Grand Theft Auto VI | Review

Vice City 2.0.

Δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο ιδιάζουσα περίπτωση από το review του Grand Theft Auto VI, ερχόμενο ως μία από τις πιο μεγαλεπήβολες κυκλοφορίες που έχουν υπάρξει γενικότερα στο κομμάτι της ψυχαγωγίας. Άλλωστε, η “μαύρη τρύπα” που δημιούργησε γύρω του κατά την ημέρα κυκλοφορίας είναι από μόνο της ενδεικτική.

Εκτός όμως από την τεράστια απήχηση και οικονομική τους επιτυχία, τα Grand Theft Auto χαίρουν και υψηλού ποιοτικού περιεχομένου. Ακόμα κι αν η δομή και το ύφος του gameplay δεν είναι της αρεσκείας κάποιου, θεωρούμε ότι και πάλι είναι πιθανό να αναγνωρίζει (εάν και εφόσον ασχοληθεί εκτενώς) τον λόγο για τον οποίο υπάρχει η σχεδόν καθολική αποδοχή ότι αυτοί οι τίτλοι συγκαταλέγονται ως μερικοί από τους κορυφαίους του gaming.

Grand Theft Auto VI

Η Rockstar βρίσκεται στην προνομιούχα θέση να μπορεί να επενδύσει ένα γερό budget στις παραγωγές της, ώστε μαζί με το ταλέντο που έχει στις τάξεις της να ανεβάζει τα ποιοτικά στάνταρ που μπορεί να έχει ένας τύπου “open world” gaming σχεδιασμός. Το Grand Theft Auto VI (για να μη μακρηγορούμε άλλο) δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Θα πιάσουμε το νήμα του review από το κομμάτι που προκαλεί εξαρχής τη μεγαλύτερη εντύπωση, δείχνοντας έμπρακτα ότι κυκλοφορεί δύο γενιές συστημάτων έπειτα από το Grand Theft Auto V. Αναφερόμαστε στον τεχνικό τομέα, ο οποίος από τα πρώτα λεπτά δείχνει τεράστια βελτίωση από το προηγούμενο κεφάλαιο της σειράς και ένα βαθμό λεπτομέρειας που θέτει νέα δεδομένα για το είδος.

Η δουλειά που έχει γίνει στην απόδοση μίας αμερικάνικης κομητείας (county) είναι εντυπωσιακή σε κάθε πτυχή που απαρτίζει το περιβάλλον. Κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο στον ογκωδέστατο χάρτη έχει λόγο ύπαρξης, μεταφέροντας μία απολύτως αληθοφανή απεικόνιση της “americana”, όλων αυτών των στοιχείων δηλαδή που καθορίζουν την κουλτούρα και την εικόνα της σύγχρονης αμερικάνικης κοινωνίας. Από τη νότια παραθαλάσσια πόλη Leonida Keys, στη βορειοδυτική αγροτική περιοχή της Ambrosia και βέβαια στην ίδια τη Vice City, η πολιτεία Leonida προσφέρει ένα πληθωρικό πεδίο δράσης.

Υπάρχουν πολλές περισσότερες περιοχές πέραν από τις προαναφερθείσες για να ανακαλύψετε μέσα από το εκτενέστατο campaign, κάθε μία εκ των οποίων έχει τη δική της προσωπικότητα. Η δουλειά που έχει γίνει στη ζωντάνια και τη φυσικότητα κάθε υποπεριοχής είναι μοναδική, περιλαμβάνοντας ένα τεράστιο πλήθος από διαφορετικούς NPCs, με συμπεριφορές και ρουτίνες ανάλογα με την περιοχή που βρίσκονται.

Για ένα μεγάλο σκέλος της ιστορίας, η δομή του παιχνιδιού μάς ωθεί στα περίχωρα της Vice City, δημιουργώντας έναν αμείωτο ενθουσιασμό μέσω του υψηλότατου επιπέδου του λεγόμενου “immersion”, αυτής της αίσθησης δηλαδή πως περιφερόμαστε σε ένα περιβάλλον τόσο προσεγμένο και λεπτομερές, που απλά μας βυθίζει στον κόσμο του. Και έπειτα από μερικές δεκάδες ώρες, αφήνουμε τα περίχωρα για να φτάσουμε στη Vice City, όπου το σκηνικό αλλάζει άρδην.

