
Mortal Kombat Vs. DC Universe
Ένα επικίνδυνο πείραμα από τη Midway για μία από τις μακροβιότερες fighting σειρές
Ένα επικίνδυνο πείραμα από τη Midway για μία από τις μακροβιότερες fighting σειρές
Αναμφίβολα το "Mortal Kombat" αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών, τουλάχιστον όσον αφορά το fighting είδος. Αν και η μεταφορά της σειράς στις τρεις διαστάσεις δεν ήταν η καλύτερη δυνατή με την κυκλοφορία του Mortal Kombat 4, τα τρία επόμενα που ακολούθησαν (Deadly Alliance, Deception και Armageddon) κατάφερναν να προσφέρουν -το λιγότερο- αξιοπρεπείς προσθήκες στο πασίγνωστο franchise. Κοινή συνιστώσα όλων αποτελούσε φυσικά το έντονο στοιχείο της βίας, καθώς επίσης η σκοτεινή ατμόσφαιρα αλλά και οι εντυπωσιακοί και μυστηριώδεις χαρακτήρες.
Δυστυχώς, η νέα προσπάθεια που έγινε από τη Midway για τον εμπλουτισμό του Mortal Kombat με χαρακτήρες από το σύμπαν της DC είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της βίας (μεταξύ άλλων προβλημάτων), μάλλον του σημαντικότερου στοιχείου της σειράς (όπως θα συμφωνήσουν μάλλον οι φίλοι των Mortal Kombat) κάτι το οποίο έχει τελικά αντίκτυπο και στη συνολική ατμόσφαιρα του τίτλου. Αυτή η μείωση της βίας, βέβαια, αποτελεί απόρροια της συμφωνίας που έγινε με την DC ώστε να συμπεριληφθούν διάφοροι γνωστοί (αλλά και αρκετοί… άγνωστοι) ήρωες και villains από τα comic της αν και -πιθανότατα- και η ίδια η Midway επιθυμούσε να πετύχει μικρότερο ηλικιακό όριο.
Ευτυχώς, η εισαγωγή των χαρακτήρων από το σύμπαν της DC φαίνεται πως κατάφερε να προσφέρει μία ιδιαίτερα φρέσκια ιδέα στο είδος με την προσθήκη του story mode. Σε αντίθεση με άλλους fighting τίτλους, όπου το story mode δεν αποτελεί κάτι παραπάνω από την απεικόνιση μερικών -πολλές φορές ασύνδετων- κειμένων ανάμεσα από μάχες, εδώ ο όρος "story mode" είναι πλήρως δικαιολογημένος. Αρχικά θα κληθούμε να επιλέξουμε την πλευρά από την οποία θα δούμε να εκτυλίσσεται η ιστορία, μεταξύ των Mortal Kombat και DC.
Το σενάριο χωρίζεται, για κάθε παράταξη, σε οχτώ κεφάλαια. Σε κάθε ένα από αυτά παίρνουμε τον έλεγχο ενός προκαθορισμένου χαρακτήρα, με τον οποίο θα πάρουμε μέρος σε τρεις ή τέσσερις μάχες. Ανάμεσα από τις μάχες προβάλλονται κινηματογραφικές σκηνές, οι οποίες προωθούν την υπόθεση μέχρι το σημείο που θα οδηγηθούμε στην επόμενη σύγκρουση. Οι cutscenes είναι σε γενικές γραμμές όμορφα σχεδιασμένες ενώ οι ηθοποιοί που δανείζουν τις φωνές τους, χωρίς να εντυπωσιάζουν, κάνουν καλή δουλειά στην απόδοση των διαλόγων. Το σενάριο δεν παρουσιάζει κάποιο βάθος, προσφέροντας μία ιδιαίτερα απλοϊκή πλοκή, η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί υλικό για κινούμενα σχέδια στα πρωινά προγράμματα της τηλεόρασης.
