Σκέψεις

Τι χειμώνας βαρύς!

•    έλα απόψε νωρίς…

Υπάρχει, που λέτε, μια θεωρία που υποστηρίζει ότι η έμπνευση αποτελείται από σωματίδια. Ναι, ξέρετε πως είναι τώρα αυτοί οι φυσικοί: προσπαθούν να τα εντάξουν όλα μέσα στις επιστήμες τους και βρίσκουν “σωματίδια” για τα πάντα. Τούτη δω όμως η θεωρία έχει ενδιαφέρον! Υποστηρίζει πως η έμπνευση για μια ιδέα, μια ανακάλυψη, κινείται με τη μορφή σωματιδιού στο χωροχρόνο. Διαπερνάει διαστάσεις, τρυπάει σύμπαντα και πάει και καρφώνεται στο μυαλό του πρώτου φουκαρά που θα ‘χει την ατυχία να βρεθεί στο διάβα της.

Εδώ είναι που ξεκινούν και τα προβλήματα… Η ιδιότητα των σωματιδίων αυτών να μην καταλαβαίνουν από χρόνο (όπως κάποιες γρίες, αλλά και μερικά κτήρια), έχει ως αποτέλεσμα να καταλήγουν στις πιο παράξενες εποχές και περιοχές. Τι έφταιγε εκείνος ο καψερός ο κυνηγός στη Μεσοποταμία του 3000π.Χ. που πήγε και του καρφώθηκε στο μυαλό η ιδέα για τον κύκλο εσωτερικής καύσης; Πώς να την υλοποιήσει και να την εκμεταλλευτεί;

Έτσι οι ειδικοί – και διδάκτορες – της παραπάνω θεωρίας συμπεραίνουν ότι μιας και οι φρέσκες ιδέες κι οι νέες δημιουργίες απουσιάζουν έντονα από τη δική μας εποχή, θα πρέπει να’χουμε… χειμώνα – κι εξαιτίας του χειμώνα να αποδήμησαν προς το παρελθόν ή το μέλλον. “Βέβαια, δεν εξηγείται αλλιώς” υποστηρίζει ο Dr. Messa Exo, διδάκτωρ της Πυρηνικής Εμπνευστικής. “Πάνε μήνες από τότε που είδαμε μια καλή κυκλοφορία”, λέει μπροστά στους αποσβωλομένους φοιτητές του.

Ένας από αυτούς ξύνει το κεφάλι του και σκέφτεται πόσο δίκιο έχει ο διακεκριμένος καθηγητής του. Το “μεγάλο πανηγύρι της Νέας Γενιάς” δεν έφτασε ακόμα στο δικό μας χωριό – και το περιμένουμε έναν χρόνο! Θα πρέπει να κόλλησε στη λάσπη… Οι μεγάλες και φανταχτερές του άμαξες δε μπορούν να τα βάλουν με το “χειμώνα”. Τσάμπα φόρεσαν οι γυναίκες τα καλά τους κι οι άντρες ετοιμάστηκαν να ανταγωνιστούν στα τόσα εντυπωσιακά παιχνίδια που θα έφερνε μάζι του. Κοιτάζουν, όμως τις αφίσες στα δέντρα και δεν απογοητεύονται. Θα έρθει όπου να’ναι, το λένε κι οι γέροντες, οπότε ας πάμε να δούμε καμιά ταινιούλα περιμένοντας…

Αμ δε! Το κάρο με τις ταινίες από το δίπλα χωριό δε θα έρθει, γιατί κόλλησε στα χιόνια και γύρισε πίσω, κι ο γιος του κυνηγού είπε ότι το γαϊδουράκι με τα blockbusters έφερε μόνο αυτό το “avengers με τις γάτες” (που λέει κι ένας φίλος). Δύσκολα τα πράγματα. Φαίνεται πως πρέπει να κάνουμε υπομονή, σκέφτηκε ο φοιτητής και ξαναγύρισε την προσοχή του στον εξέχοντα καθηγητή, που τώρα ανέλυε την εξίσωση με την οποία περιγράφεται η μετατροπή του γάλατος σε σοκολατούχο. Δύσκολος χειμώνας πράγματι…

“Βαρυχειμωνιά” μέσα στο κατακαλόκαιρο λοιπόν… και τι μπορεί να κάνει λοιπόν ο gamer; Μήπως να παέι να χτυπήσει τα κουδούνια των απανταχού devs και να ζητήσει τα παιχνίδια που του υποσχεθήκανε; Δύσκολο. Μπορεί μονάχα να περιμένει, όσο κάποιος Χετταίος ονειρεύεται τη μηχανή του χρόνου κι ένας ινδιάνος προσπαθεί να εξηγήσει στο σαμάνο του το σύστημα μάχης που θα έπρεπε να έχει το TEKKEN 7.

Κι όσο περιμένει, ας καθήσει καλύτερα γύρω από αυτή τη φωτιά που άναψε με έναν πραγματικό περίεργο αναπτήρα (αποτελούμενο από εξαιρετικά λιμασμένες τσακμακόπετρες) κι ας μοιραστεί ιστορίες από το κηνύγι.” Έπιασε κανένα καλό game κανένας;”

(Η θεωρία με τα σωματίδια έμπνευσης ανήκει στον μέγα Sir Terry Pratchett. Οποιαδήποτε περαιτέρω ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις βασίζεται σε φανταστικά γεγονότα, που θα μπορούσαν, ίσως, να είναι πραγματικά).