Eternal Sonata

Διατηρεί τη μαγεία της, η “αιώνια σονάτα” της Tri-Crescendo;

Περίπου ενάμισι χρόνο μετά την αρχική του κυκλοφορία στο Xbox 360, το Eternal Sonata βρήκε το δρόμο του και για το σύστημα της Sony. Το PlayStation 3 δείχνει να έχει αναπτύξει πλέον μια έντονη σχέση με τους RPG τίτλους, και όπως ήταν φυσικό, ένας τίτλος σαν το Eternal Sonata δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη βιβλιοθήκη του. Πίσω στον Οκτώβρη του 2007, η Namco μπήκε δυναμικά στο τομέα των RPGs, με το Eternal Sonata να έρχεται από το πουθενά και να κερδίζει τις καρδιές των φίλων του είδους, ανεβάζοντας το πήχη πολύ ψηλά. Τόσο ψηλά, που ακόμα και σήμερα, κοντά δύο χρόνια από τη πρώτη εμφάνιση του, το Eternal Sonata φαντάζει ικανό να σταθεί επάξια δίπλα σε κάθε νέα κυκλοφορία στο είδος.

Όλα τα γεγονότα του Eternal Sonata λαμβάνουν μέρος μέσα στο ταλαιπωρημένο μυαλό του ετοιμοθάνατου Φρέντερικ Φ. Σοπέν (Frédéric François Chopin), ο οποίος πάσχει από μία ανίατη ασθένεια. Μόνη του διέξοδος, ο κόσμος των ονείρων. Ένας κόσμος που του παρέχει την ικανότητα να πλάσει αυτός όπως θέλει γεγονότα και καταστάσεις, χαρακτήρες, ακόμα και να αναπλάσει τον κόσμο όπως επιθυμεί.

"Ενώ επιφανειακά το σενάριο μοιάζει ως μία ακόμα ιστορία που το Καλό μάχεται εναντίον του Κακού, δεν αργεί ο παίκτης να συνειδητοποιήσει πως το Eternal Sonata έχει πολλά μηνύματα να προσφέρει"

Σε αυτή την εναλλακτική πραγματικότητα, οι αναμνήσεις του Φρέντερικ μπλέκονται με τα όνειρα του, κάνοντας τον κόσμο του να ταλαντεύεται μεταξύ του αληθινού και του φανταστικού, και παρόλο που δεν παύει να είναι δημιούργημα της λήθης του, παρουσιάζει μια άψογη οργάνωση και μια απαράμιλλη ομορφιά. Παραμένοντας πιστό στα cliché του είδους, το Eternal Sonata αξιοποιεί τις πρώτες ώρες του παιχνιδιού, εισάγοντας τον παίκτη στο σύμπαν που πρόκειται να χαθεί για τις επόμενες 35 -το ελάχιστο- ώρες, μέσα από έναν αριθμό κινηματογραφικών σκηνών.

Τα cliché όμως έγιναν cliché για κάποιο λόγο, επειδή είχαν αποτέλεσμα. Τα άλλοτε φυσιολογικά και άλλοτε μακροσκελή cut scenes του παιχνιδιού, κάνουν πολύ καλή δουλειά στο να γνωρίσουν στον παίκτη το περιβάλλον στο οποίο θα κινηθεί, τους χαρακτήρες με τους οποίους θα αλληλεπιδράσει και τέλος, να εγκλιματιστεί πλήρως πριν ξεκινήσει το ταξίδι του στο κόσμο του Eternal Sonata.

Το σενάριο του παιχνιδιού είναι χωρίς αμφιβολία πρωτότυπο. Δεν μας δίνεται συχνά η ευκαιρία να ταξιδέψουμε στις σκέψεις και στα όνειρα ενός ανθρώπου που ο χρόνος του μετράει αντίστροφα. Ενώ επιφανειακά το σενάριο του παιχνιδιού μοιάζει ως μία ακόμα ιστορία που το Καλό μάχεται εναντίον του Κακού, δεν αργεί κανείς να συνειδητοποιήσει πως το Eternal Sonata έχει πολλά μηνύματα να προσφέρει. Πολιτικής φύσεως θέματα, όπως η τυφλή αφοσίωση στην εξουσία, η καταπίεση και οι υψηλές φορολογίες, η κατάργηση των συνόρων μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, είναι μόνο μερικά από αυτά.

Πολλοί παίκτες θα προβληματιστούν όταν ανακαλύψουν πως ο λόγος που η κυβέρνηση κρατά τη φορολογία χαμηλή στη Mineral Powder (σκόνη που παράγεται από λουλούδια, με θεραπευτικές ικανότητες) είναι όχι για να διασφαλίσει την υγεία των πολιτών, αλλά μέσω της υπερβολικής χρήσης της, να μετατρέψει το πληθυσμό σε άβουλα όντα. Σε όλα αυτά θα κληθούν να βάλουν ένα τέλος, ο Σοπέν και η διαρκώς αυξανόμενη παρέα του.

