Dark Souls III: Ashes of Ariandel

Περπατώ, περπατώ μέσα στο δάσος…

---

Μιας που μαζευτήκαμε πάλι όλοι μαζί εδώ, ας παραδεχτούμε μια αναντίρρητη αλήθεια: κάθε τι καινούριο, οτιδήποτε, στον κόσμο τον Souls, μας τραβάει επάνω του με ορμή. Με μια πείνα που ίσως να μην έχει παρατηρηθεί σε άλλα παιχνίδια. Οτιδήποτε καινούριο μπορεί να θρέψει τη λεπίδα μας και τις φλόγες του pyromancy, καταναλώνεται με λύσσα και μανία, ώσπου να καταχωνιαστεί κι αυτό στη θέση του, ως ένα σώμα με την υπόλοιπη Souls εμπειρία. Γιατί, όσο κι αν μας κρατάει απασχολημένους ο κάθε τίτλος με τρίτο, τέταρτο, πέμπτο playthrough και online ξεκατίνιασμα, στην ουσία ζούμε έναν φαύλο κύκλο, όχι εντελώς διαφορετικό από αυτόν που πραγματεύεται το lore του franchise.

Σαν άλλοι undead τρέχουμε πάνω στο καινούριο. Το ξεκοκαλίζουμε, προσπαθώντας να βρούμε μέσα του φλόγα ικανή για να μας φέρει λίγη ζέστη, λίγο… estus για να μας τονώσει στην αειθαλή ενασχόλησή μας με το καταραμένο σύμπαν. Ash seeketh embers και για εμάς, λοιπόν, και ember ίσως είναι ο καταλληλότερος όρος για να περιλάβει, μονολεξί, την ουσία ολόκληρου του DLC. Πέσατε λοιπόν με μανία πάνω στο Ashes of Ariandel! Καταβροχθίστε το για να βρείτε νέα ζωή, περισσότερο νόημα και καινούρια δύναμη που θα δώσουν ζωτικό καύσιμο για να συνεχίσετε στον κόσμο των Souls. Γιατί ό,τι άλλο και να κάνετε, κάποια στιγμή θα υποκύψετε κι εσείς στον αέναο κύκλο, όπως ο Gwyn, όπως τόσοι άλλοι…

Μέσα στο Cleansing Chapel του Cathedral of the Deep, θα βρείτε πλέον έναν npc να σπαράζεται από λυγμούς δίπλα στην bonfire. Μιλώντας μαζί του, θα μάθετε για τον Painted World of Ariandel, έναν κόσμο που δημιουργήθηκε από κάποιον και που τώρα έπεσε θύμα μιας… μόλυνσης. Μιας ασθένειας που πλέον δεν μπορεί να θεραπευτεί και που μόνο η φωτιά μπορεί να την καθαρίσει, καταστρέφοντας ολόκληρο τον κόσμο. Η φλόγα που φέρει ο champion of Ash. Mε γνώριμο τρόπο, μεταφέρεστε σε έναν διαφορετικό κόσμο, που φυσιολογικά όσο και παράδοξα μοιάζει κάπως γνωστός. Βγαίνοντας από τη σπηλιά που φωλιάζει η πρώτη bonfire θα αντικρύσετε ένα τοπίο παγωμένο, που θυμίζει παλιότερες ζωγραφιές, αλλά και δίνει μια αίσθηση μοναξιάς κι απώλειας.

Έτσι θα αρχίσει η περιπλάνησή σας. Δε θα σας συνοδεύσουμε χέρι-χέρι, γιατί η εμπειρία είναι διαφορετική για κάθε Champion of Ash και κανένας Chosen Undead δε θέλει να του δείξουν το δρόμο. Θα χαθείτε όμως. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Θα χαθείτε από την ομορφιά του τοπίου και το απίστευτο level design. Θα παρατηρείτε τις νιφάδες να πέφτουν γύρω σας και τα δέντρα που μοιάζουν με φρικαλέα τέρατα. Θα δείτε κατεστραμμένους πύργους και μιαρές επαύλεις. Μισογκρεμισμένα χωριά και τρεμάμενες γέφυρες. Το κερασάκι στην τούρτα; Μια περιοχή βαθειά μέσα στη γη, πλεγμένη από ρίζες αιωνόβιων – κούφιων –  δέντρων…

