Iron Man

H άφιξη της ανέλπιστα καλής ταινίας, δεν συνοδεύτηκε από ένα εξίσου καλό videogame

H άφιξη της ανέλπιστα καλής ταινίας, δεν συνοδεύτηκε από ένα εξίσου καλό videogame

Αναμφίβολα το Iron Man ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των videogames όπου αδυνατεί να προσφέρει εκπλήξεις μιας και αποτελεί την μετενσάρκωση μιας κινηματογραφικής επιτυχίας με ό,τι καλό και –δυστυχώς- κακό αυτό συνεπάγεται. Εξάλλου, με την πάροδο των χρόνων το κοινό είναι πλέον αρκετά υποψιασμένο και έτσι τέτοιες δημιουργίες δεν είναι τυχαίο πως, πρακτικά, περνούν απαρατήρητες. Από την άλλη, είναι προφανές πως η μάλλον άγνωστη Secret Level δαπάνησε κάποιες ώρες στον τομέα της ανάπτυξης, αλλά η πίεση χρόνου για να ολοκληρωθεί ο τίτλος και να διατεθεί παράλληλα με την αντίστοιχη ταινία είναι προφανέστατη.

Πάντως η πρώτη έκπληξη συναντάται στον publisher που στην προκειμένη δεν είναι κάποιος γνωστός κολοσσός από τη Δύση, αλλά η SEGA. Το αρνητικό της όλης υπόθεσης είναι πως για άλλη μια φορά ακολουθείται η οδός της βασικής φόρμουλας, όπου ξεπερασμένοι μηχανισμοί gameplay ντυμένοι με αποδεκτά και ενίοτε εντυπωσιακά γραφικά, προσπαθούν να παρασύρουν το κοινό στηριζόμενα και μόνο στο όνομα που φέρουν στο εξώφυλλό τους.

Κοιτώντας το Iron Man δεν είναι δυνατό να μην γίνει μια αναφορά στην ταινία, που αποτέλεσε την ευχάριστη έκπληξη για την τρέχουσα περίοδο, ακολουθώντας για άλλη μια φορά τη γνωστή ποιότητα της Marvel, η οποία έχει πια άμεση εμπλοκή στην όλη ανάπτυξη. Πραγματικά η νέα αυτή περιπέτεια, που δείχνει να χτίστηκε πάνω στον Robert Downey Jr., κέρδισε τα εύσημα, ενώ και ο συγκεκριμένος ηθοποιός απέδειξε πως παρά το «κακό» παρελθόν του έχει ακόμα πολλά να προσφέρει. Αναμενόμενα μπορεί εδώ το βάρος να έπεσε περισσότερο στους χαρακτήρες, αλλά στο αντίστοιχο videogame κάτι ανάλογο θα ήταν απαγορευτικό για αυτό και κατά έναν περίεργο λόγο είναι ένας τομέας που, έτσι απλά, διαγράφηκε.

Ουσιαστικά, το παιχνίδι Iron Man είναι μια action δημιουργία με ελάχιστα στοιχεία από adventure, όπου -παρά τα ορισμένα θετικά της στοιχεία- καταστρέφεται από ένα και μόνο χαρακτηριστικό της. Την εντονότατη επανάληψη. Και δυστυχώς τα προβλήματα είναι αρκετά που δύσκολα κάποιος θα αντέξει να φτάσει μέχρι τέλους. Τα πρώτα λεπτά είναι αλήθεια πως θα περάσουν ιδιαίτερα ευχάριστα, μιας και οι παίκτες θα μπορούν να εκτελέσουν πάρα πολλές κινήσεις μέσω του ιδιοφυούς μοντέλου χειρισμού που έχει χρησιμοποιηθεί, αλλά τελικά φαίνεται πως αυτός είναι και ο μοναδικός τομέας που απασχόλησε σοβαρά την Secret Level.

Το υλικό που είχε στα χέρια της σαφώς και ήταν πλούσιο και ως ένα βαθμό αξιοποιήθηκε κατάλληλα, αλλά είναι αλήθεια πως οι όποιες προσπάθειες έγιναν αποσκοπούν απλά και μόνο στην επιμήκυνση της συνολικής διάρκειας του τίτλου. Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, αναμενόμενα οι δύο πρώτες αποστολές αναλαμβάνουν τον ρόλο του tutorial όπου και διδάσκουν στον παίκτη το εύρος των κινήσεων που έχει στη διάθεσή του. Εδώ αξίζει να γίνει μια ιδιαίτερη αναφορά, μιας και όπως αναφέρθηκε παραπάνω αποτελεί ίσως την μοναδική σανίδα σωτηρίας του τίτλου. Καταρχάς, ο Iron Man μπορεί τόσο να αιωρείται όσο και να πετάει και μάλιστα η κάθε κίνηση εκτελείται με διαφορετικό πλήκτρο.

