Xenonauts 2 | Review

Όταν το 1994 ο Julian Gollop κυκλοφορούσε το UFO: Enemy Unknown (γνωστό ως X-Com: UFO Defense), δεν δημιουργούσε απλώς ένα παιχνίδι, θεμελίωνε μια ολόκληρη φιλοσοφία γύρω από τη στρατηγική, τον τρόμο του αγνώστου και τη διαχείριση της απόλυτης κρίσης. Δεκαετίες αργότερα, η Firaxis και ο Jake Solomon έφεραν το franchise στη σύγχρονη εποχή με τα εξαιρετικά reboots τους.

Ωστόσο, για μια μερίδα σκληροπυρηνικών οπαδών, κάτι «χάθηκε στη μετάφραση». Η πολυπλοκότητα απλοποιήθηκε, η κλίμακα μειώθηκε και οι στρατιώτες μετατράπηκαν από αναλώσιμοι επαγγελματίες σε υπερήρωες με μαγικές ικανότητες. Ουσιαστικά, το franchise έκανε τη μετάβαση από τον απόλυτο τρόμο των Starship Troopers, όπου η ανθρωπότητα είναι απλώς κρέας για τα κανόνια των εντόμων, στην “one-man-army” λογική του Master Chief, όπου ο εχθρός μοιάζει πλέον με απλό εμπόδιο παρά με υπαρξιακή απειλή.

Το Xenonauts 2 της Goldhawk Interactive δεν είναι απλώς ένας “X-Com like” τίτλος. Είναι ο ουσιαστικός, πνευματικός διάδοχος εκείνης της αρχικής εμπειρίας του 1994. Μετά από τρία χρόνια σε κατάσταση Early Access, ένα διάστημα που αποδείχθηκε ευεργετικό, καθώς έδωσε στην ομάδα ανάπτυξης τον χρόνο να παραδώσει μια σταθερή, στιβαρή και απόλυτα ισορροπημένη εμπειρία, είναι έτοιμο. Με την επίσημη κυκλοφορία του στις 2 Απριλίου, το παιχνίδι δηλώνει πλέον βροντερό παρών, αποδεικνύοντας πως η “παλιά σχολή” όχι μόνο αντέχει, αλλά είναι πιο επίκαιρη και relevant από ποτέ.

Βρισκόμαστε στο 2009, αλλά ο κόσμος δεν είναι αυτός που γνωρίζουμε, δεν είναι ο κόσμος του Fukuyama και του “Τέλους της Ιστορίας” (μια πρόβλεψη που, μεταξύ μας, δεν πήγε και πολύ καλά). Σε αυτή την παράλληλη πραγματικότητα, η Ιστορία αρνείται να τελειώσει: ο Ψυχρός Πόλεμος δεν έληξε ποτέ, το Τείχος του Βερολίνου παραμένει όρθιο και η Σοβιετική Ένωση συνεχίζει να αποτελεί μια υπολογίσιμη δύναμη, κρατώντας την παγκόσμια ένταση στο ζενίθ.

Μέσα σε αυτό το κλίμα παγκόσμιας καχυποψίας, μια εξωγήινη απειλή αρχίζει να εκδηλώνεται. Οι εξωγήινοι δεν επιτίθενται με μια κατά μέτωπο εισβολή τύπου Independence Day. Αντιθέτως, λειτουργούν υποχθόνια. Διεισδύουν στις κυβερνήσεις, χειραγωγούν πολιτικούς και χρησιμοποιούν ανθρώπινες factions για να προετοιμάσουν το έδαφος.

Εσείς αναλαμβάνετε τη διοίκηση των Xenonauts, μιας μυστικής οργάνωσης που λειτουργεί στις σκιές, συχνά με ελάχιστη υποστήριξη, προσπαθώντας να ενώσετε τα κομμάτια ενός παζλ που οι κυβερνήσεις προτιμούν να αγνοούν. Αυτή η ατμόσφαιρα «ανταρτοπολέμου» (global insurgency) είναι που δίνει στον τίτλο μια μοναδική, “blue-collar” αίσθηση. Δεν είστε οι εκλεκτοί της ανθρωπότητας, είστε η τελευταία γραμμή άμυνας που παλεύει με ψίχουλα ενάντια σε έναν τεχνολογικά ανώτερο εισβολέα.

