Warcraft Lore (part 4)

Το έθνος της Arathor και η ανατολή των ανθρώπων

Μετά από ένα μικρό διάλλειμα, το GameOver συνεχίζει το μεγάλο του αφιέρωμα στο lore, τη μυθολογία δηλαδή, που γράφτηκε από τις πένες των ανθρώπων της Blizzard για το franchise Warcraft. Σε αυτό το link θα βρείτε το πρώτο μέρος του μεγάλου αφιερώματος, στο οποίο υπάρχει link για το δεύτερο κ.ο.κ.

Ενώ οι high elves πάλευαν για της ζωή τους ενάντια στα trolls, οι διάσπαρτοι, νομαδικοί άνθρωποι του Lordaeron αγωνίζονταν για να εδραιώσουν τη δική τους παρουσία στην περιοχή. Οι φυλές της πρωτόγονης ανθρωπότητας πολεμούσαν μεταξύ τους χωρίς να έχουν καμία αίσθηση φυλετικής ενότητας ή τιμής. Ωστόσο, μια φυλή, γνωστή ως Ararthi, κατάλαβε ότι τα trolls είχαν αρχίσει να γίνονται μια τρομερή απειλή που δεν θα έπρεπε να αγνοηθεί. Για αυτόν το λόγο, ήθελε να φέρει όλες τις φυλές υπό την κυριαρχία της, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στις στρατιές των trolls.

Κατά τη διάρκεια έξι ετών, η πονηρή αυτή φυλή κατάφερε να νικήσει όλες τις αντίπαλες φυλετικές ομάδες. Μετά από κάθε νίκη, προσέφερε ειρήνη και ισότητα στις κατακτημένες φατρίες. Με αυτόν τον τρόπο, κέρδιζε την πίστη και την εμπιστοσύνη των ηττημένων. Τελικά, η φυλή των Ararthi κατέληξε να περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές φυλές, και οι τάξεις του στρατού της αυξήθηκαν σε τεράστιο βαθμό. Πεπεισμένοι ότι θα μπορούσαν με ευκολία να αντιμετωπίσουν τις στρατιές των trolls ή ακόμα και τους απομονωμένους high elves αν χρειαστεί, οι πολέμαρχοι των Arathi αποφάσισαν να κατασκευάσουν μια ισχυρή πόλη-φρούριο στις νότιες περιοχές του Lordaeron.

Η πόλη-κράτος, με το όνομα Strom, έγινε η πρωτεύουσα του έθνους των Arathi. Η Arathor, όπως ονομάστηκε η αυτοκρατορία των Arathi, ευημερούσε και άνθρωποι από όλα τα μέρη της αχανούς ηπείρου ταξίδευαν νότια για να βρουν προστασία και ασφάλεια πίσω από τα κυκλώπεια τείχη της Strom.

Ενωμένες κάτω από μια σημαία, οι ανθρώπινες φατρίες ανέπτυξαν μια ισχυρή, αισιόδοξη κουλτούρα. Ο Thoradin, ο βασιλιάς της Arathor, γνώριζε ότι οι μυστηριώδεις elves στις βόρειες περιοχές ήταν υπό συνεχή πολιορκία από τα καταχθόνια trolls, αλλά δεν ήθελε να διακινδυνεύσει την ασφάλεια του λαού του για να βοηθήσει αυτά τα απομονωμένα, μοναχικά πλάσματα. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, φήμες για μια υποτιθέμενη ήτα των high elves άρχισαν να έρχονται από το βορά. Όμως, μόνο όταν κουρασμένοι πρεσβευτές από το Quel’Thalas πέρασαν τις πύλες της Strom, ο Thoradin συνειδητοποίησε πόσο μεγάλη ήταν πραγματικά η απειλή των trolls.

Οι high elves ενημέρωσαν τον Thoradin ότι οι στρατιές των trolls ήταν πανίσχυρες και ότι μόλις κατάφερναν να καταστρέψουν το Quel’Thalas, θα μπορούσαν ανενόχλητες να εισβάλουν στις νότιες περιοχές. Οι απελπισμένοι high elves, έχοντας απόλυτη ανάγκη από στρατιωτική βοήθεια, βιαστικά συμφώνησαν να διδάξουν ορισμένους επιλεγμένους ανθρώπους τη χρήση της μαγείας σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια τους ενάντια στα βδελυρά trolls.

