Infinite Space

In a galaxy, grinding not too far away…

Πριν ξεκινήσουμε την παρουσίαση του Infinite Space, μία παρατήρηση. Τους τελευταίους μήνες, η SEGA έχει πάθει “DS mania”, αφού εκδίδει τον ένα τίτλο μετά τον άλλο για το θαυματουργό φορητό της Nintendo. Διόλου τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι οι τρεις τελευταίοι τίτλοι που έχουμε παρουσιάσει για το Nintendo DS, προέρχονται από τη SEGA. Και, πλέον, τέσσερις, αφού το Infinite Space έρχεται δια χειρός SEGA, ως ο τρίτος τίτλος της Platinum Games που εκδίδεται από τον πάλαι ποτέ ιαπωνικό γίγαντα. Περί τίνος πρόκειται όμως το Infinite Space; Αποτελεί ακόμα μία προσθήκη στην κολοσσιαία λίστα παιχνιδιών του DS, ή έχουμε να κάνουμε με κάτι ξεχωριστό;

Μετά τις πρώτες ώρες ενασχόλησης μας με το παιχνίδι, κλίναμε προς την πρώτη εκδοχή. Κάτι που άλλαξε όταν το παιχνίδι επιτέλους ξεδιπλώθηκε μπροστά στη dual screen μας, προβάλλοντας τη γοητεία και το όραμα των δημιουργών του. Γιατί όμως αυτή η ξαφνική αλλαγή, θα ρωτήσετε.

Κι εδώ εντοπίζεται ένα από τα στραβοπατήματα του παιχνιδιού. Η ποσότητα των δεδομένων με την οποία έρχεται σε επαφή ο παίκτης τις πρώτες ώρες ενασχόλησης του με το Infinite Space, είναι τόσο μα τόσο γιγαντιαία, σε σημείο που φοβίζει και αφήνει χαμένους τους μη εξοικειωμένους παίκτες. Από την άλλη, το Infinite Space δεν προορίζεται για παίκτες με απάθεια ή περιορισμένη εμπειρία γύρω από τα sci-fi strategy RPGs. Οι developers στην Platinum Games, ναι, οι δημιουργοί του εκπληκτικού Bayonetta, έκριναν σοφό να εγκαταλείψουν τις ισορροπίες, και να δημιουργήσουν έναν από τους πιο hardcore τίτλους όλων των εποχών.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, θα πάρει στο μέσο παίκτη 50 με 70 ώρες να ολοκληρώσει το παιχνίδι, ενώ περισσότερες από 100, σε αυτόν που θα επιδιώξει την κατασκευή του απόλυτου στόλου – λαμπρό παράδειγμα ο υπογράφων.

It’s gonna be a loooong journey: Σενάριο και δομή

Αυτό που ξεκινά ως το χιλιοειπωμένο, γεμάτο κλισέ σενάριο, που θέλει έναν έφηβο ονόματι Yuri να στοχεύει ψηλά, έξω από την ατμόσφαιρα του πλανήτη του για την ακρίβεια, εξελίσσεται, ωριμάζει και μετατρέπεται όχι απλά σε ένα καλοδουλεμένο σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά σε μία καθώς πρέπει space opera, με τουλάχιστον 160 χαρακτήρες να απαρτίζουν το κύριο cast, κι ένα απέραντο, προς εξερεύνηση σύμπαν, προσεγμένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.

Αυτοί που θα αφιερώσουν τις δεκάδες ώρες που απαιτούνται, θα βιώσουν μία ξεχωριστή εμπειρία, καθώς τα χρόνια θα περνούν μπροστά από τα μάτια τους, και οι χαρακτήρες θα ωριμάζουν και θα μεγαλώνουν, φαινόμενο σπανιότατο στον κόσμο των videogames.

Enemy destroyer at 3 o’clock: Gameplay και πλοία

Αναλογικά θα μεγαλώνει και η δύναμη του στόλου μας, αφού το μικρό, φαινομενικά αδύναμο πλοίο, που με τόση χαρά θα κατασκευάσουμε, θα φαντάζει τρίτης κατηγορίας, όταν ο στόλος μας θα αποτελείται πλέον από πέντε επιβλητικούς καταστροφείς, battleships, carriers ή cruisers. Για να σας δώσουμε να καταλάβετε την κλίμακα των πλοίων αλλά και τις λεπτομέρειας που τα απαρτίζουν, ακολουθεί μία ανάλυση της κατασκευής και συντήρησης ενός εκ των πλοίων μας. Πριν καν κατασκευάσουμε ένα πλοίο, πρέπει να αγοράσουμε τα σχεδιαγράμματά του, τα οποία θα παραδώσουμε σε έναν από τους ποικίλους κατασκευαστές ανά τους πλανήτες. Όταν το σκαρί θα είναι έτοιμο, είναι στο χέρι μας να εξοπλίσουμε το πλοίο με τον τρόπο που εμείς κρίνουμε σοφό. Και δεν μιλάμε απλά για τις κλασικές επιλογές οπλισμού και αμυντικών συστημάτων.

