Tekken 6

Φορέστε τα γάντια σας. Το τουρνουά της Σιδερένιας Γροθιάς επέστρεψε

Έχουν περάσει τέσσερα ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του Tekken 5, ενός τίτλου που για την εποχή του είχε καταφέρει να θέσει ψηλά τον πήχη για τον ηγέτη της κατηγορίας των beat ‘em ups. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Μια καινούργια γενιά hardware ανέτειλε, πολλοί υποψήφιοι μνηστήρες έκαναν την εμφάνισή τους, αλλά το έκτο επεισόδιο έδειχνε να καθυστερεί σημαντικά. Τα πρώτα teaser trailers τελικά λειτούργησαν αρνητικά, δημιουργώντας ένα hype που όπως αποδείχθηκε αργότερα, δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Βέβαια, το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν η σειρά έχει ακόμα μέσα της την αρχική μαγεία που την χαρακτήριζε και αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στις παρακάτω γραμμές.

Παρακολουθώντας την εισαγωγική σκηνή του Tekken 6 και πέρα από την αδιαμφισβήτητη τεχνική της αρτιότητα, το μόνο σίγουρο είναι ότι το γενικότερο ύφος παραμένει αναλλοίωτο. Η ανατολίτικη αισθητική, εμπλουτισμένη με διακριτικά στοιχεία anime, συνθέτει ένα σύνολο όχι πρωτόγνωρο, αλλά αναμφίβολα οικείο.

Round 1: διαθέσιμα modes

Εισερχόμενοι στο κεντρικό μενού του τίτλου, η Namco εμφανίζεται για ακόμα μια φορά ιδιαίτερα απλόχερη. Πέρα από τα κυρίως single player αλλά και multiplayer modes, προσφέρει τα, γνωστά πλέον, versus, team battle, time attack, survival, ghost battle και practice. Πραγματικά δεν υπάρχει κάποιος λόγος να γίνει μια αναφορά σε κάθε ένα ξεχωριστά, μιας και τα ονόματά τους είναι αρκετά σαφή. Ωστόσο, θα θέλαμε να δούμε την επιλογή tag team να επιστρέφει. Σίγουρα υπάρχει το team battle, όπου ο παίκτης μπορεί να συνθέσει το δικό του roster, αποτελούμενο από έως και οχτώ χαρακτήρες, αλλά αυτοί θα εναλλάσσονται μόνο όταν ο προηγούμενος στη σειρά τεθεί εκτός μάχης. Δυστυχώς, το practice mode παρουσιάζεται υπερβολικά λιτό και με την πάροδο των χρόνων δείχνει πλέον ξεπερασμένο –πρακτικά παραμένει το ίδιο με το αντίστοιχο του Tekken 2.

Η Namco-Bandai προσφέρει 42 μονομάχους και μάλιστα διαθέσιμους όλους εξ αρχής. Έτσι, οι παίκτες γλιτώνουν από τη βαρετή διαδικασία ξεκλειδώματος των χαρακτήρων που ίσχυε στο παρελθόν, έχοντας πλέον σαν μόνη έννοια ποιος από όλους θα είναι αυτός που ταιριάζει στα μέτρα τους.

Δίπλα στις κλασικές φιγούρες της σειράς εμφανίζονται για πρώτη φορά οκτώ rookies, με τον καθένα να τραβάει τα βλέμματα για τους δικούς του λόγους. Από την φαινομενικά αθώα Alisa, μέχρι τον υπέρβαρο Bob, το Tekken 6 παρέχει πρακτικά τα πάντα. Ωστόσο, η παρουσία ενός καγκουρό, μιας αρκούδας ή ενός κοριτσιού-ρομπότ που χρησιμοποιεί το κεφάλι της σαν βόμβα, δημιουργούν πολλά ερωτηματικά και σίγουρα έρχονται σε αντίθεση με την κατά τα άλλα σοβαρή εικόνα που βγάζει προς τα έξω το Tekken 6. Παράλληλα, το σενάριο δείχνει απίστευτα προχειροφτιαγμένο και έτσι οι Heihachi, Kazuya και Jin συνεχίζουν να τρέφουν την αρχική τους έχθρα, προσπερνώντας το γεγονός πως έχουν αλληλοεξοντωθεί άπειρες φορές.