Από εκεί και έπειτα -και κατά τη διάρκεια της πτήσης- υπάρχει η δυνατότητα για boost, ενώ και οι κινήσεις αποφυγής των αντίπαλων βλημάτων είναι ιδιαίτερα εύκολες αλλά και αποτελεσματικές. Από εκεί και έπειτα και όσο εξελίσσεται η στολή –με αποκορύφωσή της την έκδοση Mark III – επιπλέον τεχνικές είναι διαθέσιμες, όπως για παράδειγμα η επιστροφή των πυραύλων στα εχθρικά οχήματα. Είναι σαφές ότι η πτήση είναι το πλέον διασκεδαστικό στοιχείο του τίτλου, μιας και όταν κάποιος κατανοήσει, αλλά και συνηθίσει, τον απαιτητικό χειρισμό θα μπορεί να εκτελεί μανούβρες ακριβείας, αποτυπώνοντας έτσι σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση του ότι ελέγχει τον Iron Man.

Η κατάσταση όταν ο χαρακτήρας βρίσκεται στον αέρα είναι σαφώς διασκεδαστική, με την αντίστοιχη στο έδαφος να είναι υπερβολικά βαρετή. Εδώ εμπόδιο, πέρα από το άσχημο animation, είναι και η τραγική κάμερα, η οποία το γεγονός πως ο έλεγχός της βρίσκεται στα χέρια του παίκτη, σε περιπτώσεις όπου ο χαρακτήρας στριμώχνεται ανάμεσα σε κτίρια για παράδειγμα, είτε επιλέγει υπερβολικά άβολες γωνίες λήψεις ή, ακόμα χειρότερα, εξαφανίζει ολόκληρα οικοδομήματα, κάνοντας το φαινόμενο του pop-up (δηλαδή, της ξαφνικής εμφάνισης στοιχείων του περιβάλλοντος) εδώ να «διαπρέπει». Έτσι, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου διάφορες κατασκευές εξαφανίζονται όταν ο χαρακτήρας τις πλησιάζει και όχι το αντίθετο.

Επόμενο εμπόδιο στη διασκέδαση θα σταθεί η δομή των αποστολών όπου μετά τον αρχικό ενθουσιασμό, γίνονται απίστευτα μονότονες αλλά και βαρετές. Συνήθως απαιτείται η εκπλήρωση συγκεκριμένων objectives πριν κάνει την εμφάνισή του το εκάστοτε boss, αν και ιδιαίτερα άσχημη εντύπωση προκαλεί η αντίπαλη AI. Καταρχάς οι επίγειες δυνάμεις δείχνουν να είναι απίστευτα αδύναμες, μιας και ο Iron Man μπορεί με δύο μόνο χτυπήματα να εξουδετερώσει ένα εχθρικό άρμα μάχης, την ώρα που τα ελικόπτερα αποδεικνύονται ανέλπιστα ανθεκτικά. Φυσικά, εδώ δεν απαιτείται ίχνος στρατηγικής, μιας και η λογική του hide ‘n’ shoot θα βγάλει τον καθένα ασπροπρόσωπο την ώρα που στις μάχες με τα bosses ισχύει το εξής παράδοξο: Σε πολλές περιπτώσεις θα φτάσουν ακόμα και τα 30 λεπτά, αλλά αυτό δεν θα οφείλεται στις ιδιαίτερες ικανότητές τους, που είναι ικανές να προσφέρουν αναμετρήσεις επικών διαστάσεων, αλλά στη μπάρα ενέργειάς τους που μειώνεται πάρα, μα πάρα πολύ, αργά.

