Flower

Το Flower ανθίζει και αναδύει μία μοναδική, βουκολική εμπειρία

Κάθε παιχνίδι αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία και προσπαθεί, με δικούς του τρόπους το καθένα, να μας προσφέρει κάτι ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Ή τουλάχιστον έτσι εκτιμούν οι δημιουργοί του και έτσι ελπίζουμε και εμείς όταν το έχουμε στα χέρια μας. Στην περίπτωση του Flower, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν προσπαθεί να δώσει κάτι το ξεχωριστό. Για την ακρίβεια, το ίδιο το παιχνίδι είναι κάτι το διαφορετικό από μόνο του. Η ThatGameCompany μετά το Flow μας προτείνει μία ακόμα πιο εναλλακτική δημιουργία. Είναι ίσως η μοναδική φορά που ένας τίτλος είναι ευρύτατα συνυφασμένος με την έννοια Τέχνη. Ένας τίτλος με μία σαφώς πιο καλλιτεχνική και λυρική χροιά από ό,τι είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Από την πρώτη στιγμή που θα αντικρίσουμε το κεντρικό μενού θα συνειδητοποιήσουμε πως πρόκειται να ακολουθήσει κάτι το διαφορετικό αλλά συνάμα ξεχωριστό.

Μετά τη, σκοπίμως, γκρίζα εισαγωγή, θα μεταφερθούμε σε έναν λυρικά ονειρικό κόσμο όπου ένα ζωηρό πλήθος χρωμάτων μας περιμένει να το διασχίσουμε. Στην οθόνη εισαγωγής βλέπουμε μία οπτική γωνία ενός γκρίζου δωματίου. Το όλο σκηνικό καταφέρνει απόλυτα να μεταδώσει την αίσθηση του άδειου και του καταθλιπτικού. Μπροστά μας, ένα παράθυρο που κοιτάζει σε ακόμα πιο γκρίζες ανταύγειες, αντανακλώντας μία εικόνα μοναξιάς και εγκατάλειψης και μέσα σε αυτό το κατατονικό κλίμα κάνει έντονη την παρουσία της μία γλάστρα με ένα μπουμπούκι να ξεπροβάλει σαν μία αμυδρή ηλιαχτίδα στη σκοτεινή αύρα του δωματίου.

Το άνθος αυτό θα λειτουργήσει σαν ένα είδος πύλης, που θα μας μεταφέρει σε έναν διαμετρικά αντίθετο κόσμο. Σε έναν κόσμο που στην εποχή που ζούμε φαντάζει τόσο σπάνιος και ονειρικός για να είναι αληθινός. Και εκεί ξεκινούν όλα. Έχοντας στον έλεγχό μας ένα απλό πέταλο λουλουδιού και με τη βοήθεια του ανέμου θα το κατευθύνουμε σε ολόκληρη την πίστα, κι όλα αυτά με το πάτημα ενός μοναδικού κουμπιού και τη λειτουργία ανίχνευσης κίνησης του DualShock3/Sixaxis. Εδώ, να προσθέσουμε πως είναι ίσως η πρώτη φορά που αξιοποιούνται τόσο ρεαλιστικά τα χαρακτηριστικά του χειριστηρίου. Ο σκοπός μας είναι να αγγίξουμε όλα τα υπόλοιπα άνθη, ώστε να ανθίσουν και να επιφέρουν ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα στην πίστα.

Κάθε φορά που αλληλεπιδρούμε με τα λουλούδια, απελευθερώνονται μελωδίες που εφάπτονται στο μουσικό θέμα της κάθε πίστας. Όσα λουλούδια αγγίξουμε, τόσα περισσότερα πέταλα θα μας συντροφεύουν στην πορεία μας. Κάθε φορά που ένας συγκεκριμένος αριθμός λουλουδιών «γεννηθεί», τότε όλο το τοπίο ζωντανεύει αποβάλλοντας κάθε τι αρνητικό που το επισκίαζε, κι όλα αυτά με έναν ιδιαίτερα εντυπωσιακό τρόπο. Έπειτα μπορούμε να συνεχίσουμε μέχρι να… θεραπεύσουμε κάθε σκοτεινό ή γκρίζο στοιχείο. Τελειώνοντας κάθε πίστα, η γλάστρα με το λουλούδι στο δωμάτιό μας ανθίζει επαναφέροντας σταδιακά το χρώμα και το φως στο χώρο. Εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως το Flower τείνει να επικοινωνεί μαζί μας με έναν απρόσμενα ευχάριστο τρόπο άλλοτε προσφέροντάς βοήθεια για το πώς θα κινηθούμε και άλλοτε γεμίζοντάς μας με ένα αίσθημα αποκατάστασης.

