E3 2011
Modern hardware
Modern hardware
Η αλήθεια είναι ότι δεν μας πολυ-αρέσει η τάση που θέλει τους τρεις μεγίστους φωστήρες (βρείτε το reference) του gaming να διαγωνίζονται κάθε χρόνο στην E3 για το ποιος είχε την καλύτερη παρουσία στην press conference του. Ωστόσο, αν ήμασταν αναγκασμένοι να ανακηρύξουμε κάποιον νικητή (κι όταν λέμε αναγκασμένοι εννοούμε να ήμασταν δεμένοι σε μια καρέκλα με έναν τσιμεντόλιθο πάνω από το κεφάλι μας και ένα κερί να καίει σιγά σιγά το σκοινί που τον κρατά), θα έπρεπε να πούμε ότι το “τρόπαιο” αυτή τη χρονιά ανήκε στην Nintendo.
Nintendo: Χαλαρό καφεδάκι
Ο “παππούς” των videogames έκανε ίσως την πιο δραστική στροφή από την ανακοίνωση του Wii, παρουσιάζοντας την νέα της κονσόλα, το Wii U. Ενδεχομένως η πιο σημαντική ανακοίνωση της φετινής E3, το πρώην γνωστό ως Project Café αποδείχθηκε τελικά μια κονσόλα που, θεωρητικά τουλάχιστον, εισάγει την Nintendo στην τρέχουσα γενιά παιχνιδιών – η ανακοίνωση ότι τίτλοι όπως τα Metro: Last Light, Battlefield 3, Darksiders II, Aliens: Colonial Marines, που συνδέονταν ως τώρα με τις “μεγάλες” κονσόλες τρέχουσας γενιάς, και η παρουσία του John Riccitiello (λεπτομέρεια που δεν είδατε στην live μετάδοση: το tele-prompter έγραψε το όνομά του “Rick-a-tello”, ώστε να μπορέσει ο Satoru Iwata να το προφέρει σωστά με μεγαλύτερη ευκολία) της EA στη σκηνή, για να ανακοινώσει ότι “δεν βλέπουμε την ώρα να δούμε τα παιχνίδια της EA στο νέο σύστημα”, έδωσαν το ξεκάθαρο μήνυμα: το Wii U θα διαθέτει το βάρος που στερήθηκε το Wii για τους hardcore παίκτες.
Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι η Nintendo ίσως παρουσίασε το νέο μηχάνημα πολύ νωρίς – δεν γνωρίζουμε τεχνικά χαρακτηριστικά γι’αυτό, ενώ καλά-καλά δεν είδαμε την ίδια την κονσόλα, κάτι που, απ’ό,τι φαίνεται, απέτυχε να πείσει όσους δεν βρίσκονταν στην έκθεση και δεν την είδαν από κοντά. Η παρουσίαση επικεντρώθηκε στο χειριστήριο του Wii U, το οποίο αποτελεί ταυτόχρονα χειριστήριο και ταμπλέτα με οθόνη αφής, ενώ διατηρεί τις motion sensing λειτουργίες που διέθετε και το Wii remote.
Περιέργως για το μέγεθός του, το χειριστήριο ήταν πολύ βολικό στα χέρια μας και πολύ ελαφρύ, ενώ είναι πολύ εύκολο να αλλάζει κανείς από τα πλήκτρα στην οθόνη αφής. Για να λυθεί η παρεξήγηση που μπορεί να δημιουργήθηκε, το χειριστήριο μπορεί να συνεχίσει να απεικονίζει το παιχνίδι στην οθόνη του ακόμη και όταν η τηλεόραση έχει σβήσει, αλλά απλώς stream-άρει το περιεχόμενο από την κονσόλα – γι’αυτό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά σαν φορητή κονσόλα εκτός σπιτιού. Η Nintendo, λοιπόν, επιχειρεί να πάρει πίσω τους πελάτες που έχασε όταν το Wii επικεντρώθηκε στην casual εμπειρία, ενώ με την διατήρηση του brand του Wii στην νέα κονσόλα και την εγγύηση ότι ό,τι software και hardware υπάρχει για το Wii θα λειτουργεί και στο Wii U, ελπίζει ότι θα κρατήσει και το casual κοινό που κατέκτησε. Είναι ένα στοίχημα του οποίου την έκβαση θα δούμε σύντομα.