Η αίσθηση που εκλάβαμε οδηγώντας για πρώτη φορά στους δρόμους της Vice City ήταν ανάλογη με αυτήν όταν πρωτοβλέπαμε τη Liberty City του Grand Theft Auto IV, ωθώντας μας να κοιτάμε κάθε γωνιά σαν να είμασταν κανονικά τουρίστες. Φυσικά, το όλο οικοδόμημα δεν θα ήταν κάτι περισσότερο από ένα πολυτελές διόραμα αν δεν υπήρχε και το κατάλληλο υλικό για να το υποστηρίξει. Και εδώ η Rockstar διαπρέπει. Αν και είχαμε ορισμένες “καχυποψίες” για το single player σκέλος (το online θα εισαχθεί μεταγενέστερα), ελέω της τεράστιας απήχησης που είχε το multiplayer του Grand Theft Auto V, τελικά αυτές εξαλείφθηκαν πλήρως.

Η βασική ιστορία του Grand Theft Auto VI είναι το πιθανότερο η μεγαλύτερη που έχει γίνει από κάθε άλλο παιχνίδι της Rockstar, συμπεριλαμβανομένου και του Red Dead Redemption 2. Για πρώτη φορά στο franchise, η Rockstar πρόσθεσε και έναν γυναικείο πρωταγωνιστικό χαρακτήρα, προσφέροντας μία άκρως καλοδεχούμενη νέα πτυχή στο cast. Όπως πιθανότατα να γνωρίζετε, η ιστορία του GΤΑ VI ακολουθεί την εγκληματική πορεία των Jason και Lucia, ενός ζευγαριού που θα χρειαστεί να πορευθεί ενωμένο προκειμένου να επιβιώσει και να φέρει εις πέρας ορισμένους σημαντικούς στόχους (οι οποίοι μπαίνουν στα πλαίσια των spoilers).

Ήδη από την εποχή του Grand Theft Auto: Vice City, η Rockstar είχε αρχίσει να παραδίδει πλείστους καλογραμμένους και αξιομνημόνευτους χαρακτήρες, και δη στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών. Οι Jason και Lucia θα λέγαμε ότι είναι μερικοί από τους καλύτερους χαρακτήρες που έχει προσφέρει ανάμεσα από όλα τα παιχνίδια της, ανεξαιρέτως.

Ο Jason πρόκειται για έναν πρώην μισθοφόρο, με βαρύ παρελθόν, που έρχεται ως η ήρεμη δύναμη, ψύχραιμος και μετρημένος στις αντιδράσεις του. Η Lucia έρχεται ως πιο θερμόαιμη (δίχως όμως να μπαίνει ποτέ σε εκνευριστικά μονοπάτια), αυθόρμητη και εξωστρεφής. Αρκετά διαφορετικές προσωπικότητες, που όμως συμπληρώνουν ιδανικά η μία την άλλη, καταλήγοντας να έχουν μία πολύ ταιριαστή χημεία.

Εδώ, η Rockstar καταφέρνει κάτι ακόμα, που γενικά σπανίζει στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών: το πειστικό χτίσιμο μίας συναισθηματικής σχέσης μεταξύ δύο χαρακτήρων, αποφεύγοντας βεβιασμένες οδούς. Ωστόσο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι μέσα από διάφορες πράξεις και επιλογές σας θα καθορίσετε εάν είναι παθιασμένοι ο ένας για τον άλλον ή αν απλά έχουν μία επιδερμική σχέση, παραμένοντας μαζί μόνο επειδή τους εξαναγκάζει ο κοινός τους στόχος. Αν και δεν μπορούμε να το πούμε με σιγουριά, αντιλαμβανόμαστε ότι σε μία πλατωνική τους σχέση, διάφοροι διάλογοι και σκηνές θα εκτυλίσσονταν διαφορετικά.

Για να βάλουμε τα του σεναρίου σε ένα γενικότερο πλαίσιο, η ενασχόλησή μας διήρκησε 90 ώρες, ολοκληρώνοντας όλες τις βασικές και δευτερεύουσες αποστολές καθώς και αρκετό από το περιφερειακό υλικό. Υπολογίζουμε ότι μόνο η κεντρική ιστορία μπορεί εύκολα να διαρκέσει πάνω από 60 ώρες. Η Rockstar αξιοποιεί τον εκτενή αριθμό των αποστολών, αναπτύσσοντας οργανικά τόσο το πρωταγωνιστικό ζευγάρι όσο και τη σχέση τους με το πλήθος των περιφερειακών χαρακτήρων, η πλειοψηφία των οποίων είναι επιμελημένη με ξεχωριστές και καλογραμμένες προσωπικότητες από διάφορα φάσματα της Leonida.