Σύμφωνα με την εισαγωγή του παιχνιδιού βρισκόμαστε στην περιοχή Earthrealm του κόσμου του Mortal Kombat, όπου ο Raiden εξουδετερώνει τον Shao Kahn πετώντας τον σε μία μαγική πύλη. Την ίδια στιγμή στη Γη, ο Superman εξουδετερώνει με παρόμοιο τρόπο τον Darkseid, πετώντας τον σε μία τεχνικά φτιαγμένη πύλη, η οποία επιτρέπει στιγμιαία μεταφορά σε τεράστιες αποστάσεις. Αυτά τα δύο συμβάντα έχουν ως αποτέλεσμα τη συνένωση των δύο συμπάντων, σηματοδοτώντας την έναρξη της διαμάχης μεταξύ των χαρακτήρων του Mortal Kombat και της DC.
Αν και το σενάριο σε τελική ανάλυση δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω από απλές δικαιολογίες που οδηγούν στην εκάστοτε μάχη, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον μας σε offline επίπεδο πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο fighting παιχνίδι. Οι cutscenes δεν είναι ποτέ μεγαλύτερες από όσο χρειάζεται ενώ η συνεχής εναλλαγή των χαρακτήρων, έπειτα από μερικές μάχες, κρατάει φρέσκια την εμπειρία. Παρά την -αναμφίβολα- ρηχή πλοκή, το story mode καταφέρνει τελικά να διατηρήσει το ενδιαφέρον μας αλλά και να δείξει ότι η ύπαρξη σεναρίου σε fighting τίτλους μπορεί να λειτουργήσει.
Δυστυχώς, η δουλειά που έγινε στο gameplay (αναμφίβολα το σημαντικότερο κομμάτι του τίτλου) σίγουρα δεν φτάνει την καινοτομία του story mode. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα τρισδιάστατα Mortal Kombat, τα οποία προσέφεραν ουσιαστικό βάθος χάρη στην εναλλαγή δύο ή τριών ειδών μάχης για κάθε χαρακτήρα, εδώ ατυχώς το gameplay έχει απλοποιηθεί σημαντικά. Αρκεί να αναφέρουμε ότι η λίστα με τα combos του κάθε χαρακτήρα δύσκολα ξεπερνάει τον διψήφιο αριθμό, ενώ τα combos που φτάνουν τα τέσσερα χτυπήματα σπανίζουν. Σαν να μην έφτανε αυτό -και πάλι σε πλήρη αντίθεση με τα τελευταία επεισόδια της σειράς- οι απλές επιθέσεις των διαφόρων χαρακτήρων δείχνουν παρόμοιες ενώ γενικότερα, ανεξάρτητα από τον όγκο τους, εκτελούν τις κινήσεις τους με την ίδια ταχύτητα.
{PAGE_BREAK}
Η διαφοροποίηση, λοιπόν, μεταξύ των χαρακτήρων φαίνεται τελικά πως προκύπτει, εκτός από τον ξεχωριστό σχεδιασμό τους, από τις ιδιαίτερες και ποικίλες ειδικές επιθέσεις που διαθέτουν. Ευτυχώς, η εργασία που έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα είναι πολύ καλή, προσφέροντας -στους περισσότερους χαρακτήρες- αρκετές και διαφορετικού τύπου ικανότητες που καταφέρνουν να προσδώσουν, ως ένα βαθμό, τις ξεχωριστές προσωπικότητες. Οι πασίγνωστες δυνάμεις των χαρακτήρων του Mortal Kombat επιστρέφουν εμπλουτισμένες, όπως η δυνατότητα του Sub Zero να δημιουργεί κομμάτια πάγου πάνω από το κεφάλι του αντιπάλου. Εξίσου καλά έχουν αποδοθεί οι ικανότητες των περισσοτέρων χαρακτήρων της DC -όπως το λέιζερ που εκπέμπει από τα μάτια του ο Superman κ.λπ.