Round 2: σύστημα μάχης

Για ακόμα μια φορά ο Katsuhiro Harada και η ομάδα ανάπτυξης δείχνουν το δρόμο στους ανταγωνιστές τους, δημιουργώντας ένα απίστευτα προσεγμένο σύνολο, που θα κερδίσει τόσο τους αρχάριους, όσο και τους έμπειρους παίκτες. Και, τελικά, είναι αυτή η μοναδική αίσθηση ισορροπίας που κάνει το Tekken 6 να ξεχωρίζει. Ο κεντρικός πυρήνας έχει μεταφερθεί ανέπαφος από το πέμπτο μέρος, κάτι που συνεπάγεται ότι δεν υπάρχουν ύπουλες μέθοδοι και έτσι οποιαδήποτε επίθεση μπορεί είτε να αποκρουστεί, είτε να γίνει counter.

Για ακόμα μια φορά η κυκλική κίνηση λειτουργεί άψογα, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα για ορισμένα άκρως καταστροφικά υψηλά ή μεσαία χτυπήματα. Το button mashing στα χαμηλότερα επίπεδα δυσκολίας θα ικανοποιήσει όσους θέλουν να περάσουν ευχάριστα ένα απόγευμα, αλλά αν κάποιος το επιθυμεί, μπορεί πραγματικά να εντρυφήσει στο σύστημα μάχης και να αγγίξει δυσθεώρητα επίπεδα τεχνικής. Οι λαβές είναι και πάλι το ίδιο αποτελεσματικές όσο και εντυπωσιακές, ενώ οι αρένες διακρίνονται για τα αρκετά αντικείμενα που μπορούν να προκαλέσουν επιπλέον ζημιά, αλλά και για τα πολλαπλά επίπεδα από τα οποία αποτελούνται. Βέβαια έχουν γίνει και ορισμένες προσθήκες στο battle system, που δίνουν μια άλλη ομορφιά στο Tekken 6.

Για πρώτη φορά θα εμφανιστεί η λειτουργία Rage, της οποίας σκοπός είναι να δώσει μια τελευταία ευκαιρία στον χαρακτήρα που βρίσκεται ένα βήμα πριν το Knock out. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα χτυπήματά του θα είναι ελαφρώς πιο ισχυρά, ενώ θα εμφανίζεται περισσότερο ανθεκτικός. Και εδώ η Namco αποδεικνύει τις γνώσεις της και έτσι η συγκεκριμένη επιλογή δεν ανατρέπει την πάντοτε ιδανική ισορροπία, αλλά δίνει απλά μια δεύτερη ευκαιρία στον παίκτη που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση.

Κινδυνεύοντας με knock out: τα air juggles

Δυστυχώς, όμως, μια μαύρη σελίδα της σειράς επιστρέφει και μάλιστα εντονότερη από ποτέ. Αναφερόμαστε φυσικά στα air-juggles, τα οποία είναι σε θέση να κρίνουν έναν αγώνα. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για μια αλληλουχία κινήσεων που στέλνουν τον αντίπαλο μαχητή στον αέρα και δεν του επιτρέπουν να επανέλθει ή να αντιδράσει. Πέρα από το άκομψο animation –στη συγκεκριμένη περίπτωση και μόνο- είναι πραγματικά άδικο να συμβαίνει αυτό, γιατί αν κάποιος καταφέρει να μάθει τις κινήσεις των Hwoarang ή Baek για παράδειγμα, είναι σε θέση να κερδίσει έναν αγώνα με χαρακτηριστική ευκολία.

{PAGE_BREAK}

Στον αντίποδα αυτού του στραβοπατήματος, η Namco-Bandai έχει προβεί σε πλήθος αλλαγών που αφορούν τους ίδιους τους χαρακτήρες, με τις κινήσεις τους να είναι πλέον περισσότερες. Πέρα από τον Yoshimitsu, που χειρίζεται δύο katana, σαφέστατα πιο δυνατός εμφανίζεται ο Law, ενώ ο King από την άλλη έχει χάσει τα πλεονεκτήματα που είχε στο παρελθόν. Οι νέοι χαρακτήρες δένουν άψογα με το όλο σύνολο, αν και θα ξεχωρίζαμε με άνεση την Zafina και ειδικά τον τρόπο με τον οποίο κινεί το σώμα της. Το χιούμορ δεν απουσιάζει και πέρα από ορισμένες εκνευριστικές συνήθειες των, θηλυκών κυρίως, χαρακτήρων που έχουν την τάση να μιλούν ασταμάτητα στη μέση μιας μάχης, οι περισσότεροι θα αγαπήσουν την κίνηση "rolling kebab" του ευτραφούς Bob.

Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Namco-Bandai θέλησε απλά να βελτιώσει το ήδη κορυφαίο battle system και φαίνεται ότι το έχει καταφέρει. Μπορεί τα air-juggles να είναι μια πραγματική παραφωνία για έναν σύγχρονο τίτλο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κλέψουν κάτι από τη γενικότερη λάμψη του Tekken 6. Εξάλλου, η έλευση του ομώνυμου arcade είχε προϊδεάσει του φίλους της σειράς για το τί έπρεπε να αναμένουν.

Η επιστροφή του Force Mode

Παραδοσιακά, οι home εκδόσεις διακρίνονται για το επιπλέον υλικό που είναι σε θέση να προσφέρουν. Έτσι, πέρα από τα προαναφερθέντα modes, εξέχουσα θέση κατέχει το Scenario Campaign. Ουσιαστικά πρόκειται για το γνωστό Force mode, το οποίο δείχνει πλέον να είναι πιο προσεγμένο, σαφέστατα μεγαλύτερο, αλλά δυστυχώς το ίδιο αδιάφορο με το παρελθόν. Η εικόνα παραπέμπει σε ένα beat ’em up στα πρότυπα του κλασικού Streets of Rage. Όμως, η μεγάλη του διάρκεια δείχνει να προδίδει τα εμφανέστατα ελαττώματά του. Πλέον η δράση χωρίζεται σε 30 επίπεδα, στα οποία, όμως, δεν είναι διαθέσιμοι όλοι οι χαρακτήρες. Σε αντίθεση με το arcade mode, θα ξεκλειδώνονται σταδιακά και κατόπιν θα μπορούν να επιλεγούν.

Το δυσάρεστο με το Scenario Campaign εντοπίζεται στο προβληματικό στήσιμό του. Οι χαρακτήρες δείχνουν να μην βολεύονται σε ένα πλήρως τρισδιάστατο περιβάλλον, με την κίνησή τους να εμφανίζεται προβληματική και ψεύτικη. Τα κύματα των αντιπάλων διακρίνονται για τη σχεδόν ανύπαρκτη νοημοσύνη τους, ενώ και η κάμερα δημιουργεί σημαντικές δυσκολίες.

Το μόνο θετικό είναι ότι οι εχθροί θα αφήνουν πίσω τους διάφορα power-ups, τα οποία μεταξύ άλλων θα προσφέρουν ακόμα περισσότερες επιλογές που αφορούν την ένδυση. Και έτσι ερχόμαστε σε έναν άλλο τομέα που τίτλου, στον οποίο η Namco-Bandai δείχνει να έχει δώσει ιδιαίτερη σημασία. Πλέον, οι παίκτες μπορούν να επέμβουν στις στιλιστικές επιλογές του αγαπημένου τους ήρωα στο μέγιστο βαθμό, κάνοντάς τον να δείχνει όσο σοβαρός ή αστείος επιθυμεί. Πραγματικά είναι η πρώτη φορά που ένας τίτλος της συγκεκριμένης κατηγορίας εμβαθύνει σε τέτοιο βαθμό και το ευχάριστο είναι πως το δημιούργημά μας, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε τόσο στο arcade, όσο και στις δικτυακές αναμετρήσεις.

Δικτυακά παρατράγουδα

Με την τρέχουσα εικόνα, το multiplayer mode σε επίπεδο online είναι απλά τραγικό. Τα δυσάρεστα ξεκινούν πριν από κάποια μάχη, όπου ο τίτλος αδυνατεί πολλές φορές να εντοπίσει τους παίκτες που ο χρήστης έχει καταχωρήσει στην friend list. Σε ανύποπτο χρόνο θα ειδοποιηθεί ότι πλέον δεν είναι συνδεδεμένος με τους servers της εταιρίας, ενώ όταν ξεκινήσει κάποια μάχη, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική. Το lag μετατρέπει τις αναμετρήσεις σε έναν πόλεμο νεύρων, με την κίνηση να παραπέμπει σε replay και να καταστρέφει τις όποιες ελπίδες για διασκέδαση.