Sony: Moving ahead
Η Sony, από την πλευρά της, είχε μια αξιοπρεπή παρουσία – έχοντας μόλις βγει από μια κρίση μεγατόνων, με την παραβίαση του PSN, η αντιμετώπιση του Jack Tretton ήταν αυτή ακριβώς που έπρεπε να είναι. Απολογήθηκε στους χρήστες, ευχαρίστησε τους developers με τους οποίους συνεργάζεται η Sony και στράφηκε προς το μέλλον. Το οποίο μέλλον είναι αρκετά ενδιαφέρον, καθώς και η Sony είχε την δική της νέα κονσόλα να παρουσιάσει.
Το NGP μετονομάστηκε σε PlayStation Vita, ένα όνομα που θα συνηθίσουμε όπως έχουμε συνηθίσει και όλα τα άλλα (αφού συνηθίσαμε το Wii, δεν μας σταματάει τίποτα!), και με αυτό η Sony επιτίθεται κατά μέτωπο στην φορητή ψυχαγωγία, παρουσιάζοντας ένα πανίσχυρο μηχάνημα που δείχνει να μπορεί να αναπαράγει gaming εμπειρίες εφάμιλλες του PS3, τόσο με την υπολογιστική ισχύ του όσο και με τους δύο αναλογικούς μοχλούς, ενώ οι επιφάνειες αφής του ανοίγουν τον δρόμο για νέες ιδέες. Και με κόστος που ξεκινά από τα 249 ευρώ.
Αναπόφευκτα, η Sony έριξε βάρος στις τεχνολογίες Move και 3D, μια και όπως και η Microsoft, αντιμετωπίζει την πρόκληση να πείσει το καταναλωτικό κοινό ότι αξίζει να ασχοληθεί μαζί τους – κάτι που μπορεί να γίνει μόνο δίνοντας στον κόσμο περιεχόμενο το οποίο να δικαιολογεί την χρήση των τεχνολογιών αυτών. Το σπρώξιμο του 3D περιλάμβανε την ενδιαφέρουσα απόφασή της να παρουσιάσει μια 3D τηλεόραση 24” με το σήμα του PlayStation, ώστε να κάνει την τεχνολογία προσιτή ακόμη και στον μέσο καταναλωτή, ενώ περάσαμε μεγάλο μέρος της συνέντευξης τύπου φορώντας τα ειδικά 3D γυαλιά, για να παρακολουθήσουμε πολλά από τα demo.
Το Move φαίνεται πως θα αξιοποιηθεί τόσο σε casual παιχνίδια όπως το Medieval Moves, όσο και σε πιο core εμπειρίες όπως το νέο Star Trek παιχνίδι (με phaser attachment, εννοείται) και, απρόσμενα, το BioShock Infinite. Όπως και με όλα τα υπόλοιπα, ο χρόνος θα δείξει αν και πόσο αξίζει να ασχοληθούμε περισσότερο με αυτή την πλευρά του gaming. Η Sony επίσης, έδειξε πως παίζει το χαρτί των exclusives πολύ πιο επιθετικά από την Microsoft, τόσο με την ανακοίνωση του πολυαναμενόμενου Dust 514 αποκλειστικά για το PS3, όσο και με αποκλειστικό περιεχόμενο για multiplatform τίτλους όπως το SSX, το Saints Row: The Third, το NFS: The Run και το Battlefield 3.
Η άποψή μας γενικώς για τέτοιου είδους κινήσεις και γενικώς για αποκλειστικούς τίτλους σε πλατφόρμες δεν είναι και η καλύτερη, μια και η διάσπαση της αγοράς που δημιουργούν είναι μεγάλη και σπάνια συμφέρουσα από εμπορικής άποψης, αλλά η πραγματικότητα της βιομηχανίας δυστυχώς επιβάλλει κάτι τέτοιο. Το βασικό, πάντως, είναι ότι η Sony ολοκλήρωσε την συνέντευξη Τύπου της αφήνοντας την εντύπωση ότι έχει ένα αρκετά ξεκάθαρο όραμα για το πού θέλει να κινηθεί με τη φίρμα του PlayStation και βέβαια να αφήσει πίσω της το ατυχές επεισόδιο του PSN.