Βέβαια, η Secret Level με μερικά έξυπνα τρικ προσπαθεί να προσδώσει και το απαιτούμενο βάθος στον τίτλο αλλά είναι αλήθεια πως δεν τα καταφέρνει. Οι αναβαθμίσεις στη στολή είναι πρακτικά άχρηστες, μια ιδέα που αν είχε αξιοποιηθεί καλύτερα και με μια περισσότερο αποδεκτή AI θα μπορούσε να διορθώσει αρκετά από τα λάθη του τίτλου. Από την άλλη, οι παίκτες μέσω του D-pad μπορούν ανά πάσα στιγμή να μεταφέρουν την ισχύ της στολής σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος του Iron Man, όπου με την σειρά τους οδηγούν σε διαφορετικό –υποτίθεται- αποτέλεσμα. Έτσι, δυναμώνοντας τα χέρια οι melee επιθέσεις είναι πιο αποτελεσματικές, αντίστοιχα στα πόδια το boost είναι εντονότερο κ.ο.κ. Ωστόσο, η ουσία είναι πως κάποιος μπορεί να φτάσει μέχρι τέλους –αν έχει τη σχετική υπομονή- χωρίς να χρησιμοποιήσει καθόλου τη συγκεκριμένη επιλογή.

Είναι αλήθεια πως από τίτλους που στηρίζονται σε κινηματογραφικές ταινίες οι περισσότεροι περιμένουν να αντικρίσουν ένα τεχνικό τομέα που θα καταφέρει να εντυπωσιάσει. Και συνήθως αυτό συμβαίνει περισσότερο για να ρίξει στάχτη στα μάτια, προσπαθώντας έτσι να καλύψει τη γενικότερη προχειρότητα που χαρακτηρίζει το σύνολο του εκάστοτε τίτλου. Φυσικά αυτό ισχύει και στο Iron Man αλλά μέχρι ενός σημείου. Τη διαφορά εδώ την κάνει ο σχεδιασμός του κεντρικού χαρακτήρα, ο οποίος εντυπωσιάζει, ενώ και στα κοντινά πλάνα δείχνει πραγματικά πανέμορφος. Τα επίπεδα παρουσιάζονται τεράστια με τον παίκτη να μπορεί να πάει σχεδόν όπου θέλει, αν και για άλλη μια φορά οι «αόρατοι τοίχοι» τον προσγειώνουν στην εικονική πραγματικότητα ενός videogame.

Πάντως, σε γενικές γραμμές η μηχανή γραφικών αδυνατεί να εντυπωσιάσει, μιας και στα τεράστια αυτά επίπεδα δεν υπάρχει ίχνος ζωής πέρα από τους αντιπάλους, ενώ και τα διάφορα οικοδομήματα που βρίσκονται διάσπαρτα θα λέγαμε πως οριακά ανήκουν σε αυτή τη γενιά hardware. Ιδιαίτερα φτωχά είναι και τα διάφορα εφέ, όπως αυτά των εκρήξεων, ενώ υπάρχει και ένα πρόβλημα με το scaling μιας και πολλές φορές ο Iron Man δείχνει να είναι δυσανάλογα μικρός μπροστά σε ένα άρμα μάχης και άλλες φορές υπερβολικά ογκώδης. Σε ανάλογα επίπεδα κυμαίνεται και ο ήχος. Μπορεί οι πρωταγωνιστές της ταινίας -Robert Downey Jr, Terrence Howard και Shaun Taub (οι Jeff Bridges και Gwynneth Paltrow απουσιάζουν) να έχουν δανείσει τις φωνές τους και οι διάλογοι να δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στο παιχνίδι, όμως, από εκεί και πέρα το χάος. .

Το Iron Man είναι ένας τίτλος που πριν ακόμα κυκλοφορήσει δεν είχε δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες και, αναμενόμενα, το τελικό αποτέλεσμα δεν αναίρεσε τις αρχικές προβλέψεις. Σίγουρα από εδώ και πέρα φαίνεται πως το Hollywood θα βασιστεί ακόμα περισσότερο σε ήρωες δανεισμένους από τα κόμικ -με το δεύτερο μέρος της περιπέτειας του Tony Stark να είναι και επίσημα επιβεβαιωμένο- κάτι που σημαίνει ότι στο μέλλον θα δούμε ακόμα περισσότερα προχειροφτιαγμένα παιχνίδια. Γιατί στην περίπτωση του Iron Man, όσο ανέλπιστα καλή αποδείχθηκε η ταινία, τόσο αδιάφορο χαρακτηρίζεται το ομώνυμο videogame.

Ανάλυση 480p/ 720p
Ήχος Stereo/ Surround/ Dolby Digital 5.1
PEGI 12+