Σκέψεις – Pokemon GO

Η αρχή…

Ώστε έτσι αρχίζει… Το Skynet της εποχής μας. Η επίπλαστη, πρακτικά εξωγήινη, ύπαρξη που εμφανίστηκε σε αυτόν τον πλανήτη και δείχνει ικανότατη να υποδουλώσει μια ανθρωπότητα που δεν έχει διάθεση να αντισταθεί καθόλου. Ο ένας μετά τον άλλο, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, αγνοούν την… πραγματική πραγματικότητα κι υιοθετούν μιαν άλλη. Καινούρια, ξένη, που μοιάζει να ήρθε απ’ το πουθενά, αλλά υποθάλπτεται από μυριάδες ανθρώπους με ευκολία. Με ανησυχητικά μεγάλη ευκολία.

Με ρυθμό που θα έπρεπε πραγματικά να τρομάζει τους μελετητές της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ο ένας μετά τον άλλον ξεκινούν να αγνοούν τους νόμους που μέχρι τώρα διέπουν την καθημερινότητά τους και ασχολούνται με μια εναλλακτική πραγματικότητα. Πηδούν από λεωφορεία γιατί “είδαν” κάποιο pokemon στην άκρη του δρόμου. Παρατούν τη δουλειά τους ψάχνοντας τα δημοφιλή τερατάκια ανάμεσα στα γραφεία. Μπουκάρουν σε κηδείες, γιατί δίπλα στο πτώμα ενός νεκρού βρίσκεται η πολύτιμη λεία τους. Αγνοούν τους βασικούς κανόνες ασφαλείας, αναζητώντας pokemon την ώρα που οδηγούν, εισβάλλουν σε ξένες ιδιοκτησίες γιατί εκεί τους οδήγησε το παιχνίδι, πέφτουν θύματα ληστείας, γιατί περιδιαβαίνουν χώρους που στο μυαλό τους δείχνουν αλλιώς και στην πράξη είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

Το πιο τρομακτικό απ’ όλα, είναι το πόσο εύκολα τόσος πολύς κόσμος “αντάλλαξε” πραγματικότητες, λες κι ήταν προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο από πριν. Προγραμματισμένος κι απλά περίμενε το keyword… Μας ψεκάζουν; Θεωρίες συνομωσίας; Αδιάφορο στην πράξη, γιατί αυτό που έχει πρακτική ισχύ αυτή τη στιγμή είναι ότι έχουμε ένα μεγαλειώδες φαινόμενο εν τη γεννέσει του. Η Nintendo έκανε το θαύμα της και κατάφερε για ακόμα μια φορά να παντρέψει παιχνίδι με πραγματικότητα, μιλώντας απευθείας σε ένα μυστικό, εσωτερικό σημείο στην καρδιά των ανθρώπων που δεν έχει καταφέρει να βρει κανένας άλλος.

Μανία αντικαθιστά τη λογική, με ένα παιχνίδι να πρωταγωνισεί στη σκηνή του σουρρεαλιστικού δράματος κι ο άνθρωπος παράγει και παρουσιάζει συμπεριφορές ανήκουστες… Πώς το ‘παμε στην αρχή; Επίπλαστες, πρακτικά εξωγήινες, που δεν υπήρξαν ποτέ σε αυτόν τον πλανήτη στο παρελθόν. Μια κάποια εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Τι θα συμβεί στη συνέχεια; Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι εκατομμύρια ακόμα άνθρωποι θα “υποκύψουν” στην Pokemon Go “ασθένεια”, που αντικαθιστά τη λογική με μανία και την πραγματικότητα αυτή με μια άλλη.

Όπως μαθηματικά βέβαιο είναι ότι το δρόμο αυτό θα ακολουθήσουν κι όλοι οι άλλοι “μεγάλοι” του… αθλήματος. Δεκάδες μυαλά έχουν προβληματιστεί με το πώς θα αντιδράσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος στην έλευση του πραγματικού VR και πώς θα διαμορφωθεί η μέση ανθρώπινη συμπεριφορά. Τώρα ίσως αρχίζει να διαφαίνεται μια πιθανή απάντηση στον προβληματισμό τους. Τι θα γίνει όταν αυτό το “πείραμα” επαυξημένης πραγματικότητας αναπαραχθεί με ισχυρότερη τεχνολογία και πειστικότερες αναπαραστάσεις της πραγματικότητας;

Ίσως η ταινία που θα έπρεπε να είχαμε επιλέξει για παραλληλισμό στην αρχή του κειμένου είναι το The Matrix. Μήπως έτσι θα φτάσουμε σιγά σιγά στον τύπο του ανθρώπου που ζει συνδεδεμένος με μια συσκευή, που του παράγει εικονική πραγματικότητα, ενώ το περιβάλλον γύρω του είναι τελείως διαφορετικό; Μήπως έτσι εύκολα και με άπλετη προθυμία θα ανταλλάξουμε τον (ομολογουμένως άσχημο) κόσμο μας με μια εναλλακτική πραγματικότητα, που θα μας καλμάρει σαν όπιο και θα μας ευχαριστήσει σαν αρωματικός ναργιλές;

Μην ξεχνάτε ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι προβλέψιμη γιατί ακολουθεί patterns. Μέχρι τώρα η συντριπτική πλειοψηφία σας έχει οδηγηθεί στη σκέψη “εντάξει, είναι λίγο τραβηγμένα όλα αυτά” κι ο εγκέφαλός σας, ασκώντας πάγια αυτοάμυνα, έβγαλε την χιλιοφορεμένη ταμπέλα “Υπερβολές!” απ’ το συρτάρι των συνάψεών του. Κάποιοι, λιγότεροι, είναι έτοιμοι να σχίσουν ιμάτια για να υπερασπιστούν την απρόσμενη επιτυχία της αγαπημένης του εταιρείας. Υπενθυμίζεται εδώ το περιεχόμενο της δεύτερης παραγράφου που εύκολα πέρασε στη λήθη: Κάποιοι συνάνθρωποί μας όντως τα κάνουν όλα αυτά!

Όντως πηδούν από λεωφορεία ψάχνοντας ανύπαρκτα πλάσματα. Όντως μπαίνουν σε νεκροταφεία. Όντως παρατούν το τιμόνι γιατί είδαν ένα pokemon στο δρόμο. Όντως τριγυρνούν σαν υπνωτισμένοι, ενώ άλλοι τους ληστεύουν. Αυτά δεν είναι υπερβολές του γράφοντος, είναι πραγματικότητα, όσο τουλάχιστον η τρέχουσα πραγματικότητα είναι η επικρατούσα. Τώρα είναι η σειρά σας να βρείτε εξήγηση σε όλα όσα συμβαίνουν, εκφράζοντας τους δικούς σας προβληματισμούς και δική μου σειρά να θέσω τον εγκέφαλό μου σε αυτοάμυνα.