Ο βασιλιάς, αν και δύσπιστος απέναντι σε ό,τι μαγικό, συμφώνησε να βοηθήσει τους elves από ανάγκη… Σχεδόν αμέσως, μάγοι από το λαμπρό βασίλειο του Quel’Thalas έφτασαν στις περιοχές της Arathor και άρχισαν να εκπαιδεύουν μια ομάδα ανθρώπων στις μυστικιστικές τέχνες τους. Οι high elves διαπίστωσαν ότι αν και οι άνθρωποι ήταν εγγενώς αδέξιοι στο χειρισμός της μαγείας, είχαν μια έμφυτη τάση προς στις σκοτεινές τέχνες. Εκατό άτομα διδάχθηκαν τα πολύ βασικά από τα μαγικά μυστικά των high elves: τίποτα περισσότερο από ό,τι ήταν απολύτως απαραίτητο για την καταπολέμηση των trolls.

Πεπεισμένοι ότι οι νέοι μαθητές τους ήταν έτοιμοι να βοηθήσουν στον αγώνα, οι high elves άφησαν πίσω τους την προστασία της Strom και ταξίδεψαν βόρεια συνοδευόμενοι από τον ισχυρό στρατό του βασιλιά Thoradin. Τα ηνωμένα στρατεύματα ανθρώπων και high elves συγκρούστηκαν με τις ορδές των trolls στους πρόποδες των βουνών Alterac. Η μάχη κράτησε για αρκετές ημέρες, αλλά οι στρατιές της Arathor ποτέ δεν κουράστηκαν ή έδωσαν μία σπιθαμή του εδάφους τους.

Οι άρχοντες των high elves θεώρησαν ότι είχε έρθει η ώρα να απελευθερώσουν όλη τη μαγική δύναμή τους κατά του εχθρού. Ένα πλήθος από μάγους των high elves και οι νέοι μαθητές τους επικαλέστηκαν την οργή των ουρανών, πυρπολώντας έτσι τους φθονερούς trolls. Οι μαγικές φλόγες εμπόδισαν τους trolls από το να θεραπεύσουν της πληγές τους και έκαψαν τις βασανισμένες τους μορφές από μέσα προς έξω. Οι ορδές των μισητών αυτών πλασμάτων προσπάθησαν να ξεφύγουν από την πύρινη λαίλαπα που έπεφτε από τα ουράνια, αλλά οι στρατιές του Thoradin τις κυνήγησαν, σφαγιάζοντας μέχρι και τον τελευταίο στρατιώτη τους. Τα trolls δεν θα ανέκαμπταν ποτέ πλήρως από την ήτα τους, και η ιστορία δεν θα τα ξαναδεί ποτέ ενωμένα ως ένα έθνος.

Σίγουροι ότι το Quel’Thalas σώθηκε από την καταστροφή, οι high elves έδωσαν υπόσχεση πίστης και φιλίας προς το έθνος της Arathor και το γένος του γενναίου βασιλιά της, Thoradin. Οι δύο σύμμαχοι θα καλλιεργούσαν ειρηνικές σχέσεις για πάρα πολλά χρόνια.

{PAGE_BREAK}

Οι φύλακες του Tirisfal

Με την απουσία των trolls από τις βόρειες περιοχές, οι elves του Quel’Thalas επικέντρωσαν τις προσπάθειες τους στην ανοικοδόμηση της ένδοξης πατρίδας τους. Τα νικηφόρα στρατεύματα της Arathor επέστρεψαν πίσω στα πατρογονικά εδάφη τους. Η ανθρώπινη κοινωνία της Arathor άκμαζε, όμως ο Thoradin, φοβούμενος ότι το βασίλειο της Strom θα διασπαζόταν εάν επεκτεινόταν πάρα πολύ, διατήρησε πάση θυσία την Strom ως κέντρο της αυτοκρατορίας. Μετά από πολλά ειρηνικά χρόνια ανάπτυξης και εμπορίου, ο ισχυρός και καλόκαρδος Thoradin πέθανε από γηρατειά, αφήνοντας τη νεότερη γενιάς της Arathor ελεύθερη να επεκτείνει την αυτοκρατορία πέρα από τα εδάφη της Strom.