Μπορούν να ειπωθούν πολλά ακόμα για το σενάριο, το οποίο λαμβάνει αρκετές και διαφορετικές κατευθύνσεις, πάντοτε συνάδοντας με το θέμα της εγκληματικότητας. Θα προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε τις σκέψεις μας, λέγοντας ότι οι Jason και Lucia κατάφεραν να μας δημιουργήσουν ένα πηγαίο δέσιμο μαζί τους και -ως εκ τούτου- να μας κάνουν να νοιώσουμε ακόμα μεγαλύτερη ένταση στις ολοένα και πιο… ζόρικες καταστάσεις προς τα τέλη της περιπέτειας.

Στις 60 ώρες διάρκειας που προαναφέραμε, η ιστορία έχει την απαραίτητη ποικιλομορφία και εναλλαγή καταστάσεων ώστε να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον. Θα πρέπει να αναφέρουμε, εντούτοις, ότι προς τα τελευταία τμήματα του σεναρίου υπάρχουν ορισμένες σχετικά αδύναμες τροπές, με την ιστορία να χάνει μερικώς τη συνοχή της.

Οι αποστολές παραμένουν ποικιλόμορφες και -συχνά- εντυπωσιακές, αλλά στο σκέλος της πλοκής ωθείται σε θεματικές που άλλαζαν, κατά κάποιο τρόπο, το ύφος της περιπέτειας, κάτι που, κατά την προσωπική εκτίμηση του γράφοντος, δεν το έκανε πολύ καλά. Παρόλ’ αυτά, το κλείσιμο της ιστορίας επανέρχεται στο πρότερο ύφος, οδηγώντας σε ένα ιδανικό φινάλε, ικανό να δημιουργήσει έντονα συναισθήματα.

Το σύνολο της γραφής, είτε μιλάμε για το κεντρικό σενάριο είτε για τις δευτερεύουσες αποστολές, είτε για κάθε λογής στιχομυθίες που μπορεί να ακούσετε, διατηρεί αυτούσια την αίσθηση του χιούμορ και της σάτιρας που επιδείκνυαν όλα τα προγενέστερα Grand Theft Auto. Καυτηριάζει μία ποικιλία από θέματα, εστιάζοντας σε μεγάλο βαθμό στη ματαιοδοξία και την άκρατη ανοησία και παράνοια που επικρατεί στα social media και το κυνήγι των views.

Δεν μένουν εκτός στόχαστρου και θέματα όπως η αστυνομική βία, ενώ και το αναπόσπαστο κομμάτι της εγκληματικότητας μεταφέρεται με τρόπο που δείχνει ότι δεν αποτελεί αποκλειστικότητα κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Το Grand Theft Auto VI έρχεται ως ένα καλειδοσκόπιο του σκέλους της παρανομίας, κοιτώντας πάμπολλες διαφορετικές πτυχές της, πάντοτε μέσα από μία κοφτερή γραφή, ώριμη και με έντονες δόσεις χιούμορ.

Το σεναριακό οικοδόμημα εξυψώνουν οι επαγγελματικές αποδόσεις των διαλόγων από όλο το πλούσιο cast, καθώς και η υψηλού επιπέδου σκηνοθεσία των cutscenes, έχοντας πάντα στο επίκεντρο τους Jason και Lucia. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι είναι πάντα μαζί. Υπάρχουν εκτενή τμήματα αλλά και συγκεκριμένες αποστολές, όπου, βάσει σεναρίου, καλούμαστε να ελέγξουμε μόνο τον έναν από τους δύο.

Γενικά, η ισορροπία των αποκλειστικών αποστολών (όταν δηλαδή συμμετέχει μόνο ο ένας από τους δύο) είναι αρκετά ισόποσα μοιρασμένη. Σε κανένα σημείο δεν νοιώσαμε οποιαδήποτε δυσαρέσκεια όταν το παιχνίδι μάς ωθούσε στον χειρισμό ενός εκ των δύο, δεδομένου ότι και οι δύο χαρακτήρες αποτελούν δυναμικές παρουσίες, ο καθένας με τον τρόπο του, ενώ επίσης οι αποστολές τους είχαν πάντα ενδιαφέρον (ακόμα και αυτές που φαινόντουσαν ως… αργές, κατάφερναν να κρύβουν εκπλήξεις).