Η βασική διαφορά του Xenonauts 2 από τα σύγχρονα reboots της Firaxis εντοπίζεται στο Geoscape, το στρατηγικό επίπεδο διαχείρισης, όπου το παιχνίδι είναι αισθητά πιο περίπλοκο και φιλόδοξο. Ενώ στα σύγχρονα XCOM η παρουσίαση έχει μια έντονη κινηματογραφική λογική, με εντυπωσιακά cutscenes, δραματικές εισαγωγές εχθρών και φαντασμαγορικά εφέ που σε κάνουν να νιώθεις πρωταγωνιστής σε blockbuster, το Xenonauts 2 επιλέγει έναν πιο λιτό και «στεγνό» δρόμο, εστιάζοντας στην ουσία της διαχείρισης.

Η περιπέτεια ξεκινά με την τοποθέτηση της πρώτης σας βάσης, μια επιλογή καθόριστικής σημασίας, καθώς πρέπει να ζυγίσετε το κόστος ίδρυσης ανά περιοχή και τα συγκεκριμένα regional bonuses κάθε ηπείρου. Η κάλυψη των ραντάρ σας είναι ο μοναδικός τρόπος να αναχαιτίσετε τον πανικό, και μέσα στη βάση καλείστε να λειτουργήσετε ως ο απόλυτος διαχειριστής κρίσεων: από τους επιστήμονες που πασχίζουν για την αντίστροφη μηχανική της εξωγήινης τεχνολογίας και τους μηχανικούς που κατασκευάζουν το νέο σας οπλοστάσιο, μέχρι την εκπαίδευση των στρατιωτών και τον σχεδιασμό των υποδομών, όπως τα υπόστεγα μαχητικών και τις ιατρικές πτέρυγες.

Ο κεντρικός μηχανισμός πίεσης είναι το Doom Clock. Οι εξωγήινοι σαρώνουν τους αιθέρες με τα σκάφη τους. Αν αφεθούν ανενόχλητοι, ο πανικός ανεβαίνει, οι κυβερνήσεις καταρρέουν και το παιχνίδι τελειώνει. Η αεροπορική υπεροχή (Air Superiority) είναι το “Α και το Ω” στην πρώτη φάση. Πρέπει να αναχαιτίζετε τα UFO, να τα καταρρίπτετε πάνω από ξηρά για να δημιουργείτε crash sites και να στέλνετε την ομάδα εδάφους για περισυλλογή πόρων.

Σε αυτό το σημείο μπαίνουν στην εξίσωση τα Alien Alloys και το Alenium, οι δύο κρίσιμοι εξωγήινοι πόροι που τροφοδοτούν ολόκληρη την εφοδιαστική σας αλυσίδα και την τεχνολογική σας εξέλιξη. Μαζί με τους άλλους δύο, πιο “πεζούς” αλλά εξίσου αμείλικτους παράγοντες – το χρήμα και τον χρόνο – αποτελούν την τετράδα της επιβίωσής σας. Χωρίς αυτά, η έρευνα βαλτώνει και η ανθρωπότητα καταδικάζεται να αμυνθεί με συμβατικά, σιδερένια όπλα απέναντι σε μια απειλή που μοιάζει να λυγίζει τους νόμους του χρόνου και του χώρου.

Πέρα όμως από τα υλικά και τα καύσιμα, το Xenonauts 2 εισάγει έναν ακόμα καθοριστικό μηχανισμό διαχείρισης: τα Operation Points (OP). Τα OP είναι η στρατηγική σας επιρροή πάνω στον παγκόσμιο χάρτη. Λειτουργούν ως ένα είδος “πολιτικού νομίσματος”, το οποίο παράγεται από τις επιτυχημένες αποστολές, αλλά και «παράγεται καθημερινά», και χρησιμοποιείται για να διαχειριστείτε την υποστήριξη των περιφερειών.

Εδώ το Geoscape αποκτά μια νέα διάσταση, καθώς τα OP σάς επιτρέπουν να στρατολογήσετε Supporters, ανθρώπους-κλειδιά που μπορούν να σας προσφέρουν επιπλέον χρηματοδότηση, πληροφορίες (Intel), επιστήμονες ή μηχανικούς. Είναι το εργαλείο σας για να αντιμετωπίσετε τους εξωγήινους πράκτορες (infiltrators) και να μειώσετε τον πανικό πριν μια περιοχή χαθεί οριστικά. Και αν τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο, τα OP λειτουργούν και ως “κουμπαράς-γουρουνάκι” ανάγκης, που αφού τον «σπάσετε», μπορείτε να τα εξαργυρώσετε για ζεστό χρήμα.

Είναι ένας μηχανισμός που σας αναγκάζει να σκέφτεστε ως γεωπολιτικοί παίκτες: θα επενδύσετε στην επιστημονική γνώση, θα εξαργυρώσετε σε πρώτες ύλες, στον κατευνασμό του πανικού ή θα στρεσάρετε τα ταμεία σας για να κρατήσετε μια κυβέρνηση όρθια για έναν ακόμα μήνα; Κάθε απόφαση μετράει. Όταν το μεταγωγικό σας προσγειώνεται στο πεδίο, το Xenonauts 2 μεταμορφώνεται σε ένα βαθύ, turn-based tactical simulation.

Περνώντας στο πεδίο της μάχης, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να ξεχάσετε το απλοϊκό σύστημα «δύο κινήσεων» (κίνηση-βολή) των σύγχρονων τίτλων. Το Xenonauts 2 μάς επιστρέφει στις ρίζες των Time Units (TU), όπου κάθε στρατιώτης διαθέτει ένα συγκεκριμένο απόθεμα πόντων που ξοδεύεται για κάθε μικρή κίνηση: από το να περπατήσει και να γονατίσει, μέχρι το να στρίψει το σώμα του, να ανοίξει μια πόρτα ή να πυροβολήσει.

Αυτή η προσέγγιση επιβάλλει έναν χειρουργικό προγραμματισμό, καθώς οι βολές καταναλώνουν ένα σταθερό ποσοστό των συνολικών TU. Για παράδειγμα, μια στοχευμένη βολή ενός sniper μπορεί να απαιτεί το 60% των πόντων του, γεγονός που σημαίνει ότι είναι πρακτικά αδύνατο να εκτελέσετε πολλαπλές βολές (ίδιου τύπου) στον ίδιο γύρο. Παράλληλα, η διαχείριση των TU είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το Overwatch, αφού πρέπει πάντα να υπολογίζετε αν θα φυλάξετε πόντους για τον γύρο των εξωγήινων. Αν δεν υπάρχει το απαραίτητο απόθεμα, ο στρατιώτης σας απλώς θα παρακολουθεί αμέτοχος τον εχθρό να τον πλησιάζει.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι Advanced Tactics και η χρήση αναλώσιμων δεν είναι μια πολυτέλεια, αλλά ζήτημα επιβίωσης. Οι smoke grenades γίνονται ο καλύτερος φίλος σας, απαραίτητες για να «κόψετε» το line of sight των εξωγήινων και να διασχίσετε ανοιχτούς χώρους χωρίς να γίνετε σουρωτήρι. Αντίστοιχα, οι flash grenades είναι ζωτικής σημασίας πριν από κάθε έφοδο σε δωμάτιο ή UFO, καθώς μειώνουν τα TU των εχθρών και τους εμποδίζουν να απαντήσουν με reaction fire. Χωρίς τον σωστό συντονισμό αυτών των εργαλείων, το RNG θα σας τιμωρήσει αμείλικτα.