Αυτές οι ειδικές δυνάμεις συμβάλλουν σημαντικά στην εξαιρετικά γρήγορη δράση που χαρακτηρίζει τα τελευταία Mortal Kombat. Και αυτό είναι ένα ιδιαίτερα θετικό στοιχείο καθώς μας οδηγεί συνεχώς σε ιδιαίτερα έντονες μάχες -δεδομένου ότι η ενεργοποίησή τους γίνεται άμεσα και γρήγορα χωρίς να απαιτούνται παραπάνω από μερικά λεπτά ώστε να απομνημονεύσουμε τους συνδυασμούς τους.
Συνεχίζοντας με το κομμάτι του gameplay, είναι εμφανές ότι η Midway επιχείρησε να φέρει ορισμένες νέες ιδέες στη σειρά. Πλέον, κάτω από τη μπάρα της ενέργειας κάνει την εμφάνισή της η μπάρα "Rage". Η τελευταία αποτελείται από δύο κομμάτια και γεμίζει σταδιακά όταν εκτελούμε ειδικές κινήσεις ή όταν δεχόμαστε επιθέσεις. Οποιαδήποτε στιγμή είναι πλήρες ένα εκ των δύο κομματιών, μπορούμε να πατήσουμε μπροστά με το σταυρό κατεύθυνσης ή τον αναλογικό μοχλό και το κουμπί της απόκρουσης προκειμένου να διακόψουμε ένα αντίπαλο combo. Σε περίπτωση που γεμίσει όλη η μπάρα Rage, έχουμε την επιλογή να πατήσουμε ταυτόχρονα τα LT και RT ώστε να ενεργοποιήσουμε το Rage Mode για μικρό χρονικό διάστημα. Σε αυτήν την περίπτωση οι επιθέσεις μας έχουν μεγαλύτερη ισχύ ενώ ο χαρακτήρας μας δεν αντιδρά στις αντίπαλες επιθέσεις, γεγονός που του δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
Οι υπόλοιπες προσθήκες αφορούν τα Klose Kombat, Freefall Kombat και το επανεμφανιζόμενο Test Your Might. Προκειμένου να ενεργοποιήσουμε το Klose Kombat, χρειάζεται να πατήσουμε το RB όταν είμαστε κοντά στον αντίπαλο. Σε αυτήν την περίπτωση η κάμερα πλησιάζει στους δύο χαρακτήρες και εμείς καλούμαστε να πατήσουμε οποιοδήποτε από τα κεντρικά κουμπιά ώστε να χτυπήσουμε τον αντίπαλο. Κάθε κουμπί που πατάμε εμφανίζεται στην οθόνη, ενώ ο αντίπαλος έχει στη διάθεσή του μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου ώστε να πατήσει το ίδιο κουμπί προκειμένου να αποφύγει την επίθεση, ξεφεύγοντας παράλληλα από το Klose Kombat.
{VIDEO_1}
Σε ορισμένα επίπεδα έχουμε τη δυνατότητα να ρίξουμε τον αντίπαλο από τα όρια της πίστας. Κατά τη διάρκεια της πτώσης προς το χαμηλότερο μέρος της πίστας, ενεργοποιείται το Freefall Kombat. Κατά τη διάρκεια αυτού εξαπολύουμε επιθέσεις με την ίδια μέθοδο που κάναμε στο Klose Kombat. Τέλος, όσον αφορά τις νέες προσθήκες του gameplay, το Test Your Might ενεργοποιείται σε ελάχιστα επίπεδα και όποτε ρίξουμε τον αντίπαλο σε κάποιον κάθετο τοίχο. Εδώ απαιτείται να πατήσουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε οποιοδήποτε κουμπί προκειμένου να προκαλέσουμε τη μεγαλύτερη δυνατή ζημιά.
