Skill, τύχη ή απλώς καλή πρόβλεψη; Πώς σκέφτονται οι gamers;

Κανένα παιχνίδι δεν παίζεται χωρίς skill, ελάχιστα όμως βασίζονται αποκλειστικά σε αυτό. Από τα dice rolls στα RPGs μέχρι το loot στα roguelikes και τα crits στα FPS, η τύχη είναι πάντα παρούσα. Κι αυτό που γεφυρώνει ικανότητα και τύχη δεν είναι άλλο από την πρόβλεψη.

Οι gamers μαθαίνουν να κινούνται σε κόσμους όπου η αβεβαιότητα είναι ενσωματωμένη στο σύστημα, αναζητώντας τρόπους να γυρίσουν τις πιθανότητες υπέρ τους και παίρνοντας συχνά αποφάσεις υπό πίεση. Αυτή η διαρκής τριβή με το ρίσκο και την εκτίμηση πιθανοτήτων διαμορφώνει ένα mindset που δεν απενεργοποιείται όταν κλείνεις το PC.

Skill vs RNG στα games

Όταν οι πιθανότητες ενός critical hit είναι 95% κι ωστόσο αποτυγχάνεις, δεν τα βάζεις τόσο με τη μοίρα σου όσο με το «κακό RNG». Η τυχαιότητα είναι ενσωματωμένη στο design της πλειονότητας των παιχνιδιών, λειτουργώντας ως μηχανισμός που κρατά το gameplay απρόβλεπτο και ζωντανό. Αυτό, φυσικά, απαιτεί από τον παίκτη να προσαρμόζεται διαρκώς.

Οι gamers ουσιαστικά εξοικειώνονται με το γεγονός ότι δεν ελέγχουν τα πάντα και, ακριβώς γι’ αυτό, προσπαθούν να περιορίσουν την αβεβαιότητα όπου μπορούν. Μέσα από σωστό timing και positioning, στρατηγική διαχείριση πόρων (gold, mana, ammo, inventory, HP κ.λπ.) και γρήγορη λήψη αποφάσεων, μετατοπίζουν το βάρος από την τύχη στην ικανότητά τους.

Γιατί οι gamers πιστεύουν ότι «το έχουν»;

Όταν γράφεις χιλιόμετρα σε ένα παιχνίδι, αποκτάς το πιο κρίσιμο απ’ όλα τα assets: εμπειρία. Μέσα από χιλιάδες ώρες gameplay, μαθαίνεις να αναγνωρίζεις μοτίβα και να διακρίνεις τη δομή πίσω από το φαινομενικό χάος. Έρευνα του πανεπιστημίου του Ρότσεστερ έχει δείξει, μάλιστα, πως η ενασχόληση με video games μπορεί να βελτιώσει την ικανότητα του εγκεφάλου να συλλέγει οπτικές και ακουστικές πληροφορίες και να τις μετατρέπει σε ταχύτερες πιθανολογικές εκτιμήσεις.

Είναι ακριβώς αυτή η γνώση, η προερχόμενη από την έκθεση σε επαναλαμβανόμενα σενάρια, που γεννά αυτοπεποίθηση στους gamers. Όπως συμβαίνει και με τα προγνωστικά στοιχήματος, όπου η συστηματική ενασχόληση δημιουργεί την πεποίθηση ότι μπορείς να κάνεις πιο εύστοχες προβλέψεις – όχι επειδή ελέγχεις το αποτέλεσμα, αλλά επειδή εντοπίζεις μοτίβα και κατανοείς καλύτερα τις πιθανότητες.

Από το gaming στην πραγματικότητα

Ο τρόπος σκέψης και τα skills που αποκτά ένας gamer δεν εξαφανίζονται όταν σβήνει η οθόνη. Ο εγκέφαλος εκπαιδεύεται στη συλλογή και ανάλυση στοιχείων, στην εκτίμηση ρίσκου και στην αλλαγή στρατηγικής όταν τα δεδομένα αλλάζουν. Η εξοικείωση με την αβεβαιότητα, η ανάγκη να σταθμίζεις επιλογές και να αλλάζεις πλάνο όταν κάτι δεν δουλεύει περνούν και στην καθημερινότητα.

Άλλωστε, η καριέρα, οι σχέσεις και κάθε άλλη πτυχή της ζωής θέλουν, όπως και το gaming, έναν συνδυασμό ικανοτήτων, πρόβλεψης και τύχης, χωρίς να προσφέρουν από την πλευρά τους εγγυημένα αποτελέσματα. Ο gamer είναι ήδη εξοικειωμένος με την ιδέα ότι μπορεί να τα κάνει όλα σωστά και πάλι να μην του βγει.

Στην πράξη, αυτό που έχει μάθει ένας gamer είναι ότι δεν μπορεί να ελέγξει τα πάντα. Μπορεί, όμως, να προσαρμόζεται, να αξιοποιεί τα skills του και να αλλάζει προσέγγιση για να βελτιώσει τις πιθανότητές του, αντί να επιμένει σε μια στρατηγική που έχει ήδη αποτύχει.