The Witcher 3: Blood and Wine
Το συνταξιοδοτικό πακέτο του Geralt.
Το συνταξιοδοτικό πακέτο του Geralt.
Η δουλειά ενός Witcher είναι σκληρή. Όλη τη ζωή στο δρόμο, να τα βγάζεις πέρα με το ζόρι, με τον κόσμο να σε μισεί και τα τέρατα να θέλουν να δοκιμάσουν το μεταλλαγμένο κρέας σου πασπαλισμένο με πάπρικα πάνω στα κάρβουνα. Μετά από δεκαετίες κακουχιών, προβλημάτων, απογοητεύσεων και στεναχώριας, όμως, το ασφαλιστικό ταμείο της CD Projekt αποφάσισε να δώσει τέλος στην ταλαιπωρία του Geralt και να τον ανταμείψει. Με το τελευταίο αυτό expansion, λοιπόν, η αγαπημένη μας αυτή ασφαλιστική έδωσε επιτέλους στον Geralt την ονειρική σύνταξη που κάθε Έλληνας και μη ονειρευόταν. Μια εκδρομή σε ηλιόλουστα, όμορφα μέρη, γεμάτα αμπέλια, χορούς και άφθονο κρασί. Βέβαια, η γραφειοκρατία δεν είναι ελληνικό προνόμιο, και έτσι, θα πρέπει να τα κερδίσετε όλα αυτά με μπόλικο αίμα, ιδρώτα και με το ασημένιο σπαθί σας. Χαλάλι, ο Geralt αξίζει μια τελευταία κούρσα πριν κρεμάσει τα σπιρούνια του!
Θεωρητικά, το Blood & Wine είναι εμβόλιμο expansion στο κεντρικό παιχνίδι, κάτι που σημαίνει πως μπορείτε να ασχοληθείτε μαζί του πριν τελειώσετε την κεντρική ιστορία. Όπως και το Hearts of Stone, όμως, το απαιτούμενο level για να ασχοληθείτε είναι αρκετά ψηλό και έτσι δύσκολα θα μπορέσετε να πάτε από εκεί πριν να έχετε τελειώσει με το προηγούμενο υλικό. Εν αντιθέσει όμως με το HoS, εδώ οι δημιουργοί κατάλαβαν καλά πως κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο, και έτσι έχτισαν την ιστορία και τις απαντήσεις των χαρακτήρων ώστε να νιώθετε πως είναι η φυσική συνέχεια του κεντρικού παιχνιδιού και πως οδηγεί όντως στο κλείσιμο των περιπετειών του Geralt.
H ιστορία μας, λοιπόν, εξελίσσεται στην Touscaint, μια νέα περιοχή στο νοτιοανατολικό άκρο του χάρτη. Μια περιοχή που θυμίζει κράμα Τοσκάνης σε εξοχή και καιρό, Αυστροουγγαρία σε χρωματισμούς και αρχιτεκτονική και ιπποτική Γαλλία σε συμπεριφορά, προφορές και ανθρώπους. Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον κράμα τριών ευρωπαϊκών πολιτισμών, που δίνει στη νέα αυτή περιοχή μία ατμόσφαιρα “high fantasy meets Grimm Brothers” και αποτελεί μια από τις πιο ιδιαίτερες που έχουμε δει στο franchise.
O Geralt λοιπόν, καταφθάνει εκεί κάτω από την πρόσκληση της δούκισσας της περιοχής, με απώτερο στόχο να βρει και να εξολοθρεύσει ένα τέρας, το οποίο ευθύνεται για μια σειρά από ιδιαίτερα βίαιους θανάτους. Κλασικά, στα πρότυπα της CD Projekt, η ιστορία ξεκινάει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κάνει μια μικρή κοιλιά στο κέντρο, εκτοξεύεται με παρανοϊκό τρόπο προς το τέλος και κλείνει ήρεμα (γλυκά ή γλυκόπικρα, θα κριθεί από τις επιλογές σας). Γενικά, είναι μια αρκετά ωραία ιστορία, αλλά πάσχει σε ένα σημαντικό τομέα και στέκεται λίγο περίεργα απέναντι στο έπος του main story του κυρίως τίτλου ή στην ευρηματικότητα του Hearts of Stone. Αυτό που δεν πετυχαίνει 100% το main story, όμως, το πετυχαίνουν περίτρανα τα side quests, τα οποία θα σας δοθούν με το κιλό! Ναι, υπάρχουν ακόμα τα fillers, αλλά εδώ είναι πολύ πιο εύκολο να τα αγνοήσεις και να ασχοληθείς με το ζουμί.