Ακόμα και το πιο απλό ζητούμενο μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, γεμάτες δράση. Επιπλέον, οι δημιουργοί γνωρίζουν πολύ καλά πώς να οδηγούν σε εντυπωσιακές κορυφώσεις, έπειτα από αλυσίδες συγκεκριμένων αποστολών. Αυτά τα set pieces φέρνουν ισχυρές δόσεις ασταμάτητης δράσης, σκηνοθετημένες σε υψηλά ποιοτικά επίπεδα, εναλλάσσοντας μαεστρικά τον έλεγχο μεταξύ των δύο χαρακτήρων ανάλογα με την εξέλιξη της σκηνής.

Για το θέμα της δράσης δεν θα μπορούσε παρά να είναι ιδιάζουσας σημασίας το μοντέλο της οδήγησης. Η Rockstar βρήκε τη χρυσή τομή μεταξύ της αίσθησης τους βάρους που έδιναν τα οχήματα στο Grand Theft Auto IV και της μεγαλύτερης σβελτάδας και arcade φιλοσοφίας του Grand Theft Auto V. Στην προκειμένη περίπτωση, μας έφερε αναμνήσεις από την αίσθηση που είχε δώσει το μακρινό Driver της Reflections, καταφέρνοντας κάποτε, όσο κανένα άλλο παιχνίδι, να δώσει την αίσθηση πως είμαστε πρωταγωνιστές σε εφάμιλλες κλασικές σκηνές κυνηγητών με αυτές από τα Bullitt, French Connection ή Ronin.

Το απολαυστικό μοντέλο οδήγησης συνοδεύει υποδειγματικά η οργανική πυκνότητα της κίνησης στους δρόμους αλλά και ο ρεαλιστικός σχεδιασμός του οδικού δικτύου. Αυτό, με τη σειρά του, δημιουργούσε ακόμα πιο επιτυχημένα την αίσθηση πως παίρνουμε μέρος σε κυνηγητά που εκτυλίσσονται σε πραγματικές συνθήκες, απαιτώντας να πραγματοποιούμε περίτεχνα “σλάλομ” ανάμεσα από πολυάριθμα αυτοκίνητα, με υψηλές ταχύτητες.

Το έτερο σκέλος του gameplay αφορά στο θέμα της δράσης με πυροβόλα όπλα. Και εδώ η Rockstar τα καταφέρνει πολύ καλά, οδηγώντας σε έντονες ανταλλαγές πυροβολισμών, δημιουργώντας συχνά την εντύπωση ότι βρισκόμαστε στην περίφημη σκηνή της ληστείας του Heat (1995, Michael Mann). Και εδώ υπάρχει πλήθος όπλων, τα οποία μπορούμε να παραμετροποιήσουμε σε μεγάλο βαθμό. Η δράση είναι αρκετά arcade φιλοσοφίας, με το σύστημα κάλυψης να λειτουργεί μεν καλά, αλλά δίχως να πολυχρειάζεται, με το αρκετά γενναιόδωρο slow motion να λύνει τα χέρια στις πιο δύσκολες καταστάσεις.

Τα οπτικοακουστικά εφέ των όπλων αποδίδουν ιδανικά την ισχύ τους και τα εχθρικά animations, όταν τους πετυχαίνουμε, είναι βγαλμένα μέσα από τις καλύτερες ταινίες δράσης. Παράλληλα, η πληθώρα εναλλακτικών εσωτερικών χώρων και τοποθεσιών όπου λαμβάνει χώρα η δράση, δίνουν σημαντικούς βαθμούς στην ποικιλομορφία των καταστάσεων.

Γενικά, η αλληλουχία κυνηγητών με οχήματα (ιπτάμενα, θαλάσσια, επίγεια), πυροβολισμών και διαφόρων ριψοκίνδυνων ακροβατικών, συχνά μέσα από απρόσμενες καταστάσεις, συνθέτουν δεκάδες καταιγιστικά και εντυπωσιακά σκηνικά. Αν μη τι άλλο, το GΤΑ VI δημιουργεί και προσφέρει στον παίκτη ορισμένες από τις πιο συναρπαστικές – και ενίοτε καθηλωτικές – σκηνές δράσης που μπορεί να δει κανείς σε open world παιχνίδι. Σε όλα τα παραπάνω να προσθέσουμε και το έντονα βελτιωμένο verticality. Όχι ότι οι Lucia και Jason γίνονται Spider Man, αλλά πλέον ο τρόπος με τον οποίο σκαρφαλώνουν σε κάθε λογής εμπόδια, φράχτες, τοίχους κ.λπ. είναι εντελώς φυσικός.