Οι αρχικοί εκατό μάγοι, οι οποίοι είχαν διδαχτεί τη μαγεία από τους high elves, συνέχισαν να εμβαθύνουν στις σκοτεινές αυτές τέχνες, επεκτείνοντας όλο ένα και περισσότερο τις δυνάμεις τους. Οι άρχοντες των απόκρυφων μυστικών, που είχαν επιλεχθεί για την ισχυρή τους θέληση και για τα ευγενή τους πνεύματα, είχαν πάντοτε ασκήσει τη μαγεία τους με φροντίδα και ευθύνη. Ωστόσο, πέρασαν τις μυστικιστικές δυνάμεις τους σε μια νεότερη γενιά που δεν είχε ιδέα από τις κακουχίες του πολέμου ή την ανάγκη για αυτοσυγκράτηση. Οι νεότεροι μάγοι άρχισαν να ασκούν μαγεία για προσωπικό κέρδος και όχι για το καλού του κοινωνικού συνόλου.

Καθώς η αυτοκρατορία μεγάλωνε και επεκτεινόταν σε νέα εδάφη, οι νεαροί μάγοι άρχισαν να απλώνονται στις χώρες του νότου. Με τις μυστηριώδεις δυνάμεις τους, οι μάγοι προστάτευαν τους αδελφούς τους από τα άγρια πλάσματα της φύσης και τους βοηθούσαν να κτίσουν νέες πόλεις-κράτη στα πιο αφιλόξενα μέρη. Βέβαια, καθώς οι δυνάμεις τους μεγάλωναν, άρχισαν να γίνονται όλο και πιο ματαιόδοξοι και απομονωμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία. Η δεύτερη Arathorian πόλη-κράτος της Dalaran ιδρύθηκε στα εδάφη βόρεια της Strom.

Πολλοί πρωτόπειροι μάγοι άφησαν πίσω τους τα τείχη της Strom και ταξίδεψαν στην Dalaran, όπου ήλπιζαν να χρησιμοποιήσουν τις νέες δυνάμεις τους με μεγαλύτερη ελευθερία. Όταν έφτασαν εκεί, κάνοντας χρήση των απόκρυφων τεχνών τους, δημιούργησαν τα μαγικά κωδωνοστάσιο της Dalaran, τα οποία από εδώ και στο εξής θα προστάτευαν την πόλη από κάθε κίνδυνο. Οι κάτοικοι της πόλης-κράτος ανεχόντουσαν τις προσπάθειες των μάγων και έτσι δημιούργησαν μια ακμάζουσα οικονομία υπό την προστασία των νέων υπερασπιστών τους. Ωστόσο, καθώς όλο και περισσότεροι μάγοι ασκούσαν τις τέχνες τους, το φάσμα της πραγματικότητας γύρω από τη Dalaran άρχισε να εξασθενεί.

Οι μοχθηροί πράκτορες της Burning Legion, οι οποίοι είχαν εξοριστεί όταν το Well of Eternity κατέρρευσε, παρασύρθηκαν πίσω στον κόσμο από την ασυλλόγιστη χρήση μαγείας στην Dalaran. Αν και αυτοί οι σχετικά αδύναμοι δαίμονες δεν εμφανίζονταν σε μεγάλους αριθμούς, κατάφεραν πολλές φορές να δημιουργήσουν προβλήματα στις καθημερινότητα της πόλης. Οι περισσότερες από αυτές τις δαιμονικές συμπλοκές ήταν μεμονωμένα περιστατικά, και οι μάγοι αριστοκράτες έκαναν ότι μπορούσαν για να κρατήσουν τα γεγονότα κρυφά από το ευρύ κοινό. Οι πιο ισχυροί από αυτούς στέλνονταν για να συλλάβουν τους φευγαλέους δαίμονες, αλλά συχνά δεν είχαν τις δυνάμεις για να τα βάλλουν με τους μοναχικούς πράκτορες της πανίσχυρης Burning Legion.

Μετά από μερικούς μήνες, η προληπτική αγροτιά άρχισε να υποψιάζεται ότι οι μαγικοί κυβερνήτες τους έκρυβαν κάτι τρομερό από αυτούς. Φήμες μιας επανάστασης άρχισαν να σαρώνουν τους δρόμους της Dalaran καθώς οι παρανοϊκοί πολίτες πλέον αμφισβητούσαν τα κίνητρα και τις πρακτικές των μάγων που κάποτε θαύμαζαν. Οι άρχοντες μάγοι, φοβούμενοι ότι οι αγρότες θα εξεγείρονταν και ότι η Strom θα αναλάμβανε δράση εναντίον τους, στράφηκαν προς τη μόνη ομάδα που αισθάνθηκαν ότι θα καταλάβαινε το ιδιαίτερο πρόβλημά τους, τα ξωτικά.

