Σκέψεις – Η Νέα Γενιά!

Ήρθε ή όχι;

---

Πόσες και πόσες συζητήσεις έχουν γίνει για το αν έχουμε μπει ή όχι στη νέα γενιά… Ορίστε μια, τυπική, κλασική:

    •    «Ρε συ Σταύρο, πήρες κανένα καινούριο παιχνιδάκι;»
    •    «Μπα, όχι, ξενέρα. Όλο remasters και remakes και τέτοια. Δεν αξίζει. Η νέα γενιά δεν ήρθε ακόμα».
    •    «Τι λες μωρέ; Κοίτα γραφικά, χώρια που τώρα μπορώ να κάνω share το παιχνίδι κι ένα σωρό άλλες social λειτουργίες»
    •    «Τα χρησιμοποιείς όλα αυτά»
    •    «Όχι, αλλά περιμένω να γίνουν πιο καλά και μετά θα δω…»

…και κάπως έτσι συνοψίζεται η εικόνα της νέας γενιάς. Πανίσχυρα μηχανήματα σε συνδυασμό με μπαγιάτικες κυκλοφορίες, ξαναζεσταμένες με λίγο «τυράκι» από πάνω, για να πάρουν γεύση. Πρόβλημα που το έχουν εντοπίσει πολλοί, το βλέπουν, το νιώθουν, αλλά όντας τόσο μεγάλο, προσεγγίζεται από διαφορετικές γωνίες. Ορίστε ξανά μερικές από αυτές:

    •    «Τι είναι, πια, αυτές οι νέες κονσόλες; Τι διαφορά έχουν από ένα απλό PC;»
    •    «Οι καιροί έχουν αλλάξει, ο κόσμος προσανατολίζεται περισσότερο προς το online gaming με social στοιχεία».
    •    «Οι εταιρίες πλέον νοιάζονται μόνο για το χρήμα, η ποιότητα φθίνει».
    •    «Η έμπνευση και η μαγεία έχουν χαθεί. Όλο τα ίδια και τα ίδια βλέπουμε»

…και πολλά άλλα…

Όλα τους και καθένα ξεχωριστά, είναι σωστά. Αποτελούν όψεις του πολύπλευρου νομίσματος που εκδόθηκε από την τράπεζα «Εξέλιξη του gaming μετά από 35 χρόνια».

Πραγματικά σκεφτείτε το… Το gaming αποτελεί σχεδόν παρθενογένεση. Έπεσε από τον ουρανό πριν τέσσερις δεκαετίες (χονδρικά) και κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί, απουσίας παραδείγματος και προηγουμένου. Έτσι, ακόμα και οι κολοσσοί μπορούν να ληφθούν εξ απήνης. Οι αντιδράσεις έρχονται νωχελικά και χρίζονται, όπως πολλοί έχουν παρατηρήσει, από οικονομικές παραμέτρους. Τα σφάλματα διαδέχονται το ένα το άλλο, ο χρόνος περνάει κι η γκρίνια μεγαλώνει.

Μέχρι που τελικά το ανθρώπινο δημιουργικό δαιμόνιο βρίσκει την έξοδο από τον λαβύρινθο καλύτερα από οποιαδήποτε στρατηγική απεσταγμένη μέσα από πολύωρο brainstorming – κι αυτό γιατί ο όρος «νέο/νέα» έχει συγκεκριμένη και πολύ χαρακτηριστική σημασία. Δεν υπάρχει τίποτα νέο σε μια γενιά όταν αυτή δεν προσφέρει – προσέξτε την ειρωνία – κάτι… νέο. Μέχρι που το πολυπόθητο «νέο» ίσως βρέθηκε.

Τι καλύτερο από μια virtual πρόταση, ως συνοδεία του High Definition gaming που αποστηθίσαμε 8 χρόνια τώρα; Η πρόσφατη τοποθέτηση της Microsoft στο χώρο κλείνει την ομάδα και δίνει το σύνθημα να αρχίσει ο χορός. Occulus, Project Morpheus, Windows Holographic. Παρόμοιες και συνάμα διαφορετικές προτάσεις για να μεταφέρει κανείς το gaming σε πραγματικά άλλο επίπεδο. Για να βιώσει εμπειρίες – τι καλύτερο κι εμπορικότερο – που μόνο στον κινηματογράφο και την (επιστημονική) φαντασία μπορούσε να δει. Ίσως και σε κανένα όνειρο…

Οι συνομωσιολόγοι ανάμεσά μας θα πουν ότι μας προετοίμαζαν χρόνια γι’ αυτό μέσα από ταινίες και λογοτεχνία. Οι «ιστορικοί» θα μας θυμίσουν το Virtual Boy, το πόσο μπροστά ήταν από την εποχή του και πόσο παταγωδώς απέτυχε. Βλέποντας όμως τη μέχρι τώρα πορεία του χώρου, μάλλον όλοι τους θα συμφωνήσουν ότι το timing μοιάζει αυτή τη φορά να είναι καλύτερο. Ο καταναλωτής πιο εύκολα αγοράζει κάτι για το οποίο έχει μια «ζωντανή» και πλήρη συνειδησιακή εικόνα. Smartwatches είδαμε μόνο στο Knight Rider (…), VR συσκευές σχεδόν σε κάθε αναφορά κι έκφραση μιας Sci Fi ιδέας. Σ’ αυτό τουλάχιστον, τα projects παίρνουν «άριστα» και ξεκινούν με τις καλύτερες βάσεις. Έχουν το «χρίσμα», ας πούμε, της νορμάλ και κανονικά αναμενόμενης τεχνολογικής εξέλιξης. Του «νόμιμου» επόμενου βήματος.

Είναι όμως νωρίς ακόμα. Τα projects αυτά χρειάζονται σωστή αξιοποίηση από πολλές εταιρίες κι εμπνευσμένους δημιουργούς. Το καλύτερο «καύσιμο» για να λειτουργήσουν είναι το απεριόριστο της φαντασίας και το μεράκι των ανθρώπων που έζησαν κάτι καινούριο να γεννιέται εδώ και 40 περίπου χρόνια. Αυτό όμως που ίσως τα κάνει στιβαρή πραγματικότητα είναι η υποστήριξη από μέρους των gamers. Αυτός είναι ο τρόπος που μπορούμε να συνεισφέρουμε κι εμείς στην προσπάθεια. Να βάλουμε το λιθαράκι μας στο νέο οικοδόμημα, αν θέλουμε να δούμε νέα γενιά.

Αλλιώς η γκρίνια κι η εσωστρέφεια θα συνεχίζεται επ’άπειρον…