Κλείνοντας τα του gameplay, θα πρέπει να αναφέρουμε και τη δουλειά που έχει γίνει στην AI. Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που έχουμε πάνω από έναν χαρακτήρα σε τίτλο Grand Theft Auto, εδώ πλέον μπορούμε ανά πάσα στιγμή να καλέσουμε το έτερον ήμισυ ώστε να είναι μαζί μας, κάτι που συνοδεύεται από ένα τεράστιο πλήθος συζητήσεων και αντιδράσεων που μπορεί να έχουν κατά την περιήγηση. Η AI του ετέρου χαρακτήρα λειτουργεί αρκετά καλά, ενεργώντας κατάλληλα για να μας καλύψει σε σκηνές δράσης ή παίρνοντας διάφορες πρωτοβουλίες όταν ληστεύουμε κάποιο κατάστημα.

Επιπλέον, έχει τη δυνατότητα να αναλάβει την οδήγηση, επιτρέποντας σε εμάς να αδειάζουμε το μυδράλιό μας από τη θέση του συνοδηγού. Η οδήγηση της AI μπορεί να μην είναι άπταιστη, αλλά θα λέγαμε ότι είναι εντός των ορίων που να δικαιολογεί ορισμένα λάθη, τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν κάτω από αντίξοες συνθήκες σε κυνηγητά υψηλών ταχυτήτων από έναν άνθρωπο.

Η δουλεμένη AI φαίνεται και στις πραγματικά ατελείωτες εναλλακτικές συμπεριφορές των εκατοντάδων NPCs, δημιουργώντας την εικόνα ενός πρωτοφανούς ζωντανού κόσμου σε τόσο μεγάλη κλίμακα. Απλά περπατώντας σε διάφορες περιοχές, νοιώθαμε σαν να βρισκόμαστε σε ένα πραγματικό περιβάλλον, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος από διαφορετικές ρουτίνες στις συμπεριφορές των ανθρώπων και στις αντιδράσεις τους.

Επιπλέον, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός εσωτερικών χώρων όπου μπορούμε να μπούμε δίχως ίχνος loadings – φανερών ή κρυφών – που σε συνδυασμό με το σκέλος της φυσικότητας των NPCs, συνθέτουν έναν τόσο πειστικό κόσμο, που θέτει νέα δεδομένα για το είδος. Επανερχόμαστε στην αρχή του review, τονίζοντας εκ νέου ότι όλο αυτό το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσα από μία μηχανή γραφικών που αποδίδει κάθε πτυχή του κόσμου με εξαιρετική λεπτομέρεια.

Να αναφέρουμε εδώ ότι η ενασχόλησή μας έγινε στο PS5 Pro. Κατά τα λεγόμενα του Publishing Director της Rockstar, με τον οποίο συζητήσαμε, η έκδοση του απλού PS5 δεν αναμένεται να έχει κάποια ουσιαστική διαφορά. Το νευραλγικό κομμάτι των fps αντιλαμβανόμαστε ότι θα ξενίσει μερίδα του κοινού και θα αποτελέσει κομμάτι της συζήτησης για το παιχνίδι. Αναμφίβολα, είναι κατανοητό να περιμένει κάποιος την έκδοση του PC, ώστε, εάν και εφόσον το υποστηρίζει το μηχάνημά του, να δει το Grand Theft Auto VI με υψηλότερη ανανέωση των καρέ.

Εντούτοις, όσον αφορά στην άποψη του γράφοντα, η ενασχόληση στην κονσόλα δεν ήταν τίποτα λιγότερο από απολαυστική. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που τρέχουν στα 30 fps, η κίνηση έδειχνε εξαρχής ομαλή, δίχως να δημιουργείται η εντύπωση ότι… απλά πρέπει να συνηθίσει το μάτι. Τo frame rate παρέμενε σταθερότατο, ανεξάρτητα από τον χαμό και την πυκνότητα της κίνησης που επικρατούσε. Το δίχως άλλο – από τα πρώτα δευτερόλεπτα – οποιοσδήποτε προβληματισμός μάς είχε δημιουργηθεί για το πώς θα “τρέχει”, απλά εξαλείφθηκε.