Αφού έμαθαν τα νέα σχετικά με τη δαιμονική δραστηριότητα στην Dalaran, οι high elves απέστειλαν γρήγορα τους ισχυρότερους μάγους τους στα ανθρώπινα εδάφη. Εκεί μελέτησαν τα ενεργειακά ρεύματα και έκαναν λεπτομερείς εκθέσεις όλης της δαιμονικής δραστηριότητας που είδαν. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, αν και μόνο λίγοι δαίμονες είχαν βρει το δρόμο τους για το Azeroth, ο καταχθόνιος στρατός του Sargeras θα παρέμενε μια συνεχείς απειλή εφ’ όσον οι άνθρωποι θα συνέχιζαν να χειρίζονται τις δυνάμεις της μαγείας.

Το Council της Silvermoon, το οποίο κυβερνούσε τα ξωτικά του Quel’Thalas, έκανε μια μυστική συμφωνία με τους μάγους λόρδους της Dalaran. Οι high elves τους εξιστόρησαν τα γεγονότα του αρχαίου Kalimdor και της Burning Legion, μια ιστορία που ακόμα απειλεί τον κόσμο. Ενημέρωσαν τους ανθρώπους ότι εφ’ όσον χρησιμοποιούσαν τις απόκρυφες τέχνες, θα έπρεπε να προστατεύουν τους πολίτες τους από τους κακόβουλους πράκτορες της Λεγεώνας.

Οι λόρδοι της Dalaran πρότειναν να ενδυναμώσουν έναν μοναδικό άνθρωπο που θα χρησιμοποιούσε τις συλλογικές δυνάμεις τους προκειμένου να πολεμάει έναν ατελείωτο μυστικό πόλεμο ενάντια στις δυνάμεις του Sargeras. Τους τόνισαν ότι η πλειοψηφία της ανθρωπότητας δεν θα μπορούσε ποτέ να μάθει για τους Guardians ή για την απειλή της Burning Legion, μιας και κάτι τέτοιο θα μπορούσε να καταλήξει σε ανεξέλεγκτες αναταραχές και παράνοια. Η συντροφιά πραγματοποιούσε τις μυστικές συναντήσεις της στα σκιερά εδάφη του Tirisfal Glades, όπου οι high elves είχαν εγκατασταθεί όταν για πρώτη φορά έφτασαν στο Lordaeron.

Έτσι, ονόμασαν τη μυστική τους αίρεση Guardians of Tirisfal.

{PAGE_BREAK}

Οι θνητοί πρωταθλητές, που επιλεγόντουσαν να γίνουν Guardians, διαποτιζόντουσαν με απίστευτες δυνάμεις, οι οποίες προερχόντουσαν από τους ισχυρότερους μάγους ανθρώπων και ξωτικών. Αν και θα μπορούσε να υπάρχει μόνο ένας Φύλακας εν ζωή κάθε φορά, είχε τέτοια τεράστια δύναμη που θα μπορούσε ολομόναχος να νικήσει τους στρατιώτες της Burning Legion οπουδήποτε και να τους έβρισκαν στον κόσμο του Azeroth. Η δύναμη του Φύλακα ήταν τόσο μεγάλη που μόνο το Council of Tirisfal είχε τη δυνατότητα να διαλέξει ενδεχόμενους διαδόχους για να φορέσουν τον μανδύα του Guardian of Tirisfal. Κάθε φορά που ένας Φύλακας έφτανε σε μεγάλη ηλικία ή κουραζόταν από τον μυστικό πόλεμο ενάντια στο χάος, το Council of Tirisfal επέλεγε έναν νέο πρωταθλητή, και κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες, διοχέτευε επίσημα τις δυνάμεις του Guardian στον νέο αυτόν υπερασπιστή του κόσμου.