"Οι μάχες δεν είναι turn-based, παρότι οι εντολές παίζουν σημαντικό ρόλο στη ροή των μαχών, και η σειρά επιτιθέμενου και αμυνόμενου τηρείται"

Εδώ να αναφέρουμε πως η έκδοση για PlayStation 3 προσφέρει δύο επιπλέον χαρακτήρες, οι οποίοι δεν ήταν playable στην αντίστοιχη έκδοση του Xbox 360. Ο Πρίγκιπας Crescendo και η Πριγκίπισσα Serenade θα προστεθούν στη λίστα με τους ελεγχόμενους χαρακτήρες, παρουσιάζοντας μια ομολογουμένως εντυπωσιακή λίστα ικανοτήτων. Εκτός από τη προσθήκη δύο νέων χαρακτήρων, οι developers έκριναν σοφό να προσθέσουν και νέες κινηματογραφικές σκηνές, οι οποίες συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της ιστορίας -ιδιαίτερα προς το τέλος.

Όσον αφορά το τομέα του gameplay, το Eternal Sonata δεν απογοητεύει στο ελάχιστο. Παρότι η εξερεύνηση γίνεται σε προκαθορισμένα μονοπάτια, με το παίκτη να μην παροτρύνεται να εξερευνήσει το χώρο, όταν αυτός έρχεται σε επαφή με έναν εχθρό, η δράση μεταφέρεται αυτόματα σε μία αρένα, που προσφέρει ελεύθερη κίνηση.

Εκεί είναι που ξεχωρίζει -ακόμα και σήμερα- το λειτουργικότατο αυτό σύστημα που ανέπτυξε η Tri-Crescendo. Οι μάχες δεν είναι turn-based, παρότι οι εντολές παίζουν σημαντικό ρόλο στη ροή των μαχών και η σειρά επιτιθέμενου και αμυνόμενου τηρείται. Ουσιαστικά, η λίστα με τις κινήσεις του κάθε χαρακτήρα φαίνεται στο κεντρικό κάτω μέρος της οθόνης, με τα τέσσερα βασικά face buttons του DualShock 3 να αντιπροσωπεύουν και μία κίνηση. Στην αριστερή πλευρά της οθόνης, υπάρχει μία μπάρα που μετράει αντίστροφα, κάθε φορά που ο χαρακτήρας κινείται, επιτίθεται ή κάνει κάποιο spell.

Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι η μπάρα δεν εξαντλείται όταν ο παίκτης παραμένει ακίνητος, χαρακτηριστικό απαραίτητο όσο κάποιος προχωρά όλο και πιο βαθιά στο παιχνίδι, μιας και πολλές μάχες θα σας κάνουν να σκαρφιστείτε τακτικές κινήσεων, επιθέσεων και ξορκιών, που απαιτούν χρόνο σχεδίασης.

{PAGE_BREAK}

Εξίσου σημαντική είναι και η επιλογή άμυνας κατά τη διάρκεια επιθέσεως από έναν εχθρό. Αν ο παίκτης καταφέρει να συγχρονίσει το πάτημα του πλήκτρου άμυνας με τις επιθέσεις, μπορεί να γλυτώσει ένα σεβαστό ποσό damage, που ίσως είχε αποβεί μοιραίο. Με αυτό τον τρόπο, το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο και όταν δεν είναι η σειρά του παίκτη να επιτεθεί. Επίσης, ο φωτισμός παίζει σημαντικό ρόλο στις μάχες, αφού οι ικανότητες του κάθε χαρακτήρα -φιλικού ή μη- μεταβάλλονται ανάλογα με το αν αυτός βρίσκεται υπό σκιά ή στο φως του ηλίου. Υπάρχουν εχθροί που αλλάζουν ακόμα και μορφή όταν εισέρχονται ή εξέρχονται από και προς το φως.

"Ευτυχώς για εμάς, το ηχητικό κομμάτι του Eternal Sonata δεν συμβιβάζεται με το χαρακτηρισμό “ενδιαφέρον” και βάζει τα δυνατά του να μας καταπλήξει"

Χωρίς αμφιβολία, το Eternal Sonata είναι ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια όχι μόνο αυτής της γενιάς, αλλά γενικότερα στην ιστορία των videogames. Συνδυάζοντας μια φαντασμαγορική χρωματική παλέτα με τεχνικές cel-shading, η ομάδα ανάπτυξης δημιούργησε έναν οπτικό τομέα που ακόμα και σήμερα, τόσους μήνες μετά, μόνο ελάχιστοι τίτλοι έχουν καταφέρει να το ανταγωνιστούν οπτικά (βλ. Valkyria Chronicles). Κάθε pixel είναι προσεγμένο τόσο, που πολλές φορές ο παίκτης θα εύχεται να είχε την ικανότητα να περιστρέψει τη κάμερα κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης του.