Αυτό το βάθος ενισχύεται από ένα εξαιρετικό σύστημα verticality. Η κατάληψη μιας ταράτσας προσφέρει τεράστιο πλεονέκτημα ορατότητας και ευστοχίας, με την Goldhawk να προσθέτει μια κρίσιμη βελτίωση: την περιστρεφόμενη κάμερα. Σε αντίθεση με τη στατική ισομετρική άποψη του πρώτου παιχνιδιού, τώρα μπορείτε να γυρίσετε τον χάρτη 360 μοίρες, να ελέγξετε κάθε γωνία πίσω από τοίχους και να σχεδιάσετε την επίθεσή σας με απόλυτη ακρίβεια.

Τέλος, τα διαφορετικά Biomes (ζούγκλα, αστικό περιβάλλον, αγροτικές περιοχές) δεν λειτουργούν απλώς ως οπτικά εφέ, αλλά επηρεάζουν δραματικά την τακτική σας. Στο αστικό περιβάλλον οι κλειστοί χώροι επιβάλλουν τη χρήση shotguns, riot shields και άφθονων flashbangs για το απαραίτητο “breaching”. Αντίθετα, στη ζούγκλα, όπου η πυκνή βλάστηση κάνει την ορατότητα δύσκολη και το RNG ακόμα πιο επικίνδυνο, οι smoke grenades αποτελούν τη μοναδική σας εγγύηση για να φτάσετε στην επόμενη κάλυψη ζωντανοί.

Στο XCOM της Firaxis, οι στρατιώτες σταδιακά μετατρέπονται σε ημίθεους. Στο Xenonauts 2, παραμένουν επίμονα άνθρωποι και γοητευτικά αδιάφοροι και generic. Εδώ δεν θα βρείτε δέντρα ικανοτήτων (skill trees) με φανταχτερές «μαγικές» δυνάμεις και ατελείωτα AP που καθαρίζουν την οθόνη σε ένα turn. Οι στρατιώτες ανταμείβονται με badges επειδή επέζησαν από μια σφαγή, επειδή εξουδετέρωσαν κρίσιμους στόχους ή επειδή επέστρεψαν στη βάση με βαριά τραύματα.

Αυτά τα μετάλλια προσφέρουν σταθερά bonuses στα στατιστικά (δύναμη, ακρίβεια, θάρρος κ.ο.κ), δημιουργώντας μια υπέροχη ισορροπία: η απώλεια ενός Corporal με 10 μετάλλια πονάει γιατί νιώθεις το κενό στη δύναμη πυρός, αλλά οι Rookies παραμένουν βιώσιμοι. Η διαφορά δύναμης δεν είναι χαοτική, επιτρέποντάς σας να ενσωματώνετε νέο αίμα χωρίς να καταρρέει η καμπάνια σας, καθώς οι στρατιώτες κερδίζουν πόντους στα στατιστικά απλώς και μόνο με το να είναι επιχειρησιακά ενεργοί η παρκαρισμένοι στην εφεδρεία, οπού και εκεί ανεβαίνουν τα στατιστικά του.

Το πραγματικό βάθος όμως στην εξέλιξη των στρατιωτών κρύβεται στα Loadouts και τη στενή τους σύνδεση με το βάρος (Weight Capacity). Κάθε αντικείμενο που κουβαλά ο στρατιώτης σας (από το πρωτεύον όπλο και τις γεμιστήρες μέχρι τις smoke grenades και τα medkits) έχει συγκεκριμένο βάρος. Αν υπερβείτε το όριο που αντέχει ο στρατιώτης (το οποίο εξαρτάται άμεσα από το Strength του), τότε τα Time Units του μειώνονται δραματικά.