Ο δικός μας ρόλος λοιπόν, παίρνει αυτομάτως μία μορφή συγκατάθεσης σε έναν απλό, ουτοπικό αλλά και ουσιαστικό σκοπό: να θεραπεύσουμε τον κόσμο από κάθε αρνητική πινελιά. Τα γραφικά αποτελούν έκπληξη για downloadable παιχνίδι. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά και αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή. Θα δούμε μια πανδαισία χρωματικών εκρήξεων, τα οποία σε συνάρτηση με τα απαράμιλλα και γοητευτικά τοπία, οδηγούν σε ένα πρωτόγνωρο και ειδυλλιακό αποτέλεσμα. Έχει προσεχθεί σημαντικά η ποιότητα των γραφικών, τόσο που κάθε τοπίο φιλοξενεί την «παρουσία» μας χωρίς κανένα απολύτως ψεγάδι. Ακόμα και το γρασίδι, θα παρατηρήσουμε πως λειτουργεί ικανοποιητικά κρύβοντας τις ειδικές (εκατοντάδες) «λεπίδες» που χρησιμοποιήθηκαν ψηφιακά για την υλοποίησή του. Ο τρόπος, με τον οποίο επαναφέρεται η τάξη και η μαγεία της φύσης σίγουρα θα καταφέρει να διαπεράσει τις αισθήσεις μας.

Τα γραφικά συμβάλουν στη γενικότερη αίσθηση χαλάρωσης και αρμονίας που επικρατεί στο παιχνίδι απεικονίζοντάς μας μαγευτικά και γαλήνια τοπία. Δεν είναι λίγες οι φορές που πραγματικά θα ταραχτεί η ηρεμία που νιώθαμε όταν αντικρίσουμε πιο σκοτεινά τοπία αλλά και ανθρώπινες παρεμβάσεις στη φύση. Όσον αφορά τον τομέα του ήχου, λυρικές απολήξεις και χαλαρωτικές μελωδίες θα συντροφεύουν την περιήγησή μας στο παιχνίδι ενώ θα κατευνάζουν κάθε μας συναίσθημα. Δεν υπάρχουν διάλογοι, μόνο απαλά μουσικά θέματα και διάφανα ηχητικά εφέ. Ο ήχος του ανέμου είναι συγκλονιστικός, ενώ οι αισθήσεις μας σίγουρα θα τον εντοπίζουν και ίσως και τον νιώσουν σαν αληθινό. Δε θα θυμόμαστε πότε ήταν η τελευταία φορά που αισθανθήκαμε έτσι, είτε σε παιχνίδι είτε στην πραγματική ζωή.

Αναμφίβολα, αν ο τίτλος ήταν τραγούδι θα ήταν ένα συνονθύλευμα λυρικής ποίησης και chill out απόχρωσης με μία τάση να μας οδηγεί σε έναν μουσικό διαλογισμό με επίτευγμα την απόλυτη χαλάρωση. Θα χαλαρώσουμε και ίσως αποβάλουμε την πίεση της καθημερινότητας που, δυστυχώς, όλους μας ταλανίζει πια. Ενώ οι λέξεις αυτές μας απογειώνουν και μας τραβούν στο να δοκιμάσουμε τον τίτλο, η τιμή αλλά και διάρκειά του θα μας προσγειώσουν. 8 ευρώ για 2-3 συνολικά ώρες gameplay σίγουρα δεν είναι δελεαστική πρόταση. Δυστυχώς, ο τίτλος διαρκεί λιγότερο και από ένα πραγματικό λουλούδι στο ανθοδοχείο μας, ενώ τα κρυμμένα μυστικά και trophies του δεν είναι αρκετά για να συμβάλουν στην αντοχή του στο χρόνο.

Πάντως, αναμφισβήτητα θα υπάρξουν στιγμές που ίσως θελήσουμε να επιστρέψουμε, μόνο και μόνο για να ζήσουμε ξανά την εμπειρία αυτή. Πιθανότατα, ο τίτλος να έχει τη σωστή διάρκεια για να αποφύγει το ξεθώριασμα που θα του έδινε το γραμμικό και επαναλαμβανόμενο gameplay. Εξάλλου, το Flower δεν ανταποκρίνεται σε όλους, δεν είναι φτιαγμένο για να αρέσει σε όλους. Περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό με ενεργούς μηχανισμούς ποίησης, χαλάρωσης, καλλιτεχνίας και λυρικών αναζητήσεων.

Μέσα σε έναν γκρίζο και σκυθρωπό κόσμο που περιβάλλει την καθημερινότητά μας, το Flower είναι μία εικονική διέξοδος σε μία εμπειρία που αξίζει να τη δοκιμάσουμε αφού σίγουρα δεν έχουμε δει ποτέ ξανά κάτι παρόμοιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο τίτλος αυτός επαληθεύει το γεγονός πως καθετί όμορφο καταλήγει να εγκλωβίζεται μόνο στη σφαίρα της ελπίδας (αν όχι του φανταστικού και της ουτοπίας) και, στην προκειμένη περίπτωση, σε έναν εικονικό κόσμο.

Αν όλα τα παραπάνω σας φάνηκαν υπερβολικά ή αδιάφορα, καλύτερα να προσπεράσετε τoν τίτλο. Αν όμως αισθανθήκατε την ανάγκη να ζήσετε την εμπειρία αυτή ή απλά θέλετε να αποδράσετε λίγο από τη βαριά καθημερινότητα, τότε μη διστάσετε να το κάνετε. Το Flower επιλέγει αυστηρά το κοινό στο οποίο απευθύνεται αλλά δε διστάζει και τολμά να κοιτάξει κατάματα κάθε τίτλου που καταφεύγει σε μία δήθεν νέα και πρωτότυπη εμπειρία. Είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό παιχνίδι, αφού καθρεπτίζει εσωτερικές αναζητήσεις, ξεχωριστές για τον καθένα μας. 

Στάθης – Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος