The Raven: Legacy of a Master Thief – The Eye of the Sphinx

To καλοκαιρινό σας “βιβλίο” για την παραλία

Μπορεί το καλοκαίρι να πλησιάζει στο τέλος του αλλά μερικές ακόμα επιδρομές στις κοντινές παραλίες είναι σίγουρα δεδομένες. Και τι καλύτερο υπάρχει από το να χαλαρώνει κανείς επάνω στη ζεστή άμμο και να χάνεται ελεύθερα στο μυστηριώδη κόσμο ενός βιβλίου. Τα μυστήρια της Αγκάθα Κρίστι είναι αντικείμενα πόθου για πολλούς λουόμενους και συχνά κρατούν πολύτιμη θέση στο πλάι τους κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Έτσι, όταν μάθαμε πως η King Art Games ετοίμαζε ένα νέο adventure σε αυτά τα πρότυπα για μια καλοκαιρινή κυκλοφορία, το δέλεαρ να πακετάρουμε το laptop μας σε αδιάβροχη θήκη ήταν μεγάλο. Πώς είναι δυνατόν να καθυστερήσει κανείς να δει το νέο παιχνίδι της ομάδας πίσω από το The Book of Unwritten Tales, ενός από τα καλύτερα adventure της δεκαετίας;

Ο Raven, που αποτελεί και τίτλο του παιχνιδιού, ήταν ένας θρυλικός κλέφτης, ο οποίος στα μέσα του 20ου αιώνα είχε καταφέρει να κλέψει αντικείμενα μεγάλης αξίας από όλες τις μεγάλες τράπεζες και μουσεία της Ευρώπης, αφήνοντας πίσω του ένα μαύρο φτερό σαν επαγγελματική κάρτα. Η υπόστασή του σύντομα απέκτησε θρυλικές διαστάσεις και αποτελούσε αιτία εφιάλτη κάθε πλουσίου και ευγενή, αλλά τελικά η περιπέτειά του έφτασε σε ένα βίαιο τέλος, όταν ανακαλύφθηκε και σκοτώθηκε από τον Γάλλο επιθεωρητή Legrand.

Δέκα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη τη μέρα ώσπου ξαφνικά, ένα πολύτιμο πετράδι ονόματι "Eye of the Sphinx" εξαφανίζεται από το Βρετανικό Mουσείο και στη θέση του υπάρχει ένα μαύρο φτερό. Οι φήμες αμέσως αρχίζουν να οργιάζουν και ο επιθεωρητής Legrand επιστρατεύεται ξανά για να προστατεύσει το δεύτερο πετράδι του σετ και να επιβλέψει τη μεταφορά του στην Αίγυπτο.

Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο του Ελβετού αστυνόμου Anton Zelner, ο οποίος αν και βρίσκεται κοντά στη σύνταξη, αποφασίζει να διαλευκάνει το μυστήριο, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από την ρουτίνα μιας μέτριας ως τώρα ζωής.

Αποφεύγοντας να πούμε κάτι παραπάνω για την ιστορία για να μην σας κόψουμε την όρεξη, το πρώτο επεισόδιο του The Raven δείχνει να έχει τα φόντα μιας συγκλονιστικής αστυνομικής περιπέτειας, εφάμιλλης του επιπέδου της Αγκάθα Κρίστι, αλλά και κοντράρει στα ίσια ένα άλλο, πιο μοντέρνο αστυνομικό αριστούργημα, το Cognition. Η ίντριγκα και η βαθιά πλοκή της ατμόσφαιρας σας συνοδεύουν χέρι χέρι σε όλη τη διάρκεια του 5ωρου επεισοδίου, οι εξελίξεις συγκινούν και εκπλήσσουν, και το cast των χαρακτήρων είναι τόσο έξυπνα γραμμένο, γεμάτο ατέλειες και αδυναμίες, ξεφεύγοντας από τα περισσότερα κλισέ, που θα πιστέψετε πως μιλάμε για πραγματικούς ανθρώπους και όχι ψηφιακές υλοποιήσεις.

Μοναδικό παράπονο που έχουμε εδώ, είναι πως το τέλος έρχεται τόσο απότομα που δεν σε προετοιμάζει καθόλου και σε αφήνει να κοιτάς στεναχωρημένος την οθόνη σε αναμονή της συνέχειας. Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι το The Raven είχε σχεδιαστεί αρχικά ως ένας μεμονωμένος τίτλος αλλά στην πορεία αποφασίστηκε να σπάσει σε τρία τμήματα για άγνωστο σε εμάς λόγο.