Φτάνοντας προς το τέλος, θα ήταν σημαντική παράληψη να μην πούμε δύο κουβέντες για τη μουσική επένδυση. Πλουσιότερο από κάθε άλλη φορά, το ραδιόφωνο του Grand Theft Auto VI περιλαμβάνει 25 ραδιοφωνικούς σταθμούς, προσφέροντας μία ποικιλόμορφη γκάμα κομματιών από διάφορα είδη και χώρες (μαζί με μία ελληνική παρουσία). Εκτός αυτού, έχει γίνει κάτι παραπάνω από υποδειγματική δουλειά στην επιλογή των μουσικών θεμάτων σε όλες τις σκηνές δράσης ανεξαιρέτως, επιμελημένες τόσο από διάσημα τραγούδια όσο και από κομμάτια που γράφτηκαν συγκεκριμένα για το παιχνίδι, εξυψώνοντάς τις σε μεγάλο βαθμό.

Ο όγκος του Grand Theft Auto VI σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να γράψουμε άλλες τόσες λέξεις. Θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε ακόμα περισσότερο τις σκέψεις μας για το σενάριο αλλά και να αναφερθούμε στις διάφορες εναλλακτικές δραστηριότητες (αγώνες δρόμου, skydiving, πτήση drone, γκολφ, μπιλιάρδο κ.α.), στο εύρος των δευτερευόντων αποστολών ή στην τεράστια ποικιλία μοναδικών random καταστάσεων που μπορούμε να εντοπίσουμε κατά την περιήγησή μας.

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά περισσότερα ακόμα και για τον χαμό που μπορεί να δημιουργηθεί από μία απλή παράνομη πράξη ή το πόσο εντυπωσιακή και φρενήρης μπορεί να γίνει η διαφυγή μας όταν φτάσουμε στα πέντε αστέρια καταδίωξης. Όπως καταλαβαίνετε, όμως, το κείμενο έχει ήδη ξεφύγει.

Συνοψίζοντας, για πολλοστή φορά σε ένα αριθμημένο νέο παιχνίδι της, η Rockstar θέτει νέα δεδομένα στο είδος των open world τίτλων, ιδίως όσον αφορά στη λεπτομέρεια, τη ζωντάνια και τη φυσικότητα του κόσμου. Παράλληλα, οι Jason και Lucia αποδεικνύονται από τους καλύτερους πρωταγωνιστές της σειράς, κρατώντας μας συντροφιά σε μία εκτενέστατη ιστορία γεμάτη χιούμορ, σάτιρα, ένταση και δεκάδες αξιομνημόνευτα set pieces. Εν τέλει, ναι, στο πέρασμα των 13 χρόνων από το Grand Theft Auto V, η Rockstar όχι μόνο έχτισε έναν δυσθεώρητο πήχη, αλλά κατάφερε και να τον φτάσει.

Το Grand Theft Auto VI κυκλοφορεί για PS5 και Xbox Series από τις 19/11/26. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από τη Rockstar Games.

Νικόλας Μαρκόγλου
Νικόλας Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από το Atari 2600 που εμφανίστηκε ένα ωραίο πρωινό στο σαλόνι. Έκτοτε, το πάθος για τα βιντεοπαιχνίδια εκτοξεύθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς. Ο κινηματογράφος είναι η δεύτερη αγάπη του και παρακολουθεί συχνά ταινίες από την εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα σύγχρονα blockbusters του Hollywood.

Άρθρα: 1479

3 Σχόλια

Υποβολή απάντησης

  1. Βρε θηρίο Νικόλα τι καλογραμμένο review!
    Όλος αυτός ο χαμός γύρω από το παιχνίδι εδώ και τόσο καιρό μου φαινόταν ακραίος αλλά παίζει ρόλο η δική σας άποψη…
    Οπότε και τυπικά πάει για αγορά πιο σύντομα απ ότι υπολόγιζα!
    Αν και πρώτα ανυπομονώ να ξεκινήσω το Ζelda που με περιμένει τόσες μέρες και μετά (παρόλο το τεράστιο backlog) θα πάω στο VI.

  2. Ρε θηρία τι κάνατε εδώ; Μπράβο πολύ καλογραμμένο το κείμενο δεν μπορώ να περιμένω άλλο πήρα άδεια μέχρι την άλλη εβδομάδα. Νικόλα πώς είναι τελικά το θέμα με τα 30 FPS; είναι σαν οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι στα 30 η έχει κάποια τεχνολογία που το κάνει λίγο πιο ομαλό στο μάτι;