Καθώς περνούσαν τα χρόνια, οι Φύλακες υπερασπίστηκαν τις μάζες της ανθρωπότητας από την αόρατη απειλή της Burning Legion σε όλα τα εδάφη της Arathor και του Quel’Thalas. Η Arathor μεγάλωνε και άκμαζε, ενώ η χρήση της μαγείας είχε ήδη εξαπλωθεί σε όλη την αυτοκρατορία. Εν τω μεταξύ, οι Guardians έψαχναν με μεγάλη προσοχή για σημάδια δαιμονικής δραστηριότητας.

H Ironforge και η γέννηση των Dwarves

Στην αρχαιότητα, αφού οι Titans αναχώρησαν από το Azeroth, τα παιδιά τους, γνωστά ως Earthen, συνέχισαν να διαμορφώνουν και να διαφυλάττουν τις βαθιές κοιλότητες του κόσμου. Οι Earthen ήταν σε μεγάλο βαθμό αδιάφοροι για τις υποθέσεις των πλασμάτων που ζούσαν στην επιφάνεια του πλανήτη και λαχταρούσαν μόνο να βρίσκονται στα σκοτεινά βάθη της γης. Όταν το Azeroth χωρίστηκε από την κατάρρευση του Well of Eternity, οι Earthen επηρεάστηκαν βαθύτατα. “Τυλιγμένοι” με τον πόνο της ίδιας της γης, τα παιδιά των Titans έχασαν μεγάλο μέρος της ταυτότητάς τους και έκλεισαν τους εαυτούς τους στις πέτρινες αίθουσες, στις οποίες είχαν δημιουργηθεί. Uldaman, Uldum, Ulduar… αυτά ήταν τα ονόματα των αρχαίων πόλεων, όπου οι Earthen πήραν για πρώτη φορά σχήμα και μορφή. Θαμμένοι βαθιά κάτω από την γη, οι Earthen αναπαύθηκαν εν ειρήνη για περίπου οκτώ χιλιάδες χρόνια.

Αν και δεν είναι σαφές τί τους ξύπνησε, οι Earthen, που ήταν κλεισμένοι μέσα στο Uldaman, τελικώς βγήκαν από τον αυτοεπιβαλλόμενο λήθαργό τους. Όταν ξύπνησαν, διαπίστωσαν ότι είχαν αλλάξει σημαντικά κατά τη διάρκεια της χειμερίας νάρκης τους. Το βραχώδες δέρμα τους είχε μαλακώσει και οι δυνάμεις τους πάνω στην πέτρα και τη γη είχαν εξασθενίσει. Είχαν γίνει τίποτα περισσότερο από θνητά πλάσματα.

Υιοθετώντας το όνομα dwarves, οι τελευταίοι Earthen άφησαν πίσω τους τις αίθουσες του Uldaman και άρχισαν να περιπλανώνται στον κόσμο. Ακόμα εφησυχασμένοι από την ασφάλεια και τα θαύματα του εσωτερικού της γης, ίδρυσαν ένα τεράστιο βασίλειο κάτω από το ψηλότερο βουνό της περιοχής. Ονόμασαν την χώρα τους Khaz Modan, ή “όρος του Khaz”, προς τιμήν του διαμορφωτή Titan, Khaz’goroth. Κατασκευάζοντας έναν βωμό για τον Titan πατέρα τους, οι dwarves δημιούργησαν ένα ισχυρό σιδηρουργείο μέσα στην καρδιά του βουνού. Έτσι, η πόλη που μεγάλωσε γύρω από αυτό το σιδηρουργείο θα ονομάζεται Ironforge όσο χτυπάει η καρδιά και του τελευταίου dwarve.

Οι νάνοι, εκ φύσεως γοητευμένοι με τη διαμόρφωση πολύτιμων λίθων, άρχισαν να ψάχνουν τα γύρω βουνά για πλούτη και πολύτιμα μέταλλα. Ικανοποιημένοι με την δουλεία τους κάτω από την γης, οι dwarves παρέμειναν ξεκομμένοι από τις υποθέσεις των γειτονικών τους πλασμάτων που ζούσαν πάνω στην επιφάνεια της γης.