Σε γενικές γραμμές τα παραπάνω νεοεισαχθέντα στοιχεία καταφέρνουν να μεταφέρουν επιτυχημένα την ισχύ των χτυπημάτων. Ωστόσο, δεν είναι ικανά να αντισταθμίσουν την γενικότερη έλλειψη βάθους του gameplay. Εκτός όμως από τον τομέα του gameplay σημαντικό πλήγμα δέχεται και η γενικότερη σκοτεινή και βίαιη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στα προηγούμενα Mortal Kombat. Μπορεί ορισμένοι χαρακτήρες της DC να “δένουν” αρμονικά με το ύφος του Mortal Kombat -όπως οι Batman και Darkseid- όμως πολλοί άλλοι είναι εμφανές πως δεν έχουν καμία θέση σε αυτόν τον fighting τίτλο -όπως η ανεκδιήγητη ύπαρξη του Joker, του Lex Luthor (που αποτελεί απλά ένα κακέκτυπο του Sektor), ή του, μάλλον άγνωστου, Captain Marvel.
Από την άλλη πλευρά, οι φίλοι των Mortal Kombat σίγουρα θα νιώσουν την έλλειψη ορισμένων αγαπημένων χαρακτήρων όπως -στην περίπτωση του γράφοντα- των Reptile, Noob Saibot, Smoke και άλλων. Περνώντας στα του τεχνικού τομέα, διαπιστώσαμε ότι ο τίτλος δεν έχει να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο. Συνολικά υπάρχουν 14 επίπεδα, που μας μεταφέρουν σε διάφορες γνωστές τοποθεσίες και από τα δύο σύμπαντα όπως η Batcave. Αυτά τα επίπεδα είναι μεν καλοσχεδιασμένα, ωστόσο προσφέρουν ελάχιστη αλληλεπίδραση. Σίγουρα ιδιαίτερα αρνητικό στοιχείο, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα τελευταία Mortal Kombat υπήρχε πληθώρα επιλογών για Stage Fatalities ενώ γενικότερα ο σχεδιασμός των επιπέδων ήταν περισσότερο ευφάνταστος.
Τέλος, δε γίνεται παρά να προκαλέσει έντονη απογοήτευση η πλήρης υποβάθμιση του στοιχείου της βίας όσο και αν η Midway υποστήριζε το αντίθετο. Το αίμα ελάχιστα κάνει την εμφάνισή του ενώ τα Fatalities -ή Heroic Brutalities για τους ήρωες της DC (καθώς η ομώνυμη εταιρία δεν ήθελε να φαίνεται πως οι ήρωές της διαπράττουν φόνους)- προκαλούν περαιτέρω απογοήτευση δεδομένης της έλλειψης φαντασίας που έχουν αλλά και της απροκάλυπτης προσπάθειας που έγινε από την εταιρία προκειμένου να είναι κάθε άλλο παρά βίαια. Κλείνοντας, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι έκπληξη προκαλεί το γεγονός πως δεν υπάρχει οποιοδήποτε υλικό για ξεκλείδωμα -όπως διαφορετικές στολές, ή έστω concept arts- δεδομένου ότι στα τελευταία Mortal Kombat υπήρχε πληθώρα από εξτρά υλικό ικανό να μας οδηγήσει στην πολύωρη ενασχόληση για να το εμφανίσουμε.
Εν κατακλείδι, το Mortal Kombat Vs DC Universe δείχνει έντονα ως μία λανθασμένη κίνηση της Midway για αναζωογόνηση του πιο γνωστού της franchise. Μπορεί η δράση του να παραμένει γρήγορη και έντονη και το story mode να προσφέρει μία φρέσκια ιδέα στο είδος, ωστόσο δε γίνεται παρά να παρατηρήσει κανείς ότι τελικά η σειρά πήγε ένα βήμα πίσω, μειώνοντας σημαντικά το βάθος του gameplay αλλά και εξαλείφοντας στοιχεία για τα οποία ξεχώριζε από τον ανταγωνισμό.
Νικόλας Μαρκόγλου