Αυτό δημιουργεί ένα διαρκές τακτικό παζλ, όπου οι κλάσεις (Sniper, Rifleman, Heavy, Shield, Assault) δεν ορίζονται από κλειδωμένα skills, αλλά από τον εξοπλισμό που εσείς επιλέγετε να τους αναθέσετε. Ένας Heavy με πολυβόλο μπορεί να προσφέρει πολύτιμα κατασταλτικά πυρά (suppression), αλλά είναι αναπόφευκτα αργός και δυσκίνητος, ενώ ένας στρατιώτης με Riot Shield είναι απαραίτητος για το άνοιγμα δωματίων, αλλά περιορίζεται στη χρήση πιστολιού και έχει ελάχιστο ελεύθερο χώρο για επιπλέον εφόδια.

Σε αυτό το πλαίσιο, η τεχνολογική ανάπτυξη λειτουργεί συχνά ως δίκοπο μαχαίρι. Καθώς ανακαλύπτετε νέα, ισχυρότερα όπλα Laser και Plasma ή βαρύτερες θωρακίσεις, το βάρος τους αυξάνεται, στήνοντας μια «τεχνολογική παγίδα». Ένα νέο armor μπορεί να προσφέρει κρίσιμη προστασία από τις βολές των Sectons, αλλά αν ο στρατιώτης σας δεν έχει το απαραίτητο Strength, θα φτάσει στην πρώτη γραμμή εξαντλημένος, με ελάχιστα TU για να αντιδράσει. Αυτή η «blue-collar» λογική των logistics μετατρέπει τον εξοπλισμό κάθε μέλους της ομάδας σε μια ιεροτελεστία πριν από κάθε αποστολή: θα δώσετε στον Rifleman σας μια επιπλέον Flashbang για σιγουριά, θυσιάζοντας όμως την απόσταση που μπορεί να διανύσει σε έναν γύρο;

Η σύνδεση της έρευνας με το πεδίο είναι απόλυτη. Κάθε νέα ανακάλυψη στο Engineering δεν είναι απλώς ένα παθητικό bonus, αλλά ένα νέο εργαλείο που αλλάζει ριζικά τον τρόπο που «χτίζετε» την ομάδα σας. Η μετάβαση από τα συμβατικά όπλα στα επόμενα tiers απαιτεί όχι μόνο Alenium και Alloys, αλλά και στρατιώτες ικανούς να σηκώσουν το φυσικό βάρος της νέας τεχνολογίας, καθιστώντας την εκπαίδευση της δύναμης εξίσου κρίσιμη με την ακρίβεια στη βολή.

Η ποικιλία των εχθρών στο Xenonauts 2 είναι εξαιρετική και αποτελεί έναν γνήσιο φόρο τιμής στο pulp sci-fi παρελθόν του είδους. Από τα κλασικά “Grey” ανθρωποειδή (Sectons), που μοιάζουν λες και βγήκαν από αστικό μύθο της δεκαετίας του ’50, μέχρι τους σαυροειδείς πολεμιστές και τα εφιαλτικά Floating Brains που παραμονεύουν μέσα στα UFO για να σε εξοντώσουν με ένα “one-shot” μόλις ανοίξεις την πόρτα, η απειλή είναι διαρκής και πολυμορφική.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην παρουσία των ρομποτικών μονάδων, οι οποίες ανατρέπουν κάθε τακτική που έχετε μάθει απέναντι στους βιολογικούς εχθρούς. Τα ρομπότ δεν γνωρίζουν τι σημαίνει φόβος ή suppression· δεν πρόκειται να οπισθοχωρήσουν, ούτε να χάσουν τα Time Units τους λόγω πανικού. Αυτό απαιτεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, καθώς οι flash grenades και τα αέρια είναι άχρηστα εναντίον τους, αναγκάζοντάς σας να βασιστείτε αποκλειστικά σε βαριά δύναμη πυρός, εκρηκτικά και ηλεκτρομαγνητικά (EMP) όπλα.

