NBA 2K17
Juice ‘em all.
Tέλος, στο Play Νοw έχουμε ξανά την επιλογή να παίξουμε με ομάδες της Euroleague (και με κλασικές ομάδες του παρελθοντος, αλλά τα ροστερ είναι ακόμα μη ενημερωμένα καθιστώντας το σκηνικό ελαφρώς φαιδρό. Πιστεύουμε πως είναι ώρα το 2KΝΒΑ franchise να κοιτάξει προς Ανατολάς μεριά και να εισάγει μια λίγκα που να ενσωματώνει πιο ομαλά και πιο πλήρως τις ευρωπαϊκές ομάδες. Στο θέμα των γραφικών και του φωτισμού συνεχίζεται η αρκετά καλή δουλειά, αν και έφτασε ο καιρός για ένα γερό ρετουσάρισμα της μηχανής του. Δε θα δείτε τρελές διαφορές σε σχέση με του άλλους Next gen τίτλους της σειράς, αν και έχει βελτιωθεί η απεικόνιση του ιδρώτα και των προσώπων των παικτών καθώς και το animation στις κινήσεις τους (μην περιμένετε και θαύματα, όμως).
Εντούτοις, τα γραφικά που βλέπουμε δε δικαιολογούν τη διάρκεια των loading screens, ενώ το κλασικό, χαμένο βλέμμα των, λες και είναι ζόμπι από το Walking Dead, παικτών και μοντέλων συνεχίζει να «τρομάζει». Glitches, με τα σώματα των παικτών να μιμούνται το σύμπλεγμα του Λαοκόωντα, πεσμένα FPS σε cut scenes, ένα ανεξήγητο τρεμούλιασμα της κάμερας όταν βαράμε βολές και κάποια crashes είναι επίσης θέματα που δε φαίνεται να λύνονται ούτε φέτος. Δε μας ενοχλούσαν ποτέ πολύ, ούτε τώρα μας ενοχλούν. Μας ενοχλεί, όμως, όταν χάνονται VC επειδή δημιουργήθηκε θέμα με τον server της 2K και δε μπορούν να αποθηκευτούν στο online πορτοφόλι μας. Δεν είναι καθόλου αστείο να έχεις παίξει μία ώρα, να έχεις ιδρώσει για να κερδίσεις το πολυπόθητο Upgrade και να διαβάζεις πως δεν αποθηκεύτηκαν γιατί υπήρξε κάποιο «error» στην επικοινωνία με τα κεντρικά.
Το καμάρι του τίτλου στον τεχνικό τομέα παραμένει ο ήχος (αυτή την φορά βρήκαμε και δύο τραγούδια που ακούγονται) και η ατμόσφαιρα πραγματικού αγώνα που προσφέρει η «γεμάτη» μετάδοση από τους εκφωνητές. Pre-game και after game show, πίνακες και στατιστικά στις διακοπές του αγώνα, σχολιασμοί και παλμός γηπέδου, συνθέτουν την πιο πιστή και απολαυστική μεταφορά πραγματικού αγώνα στα μηχανήματά μας. Αριστουργηματική δουλειά σε ένα στοιχείο που χρόνο με το χρόνο βελτιώνεται και αρχίζει να μπλέκει «επικίνδυνα» τα όρια του εικονικού με το πραγματικό. Αν δε σας συνεπάρει η ροή της επαγγελματικής μετάδοσης και της χρυσόσκονης που είναι πασπαλισμένο το πακέτο παρουσίασης των αγώνων, τότε σίγουρα θα σας κερδίζει η ροή του αγώνα στο παρκέ. Μας άρεσε αρκετά το λεγόμενο «flow» που έχει φέτος ο τίτλος, με το ρυθμό να έχει ανέβει και την ΑΙ να πλησιάζει και αυτή ρεαλιστικά στάνταρντ.
Είναι ωραία η αίσθηση χώρου και κίνησης (δε γνωρίζουμε πώς μπορούμε να το μεταφέρουμε πετυχημένα αυτό) που υπάρχει στο γήπεδο, που σε συνδυασμό με τα καλύτερα shooting tendencies, την αύξηση των φάουλ πάνω σε προσπάθεια, των πιο ρεαλιστικών κοψιμάτων και την επαναφορά της δυνατότητας να κλέβεις τη μπάλα από τον αντίπαλο, μαζί με τη μεγαλύτερη γκάμα σε πάσες (αν και απαιτούμε να μπει μπάρα δύναμης και σε αυτές), την ασφυκτική, γεμάτη αλληλοκαλύψεις, άμυνα της AI, μας άφησαν την αίσθηση ομαλότερης ροής στο gameplay. Δε μας άρεσε και χρίζουν βελτίωσης τα συνεχόμενα κινητά σκριν που μένουν ατιμώρητα, τα ακατανόητα double teams (εντελώς μη ρεαλιστικά) όταν παίζουμε καλά και κάποια νεκρά σημεία, ειδικά στο θέμα των rebounds, καθώς και το σύστημα των on the fly αλλαγών που είναι αχρείαστα περιπλοκο (και που δούλευε μια χαρά στο 2Κ16) και το παραδοσιακό μπλέξιμο στη ρακέτα όταν σε μαρκάρει η ΑΙ, που επιφέρει πολλά «3 δευτερόλεπτα». Ευχάριστη αίσθηση μας άφησε και το τζαρτζάρισμα στα κορμιά των παικτών και συνολικά η αποτύπωση των rating των παικτών στο γήπεδο.