Κράματα ενισχυμένων μετάλλων, βεληνεκές επίθεσης, μεγιστοποίηση ενέργειας, ισχύς όπλων, αύξηση ταχύτητας, και η λίστα δεν έχει τέλος. Και ας μην ξεχνάμε πως σε ένα πλοίο που μετρά δεκάδες ανθρώπους στο πλήρωμά του, απαραίτητες είναι και οι προσθήκες που θα διασφαλίζουν την καλύτερη διαβίωση τους, όπως καφετέριες, αναρρωτήρια κι άλλοι εσωτερικοί χώροι.

Το ηθικό και η επιλογή των κατάλληλων ατόμων παίζουν σημαντικό ρόλο στο Infinite Space, αφού τα στατιστικά ενός πλοίου επηρεάζονται από αυτά. Από το γιατρό του πλοίου, μέχρι την ομάδα βομβαρδισμού και τους συντηρητές, όλοι παίζουν το ρόλο τους και επιδρούν αντιστοίχως στη σταθερότητα του πλοίου. Ένας καλό μάγειρας στην καφετέριά μας θα κρατήσει το ηθικό του πληρώματος ψηλά, στα ατέλειωτα ταξίδια από πλανήτη σε πλανήτη και από γαλαξία σε γαλαξία. Φτάσαμε όμως στα 2/3 του κειμένου και δεν σχολιάσαμε ακόμα το σύστημα μάχης. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών μας, θα έρθουμε σε επαφή με αντίπαλα κυβερνητικά πλοία, σκάφη πειρατικής φύσης, ιδιώτες μεταφορείς, και γενικά κάθε τύπο σκάφους που μπορείτε να φανταστείτε.

Από τη στιγμή που θέτουμε έναν προορισμό και ο στόλος μας ξεκινά το ταξίδι του από το σημείο Α στο σημείο Β, ο μοναδικός έλεγχος που έχουμε επάνω του είναι η επιτάχυνση του χρόνου (εργαλείο χρήσιμο στα μακρινά ταξίδια), η αλλαγή της κάμερας και η ακύρωση του ταξιδιού -αν αλλάξουμε γνώμη. Όταν λοιπόν τύχει ο στόλος μας να έρθει σε επαφή με ένα εχθρικό πλοίο, εισαγόμαστε στην “engage” φάση, όπου αποφασίζουμε αν θα προβούμε σε επίθεση ή θα την κάνουμε με ελαφρά – επιλογή όχι πάντα εφικτή.

{PAGE_BREAK}

Ας υποθέσουμε πως διαλέγουμε να επιτεθούμε. Επιλογές γίνονται διαθέσιμες, δείκτες μας πληροφορούν για την απόστασή μας από τον εχθρικό στόλο, το επίπεδο φόρτισης των όπλων μας, όλα αυτά σε ένα τρισδιάστατο πεδίο, με τις δύο οθόνες του DS να δουλεύουν υπερωρίες, τροφοδοτώντας μας με πληροφορίες και εντυπωσιακά για τα δεδομένα του συστήματος visuals. Η απεικόνιση μπορεί να είναι στις τρεις διαστάσεις, κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει και για τον έλεγχο. Μέσω των touch buttons στην κάτω οθόνη, κατευθύνουμε το πλοίo/α μας μπρος και πίσω ανάλογα την απόστασή μας από τον εχθρό. Τακτικές αποφυγής είναι σχεδόν πάντα διαθέσιμες, που όμως αν χρησιμοποιηθούν λαθεμένα, περισσότερο κακό κάνουν, παρά καλό.

Η τελειοποίηση των γνώσεών μας γύρω από το σύστημα μάχης παίρνει ώρες, αλλά άπαξ και εξοικειωθούμε πλήρως με τον τρόπο που δουλεύουν τα πράγματα, θα μας δοθεί η ευκαιρία να απολαύσουμε το στοιχείο της στρατηγικής και τακτικής που προσφέρουν οι διαστημικές αναμετρήσεις. Κάπου εδώ εντοπίζεται και το άλλο αγκάθι του τίτλου. Χωρίς να θέλουμε να μπούμε σε χωράφια αποκαλύψεων, απλά αναφέρουμε πως το σενάριο του παιχνιδιού χωρίζεται σε δύο τμήματα.