Θα χαθείτε και κυριολεκτικά. Οι αχανείς εκτάσεις των πρώτων περιοχών, σε συνδυασμό με τη χαμηλή ορατότητα που επιβάλλει η συνεχής χιονόπτωση, θα σας κάνει να χάσετε τον προσανατολισμό σας πολλές φόρες. Όχι όμως με τον επιτηδευμένο τρόπο του εξαιρετικού τρίτου DLC του Dark Souls II, μοναχά από το αποτέλεσμα του σχεδιασμού και του σαδισμού των προγραμματιστών. Εκμεταλλευόμενοι, ίσως, την περίσσεια ισχύ των σύγχρονων μηχανημάτων, δημιούργησαν μονοπάτια πολλά. Μικρά και μεγάλα, με ανώμαλες κλίσεις και πολλές διακλαδώσεις, που ανεβαίνουν στρίβουν και χάνονται πίσω από βράχια, δέντρα και χιόνι. Θα περιπλανιέστε και θα αναρωτιέστε σε τι εξυπηρετεί όλο αυτό. Πάντοτε, τα Souls συνόδευαν τη δυσκολία και τον “πόνο” του παίκτη με ανταμοιβή. Εδώ, πέραν από την απόδοση της φυσικότητας του τοπίου, άλλη προφανής αιτία για την πολυπλοκότητα του τοπίου δεν υπάρχει.

Και καθώς περιπλανιέστε για να βρείτε το δρόμο σας, θα βρεθείτε αντιμέτωποι με τη… νέα τροφή για τα όπλα σας και διαπιστώσετε ότι οι ρόλοι αλλάζουν. Βγάλατε τον Pontiff με την πρώτη προσπάθεια και νιώθετε overpowered; Καλωσήλθατε! Τα νέα mobs θα σας κάνουν  τη ζωή δύσκολη μέχρι να μάθετε πώς να τα αντιμετωπίζετε. Όπως είναι φυσικό, ένα χαμόγελο σκίζει το ρυτιδιασμένο σας πρόσωπο και φανερώνει τα σάπια δόντια σας. Αυτό θέλατε, γι’ αυτό ήρθατε. Αυτό επιζητάτε από οποιοδήποτε ψήγμα Souls εμπειρίας. Ορίστε λοιπόν:

Η ΑΙ των mobs είναι απλά φανταστική. Έναν προς έναν τους ξεπαστρεύετε μέχρι και με 1-hit. Όμως αυτοί έχουν βρει τον τρόπο τους μέσα στην αφιλόξενη γη. Με μια κραυγή, οι followers of Farron θα ορμήξουν πάνω σας και εσείς θα γελάσετε σαρδόνια. Θα χτυπήσετε τον πρώτο, ίσως και τον δεύτερο και θα δεχτείτε χτύπημα από πίσω, από τρεις άλλους που έτρεξαν μέσα από την καταχνιά, ακούγοντας την έκκληση βοήθειας των συναδέλφων τους. Οι δύο πρώτοι θα απομακρυνθούν και θα ακροβολιστούν, αφήνοντάς σας ξαφνικά περικυκλωμένους από πέντε αντιπάλους με άλλους τρεις να έρχονται. Mob, πραγματικά!

Λύκοι, λίγο μεγαλύτεροι από τα σκυλιά που μέχρι τώρα συναντήσατε, με ίδιο μεν moveset και με ελάχιστη “ζωή”, θα αφήσουν έναν λυγμό πεθαίνοντας, για να φέρουν πάνω σας δέκα άλλους. Τα δέντρα θα ζωντανέψουν για να διαπιστώσετε ότι είναι πραγματικές φρικαλέες μορφές, υποστηρίζοντας τα πλάσματα του δάσους από μακριά, με fire orbs που εκτοξεύουν κατά δεκάδες. Όσα είναι κοντά, θα σας αρπάξουν για να απομυζήσουν το 75% τουλάχιστον της δικής σας ζωής κι αφήνοντάς σας με frostbite. Bonfire, λοιπόν, οργάνωση κι εκ νέου προσπάθεια. Σαν να παίζετε από την αρχή ένα νέο παιχνίδι.