Η τεράστια αλλαγή στο gameplay βρίσκεται φέτος στο σουτ, όπου θα πρέπει να υπολογίζουμε τη μπάρα δύναμης, όχι μόνο όταν σουτάρουμε, αλλά ακόμα και στα απλά lay-up, ενώ χρησιμοποιώντας το pro stick έχουμε πλέον και στόχευση στο σουτ. Γίνεται μια προσπάθεια αξιοποίησης όχι μόνο της γενικής ευστοχίας ενός παίκτη από κάποια απόσταση, αλλά και ενσωμάτωση των σημείων από όπου είναι «καυτός» όταν σουτάρει. Αυτό που στην αρχή μοιάζει βουνό, μόλις το συνηθίσετε μεταθέτει την ευστοχία κάποιων εξεζητημένων προσπαθειών από το τυχαίο στην ικανότητα του χρήστη. Για όσους δε θέλουν να εντρυφήσουν τόσο βαθιά στο απαιτητικό σύστημα εκτέλεσης, υπάρχει πάντα και ο παραδοσιακός τρόπος με το πάτημα του Χ.
Αυτή φυσικά η ακρίβεια που απαιτείται στις κινήσεις μας, βλάπτει το Myplayer (γενικά, η έλλειψη αυτοματισμού πλην καρφωμάτων), που έχει πολύ στενά παράθυρα επιτυχίας, αλλά στη γενικότερη εικόνα του παιχνιδιού είναι μια βελτίωση κατά τη γνώμη μας. Το εκτελεστικό κομμάτι είναι σε άμεση αντιστοίχιση με το δημιουργικό, καθώς και οι τριπλές φέτος, απαιτούν συνδυασμό κουμπιών (με τις οποίες καλό είναι να εξοικειωθείτε), δημιουργώντας έτσι ένα απολαυστικό και αρμονικό combo, που ξεκινάει από την απελευθέρωση με ντρίπλα, φτάνοντας στην ομαλή εκτέλεση, δημιουργώντας φάσεις απαράμιλλης μπασκετικής ομορφιάς και αρμονίας. Γενικώς, τα πράγματα φέτος έχουν γίνει πιο φινετσάτα στον επιθετικό τομέα και αυτή η ελευθερία στην εκτέλεση φρεσκάρει αρκετά το gameplay του τίτλου.
Το πρασίνισμα της μπάρας εκτέλεσης σε ένα floater, αφού έχουμε σπάσει τους αστράγαλους του αντίπαλου, αμυντικού μαντρόσκυλου με μια γαρμπόζικη και αεράτη ραχιαία τρίπλα, μπροστά από τα απειλητικά πλοκάμια του ιπτάμενου ψηλού, είναι φοβερά ικανοποιητικό και δεν είναι προϊόν ενός αυτοματοποιημένου μηχανισμού, μα αποτέλεσμα σωστής χρήσης των εργαλείων του παιχνιδιού. Το 2K17 είναι ένα βήμα πριν το απόλυτο. Μια μικρή αναβάθμιση στον οπτικό τομέα και κάποιες διορθώσεις στην AI των συμπαικτών μας, καθώς και μια καλύτερη ιστορία στο Myplayer στα επόμενα παιχνίδια της σειράς θα ανεβάσουν τόσο ψηλά τον τίτλο, που το sport sim θα γίνει συνώνυμο με αυτό το όνομα.
Αυτή είναι η κληρονομιά, που πρέπει να διαφυλάξει η VC. Πρέπει όμως να το κάνει με αξιοπρέπεια και με εκτίμηση στον καταναλωτη. Να απεμπλακεί από τη μέγγενη των «καταναγκαστικών» microtransactions, που επηρεάζουν βασικά κομμάτια του gameplay (Μyplayer, Myteam) και μειώνουν την ποιότητα των τίτλων της. Να υπάρχουν για αυτούς που θέλουν να αγοράζουν την ευκολία τους, να μην εμποδίζουν όμως αυτούς που πλήρωσαν για το παιχνίδι και θέλουν να απολαύσουν ένα υπέροχο κατά τα άλλα τίτλο. Τόσο απλά… Και μετά ξυπνήσαμε…
Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.