{VIDEO_1}

Η εταιρία είχε δηλώσει ότι για το online mode, έχει γράψει έναν ολοκαίνουργιο κώδικα και δεν έχει επαναπαυτεί στη σιγουριά του Dark Resurrection. Όμως, η τελική εικόνα θέτει τη συγκεκριμένη επιλογή της υπό αμφισβήτηση, αν και το ευχάριστο είναι πως ήδη αναζητούνται τρόποι καταπολέμησης των προβλημάτων. Επίσης, η Namco-Bandai θα πρέπει κάποια στιγμή να βρει τρόπους ώστε να διασφαλίσει τα δικαιώματα των παικτών και τη σωστή καταμέτρηση των στατιστικών τους και να μην τους τιμωρεί για τυχόν ανάρμοστες συμπεριφορές των αντιπάλων τους.

Η Τεχνολογία

Σε ό,τι αφορά τον τεχνικό τομέα του, υπάρχουν στιγμές που το Tekken 6 εντυπωσιάζει -ειδικά όταν μιλάμε για το animation, όπου η κίνηση των χαρακτήρων είναι απίστευτα «ρευστή» και μελετημένη. Αλλά σε επίπεδο γραφικών η εικόνα είναι απλά ικανοποιητική. Οι χαρακτήρες είναι πλημμυρισμένοι από λεπτομέρειες και δείχνουν πανέμορφοι με τις anime επιρροές να είναι έντονες, όμως, στα κοντινά πλάνα φαίνονται κάπως «πλαστικοί». Τα επίπεδα δεν διακρίνονται για τον ευφάνταστο σχεδιασμό τους και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συγκριθούν με τα αντίστοιχα του Soul Calibur IV. Παράλληλα, η αλληλεπίδραση με τα στοιχεία του περιβάλλοντος δεν είναι και η καλύτερη δυνατή, ενώ ορισμένα αντικείμενα προβάλουν απροκάλυπτα την πολυγωνική τους φύση.

Σε γενικές γραμμές, η μηχανή γραφικών του Tekken 6 δεν διαπρέπει, αλλά την ίδια στιγμή προκύπτει ότι η Namco-Bandai είχε αλλού στραμμένη την προσοχή της. Τα 60 frames/second συνηγορούν στο ότι πρωταρχικός στόχος της εταιρείας ήταν το ρευστό animation και οι ομαλές μάχες, ένας τομέας που τελικά φαίνεται να κάνει τη διαφορά. Τέλος, τα διάφορα οπτικά εφέ ομορφαίνουν την εικόνα, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι το εφέ blur μπορεί να απενεργοποιηθεί. Στα του ήχου είδαμε ότι η κατάσταση παραμένει ίδια με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Αυτό σημαίνει ότι, ενώ τα χτυπήματα ακούγονται πολύ όμορφα, οι φωνές των θηλυκών χαρακτήρων αλλά και ορισμένα rock μουσικά κομμάτια, γρήγορα θα κάνουν τους παίκτες να αναζητήσουν κάποιο παυσίπονο.

Εν κατακλείδι, θα μπορούσαμε να πούμε με βεβαιότητα ότι η Namco-Bandai δεν θέλησε (ή δεν μπόρεσε) να κάνει την υπέρβαση, αλλά να προσφέρει για ακόμα μια φορά τη γνωστή επιτυχημένη συνταγή. Το νέο μέλος της σειράς δεν μπορεί να συγκριθεί με την πολυπλοκότητα αλλά και το βάθος του Virtua Fighter 5 για παράδειγμα, αλλά δεν νομίζουμε ότι αυτός ήταν ο πραγματικός στόχος. Το battle system λειτουργεί άψογα, συνθέτοντας ένα σύνολο που δεν θα τρομάξει τους αρχάριους, αλλά παράλληλα θα ικανοποιήσει τους περισσότερο απαιτητικούς. Και τελικά, ίσως να είναι αυτή η αίσθηση της ισορροπίας που κάνει τη διαφορά.

Γιώργος Τσακίρογλου