Το πραγματικό «ζουμί» της εμπειρίας, όμως, βρίσκεται στην ανακάλυψη μέσω της αιχμαλωσίας. Το να φέρεις έναν εξωγήινο ζωντανό (stunned) στη βάση είναι μια ριψοκίνδυνη διαδικασία, αλλά ταυτόχρονα και η πιο ανταποδοτική για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: τα ζωντανά υποκείμενα είναι η μοναδική πηγή Interrogation Data. Ενώ μια νεκροψία σού δίνει πληροφορίες για τη βιολογία του εχθρού, η ανάκριση ενός ζωντανού αιχμαλώτου ξεκλειδώνει κρίσιμα research bonuses και τεχνολογικά άλματα που δεν μπορούν να επιτευχθούν με κανέναν άλλο τρόπο.

Ένας ζωντανός εξωγήινος μπορεί να «μαρτυρήσει» τα αδύνατα σημεία της θωράκισης των σκαφών τους ή να επιταχύνει την κατανόηση των όπλων Plasma. Αυτό δημιουργεί μια υπέροχη τακτική ένταση: εκεί που θα μπορούσες να εξοντώσεις έναν εχθρό με μια ασφαλή ριπή από μακριά, το παιχνίδι σε δελεάζει να ρισκάρεις, στέλνοντας τους στρατιώτες σου σε απόσταση αναπνοής με ηλεκτροφόρα γκλοπ, μόνο και μόνο για να κερδίσεις αυτό το πολύτιμο πλεονέκτημα στην κούρσα των εξοπλισμών.

Ενώ η κεντρική ιστορία του παιχνιδιού δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας – ακολουθώντας τα γνώριμα μονοπάτια μιας εισβολής – το Lore που αποκαλύπτεται μέσα από τα alien dissections και τις επιστημονικές μελέτες είναι spicy. Μέσα από κείμενα που θυμίζουν τις χρυσές εποχές της επιστημονικής φαντασίας, μαθαίνεις αναπάντεχες λεπτομέρειες: για παράδειγμα, ανακαλύπτεις ότι τα Mantids που σε ταλαιπωρούν στην αρχή είναι στην πραγματικότητα χορτοφάγοι πιλότοι, ή ξεσκεπάζεις τη σκοτεινή ατζέντα των ανθρώπων συνεργατών (human faction) που βοηθούν την εισβολή.

Αυτή η σταδιακή αποδόμηση του αγνώστου μέσω της ψυχρής επιστημονικής παρατήρησης δίνει στο παιχνίδι εξτρά καρύκευμα, κάνοντας κάθε νέα μελέτη να μοιάζει με ένα μικρό κεφάλαιο σε ένα συναρπαστικό pulp περιοδικό του περασμένου αιώνα.

Οπτικά, το Xenonauts 2 δεν πρόκειται να σας εντυπωσιάσει με τα γραφικά του, καθώς παραμένουν λειτουργικά και καθαρά, αλλά ομολογουμένως λιτά. Ωστόσο, πρόκειται για μια απόλυτα συνειδητή επιλογή που υπηρετεί το gameplay: εκεί που η Firaxis δίνει έμφαση στα cinematic kills και στον εντυπωσιασμό, η Goldhawk Interactive ποντάρει τα πάντα στην καθαρότητα της πληροφορίας. Το UI είναι υποδειγματικό, επιτρέποντάς σας να γνωρίζετε ανά πάσα στιγμή το ακριβές ποσοστό επιτυχίας κάθε βολής και την ανάλυση των πιθανοτήτων σας χωρίς περιττά φτιασιδώματα.

Κανένα παιχνίδι δεν είναι τέλειο, και το Xenonauts 2 έχει σημεία που θα τεστάρουν τα νεύρα σας. Το πιο αδύναμο σημείο του τίτλου παραμένει το mini-game των αερομαχιών. Φανταστείτε μια οθόνη ραντάρ όπου καλείστε να κουμαντάρετε τις κουκκίδες των μαχητικών σας ενάντια στα UFO. Παρόλο που προστέθηκαν επιλογές για afterburners και barrel rolls, η υλοποίηση παραμένει άβολη, με έναν χειρισμό που μοιάζει να πολεμάει τον εαυτό του. Είναι φανερό ότι η Goldhawk αναγνώρισε πως αυτό δεν είναι το δυνατό της σημείο, προσφέροντας την επιλογή του Auto-resolve για να γλιτώσετε χρόνο.

