Security 51 | Review

Ορισμένες φορές, μερικά παιχνίδια είναι τόσο ιδιαίτερα και ξεχωριστά που απλά είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο ένας συγγενικός τίτλος να μην φαίνεται ως απλή αντιγραφή. Μια χαρακτηριστική περίπτωση αφορά στο Papers, Please, ένα παιχνίδι με πολυάριθμα βραβεία και την αποδοχή κριτικών και κοινού. Παρά την απλοϊκή του ιδέα πρόσφερε έξυπνο και εθιστικό gameplay που μετέδιδε με χιουμοριστικό τρόπο την, κατά τα άλλα, ρουτίνα ενός υπαλλήλου γραφείου.

Η γοητεία που είχε το Papers, Please χάρη στο ιδανικά retro εικαστικό του, την κοφτερή γραφή του, τη σάτιρα προς ένα οργουελικό καθεστώς, το χαρακτηριστικό μουσικό του θέμα, απλά εξανεμίζεται στο Security 51, ένα παιχνίδι διαφορετικού δημιουργού που όμως ξεκάθαρα επιχειρεί να μεταφέρει μία πανομοιότυπη εμπειρία. Εδώ, αντί για έναν ελεγκτή στα σύνορα μίας χώρας του ανατολικού μπλοκ, βρισκόμαστε σε ένα υπόγειο καταφύγιο όπου, ως υπάλληλος μίας σκιώδους εταιρίας, χρειάζεται να ελέγχουμε όσους προσπαθούν να εισέλθουν ή να εξέλθουν.

Το πρώτο λάθος που κάνει το παιχνίδι, είναι η ανύπαρκτη πλοκή. Οι πληροφορίες που μας δίνονται είναι απελπιστικά ελλιπείς και ανίκανες να μας επιτρέψουν να απορροφηθούμε στο ρόλο αυτού του υπαλλήλου. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξήγηση για το ύφος του κόσμου όπου βρισκόμαστε (εάν βρίσκεται σε πόλεμο, εάν έχει δεχθεί εξωγήινη απειλή, εάν υπάρχει κάποιος θανατηφόρος ιός), ούτε αν είμαστε απλά σε ένα καταφύγιο ή κάτι περισσότερο.

Σε αντίθεση με το Papers, Please, όπου λαμβάναμε με οργανικό τρόπο πληροφορίες για τα τεκταινόμενα της χώρας, οι πληροφορίες που παίρνουμε είναι μηδαμινές. Με λίγα λόγια, το Security 51 φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται ένα νευραλγικό κομμάτι που συνέτεινε στην ετπιτυχία του Papers, Please. Οι ανατροπές είναι ανύπαρκτες, οι πληροφορίες απειροελάχιστες και οι ιδιαίτερες προσωπικότητες που μπορεί να έχουν κρυφούς στόχους απλά απουσιάζουν. Αυτό που μένει είναι ένα πολύ απλό κέλυφος, ως η πλέον τυπική δικαιολογία για να επιτρέψει στο Security 51 να λειτουργήσει ως ένα puzzle παιχνίδι.

Στα ξεκάθαρα gameplay μονοπάτια τουλάχιστον τα πάει λίγο καλύτερα αν και χωρίς να φέρνει κάτι ουσιαστικά νέο στη συνταγή του Papers, Please. Η καθημερινή μας ρουτίνα είναι απλή: λαμβάνουμε αυστηρές οδηγίες ως προς τα άτομα που θα εγκρίνουμε για την είσοδο τους στο καταφύγιο, ενώ σε διαφορετική περίπτωση, πάντα ανάλογα με τις οδηγίες, αποφασίζουμε αν απλά θα τα διώξουμε ή αν θα τα οδηγήσουμε στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Οι καθημερινές μας οδηγίες δεν έχουν καμία σεναριακή συνοχή, καθώς τη μία μέρα μπορεί να έχουμε την οδηγία να εκτελούμε όσα άτομα έχουν εξανθήματα και μερικές μέρες μετά να έχουμε την οδηγία να αφήσουμε αντίστοιχα άτομα να περάσουν. Παρόλ’ αυτά, αυτή η καθημερινή ρουτίνα μπορεί να αποδειχθεί όντως εθιστική. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί παράμετροι που πρέπει να ελέγχουμε, όπως εάν το ονοματεπώνυμο και το ΑΦΜ τους είναι ακριβώς το ίδιο μεταξύ της ταυτότητάς τους και της άδειας εισόδου. Επιπλέον, ένα σεβαστό εύρος εργαλείων μας επιτρέπουν να ελέγχουμε τα οστά τους, τα εσωτερικά όργανα του σώματός τους και τη θερμοκρασία τους, μεταξύ άλλων παραμέτρων.