{PAGE_BREAK}

Όσο ενδιαφέρουσα και αν ήταν η ιστορία όμως, ένας adventure τίτλος δεν θα μπορούσε να κερδίσει την αγάπη του κοινού δίχως ένα στρωμένο gameplay, με σωστή ροή και έξυπνους γρίφους. Στον πρώτο τομέα τα καταφέρνει περίφημα. Χρησιμοποιώντας το κλασσικό 3rd person point & click πρότυπο, το Raven έχει προσφέρει διάφορες χρήσιμες απλοποιήσεις στο set up για να βοηθήσει τον παίκτη, αφαιρώντας για παράδειγμα τα hotspots που έχετε ήδη περιεργαστεί, αλλά και ακλουθώντας τη ρεαλιστική λογική που λέει ότι θα πάρετε ένα αντικείμενο μόνο αν ο χαρακτήρας σας έχει στο νου του πώς να το χρησιμοποιήσει και όχι νωρίτερα.

Εξίσου θετικό είναι το γεγονός ότι τα πιο μεγάλα αντικείμενα δεν μπαίνουν στο inventory, αλλά τα κρατάτε στα χέρια σας για όσο χρειάζεται και μετά τα αφήνετε κάτω, εξαλείφοντας έτσι σκηνές όπου βάζατε μια ολόκληρη σκάλα μέσα στη καμπαρντίνα σας.

Όσον αφορά τον τομέα των γρίφων και των puzzles τώρα, οι hardcore adventurers πιθανά να μην εντυπωσιαστούν από αυτούς λόγω της κάποιας ευκολίας τους, αλλά θα ήταν καλό να μην απελπίζεστε. Είναι σχεδόν πάντα ιδιαίτερα λογικά και η ελαφριά δυσκολία τους εδώ βοηθάει στη διατήρηση της ροής της ιστορίας δίχως κάποια μεγάλη κοιλιά. Καλή η λογική, βέβαια, αλλά ελπίζουμε στο μέλλον να δούμε λίγη παραπάνω προσπάθεια σε αυτό τον τομέα έτσι ώστε να ικανοποιηθούν και οι παλαιότεροι παίκτες.

Για το τέλος αφήσαμε, όπως συνήθως, την αναφορά μας στον τεχνικό τομέα. Σχεδιασμένο εξ ολοκλήρου με την Unity, είναι γεγονός ότι δεν μπορούσαμε να περιμένουμε "παπάδες" από τα γραφικά του Raven. Το animation είναι κάπως "σκληρό" στις κινήσεις του και ειδικά στις στιγμές έντονης δράσης δείχνει άσχημα τους περιορισμούς του, ενώ τα πρόσωπα των χαρακτήρων δείχνουν αρκετά άψυχα για να στηρίξουν το βάθος τους.

Πέρα από αυτό, υπάρχουν ορισμένα τεχνικά θέματα, όπως μικρά glitches στα γραφικά, αλλά και κολλήματα στο pathfinding, τα οποία μαρτυρούν την πιο low budget μορφή του τίτλου. Παρά τους τεχνικούς περιορισμούς όμως, το Raven καταφέρνει να ξεχωρίσει κάτω από τη μεγάλη επιμονή της King Art Games. Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια της, έτσι και εδώ, οι λεπτομέρειες που κατακλύζουν κάθε περιοχή είναι πάρα πολλές και το μεράκι που έχει δειχθεί για να γίνουν όλα ρεαλιστικά αναδύεται από κάθε σημείο του παιχνιδιού.

Το art direction βοηθάει σε μεγάλο βαθμό για την ύφανση αυτού του κόσμου, ο οποίος δείχνει σαν πνευματικό παιδί του Laura Bow 2 με το «Έγκλημα στο Νείλο», ένα φωτεινό σκηνικό για ένα σκοτεινό μυστήριο. Εξαιρετική δουλειά έχει γίνει και στον ηχητικό τομέα, με την ενορχήστρωση του τίτλου να θυμίζει παλιές, Χολιγουντιανές ταινίες και το voice acting να εντυπωσιάζει σε τέτοιο βαθμό, που θα σας φανεί απίστευτο αν σκεφτείτε πως το original voice over ήταν στα γερμανικά.

Με λίγα λόγια, το The Raven: Legacy Of A Master Thief – The Eye of the Sphinx έχει όλα τα φόντα να επαναφέρει την King Art Games στο προσκήνιο. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα εκρηκτική αρχή ενός νέου franchise, το οποίο ξυπνάει μνήμες από παλιά, μεγάλα αριστουργήματα της τέχνης, αλλά ταυτόχρονα περπατάει στη δική του λογική και γραμμή. Το ότι μας μαγνήτισε είναι κάτι πέρα για πέρα αληθοφανές και είναι σίγουρο πως περιμένουμε τη συνέχεια της ιστορίας με μεγάλη ανυπομονησία και αγωνία.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

{nomultithumb}