Εδώ όμως έγκειται η στρατηγική «παγίδα»: το Auto-resolve είναι συχνά υπερβολικά τιμωρητικό, δίνοντας αποτελέσματα που θα έκαναν ακόμα και τους πρωταγωνιστές από τους «Στραβούς Πιλότους στα F-16» να μοιάζουν με άσσους της αεροπορίας. Στο Xenonauts 2, η απώλεια ενός αεροσκάφους δεν είναι απλώς μια ήττα στο ραντάρ, αλλά μια οικονομική καταστροφή που «πονάει» τρομερά στην τσέπη της οργάνωσης.

Έτσι, καταλήγετε σε ένα διαρκές δίλημμα: θα υποστείτε την άχαρη μικροδιαχείριση των κουκκίδων στο ραντάρ, ελπίζοντας να μη γίνει η δική σας βάση σκηνικό από την ταινία του Charlie Sheen, ή θα εμπιστευτείτε την τύχη σας στην τεχνητή νοημοσύνη, ρισκάροντας να δείτε τα πανάκριβα μαχητικά σας να γίνονται παλιοσίδερα επειδή ο αυτόματος πιλότος αποφάσισε να κάνει τον Topper Harley στην πιο ακατάλληλη στιγμή;

Ένας από τους πιο αμείλικτους μηχανισμούς του παιχνιδιού είναι το οπτικό πεδίο (Field of View) των 90 μοιρών. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια όπου οι στρατιώτες έχουν μια κάπως “βολική” περιφερειακή όραση, εδώ η όραση είναι αυστηρά κατευθυντική. Αυτό σημαίνει πως ό,τι δεν βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του στρατιώτη σας, απλώς δεν υπάρχει. Αυτός ο περιορισμός δημιουργεί μια διαρκή αίσθηση παράνοιας, καθώς η ομίχλη του πολέμου (Fog of War) γίνεται ο μεγαλύτερος εχθρός σας. Θα βρεθείτε συχνά στη δυσάρεστη θέση να δέχεστε “άδικους” θανάτους από εχθρούς που παραμονεύουν στο σκοτάδι ή σε γωνίες που μόλις προσπεράσατε. Οι εξωγήινοι, έχοντας συχνά ανώτερη νυχτερινή όραση ή απλώς καλύτερη τοποθέτηση, μπορούν να σας δουν ενώ εσείς βλέπετε μόνο μαύρο.

Είναι ένας μηχανισμός που σας αναγκάζει να αλλάξετε άρδην τον τρόπο που κινείστε: δεν προελαύνετε ποτέ χωρίς να καλύπτει ο ένας τα νώτα του άλλου και δεν στρίβετε ποτέ σε γωνία χωρίς να ξοδέψετε τα πολύτιμα Time Units σας για να κοιτάξετε δεξιά και αριστερά.

Στο Xenonauts2, το να ξεχάσετε να “τσεκάρετε” μια γωνία δεν τιμωρείται με ένα απλό damage, αλλά με μια σφαίρα πλάσματος από το πουθενά που στέλνει τον βετεράνο σας απευθείας στο νεκροταφείο της βάσης. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι η απόσταση ανάμεσα στο “Είμαι ο κορυφαίος tactical genius του κόσμου” και στο “Παραγγέλνω φέρετρα με έκπτωση ποσότητας” είναι ακριβώς 90 μοίρες και το μόνο πράγμα που αναπτύσσεται πιο γρήγορα από την τεχνολογία σας, είναι η λίστα με τα ονόματα στον τοίχο των πεσόντων.

