Τα αγαπημένα του 2014
Η ομάδα του GameOver ξεχωρίζει τις σημαντικότερες στιγμές της χρονιάς που έφυγε.
Άλλη μια gaming χρονιά φεύγει. Μια χρονιά σημαντική εφόσον υπήρχε η προσμονή για την πρώτη ”full season” με την νέα γενιά στα σπίτια μας. Η θεωρία από την πράξη βέβαια απείχε αρκετά όπως συμβαίνει πολλές φορές. Περιμέναμε νέα, βαρύγδουπα franchises,ΑΑΑ τίτλους αποκλειστικούς για την new gen,παιχνίδια που θα ωθούσαν το κοινό και θα αποτελούσαν system sellers για Playstation 4 και Xbox One αντιστοίχως.
Όχι πως δεν υπήρξαν αξιόλογες προτάσεις και φυσικά διόλου ευκαταφρόνητες ήταν οι πωλήσεις των κονσολών αλλά παρόλα αυτά, ομολογουμένως περάσαμε για τα καλά σε μια νέα γενιά… την γενιά των σούπερ ντούπερ ουάου Ultra HD Remakes και των Indies… Όχι δεν θα με χαλάσει να παίξω με σημερινά γραφικά και μηχανισμούς το αλησμόνητο και λατρεμένο πρώτο Resident Evil, ούτε φυσικά θα μου χαλάσουν την αισθητική αριστουργήματα όπως το Never Alone. Αλλά όπως και να το κάνουμε κύριοι developers,στις προηγούμενες μεταβάσεις γενεών καλομάθαμε σε μεγάλους τίτλους που ξεπήδησαν άμεσα στην αγορά. Κατανοητό το φαινόμενο μέχρι ενός σημείου καθώς οι τέχνες περνάνε μία μεγάλης διαρκείας φάση ανομβρίας και στερούνται νέων ιδεών, φαινόμενο που παρακολουθούμε στον κινηματογράφο, στη μουσική, ακόμα και στις πιο κλασσικές μορφές τέχνης με την gaming βιομηχανία να μη μένει εκτός.
Για να μη μακρηγορήσω άλλο, σας παραθέτω παρακάτω τα αγαπημένα της χρονιάς που πέρασε για μένα προσωπικά, που σημαίνει παιχνίδια που με έκαναν να κολλήσω και γούσταρα που έπαιξα, με τυχαία σειρά:
The Evil Within
O Mikami επέστρεψε και δεν θα αναλωθώ σε συζητήσεις περί κάμερας, μαύρων πλαισίων και άλλα τέτοια. Μαύρη, αφιλόξενη ατμόσφαιρα, όπως ακριβώς πρέπει να είναι ένα τέτοιο παιχνίδι.
Pro Evolution Soccer 2015
Ο βασιλιάς επέστρεψε. Μας είχε λείψει. Ναι όλοι γουστάραμε τα τελευταία χρόνια το Fifa που έπαιζε μπάλα μόνο του, αλλά περιμέναμε ότι θα έρθει αυτή η στιγμή που θα μας κάνει η Konami να θέλουμε να μαζευτούμε παρέα στα σπίτια μας για ολοήμερο τουρνουά PRO. Εύγε!
Forza Horizon 2
Νιώθω ότι αυτό που μου χει λείψει περισσότερο στο PS4 είναι ένα καλό racing. Ή έστω ένα racing γενικά. Πώς είπατε; Drive Club; Ας γελάσω. Παρόλο που δεν είμαι κάτοχος του Xbox One,είχα την ευτυχία να λιώσω κυριολεκτικά αυτήν την παιχνιδάρα στο Xbox 360. Έβαλε για άλλη μια φορά τα γυαλιά σε όλους για το ποιες είναι οι σωστές αναλογίες για μια απόλυτα επιτυχημένη συνταγή racing τίτλου.
The Walking Dead: Season 2
Η telltale έχει κάνει ακόμα και τους πιο δύσπιστους των παιχνιδιών του είδους, ένας εκ των οποίων ήμουν κι εγώ, να υποκλιθούν στα συναισθήματα που μπορεί να περάσει ένα παιχνίδι με ”καρτουνίστικα” γραφικά και να σε κάνει να πέφτεις σε κατάθλιψη, περιμένοντας το επόμενο επεισόδιο.
Diablo 3:Reaper of Souls Ultimate Evil Edition
Δέχτηκε κριτική (δικαίως) για τον πειραματισμό όπως συμβαίνει πάντοτε με τους PC users. Η απόλυτη έκδοση όμως έφτασε τόσο ”γεμάτη” και ώριμη στο PS4, που μου θύμισε τις παλιές καλές στιγμές του δεύτερου μέρους της σειράς, τότε που έκανα κοπάνα για να πάω στο σπίτι φίλου και να λιώσουμε.
Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στην απογοήτευση της χρονιάς που για μένα δεν είναι άλλη απο το Watchdogs.Δεν ξέρω αν φταίει το απίστευτο hype που δημιούργησε παραπάνω προσδοκίες από ότι άξιζε το παιχνίδι, αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι ήρθαν στιγμές που ήθελα να βγάλω το δισκάκι και να το κάψω.
Υ.Γ: Α ρε Rockstar!!!!!
Εύχομαι σε όλους σας υγεία πάνω απ’ όλα, καλά κουράγια και καλή δύναμη κι ότι ποθεί ο καθένας σας να του το φέρει το νέο έτος! Keep rockin’ and gamin’.