Θα σας δοθούν αρκετά και πολύ καλά treasure hunts με πλούσιο loot, τα filler θαυμαστικά στο χάρτη πλέον είναι πολύ πιο καλά στημένα και αξίζουν να τα δείτε, ενώ τα βασικά side quests, πλην 1-2 (που έχουν MMO, επαναλαμβανόμενη λογική), αγγίζουν κορυφαία επίπεδα για τη σειρά. Από ιστορίες που παγώνουν το αίμα, σε συγκινητικές ιστορίες αγάπης και από το χρησιμότατο νέο σύστημα mutation (μέσα από quest), σε quests με χιούμορ δυσθεώρητο για τα δεδομένα της σειράς, το Blood & Wine κάνει εξαιρετική δουλειά σε όλο τον περιφερειακό αυτό τομέα. Η κορύφωση; Ο φόρος τιμής της CD Projekt στο «Αστερίξ και οι Δώδεκα Άθλοι» όπου ο Geralt, σαν άλλος Asterix, καλείται να φέρει εις πέρας τον άθλο στο «Σπίτι της Τρελής» και να βρει το πιστοποιητικό Α38! Ό,τι και να πούμε για αυτό το quest, είναι λίγο!
Περνώντας στον τεχνικό τομέα τώρα, είναι πράγματι εντυπωσιακό το πώς κατάφερε η CD Projekt να βελτιώσει ακόμα παραπέρα τα γραφικά του παιχνιδιού -μόνο, όμως, στη νέα περιοχή. Έτσι, μπορεί στη Velen να βλέπετε ακόμα ορισμένα καφέ, θολά textures, αλλά με το που πάτε προς το νότο, όλα τα πράγματα -με κάποιο μαγικό τρόπο- γίνονται πιο καθαρά. Οι χαρακτήρες, τα αντικείμενα, οι περιοχές, όλα δείχνουν λίγο πιο καθαρά, πιο προσεγμένα, πιο όμορφα, λες και ανέβηκε η ανάλυση στο παιχνίδι, χωρίς όμως να έχει γίνει κάτι τέτοιο. Πρόκειται για μια πολύ ωραία αναβάθμιση στο παιχνίδι (που μοιάζει να έχει και λίγο βελτιωμένο framerate) που δείχνει το μεράκι και την αγάπη των δημιουργών για τον τίτλο τους.
Βέβαια, αυτές οι βελτιώσεις δεν έρχονται δίχως και ορισμένα προβληματάκια. Καταρχάς, αυτή η υπερβολική φωτεινότητα στα χρώματα, που έγινε για να δείξουν έτσι καθαρότερα τα γραφικά, οδηγεί σε ένα φαινόμενο hypersaturation, σαν να έχει “καεί η φωτογραφία”. Έτσι, με χαμηλό φωτισμό μπορεί να χρειαστεί να αλλάξετε τα setting στην οθόνη σας γιατί η εικόνα μπορεί να ζαλίσει. Πέρα από αυτό, παρατηρήσαμε αρκετές περιπτώσεις όπου textures αργούσαν λιγάκι να φορτώσουν, κάνοντας το φαινόμενο του pop-in αρκετά πιο ευδιάκριτο απ’ ό,τι σε άλλες περιοχές.
Διαβάστε επίσης – Προσθέστε παιχνίδια στη βιβλιοθήκη σας.