Πολλές αποστολές καταλήγουν σε ένα εκνευριστικό παιχνίδι κρυφτού που δοκιμάζει τα νεύρα και την υπομονή σας. Αφού έχετε εξολοθρεύσει το 90% των εχθρών, μπορεί να ξοδέψετε 10 ολόκληρους γύρους περιπλανώμενοι άσκοπα στον χάρτη, ψάχνοντας τον τελευταίο εξωγήινο που έχει λουφάξει σε μια σκοτεινή γωνία, μόνο και μόνο για να σας πυροβολήσει από το πουθενά την ώρα που έχετε χαλαρώσει.

Αυτή η διαδικασία γίνεται ακόμα πιο απαιτητική αν αναλογιστεί κανείς την κλίμακα των επιχειρήσεων: ανάλογα με την αποστολή, καλείστε να κινείτε ταυτόχρονα από 8 έως και 16 στρατιώτες. Η διαχείριση μιας τόσο μεγάλης ομάδας μέσα στην «ομίχλη του πολέμου» σημαίνει ότι το micromanagement χτυπάει κόκκινο. Πρέπει να μετακινείτε κάθε μονάδα προσεκτικά, να καλύπτετε κάθε πιθανή γωνία οπτικού πεδίου και να διατηρείτε τη συνοχή της διμοιρίας, καθώς ένας και μόνο «ξεχασμένος» εχθρός αρκεί για να μετατρέψει μια θριαμβευτική νίκη σε μια αιματηρή τραγωδία λίγο πριν το τέλος.

Το σύστημα εύρεσης διαδρομής (pathing) συχνά μπερδεύεται αν υπάρχουν άλλοι στρατιώτες στον δρόμο, αναγκάζοντάς σας να κάνετε περίεργους ελιγμούς. Επίσης, παρόλο που τα biomes είναι ωραία, οι τύποι των αποστολών (κατάληψη UFO, elite killing, VIP rescue) μετά από 40-50 ώρες αρχίζουν να μοιάζουν πολύ μεταξύ τους.

Το Xenonauts 2 είναι μια ωδή στη στρατηγική. Είναι ένα παιχνίδι δύσκολο, αμείλικτο, που απαιτεί να διαβάζεις tooltips, να σχεδιάζεις τρεις κινήσεις μπροστά και να αποδέχεσαι ότι η απώλεια είναι μέρος του προγράμματος. Δεν υπάρχει «αδικία» στο RNG αν παίζεις σωστά. Αν χρησιμοποιείς advanced tactics (smoke grenades για κάλυψη, σωστό positioning, εκμετάλλευση των shields και του overwatch), το παιχνίδι σε ανταμείβει. Αν προσπαθήσεις να παίξεις σαν “Rambo”, θα χάσεις την ομάδα σου στον πρώτο γύρο.

Για τους λάτρεις του κλασικού X-COM του 1994, το Xenonauts 2 είναι ακριβώς το παιχνίδι που περιμένατε. Για όσους γνώρισαν το είδος μέσα από τα σύγχρονα reboots, αποτελεί μια ιδανική ευκαιρία να δοκιμάσουν μια πιο καθαρή στρατηγική εμπειρία, απαλλαγμένη από τα συνήθη «βοηθήματα».

Παρά τις αδυναμίες στις αερομαχίες και την οπτική του απλότητα, το βάθος του Geoscape και η αμείλικτη ένταση της τακτικής μάχης το καθιστούν έναν από τους πιο αξιόλογους τίτλους του είδους. Είναι μια στιβαρή πρόταση που σέβεται τον χρόνο και τη νοημοσύνη του παίκτη, προσφέροντας μια πρόκληση που ανταμείβει τη σκέψη και την προσεκτική οργάνωση. Αν ψάχνετε για ένα παιχνίδι όπου κάθε απόφαση μετράει και κάθε στρατιώτης γράφει τη δική του μικρή, αιματηρή ιστορία, τότε το Xenonauts 2 αξίζει σίγουρα μια θέση στη βιβλιοθήκη σας.

Το Xenonauts 2 κυκλοφορεί από τις 2/4/26 για PC. Το review μας βασίστηκε σε review code που λάβαμε από τη Goldhawk Interactive.