Αν μη τι άλλο υπάρχει μία σεβαστή ποικιλία από διαφορετικές συνιστώσες στις οποίες πρέπει να έχουμε την προσοχή μας. Όχι μόνο αυτό, αλλά όλους αυτούς τους ελέγχους πρέπει να τους πραγματοποιούμε όσο πιο γρήγορα γίνεται, εάν θέλουμε να πάρουμε το πολύτιμο χρηματικό μπόνους στο τέλος της μέρας.

Βέβαια, όλη αυτή η διαδικασία έρχεται με μερικούς εξτρά εμπλουτισμούς σε σχέση με αυτό που είχαμε ήδη δει στο Papers, Please, όπου εικαστικά το αποτέλεσμα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον. Στο Security 51 το gameplay δεν προσφέρει στην πραγματικότητα νέες εκπλήξεις, απλά έρχεται με ορισμένους εξτρά ελέγχους που θα πρέπει να κάνουμε σε όσους έρχονται στο καταφύγιο.

Ορισμένες επιπλέον πινελιές προσπαθούν να προσφέρουν λίγο μεγαλύτερο βάθος στο gameplay, αλλά κάπου σκοντάφτουν. Έχουμε τη δυνατότητα να εκτελούμε πειράματα σε ορισμένα άτομα που στέλνουμε στο κρατητήριο, όπως επίσης μπορούμε να παίρνουμε αποφάσεις για την πορεία των επιχειρήσεων που γίνονται ανά την υφήλιο (κάτι μάλλον παράλογο, δεδομένης της θέσης που έχουμε ως απλός υπάλληλος). Ωστόσο, αυτοί οι μηχανισμοί εξηγούνται ελάχιστα, περισσότερα μπερδεύοντας παρά βοηθώντας το παιχνίδι να αποκτήσει βάθος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στα πρώτα μας playthrough (κρατάνε μόλις μερικές ώρες), φτάναμε στο game over δίχως να καταλαβαίνουμε το λόγο, απλά λαμβάνοντας την πληροφορία ότι η πόλη μας καταστράφηκε. Ακόμα όμως και όταν διαπιστώσαμε τι περίπου ζητάει από εμάς να κάνουμε σε αυτά τα δευτερεύοντα objectives,ήταν σαφές ότι αυτές οι εξτρά δραστηριότητες δεν ήθελαν τίποτα παραπάνω από μερικά εξτρά κλικ πριν αρχίσει η κάθε ημερήσια υπηρεσία.

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε πολλά περισσότερα. Το Security 51 καταλήγει ως μία απλή αντιγραφή του Papers, Please δίχως όμως να έχει στο ελάχιστο τη γοητεία του. Παράλληλα, το gameplay απλά δεν προσφέρει οτιδήποτε που να πείθει ότι αποτελεί εξέλιξη του Papers, Please ή έστω κάποια ουσιαστικά εμπλουτισμένη εκδοχή του. Είναι πιθανό το απλοϊκό gameplay να σας κρατήσει το ενδιαφέρον για κάποιες ώρες (κάτι ανάλογο με το να ρίχνετε πασιέντζες), εντούτοις, δεν θα αργήσει η στιγμή όπου η βαριεστημάρα της ρουτίνας θα δηλώσει το παρόν.

Το Security 51 κυκλοφορεί από τις 12/08/26 για PC. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PC με review code που λάβαμε από την Alawar.