{PAGE_BREAK}
Microsoft: Κρίση ταυτότητας
Ένα ξεκάθαρο όραμα ήταν αυτό που έδειχνε να λείπει από την Microsoft, στην ίσως πιο απογοητευτική press conference φέτος. Το Redmond δείχνει τόσο αποφασισμένο να σπρώξει το Kinect, τις social λειτουργίες του, τα casual παιχνίδια του και τα multimedia χαρακτηριστικά του Xbox 360 και του Xbox Live, που πραγματικά δημιούργησε ερωτηματικά σχετικά με το αν η Microsoft θυμάται ότι το 360 είναι παιχνιδοκονσόλα. Από την άλλη, βέβαια, είναι προφανές ότι θεωρεί ότι έχει κατακτήσει το core κοινό ήδη (το οποίο, όσο και αν δυσανασχετεί, θα δει στην κονσόλα αποκλειστικούς τίτλους, όπως το Gears of War 3, το Halo: Combat Evolved Anniversary και το Halo 4, και multi-platform κυκλοφορίες όπως τα Mass Effect 3, FIFA 12 και Tomb Raider).
Από την άλλη, θέλει τόσο το casual κοινό που καταγοήτευσε η Nintendo, όσο και να πείσει ότι το Xbox 360 είναι ένα lifestyle gadget, με την ενσωμάτωση λειτουργιών του Netflix, του YouTube, των live στοιχημάτων σε αγώνες του UFC, αλλά και της πλατφόρμας αναζήτησης Bing με τη χρήση των φωνητικών δυνατοτήτων του Kinect.
Το πρόβλημα, θεωρούμε, δεν είναι η casual κατεύθυνση του Kinect αυτή καθαυτή, αλλά η αδέξια προσπάθεια της Microsoft να προσελκύσει το εν λόγω κοινό, διαπράττοντας, ουσιαστικά, τα ίδια λάθη που έκανε η Nintendo όταν κυκλοφόρησε το Wii. Όπως και με το 3D και το Move της Sony, το κοινό θα κατευθυνθεί προς την τεχνολογία του Kinect εφόσον υπάρχει γι’αυτό το κατάλληλο περιεχόμενο. Με κινήσεις όπως τα παιδάκια με τις χαριτωμένες και χιλιο-προβαρισμένες ατάκες και τις lifestyle φωτογραφίες των “εξομοιωμένων οικογενειών” (copyright, ο ανεπανάληπτος Tim Schafer), δεν πείθεται κανείς. Ευτυχώς, ο πάντα αστείρευτος Tim Schafer έδωσε μια πνοή ελπίδας για τον casual τομέα του 360 με το Once Upon a Monster, ένα casual παιδικό παιχνίδι για το Kinect, βασισμένο στην θρυλική παιδική εκπομπή Sesame Street, που δείχνει ότι μπορεί να υπάρχει εξυπνάδα και μεράκι και σε αυτόν τον τομέα του gaming.
Αντίθετα, προσπάθειες εισαγωγής του Kinect σε παιχνίδια όπως το Mass Effect 3 και το Ghost Recon: Future Soldier, δείχνουν ενδιαφέρουσες μεν, αλλά όπως το ίδιο το Kinect, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε ως Project Natal, θα πρέπει να αποδειχθούν στην πράξη και όχι σε προβαρισμένα demo.