Προ ολίγου αναφέραμε την επίδραση του χρόνου επάνω στους χαρακτήρες. Παρόμοια επίδραση έχει ο χρόνος και στην κεντρική δομή του παιχνιδιού, αφού ουσιαστικά αποτελείται από δύο μέρη. Ένα με τον έφηβο Yuri κι ένα με τον ενήλικο, macho και αποφασιστικό Yuri. Το αγκάθι εντοπίζεται στο πρώτο μέρος του παιχνιδιού, όπου πολλές θα είναι οι φορές που θα φτύσουμε αίμα σε μία άνιση μάχη, που περισσότερο με βασανιστήριο φαντάζει. Αντίθετα, στο δεύτερο μέρος πολλές θα είναι οι περιπτώσεις που τίποτα δεν θα μπορεί να σταθεί στο διάβα μας, ιδιαίτερα όταν ο στόλος μας θα φτάσει το μέγιστο μέγεθος του, αυτό των πέντε σκαφών. Η ανισότητα στη δυσκολία, λοιπόν, είναι αυτή που καταφέρνει πολλές φορές να καταστρέψει την όμορφη και συναρπαστική ατμόσφαιρα που μας προσφέρει ο τίτλος.

3D; Τεχνικά

Όταν το Infinite Space είχε πρωτοπαρουσιαστεί, πίσω στις αρχές του 2009 αν ενθυμούμαστε σωστά, πολύς λόγος είχε γίνει για την 3D απεικόνιση που επέλεξε η Platinum Games, και το κατά πόσο θα καταφέρει το catdrigde του DS να αντέξει την ποσότητα των δεδομένων. Το αποτέλεσμα είναι ένας τίτλος με αντικειμενικά τεράστια ποσότητα δεδομένων, από τα scripts διαλόγων, μέχρι τα 2D sprites των εκατοντάδων χαρακτήρων και τα 3D renders των, ένας θεός ξέρει πόσων, πλοίων.

{VIDEO_1}

Κρίνοντας από το τελικό αποτέλεσμα, οι developers αντιλήφθηκαν πως κάποιες περικοπές έπρεπε να γίνουν, για να καταφέρει να χωρέσει ο κώδικας τους στην "κασέτα" του DS. Έτσι, έχουμε να κάνουμε με έναν πανέμορφο οπτικό σύνολο, που όμως παρουσιάζει ατέλειες και προχειρότητες σε αρκετά σημεία του.

Τα πλοία και το απέραντο διάστημα είναι λεπτομερέστατα σχεδιασμένα, σε αντίθεση με αρκετά εφέ όπλων (οπτικά και ηχητικά) που μοιάζουν περισσότερο με “pew pew” πλαστικών όπλων. Το artwork και η ποιότητα σχεδιασμού των χαρακτήρων, πάντως, κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα, αντάξια κάθε ιαπωνικού RPG τίτλου. Αντίφαση παρουσιάζεται και στον ήχο, ο οποίος όλως παραδόξως βελτιώνεται καθώς προοδεύουμε στο παιχνίδι. Τα ολίγον τι βαρετά battle themes του πρώτου μισού μετατρέπονται σε συναρπαστικά μουσικά κομμάτια όσο η εξιστόρηση των γεγονότων κορυφώνεται. Σε γενικά πλαίσια λοιπόν, ο τεχνολογικός τομέας, αν και σε σημεία ασταθής, παρουσιάζει ποιότητα, και ξεχειλίζει μεράκι από πλευράς δημιουργών.

Cult classic; Συμπεράσματα

Το Infinite Space είναι ένα από αυτά τα παιχνίδια για φορητά συστήματα, που σε κάνουν να εύχεσαι να είχαν αναπτυχθεί για ένα οικιακό. Οι άπειρες ώρες εργασίας που φανταζόμαστε πως πήρε η ανάπτυξη του τίτλου, πραγματικά υποσκιάζονται από τους φυσικούς περιορισμούς του αγαπημένου DS, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο τίτλος δεν είναι αξιοπρόσεκτος. Έχουμε να κάνουμε με μία μαγευτική space opera, ένα παρολίγον Cult Classic που, παρά τα προβλήματά του, αξίζει ντουζίνες ωρών ενασχόλησης -αν αποφασίσετε να του τις αφιερώσετε. Ο ορισμός του hardcore.

Δημήτρης Μπάνος