inFAMOUS Second Son

Το μήλο κάτω από τη μηλιά…

Για να παρακολουθήσει κανείς την ιστορία του Deslin Rowe, του εικοσιτετράχρονου παρία και πρωταγωνιστή του InFamous Second Son, δε χρειάζεται να κατέχει και πολλά από τη σειρά. Ο Nate Fox, game director του Second Son, μας διαβεβαιώνει κατά την παρουσίαση στην έκθεση Gamescom ότι η ιστορία με τον Cole είναι πλέον παρελθόν και από δώ και στο εξής, ο νέος πρωταγωνιστής είναι κάτι εντελώς καινούργιο. Εντελώς καινούργιο βέβαια, αποκλείεται, γιατί από αυτά που βλέπουμε στην οθόνη κατά την παρουσίαση, το παιχνίδι παίζει σαν ένα βελτιωμένο και πολύ εντυπωσιακότερο inFamous. Kάποια πράγματα όμως έχουν σίγουρα αλλάξει και κάποια άλλα έχουν δουλευτεί πολύ περισσότερο.

Πρώτα πρώτα, το infamous Second Son πιθανόν να είναι το ομορφότερο (από άποψη γραφικών καθαρά) παιχνίδι που είδαμε σε κονσόλα στη φετινή Gamescom. Ίσως όλα να δικαιολογούνται από την κτηνώδη δύναμη του PS4, αλλά όπως και να ΄χουν τα πράγματα, τα παιδιά στη Sucker Punch ετοιμάζονται να παραδώσουν ένα πανέμορφο παιχνίδι. Τα πάντα είναι φροντισμένα. Τα cutscenes φαίνονται καλύτερα από ποτέ, η αποτύπωση του Seattle είναι εξαιρετική, ενώ όλα τα στοιχεία που γνωρίζουμε από τα infamous (γρήγορη κίνηση, εντυπωσιακά effects δυνάμεων, μετακίνηση σε κάθε πιθανό χώρο και περιοχή) ανάγονται πλέον εις τη δευτέρα.

Από αυτά που προσλαμβάνουμε κατά την παρουσίαση, συμπεραίνουμε ότι η Sucker Punch έχει δώσει ιδιαίτερο βάρος στο να τονιστεί η δυστοπική διάσταση της ιστορίας. Ένα μελλοντικό Seattle (ή παράλληλο στη σύγχρονη πραγματικότητα, στο δικό του εναλλακτικό σύμπαν) έτσι όπως το γνωρίζουν οι άνθρωποι της ομάδας ανάπτυξης που ζουν και εργάζονται εκεί, αλλά συνάμα και τόσο διαφορετικό. Ο Nate Fox μας διαβεβαιώνει για τις προσπάθειες που έχουν καταβάλει ώστε η πόλη να αποτυπωθεί όσο το δυνατό ζωντανότερη και ρεαλιστικότερη.

Ναι, το ακούσαμε πολλές φορές αυτό, και κάποια στιγμή, δε μπορεί, θα αρχίσουμε να συγχέουμε τα παιχνίδια για τα οποία το ακούσαμε. Aλλά, πρώτον, δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν καλά την πόλη τους και έχουν τις δυνατότητες και το ταλέντο να την αναπαράγουν και, δεύτερον, η γλώσσα που χρησιμοποιείται στις παρουσιάσεις τίτλων αρχίζει και γίνεται επικίνδυνα φτωχή, επαναλαμβανόμενη και κλισέ, οπότε προφανώς, η Sucker Punch είναι από τους τελευταίους που θα κατηγορηθεί για αυτόν τον στερεοτυπικό λόγο.

Με δεδομένο λοιπόν (και σύμφωνα με τα όσα μπορούμε να αξιολογήσουμε από αυτά που βλέπουμε) ότι η πόλη και τα περιβάλλοντα του sandbox θα είναι δουλεμένα στο έπακρο, οι καιρικές συνθήκες, οι φωτισμοί και το ιδιαίτερο χρώμα του Seattle θα αποδοθούν άψογα κτλ, περνάμε σε κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για το ίδιο το παιχνίδι, όπως για παράδειγμα για το ρόλο της DUP (Department of Unified Protection) που είναι η αστυνομική-μιλιταριστική δύναμη, που κυνηγάει και προσπαθεί να συλλάβει τους Conduits, τις ανθρώπινες δηλαδή διόδους υπερδυνάμεων, όπως ο Cole McGrath και ο πρωταγωνιστής του Second Son, Deslin.