{VIDEO_1}

Ενώ από τη μία η ανικανότητα να περιστραφεί η κάμερα είναι ένα μειονέκτημα, από την άλλη συμβάλει στη δημιουργία τέτοιας λεπτομέρειας στα περιβάλλοντα, σε σημείο που δίνεται η εντύπωση στον παίκτη πως κινείται μέσα σε κάποιο έργο τέχνης.

Η έκδοση για PS3 παρουσιάζει βελτιωμένο οπτικό τομέα, κυρίως σε ό,τι αφορά τα χρώματα. Οι περιβάλλοντες χώροι είναι πιο ζωηροί και φανταχτεροί, ενώ οι ρουχισμοί και τα μοντέλα προσώπων δείχνουν πιο "ζεστά" και καθαρά. Τέλος, τα ήδη πανέμορφα εφέ ειδικών κινήσεων και spells, έρχονται να συμπληρώσουν αυτά των δύο νέων χαρακτήρων, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως λίγο πιο λεπτομερή και φαντασμαγορικά. Το μοναδικό ψεγάδι που εντοπίζεται σε αυτή την έκδοση, είναι η πτώση του frame rate σε μάχες με μεγάλο συνωστισμό και μεγάλο αριθμό εφέ την ίδια στιγμή. Κατά τα άλλα, το Eternal Sonata παραμένει ένα πραγματικό έργο τέχνης, πρότυπο για τα μελλοντικά παιχνίδια που θα χρησιμοποιούν cel-shaded τεχνολογία.

Ένα παιχνίδι με το ονομαστικό "Σονάτα" στο τίτλο του δεν θα μπορούσε να μην παρουσιάζει ενδιαφέρον ακουστικό σύνολο. Ευτυχώς για εμάς, το ηχητικό κομμάτι του Eternal Sonata δεν συμβιβάζεται με το χαρακτηρισμό “ενδιαφέρον” και βάζει τα δυνατά του να μας καταπλήξει.

Όπως ήταν φυσικό, τα καταφέρνει χωρίς κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Ο κορυφαίος συνθέτης Motoi Sakuraba δεν επαναπαύτηκε στις δάφνες του με το ήδη φανταστικό soundtrack της αρχικής έκδοσης και έτσι δημιούργησε έναν ικανοποιητικό αριθμό νέων μελωδίων, εξίσου ποιοτικών των πρωτότυπων -ίσως και ανώτερων, ανάλογα με το προσωπικό γούστο του καθενός. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο συνδυασμός των μελωδιών με τον μαγευτικό οπτικό τομέα, θα σας κάνουν να ερωτευτείτε το παιχνίδι. Το voice-over είναι καλοδουλεμένο -όσο καλοδουλεμένο μπορεί να είναι ένα αγγλικό dub σε ένα ιαπωνικό παιχνίδι- με τη δυνατότητα επιλογής των ιαπωνικών διαλόγων να βρίσκεται πάντα ένα βήμα από το μενού των επιλογών.

"Χωρίς αμφιβολία, το Eternal Sonata είναι ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια όχι μόνο αυτής της γενιάς, αλλά γενικότερα στην ιστορία των videogames"

Παρόλα αυτά, η Namco Bandai φαίνεται να μην έκανε περικοπές στο τομέα της μετάφρασης, μιας και οι ηθοποιοί φαίνεται ότι δεν επιλέχτηκαν τυχαία. Αν και από τη μία μεριά, μερικοί χαρακτήρες δεν καταφέρνουν να ξεχωρίσουν και χάνονται μέσα στους πολλές φορές ακαταλαβίστικους διαλόγους (τα cliché που αναφέραμε πιο πριν), από την άλλη, χαρακτήρες όπως ο Allegretto και ο συμπαθητικός Beat, ξεχωρίζουν για τη δυναμικότητα τους και την αθώα παιδικότητά τους, αντίστοιχα.

Εν έτει 2009, η Namco Bandai αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως είναι σε θέση να δώσει μαθήματα περί σχεδίασης Action RPG τίτλων, με το Eternal Sonata να μην έχει αποκτήσει ούτε μία ρυτίδα από το πέρασμα του χρόνου. Όσοι δεν έχετε χαθεί στα όνειρα του Frédéric Chopin, δεν πρέπει να χάσετε αυτή τη παραμυθένια περιπέτεια. Το Eternal Sonata πρέπει να βρίσκεται στη συλλογή κάθε gamer που αποκαλείται υποστηρικτής της RPG φιλοσοφίας, κι αν βρίσκεται ήδη, τα βελτιωμένα visuals, τα επιπλέον dungeons, τα νέα cut scenes, τα νέα μουσικά κομμάτια, οι νέοι playable χαρακτήρες και τα επιπλέον κουστούμια, ίσως σας δώσουν την απαραίτητη ώθηση για να πιάσετε αυτό το διαμάντι για άλλη μια φορά στα χέρια σας.

Δημήτρης Μπάνος