Let the games begin
Όμως η E3 δεν είναι μόνο οι press conferences. Ε3 είναι τα παιχνίδια και, από αυτή την άποψη, η έκθεση δεν απογοήτευσε ούτε και φέτος. Πολλοί ίσως να θεωρούν την φετινή εκδήλωση μέτρια, καθώς δεν περιείχε πολλές ανακοινώσεις ολοκαίνουριων τίτλων, αλλά φιλοξενούσε ήδη γνωστούς. Αυτό το συναίσθημα όντως υπήρχε στο φετινό showfloor, όμως από την άλλη, φιλοξενήθηκαν σε playable ή έστω demo μορφή τόσα πολλά παιχνίδια, που αφενός ήταν αδύνατον να μείνουμε παραπονεμένοι, αφετέρου δεν υπήρχε χρόνος να τα δούμε όλα – το σίγουρο, όμως, είναι ότι αργά ή γρήγορα, όλα θα περάσουν από την οθόνη σας μέσω του GO. Στις ημέρες που θα ακολουθήσουν, θα μπορέσετε να διαβάσετε αναλυτικά previews για τίτλους όπως τα νέα Tomb Raider, Hitman: Absolution, Metro: Last Light, Skyrim, Asura’s Wrath, Mass Effect 3 και πολλά άλλα.
Στο μεταξύ, κάποια από τα πιο χτυπητά νέα παιχνίδια που ανακοινώθηκαν περιλάμβαναν τα Far Cry 3, Sly Cooper: Thieves in Time, το νέο multiplatform παιχνίδι της Insomniac με τίτλο Overstrike, το πολύ συμπαθές Rayman Origins, το Tarantino-ειδές Brothers in Arms: Furious 4 από την Gearbox, και μια πληθώρα νέων κυκλοφοριών για το “διψασμένο” για games 3DS, ανάμεσά τους τα Super Mario 3D, Mario Kart 3D, Luigi’s Mansion 2, Tekken 3D, αλλά και κυκλοφοριών τις οποίες γνωρίζαμε αλλά δεν βλέπαμε να πλησιάζουν, όπως τα Kid Icarus: Uprising, Starfox 3D και, προς χαρά πολλών, Cave Story 3D.
Παράλληλα, οι publishers προσπαθούν όλο και περισσότερο να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες που δίνει το internet και η πληθώρα διασυνδεδεμένων συσκευών, τόσο με υπηρεσίες όπως το CoD Elite όσο και η ψηφιακή πλατφόρμα Origin της EA, την οποία οι εκπρόσωποί της δεν έπαψαν να διαφημίζουν και να διαδίδουν, καθώς ο publisher προσπαθεί να μπει δυναμικά στον χώρο της ψηφιακής διανομής και διασύνδεσης (εντελώς δωρεάν, όπως δεν παρέλειψε να αναφέρει η εταιρεία με κάθε ευκαιρία, σε ξεκάθαρη πρόκληση προς την Activision).
Σε γενικές γραμμές, επρόκειτο για μια χρονιά που ίσως απογοήτευσε τους gamers που ήθελαν περισσότερους νέους τίτλους, όμως η ενέργεια που δημιούργησαν οι νέες πλατφόρμες στο showfloor τροφοδοτούσε ένα συναρπαστικό κλίμα – παρά τις αμφιβολίες, θα είναι τουλάχιστον συναρπαστικό να δούμε πώς μπορεί το Wii U να σταθεί δίπλα στις ήδη εδραιωμένες κονσόλες τρέχουσας γενιάς και αν έχει να προσφέρει το κάτι παραπάνω.
Το PS Vita, από την άλλη, έχει μπροστά του τον δύσκολο δρόμο που έχει και το 3DS: να προσφέρει φορητή ψυχαγωγία σε full price, ανταγωνιζόμενο τα smartphones και το παντοδύναμο iPad με τις πάμφθηνες εφαρμογές τους. Τουλάχιστον, ό,τι και να φέρει η E3 της επόμενης χρονιάς (ενδεχόμενη ανακοίνωση νέων συστημάτων;), η τρέχουσα γενιά έχει ακόμη πολλά να πει και πολλούς και συναρπαστικούς τίτλους για μας. Και του χρόνου λοιπόν.
Μιχάλης Τέγος
Όλες οι ειδήσεις, τα hands on, τα previews και τα άρθρα σχετικά με την έκθεση Ε3, βρίσκονται συγκεντρωμένα στον ειδικά διαμορφωμένο τομέα του GameOver.
{nomultithumb}