Fairytale Fights

Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται και η Κοκκινοσκουφίτσα κυνηγάει τον κακό λύκο

Οι περισσότεροι έχουμε χαθεί στα παιδικά μας χρόνια μέσα σε παραμυθένιους κόσμους, γεμάτους ενδιαφέροντες χαρακτήρες και χαρούμενες ιστορίες, που πάντοτε κατέληγαν σε ένα ευτυχές τέλος. Τα κλασικά αυτά μυθιστορήματα, που έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές, κατείχαν πάντοτε μια σημαντική θέση στις καρδιές των παιδιών και αναμφίβολα η αναγγελία ενός τίτλου που θα βασιστεί σε κάποιο γνωστό παραμύθι, ήταν πάντοτε μια ευχάριστη είδηση.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο σήμερα και στη σύγχρονη gaming πραγματικότητα. Για κάποιους θεωρείται θεμιτό όλη η αρχική αθωότητα και παιδικότητα να θυσιαστεί στο βωμό της βίας, μετατρέποντας μια, κατά τα άλλα ανέμελη, ιστορία σε ένα λουτρό αίματος. Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι το μοτίβο που ακολουθεί συνεχώς το Fairytale Fights, ένα παιχνίδι αποκλειστικά και μόνο για ενήλικες…

Μια φορά και έναν καιρό…

Η πρώτη άσχημη εικόνα γύρω από το Fairytale Fights δημιουργείται από το εξώφυλλό του. Γνωστές φιγούρες των παραμυθιών έχουν αποκτήσει μια διαστρεβλωμένη, ίσως και διεστραμμένη, μορφή, ενώ η παρουσία του αίματος είναι ιδιαίτερα έντονη. Το δεύτερο χτύπημα έρχεται από το όνομα του developer. Η Playlogic είναι μια ολλανδική εταιρία που φαίνεται πως της αρέσει να προκαλεί και να θέλει να τραβήξει τα βλέμματα επάνω της, για λάθος λόγους. Το Fairytale Fights είναι πρακτικά μια action πρόταση τρίτου προσώπου, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει το hack ‘n slash στοιχείο.

Οι παίκτες θα πρέπει να διαλέξουν το χαρακτήρα της αρεσκείας τους μεταξύ τεσσάρων κλασικών φιγούρων από τα παραμύθια και κατόπιν να ξεκινήσουν την περιπέτειά τους. Βέβαια, η εικόνα μιας ματωμένης Κοκκινοσκουφίτσας ή της πρόστυχης Χιονάτης, ίσως να προσβάλει την αισθητική των παικτών -παρά το χιούμορ που θέλει να αποδώσει μέσα από τις επιλογές της η δημιουργός. Δίπλα στις κυρίες της περιπέτειας θα βρεθούν τόσο ο Jack, που πλέον δεν αναζητά τη Γιγαντιαία Φασολιά, καθώς και ο Γυμνός Αυτοκράτορας.

Για να υπάρξει μια δικαιολογία στο χαμό που πρόκειται να ακολουθήσει, η Playlogic έχει δημιουργήσει το δικό της σενάριο, που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να προσφέρει κάτι το διαφορετικό. Σε γενικές γραμμές ο δημιουργός ενός παραμυθιού δεν είναι ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα των έργων και έτσι προσπαθεί να κάνει μια σειρά από αλλαγές. Για κακή του τύχη, οι χαρακτήρες που συμμετέχουν στην ιστορία έχουν αντίθετη άποψη και έτσι προσπαθούν να επαναφέρουν τα πάντα στην αρχική τους θέση.

Ένα αιματοβαμμένο παραμύθι

Μέχρι εδώ όλα καλά. Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι πως η φαινομενικά παιδική εικόνα ανατρέπεται σχεδόν αμέσως, με την οθόνη να γεμίζει με αίματα, ενώ ο καρτουνίστικος κόσμος που έχει φανταστεί η ομάδα ανάπτυξης δείχνει πραγματικά να χαραμίζεται. Οι όμορφες πινελιές δεν απουσιάζουν, αλλά τελικά χάνονται μέσα στη γενικότερη μετριότητα, από την οποία ο τίτλος αδυνατεί να ξεφύγει.

Τα προβλήματα του Fairytale Fights δεν είναι μόνο η άστοχη και άσκοπη βία που το χαρακτηρίζει. Πολλοί, μάλιστα, θα αντιμετωπίσουν τα τεκταινόμενα με χιούμορ και ίσως να μην ενοχληθούν από αυτά που θα δουν. Ως παιχνίδι όμως, η δημιουργία της Playlogic αποτυγχάνει οικτρά να πετύχει το στόχο της. Μόλις ο παίκτης ξεπεράσει το σοκ του να βλέπει την Κοκκινοσκουφίτσα να διαμελίζει τους αντιπάλους της, θα βρεθεί μπροστά σε έναν κακοσχεδιασμένο, hack ‘n’ slash, τίτλο, που υποφέρει από συνεχή ανακύκλωση του περιβάλλοντος, δύστροπη κάμερα και εντόνη επανάληψη. Η επαναλαμβανόμενη δράση γρήγορα θα καταντήσει κουραστική, σε μια δημιουργία που μεταξύ άλλων πάσχει και από εντονότατα στοιχεία γραμμικότητας.

Σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της ιστορίας θα παίξουν τα όπλα, που ευτυχώς διακρίνονται τόσο για την ποικιλία, όσο και για την αποτελεσματικότητά τους. Έτσι, ανάλογα με τον αντίπαλο, ο παίκτης θα πρέπει να επιλέξει το κατάλληλο από μια αρκετά μεγάλη λίστα, αν και τελικά το ακατάπαυστο πάτημα των πλήκτρων αρκεί για να τεθούν όλοι οι αντίπαλοι εκτός μάχης. Επίσης, τα αλλεπάλληλα κύματα των εχθρών δεν θα πρέπει να προβληματίσουν τους παίκτες, γιατί πολύ απλά οι κινήσεις τους είναι ιδιαίτερα προβλέψιμες και τελικά αμελητέες.

{PAGE_BREAK}

Σύστημα μάχης με ενδιαφέρον

Η ευχάριστη έκπληξη του Fairytale Fights είναι το σύστημα μάχης, που κατατάσσεται αρκετά ψηλά για τα δεδομένα της κατηγορίας. Θυμίζοντας παιχνίδια της EA, αλλά και το Grabbed by the Ghoulies της Rare, στο Fairytale Fights τα επιθετικά χτυπήματα έχουν εναποτεθεί στο δεξί αναλογικό μοχλό, ο οποίος διακρίνεται πρωτίστως για την ακρίβεια, αλλά και την αμεσότητά του. Με το μοναδικό παράπονο να προέρχεται από τη στατική κάμερα, ο χειρισμός αφήνει καλές εντυπώσεις, ενώ σταδιακά ο χαρακτήρας μας θα γίνεται ολοένα και πιο ισχυρός, πετυχαίνοντας περισσότερο καταστροφικά χτυπήματα.

Ωστόσο, ο τίτλος της Playlogic δεν αφήνει σε καμία περίπτωση τον παίκτη να ξεχαστεί και συνεχώς του υπενθυμίζει ότι το αίμα και η επανάληψη είναι τα κύρια συστατικά του. Οι κόκκινες λίμνες που θα σχηματίζονται θα παρέχουν στο χαρακτήρα τη δυνατότητα να γλιστρά επάνω τους και κατόπιν να πέφτει με φόρα σε κάποιον αντίπαλο. Όταν επέρχεται ένα τελειωτικό χτύπημα, το 1/3 της οθόνης παρουσιάζει το "μοιραίο" σε αργή κίνηση και, με το ρυθμό επανάληψης των εξοντώσεων να είναι πολύ υψηλός, γρήγορα η εικόνα θα καταντήσει υπερβολικά κουραστική και ιδιαίτερα αποκρουστική.

Ακολουθώντας τις τάσεις της εποχής, το Fairytale Fights προσφέρει συνεργατικό παιχνίδι σε τοπικό ή online επίπεδο. Οι δικτυακές αναμετρήσεις είναι σε θέση για ακόμα μια φορά να προσφέρουν έντονες μάχες και ευτυχώς λειτουργούν αρκετά καλά. Σε επίπεδο offline, μέχρι και δύο παίκτες μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, ενώ αν κάποιος προτιμήσει τη συνδρομή του διαδικτύου, το νούμερο ανεβαίνει στους τέσσερις. Σε αυτήν την περίπτωση, στην οθόνη θα επικρατεί ένας μικρός χαμός, με τους τέσσερις χαρακτήρες να πετσοκόβουν τα πάντα γύρω τους και το αίμα να είναι πανταχού παρόν.

Και έζησαν αυτοί…χάλια

Η ίδια επαναλαμβανόμενη και αδιάφορη εικόνα συνεχίζεται και στον τεχνικό τομέα, όπου γραφικά και ήχος αδυνατούν να εντυπωσιάσουν. Ο σχεδιασμός των επιπέδων είναι μεν ευφάνταστος (τουλάχιστον αρχικά) και τα έντονα χρώματα προδιαθέτουν ευχάριστα, αλλά σε επίπεδο λεπτομέρειας χρειαζόταν ακόμα πολύ δουλειά. Επίσης, η δημιουργός ανακυκλώνει συνεχώς τα backrounds, μειώνοντας περαιτέρω την ποικιλία και τη γενικότερη ποιότητα του παιχνιδιού.

{VIDEO_1}

Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων δεν ικανοποιεί, με τους πρωταγωνιστές να "υποφέρουν" από άσχημες γωνίες, ενώ πολλά αντικείμενα του περιβάλλοντος δείχνουν χοντροκομμένα και σαν να σχεδιάστηκαν "στο πόδι". Το Fairytale Fights είναι ακόμα μια δημιουργία που χρησιμοποιεί την Unreal Engine, αλλά δεν φαίνεται να την εκμεταλλεύεται σε κανένα επίπεδο. Για τον ήχο δεν χρειάζεται να γίνει ιδιαίτερη αναφορά, γιατί πολύ απλά κρίνεται ως αδιάφορος. Οι μουσικές επιλογές της Playlogic δεν δείχνουν να συμβαδίζουν με την έντονη δράση ενώ και τα εφέ είναι φτωχά.

Εν κατακλείδι, το Fairytale Fights αφήνει μια έντονη αίσθηση απογοήτευσης, ίσως ακόμα και οργής για τον τρόπο που ο developer διαχειρίστηκε αυτούς τους αγαπημένους χαρακτήρες των παιδικών μας χρόνων. Πέρα όμως από τις διαφωνίες του υπογράφοντος για το ύφος του τίτλου, το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι ο τίτλος της Playlogic κρίνεται ως αδιάφορος, μέτρια σχεδιασμένος και εντόνως επαναλάμβανόμενος. Και φαίνεται ότι η δημιουργός το αντιλήφθηκε γρήγορα και προσπάθησε να κρύψει τη χαμηλή ποιότητα του πονήματός της μέσα σε λίμνες αίματος…

Γιώργος Τσακίρογλου