Τα επτά βασίλεια

Η Strom συνέχισε να ενεργεί ως ο κεντρικός κόμβος της Arathor, αλλά όπως και με την Dalaran, πολλές νέες πόλεις-κράτη προέκυψαν σε όλη την ήπειρο. Οι Gilneas, Alterac, and Kul Tiras ήταν οι πρώτες πόλεις-κράτη που ιδρύθηκαν, και παρόλο που η κάθε μια είχε τα δικά της έθιμα και εμπορική λειτουργία, όλες υπάκουαν στην άρχουσα τάξη της Strom. Κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της Order of Tirisfal, η Dalaran έγινε το κύριο κέντρο εκμάθησης για τους μάγους όλης της χώρας. Οι μάγοι αριστοκράτες που κυβερνούσαν την πόλη ίδρυσαν την Kirin Tor, μια εξειδικευμένη αίρεση που χρεώθηκε με την καταγραφή και την έρευνα κάθε ξορκιού, τεχνουργήματος και μαγικού αντικειμένου που ήταν γνωστό στην ανθρωπότητα εκείνη την εποχή.

Οι πόλεις των Gilneas και Alterac έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές της Strom και ανέπτυξαν ισχυρό στρατό που εξερεύνησε τα ορεινά εδάφη της νότιας χώρας του Khaz Modan. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που οι άνθρωποι συνάντησαν για πρώτη φορά την αρχαία φυλή των dwarves και ταξίδεψαν στην σπηλαιώδη, υπόγεια πόλη τους, την Ironforge. Οι άνθρωποι και οι νάνοι μοιράστηκαν πολλά από τα μυστικά τους για την μεταλλουργία και ανακάλυψαν την κοινή τους αγάπη για τη μάχη και την αφήγηση ιστοριών.

Με τον καιρό, οι άρχοντες της Strom προσπάθησαν να μετακινήσουν την περιουσία τους στις πλούσιες περιοχές του βορά και να αφήσουν τις άγονες εκτάσεις του νότου. Οι κληρονόμοι του βασιλιά Thoradin, οι τελευταίοι απόγονοι της γενιάς των Arathi, υποστήριζαν ότι η αρχαία πόλη δεν θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί, δυσαρεστώντας τους σημαντικότερους και ισχυρότερους πολίτες, οι οποίοι ήταν ανυπόμονοι να φύγουν. Οι άρχοντες της πρωτεύουσας, προσπαθώντας να βρουν καθαρότητα και διαφωτισμό στον αδάμαστο βορρά, αποφάσισαν να αφήσουν πίσω τους την αρχέγονη πατρίδα τους. Πολύ πιο βόρεια από την Dalaran, οι λόρδοι έκτισαν μια νέα πόλης-κράτος, την οποία ονόμασαν Lordaeron. Ολόκληρη η ήπειρος θα έπαιρνε μια μέρα το όνομα της από αυτήν την πόλη-κράτος. Η Lordaeron έγινε Μέκκα για τους θρησκευτικούς ταξιδιώτες και όλους εκείνους που επιδίωκαν εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια.

Οι απόγονοι των Arathi, που είχαν απομείνει μέσα στα καταρρέοντα τείχη της αρχαίας Strom, αποφάσισαν να ταξιδέψουν νότια πέρα από τα βραχώδη βουνά της Khaz Modan. Η περιπλάνηση τους τελικά έληξε μετά από πολλές εποχές, και εγκαταστάθηκαν στο βόρειο τμήμα της ηπείρου που θα ονόμαζαν Azeroth. Σε μια εύφορη κοιλάδα ίδρυσαν το βασίλειο της Stormwind, το οποίο γρήγορα έγινε μια αυτάρκης δύναμη από μόνο του.

Οι λιγοστοί πολεμιστές που απόμειναν στην πάλαι ποτέ ένδοξη πρωτεύουσα των ανθρώπων, αποφάσισαν να παραμείνουν και να προφυλάξουν τα αρχαία τείχη της πόλης. Η Strom δεν ήταν πλέον το κέντρο της αυτοκρατορίας, αλλά εξελίχθηκε σε ένα νέο έθνος γνωστό ως Stromgarde. Αν και κάθε μία από τις πόλεις-κράτη ευημερούσε από μόνη της, η αυτοκρατορία της Arathor είχε ουσιαστικά διαλυθεί. Καθώς κάθε ένα από τα έθνη άρχισε να αναπτύσσει τα δικά του έθιμα και πεποιθήσεις, οι δεσμοί των κατοίκων τους χανόντουσαν όλο και περισσότερο. Το όραμα του βασιλιά Thoradin για μια ενωμένη ανθρωπότητα είχε πλέον ξεθωριάσει…