Pillars of Eternity: The White March – Part 2
Η ολοκλήρωση ενός εξαιρετικού πακέτου.
Η ολοκλήρωση ενός εξαιρετικού πακέτου.
Η απόφαση της Obsidian να τοποθετήσει το expansion του Pillars of Eternity εμβόλιμα στο κεντρικό παιχνίδι -αντί να συνεχίζει την ιστορία- δεν ήταν κάτι που ευχαρίστησε το κοινό ιδιαίτερα. Όπως επίσης ιδιαίτερα αντιφατική ήταν η απόφαση να “σπάσει” το expansion σε δύο τμήματα, με διαφορά 6 μηνών μεταξύ της κυκλοφορία τους. Κατανοούμε τους οικονομικούς λόγους πίσω από αυτή την κίνηση, αλλά όταν πρέπει να επιστρέψεις ξανά σε ένα τόσο περίπλοκο παιχνίδι μετά από τόσο καιρό, θα σου πάρει πολύ ώρα για να επιστρέψεις σε ρυθμό. Όταν όμως μπεις, τότε αλλάζουν όλα. Ξεχνάς τα παράπονα που είχες για το χλιαρό σενάριο στο 1ο part, ξεχνάς την έλλειψη ρομαντικών σχέσεων, ξεχνάς ότι πέρασαν 6 μήνες από τότε που χάθηκες για τελευταία φορά στα παγωμένα βουνά του White March. Το χιόνι που πέφτει σβήνει κάθε ανάμνηση από το χάρτη και το μόνο που διακρίνεις μέσα από τη χιονοθύελλα είναι το καυτό πάθος και μένος του χαρακτήρα σου, καθώς πολεμάει ενάντια ίσως των πιο καλοσχεδιασμένων και ευρηματικών εχθρών που έχει συναντήσει σε όλο το παιχνίδι.
Η ιστορία του White March Part 2 διεξάγεται λίγους μήνες μετά τα γεγονότα του προηγούμενου chapter και βλέπει τον κόσμο αρκετά αλλαγμένο από τις επιπτώσεις των πράξεών μας. Είναι πολύ ενδιαφέρον να τριγυρνάς σε γνώριμα μέρη και να βλέπεις πόσο πολύ έχει αλλάξει η περιοχή μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, και ταυτόχρονα τι είδους προβλήματα δημιούργησε η καλή μας πράξη. Ωστόσο, γρήγορα μπλεκόμαστε σε ένα νέο μυστήριο, για το οποίο οι δημιουργοί μάς είχαν προϊδεάσει στο Part 1, αλλά εδώ παίρνει παγωμένη σάρκα και σιδερένια οστά.
Οι πράξεις μας ξύπνησαν μια δύναμη που δεν έπρεπε ποτέ να έρθει στο φως της ημέρας και οι επιπτώσεις κινδυνεύουν να είναι ολέθριες για όλο τον κόσμο της Eora. Δεν θα μπούμε σε παραπάνω λεπτομέρειες για να μη σας χαλάσουμε την έκπληξη, αλλά θα πούμε μονάχα πως αυτή τη φορά η κεντρική ιστορία είναι πολύ καλύτερα γραμμένη και κάνει το part 1 να δείχνει σαν μια απλή εισαγωγή ή prequel για τον πανικό που θα επικρατήσει. Η Obsidian για άλλη μια φορά παραδίδει εξαιρετικά δείγματα γραφής στα quests και τους χαρακτήρες, και ταυτόχρονα καταφέρνει να ανεβάσει τους ρυθμούς του main quest σε επίπεδο που ίσως ξεπερνάει ακόμα και το τέλος του κυρίως τίτλου.
Και για να κάνει λίγο ακόμα πιο γλυκιά την τούρτα, πασπαλίζει όλο το παιχνίδι με ένα βουνό νέων βελτιώσεων και προσθηκών. Καταρχάς, έρχεται το update 3.0 στο παιχνίδι, που κάνει ακόμα καλύτερο rebalance στο gameplay, βελτιώνει διάφορα performance θέματα, δημιούργησε έναν πιο καθηλωτικό ρυθμό, διορθώνει bugs και προσθέτει ένα νέο difficulty setting, το Story Mode, το οποίο επιτρέπει σε έναν παίκτη να χαρεί τον κόσμο και την ιστορία του παιχνιδιού δίχως να του βγει το λάδι στις μάχες και τη στρατηγική. Αυτό ενδεχομένως να μην είναι κάτι που θα ενδιαφέρει τους hardcore παίκτες, αλλά για όσους δεν έχουν εμπειρία ή χρόνο, είναι μια χρήσιμη λύση.
Πέρα όμως από τις λειτουργικές στο gameplay βελτιώσεις και αλλαγές, το Part 2 έφερε και ένα λοφάκι από καθαρό νέο υλικό. Πέρα από τους εξαιρετικά εντυπωσιακούς νέους εχθρούς, η Obsidian έδωσε ένα νέο NPC χαρακτήρα για το party σας (Barbarian), ανέβασε το level cap στο 16 (δίνοντας έτσι πολλά νέα skills και spells), προσέφερε νέο epic gear, που ταιριάζει στα epic levels που φτάνει πλέον ο χαρακτήρας σας, και το κυριότερο, έκανε επιτέλους σημαντικές αλλαγές στο Stronghold. Το «σπίτι» σας πλέον έχει πολύ περισσότερη ζωή, τα quests που συμβαίνουν έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα, οι δυνατότητες που προσφέρει στο gameplay είναι πιο σοβαρές, και μέσα σε όλα, πήρε και ένα νέο χορταστικό quest, στο οποίο πρέπει να διατηρήσετε την κυριαρχία του κάστρου ενάντια στις δυνάμεις των πρώην ιδιοκτητών του. Επιτέλους, το Stronghold απέκτησε λίγη από τη βαρύτητα που του έλειπε και που το καθιστούσε ως τώρα τη μεγαλύτερη αδυναμία του τίτλου.
Τα παράπονα που αναφέραμε στην αρχή είναι γεγονός πως παραμένουν ακόμα. Όμως, είναι πλέον θαμμένα κάτω από 8-10 ώρες περιπέτειας και δεκάδες μέτρα χιόνι και δύσκολα θα καταφέρουν να βγουν στην επιφάνεια. Με το Part 2 του White March expansion η Obsidian απέδειξε για άλλη μια φορά το πόσο πολύ εκτιμά το κοινό της και πόσο πολύ προσπαθεί να φτιάξει όλα τα προβλήματα που είχε το παιχνίδι. Σίγουρα δεν είναι τέλειο, αλλά άλλωστε τι είναι τέλειο;
Όμως, το Pillars of Eternity σε συνδυασμό με το ολοκληρωμένο expansion του και τα balancing updates, είναι μάλλον το πιο πλήρες, το πιο καλοσχεδιασμένο και ίσως το πιο δυνατό παιχνίδι της εταιρίας. Προσφέρει δεκάδες ώρες εξαιρετικής γραφής, πλούσιου gameplay, βαθύτατου questing με άγριες μάχες, αλλά και πολλές δυνατότητες για αποφυγή τους με διπλωματία και είναι βέβαιο πως θα σας σαγηνεύσει. Για όποιον περίμενε να ολοκληρωθεί το παιχνίδι για να το παίξει, η ώρα είναι πλέον εδώ. Για όποιον το πήρε και το τελείωσε ήδη, ας έρθει να κάτσει δίπλα μας στο παγκάκι, να μαδάμε μαργαρίτες μέχρι να ανακοινωθεί το Pillars of Eternity 2.
Διαβάστε επίσης