Οι δυνάμεις του Deslin θα ξεδιπλωθούν όταν αυτός θα καταδιώκεται από την DUP και αρχικά είναι δυνάμεις καπνού-φωτιάς. Με ένα εκρηκτικό μίγμα φωτιάς και καπνού, ο Deslin Rowe, πέρα από τις εκρήξεις, τις εκτοξεύσεις φωτιάς κλπ, μπορεί και μετακινείται με άνεση μέσα από αγωγούς, από σωλήνες εξαερισμού, «ίπταται» περισσότερη ώρα και, γενικώς, προσφέρει γρήγορο gameplay με άκρως αποτελεσματικές δυνατότητες στη μάχη.

Το επιπλεόν που προσφέρει η Sucker Punch σε αυτό το παιχνίδι είναι η δυνατότητα σύμφωνα με την οποία ο παίκτης, εφόσον «απορροφήσει» τις δυνάμεις από έναν άλλο Conduit, μπορεί να «παίξει» με αυτές ακόμα και αν κάτι τέτοιο οδηγήσει σε τελείως διαφορετικό στυλ παιχνιδιού. Ο Fox, τόνισε ότι θέλουν να παραδώσουν στον κόσμο ένα καθαρό sandbox παιχνίδι με γνωστά μέρη, με αίσθηση προσανατολισμού και πολλά πράγματα να κάνει κανείς.

Το ερώτημα που προκύπτει εδώ (επειδή δεν είχαμε πληροφόρηση) είναι τι παραπάνω θα μπορεί να κάνει ο ήρωας από άποψη περιεχομένου. Διότι, πχ, και στα Prototype ή στα δύο Infamous το επιπλέον περιεχόμενο, πέραν των βασικών αποστολών, γρήγορα κατέληγε επαναλαμβανόμενο εφόσον είχε πυρήνα τη μάχη και τη χρήση των υπερδυνάμεων.

{PAGE_BREAK}

Σε ό,τι αφορά τις επιλογές (κάτι συγγενές με το Karma του Infamous) είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει ένα σύστημα-ζυγαριά του καλού και κακού. Του αρνητικού και του θετικού. Αλλά δεν είδαμε κάτι χειροπιαστό πάνω σε αυτό. Γι’ αυτό για το οποίο είδαμε κάτι χειροπιαστό, είναι η χρήση του Dualshock 4, το οποίο η Sucker Punch έχει βάλει στόχο να αξιοποιήσει στο έπακρο. Θα χρησιμοποιηθεί το ηχείο, θα χρησιμοποιηθεί το touchpad και γενικώς θα συναντήσουμε μηχανισμούς που θα εκμεταλλεύονται όλες τις δυνατότητες του νέου χειριστηρίου.

Για το touchpad, παρακολουθήσαμε ένα σημείο όπου ο Deslin καλούνταν να βάλει το χέρι σε ένα σαρωτή σε ένα σημείο ελέγχου της DUP. Ο χειριστής του demo, με το touchpad, μετακίνησε το χέρι του Deslin μέχρι που αυτό συνέπεσε με την κατάλληλη θέση στο σαρωτή. Αλλά είμαστε βέβαιοι ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό και με τον αναλογικό μοχλό του DS4.

Δεν είναι όμως η ώρα για προβληματισμούς αν και ποιοι από τους διαφημιζόμενους μηχανισμούς-δυνατότητες των νέων κονσολών θα επιτύχουν και ποιοι θα καούν στο πυρ το εξώτερον. Ούτως ή άλλως μοιραία θα καταπιούμε και μία σειρά από gimmicks μέχρι οι εταιρείες να δώσουν το πράσινο φως στα studio λέγοντας «ok, το παρατάμε αυτό, το έφαγε η μαρμάγγα, κάντε αυτό που ξέρετε, όπως το ξέρετε».

Δεν είναι αυτή η ουσία. Η ουσία είναι αν θα δούμε κάποια νέα πράγματα στη νέα γενιά κονσολών. Και η αλήθεια είναι ότι το Second Son, πέρα από τα εντυπωσιακότερα γραφικά και την οπτική πανδαισία, μάλλον προσφέρει εμπειρία ίδια με των προκατόχων του. Όχι, δεν περιμέναμε από τη Sucker Punch να φέρει την επανάσταση. Ούτε αυτή έρχεται προγραμματισμένα. Και ναι, θα ανεχτούμε για χιλιοστή φορά, αυτό που έχουμε παίξει δεκάδες φορές, να μας το παρουσιάσουν σαν κάτι μοναδικό και καινούργιο εφόσον το αποτέλεσμα είναι τελικά καλό.

Τουλάχιστον, όμως, στην περίπτωση του Second Son, φαίνεται ότι έχει γίνει πηγαία δουλειά, με μεράκι και φροντίδα, από ανθρώπους που, αν μη τι άλλο, το κατέχουν το αντικείμενο.

Σάββας Καζαντζίδης

{nomultithumb}