βάση μας.

{PAGE_BREAK}

Στο έργο μας μπορούν να βοηθήσουν οι πύργοι που μπορούμε να χτίσουμε σε συγκεκριμένες θέσεις στο χάρτη του παιχνιδιού, πύργοι που μας γιατρεύουν και χτυπάνε τους αντιπάλους. Είναι σημαντικό να επιλέξουμε πύργους που έχουν πλεονέκτημα απέναντι στους εχθρούς του κάθε επιπέδου, κάτι που ισχύει και για το Bakugan μας. Σε γενικές γραμμές, έχουμε να κάνουμε με ένα απλό παιχνίδι δράσης με έντονο button mashing. Αν θέλουμε μπορούμε να αναβαθμίσουμε τα Bakugan μας, ενώ μπορούμε να ξαναδώσουμε μάχες που έχουμε ήδη κερδίσει ώστε να αποκτήσουμε επιπλέον χρήματα. Όσο προχωράει η ιστορία και αυξάνεται ο ρυθμός, εμφανίζονται κάποια προβλήματα με την κάμερα, κυρίως επειδή κλειδώνουμε στο στόχο μας μόνο χειροκίνητα.

Έτσι, αν κάποιος εχθρός, διαφορετικός από αυτόν που στοχεύουμε, έρθει δίπλα ή πίσω μας και μας χτυπάει, για να τον αντιμετωπίσουμε πρέπει να πατήσουμε το κουμπί της στόχευσης αρκετές φορές ώστε να τον βρούμε. Αυτό είναι αρκετά εκνευριστικό όταν υπάρχουν πολύ εχθροί στην οθόνη και υπάρχουν περιπτώσεις που οι αντίπαλοι καταστρέφουν τη βάση μας χωρίς να προλάβουμε να κάνουμε τίποτα. Αν όλα τα προαναφερθέντα προβλήματα δεν φαντάζουν τόσο σημαντικά, η απόλυτη απογοήτευση έρχεται όταν διαπιστώνουμει ότι το παιχνίδι γίνεται γρήγορα επαναλαμβανόμενο και βαρετό.

{VIDEO_1}

Συμπεράσματα

Το Bakugan: Defenders of the Core δεν είναι κακό παιχνίδι. Απλά οι δημιουργοί δεν προσπάθησαν και τελικά παρέδωσαν ένα παιχνίδι που κάνει ελάχιστα πράγματα. Και κατά συνέπεια, δεν μπορεί να γίνει ανταγωνιστικό. Ο τομέας με την εξερεύνηση και το "stealth" στοιχείο μας ταξίδεψε πολλά χρόνια πίσω, και υπάρχει…απλά για να υπάρχει. Οι μάχες είναι απλές, βαρετές και χωρίς κάτι το ιδιαίτερο, ενώ σε όλο το story έχουμε μόνο 15 συγκρούσεις, κατά τις οποίες οι μηχανισμοί του παιχνιδιού δεν εξελίσσονται, αλλά επαναλαμβάνονται και κουράζουν. Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι διατίθεται και μία αρένα για μάχες μέχρι τεσσσάρων χαρακτήρων -δύο παικτών σε split screen και δύο παικτών που ελέγχει η ΑΙ.

Όσοι γνωρίζουν το franchise ίσως αξίζει να του ρίξουν μια ματιά, αλλά οι υπόλοιποι ας μείνουν μακριά.

Νίκος Καβακλής