WarioWare D.I.Y.

“Do It Yourself” προτρέπει η Nintendo τους φίλους της

Επιχειρώντας ένα μικρό flashback πίσω στο 2005, τη χρονιά που η Nintendo κυκλοφόρησε το DS, ανάμεσα στις πολλές νέες προτάσεις που είχε ετοιμάσει η ιαπωνική εταιρία για τη νέα της κονσόλα, ξεχώρισε με άνεση το WarioWare: Touched. Μια δημιουργία η οποία ανέδειξε όσο καμία άλλη τις δυνατότητες της οθόνης αφής, καταφέρνοντας αφενός να προσφέρει κάτι πραγματικά καινούργιο και αφετέρου να κάνει το κοινό να ασχοληθεί μαζί του για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιστρέφοντας στο σήμερα, η Nintendo αποφάσισε να προσφέρει ένα νέο τίτλο βασισμένο, λίγο πολύ, στην ίδια λογική, αν και πλέον το WarioWare: DIY εμφανίζεται σαφώς διαφοροποιημένο.

Για ακόμα μια φορά έχουμε να κάνουμε με ένα σύνολο από mini-games ή "microgames", όπως θέλει να τα ονομάζει η εταιρία, με τη διαφορά πως πλέον οι παίκτες θα έχουν τη δυνατότητα να γίνουν περισσότερο δημιουργικοί και να φτιάξουν από το μηδέν τις δικές τους δοκιμασίες. Μπορεί το όλο εγχείρημα να ακούγεται κάπως δύσκολο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζεται η συγκεκριμένη διαδικασία απαιτεί μόνο μερικά λεπτά εξοικείωσης και έτσι μοναδικό εμπόδιο θα σταθεί η φαντασία των παικτών.

Do it yourself: τα πρώτα βήματα

Η ιστορία ξεκινάει όταν ο Wario αναζητά κάποιον υποχθόνιο τρόπο ώστε να πλουτίσει. Αυτή τη φορά την προσοχή του τραβάει ένα arcade μηχάνημα, το οποίο δεν αργεί να πάρει υπό την κατοχή του. Η ανταπόκριση του κοινού δείχνει να είναι πολύ μεγάλη και μάλιστα σε βαθμό που η παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει τη ζήτηση. Το αντίπαλο δέος του Mario έχει καταφέρει να πετύχει το σκοπό του και σύντομα δημιουργεί μια τεράστια εταιρία. Μέσα σε αυτήν εισέρχεται ο παίκτης, αναζητώντας μια θέση εργασίας. Για καλή του τύχη, ενημερώνεται ότι τα προαναφερθέντα μηχανήματα έχουν πρακτικά εξαντληθεί και έτσι καλείται ο ίδιος να καλύψει το κενό.

Πως θα γίνει αυτό; Μα φυσικά δημιουργώντας τα αντίστοιχα της φαντασίας του, τα οποία στη συνέχεια ο Wario θα κυκλοφορήσει στην αγορά. Γενικότερα, η εισαγωγή στο WarioWare DIY γίνεται με έναν ιδιαίτερα έξυπνο τρόπο, αλλά είναι απαραίτητο να τονιστεί πως τουλάχιστον τα πρώτα λεπτά, ο τίτλος πραγματικά απαιτεί την ευλαβική προσοχή των παικτών, ώστε να κατανοήσουν τη λογική με βάση την οποία έχει δημιουργηθεί.

Αναμενόμενα, τα πάντα ξεκινούν με ένα μακροσκελές αλλά απαραίτητο και ιδιαίτερα κατανοητό tutorial. Οι πρώτες δημιουργίες θα δοκιμάσουν την ικανότητα των παικτών σε βασικές λειτουργίες, όπως για παράδειγμα να χρωματίσουν ένα χαρακτήρα ή να καταφέρουν να κινήσουν με ακρίβεια το stylus. Αλλά αυτά ισχύουν μόνο στην αρχή. Όπως θα δούμε και παρακάτω, η αρχικά απλή εικόνα καταφέρνει στη συνέχεια να εμβαθύνει σε υπερβολικά επίπεδα δημιουργικότητας για τα δεδομένα της κονσόλας, ενώ όλα αυτά θα μπορέσει κάποιος να τα μοιραστεί και με τους φίλους του.

Play, Create, Share

Το WarioWare: DIY ακολουθεί σε γενικές γραμμές το μοτίβο "Play, Create, Share" και παρόλο που δεν αγγίζει τα επίπεδα του LittleBigPlanet για παράδειγμα, η αλήθεια είναι πως θα καταφέρει να κλέψει πάρα πολλές ώρες από τον ελεύθερο χρόνο των παικτών. Σαφώς και υπάρχουν ορισμένα έτοιμα microgames, αλλά αυτά είναι λίγα στον αριθμό, δίνοντας ένα ακόμα κίνητρο ώστε να δημιουργήσει ο καθένας αυτά που επιθυμεί. Όπως μαρτυράει εξάλλου και η ονομασία του -το "DIY" είναι τα αρχικά του "Do It Yourself"- οι παίκτες θα πρέπει να πάρουν την κατάσταση ή, πιο σωστά, το stylus τα χέρια τους και να προσπαθήσουν να φτιάξουν κάτι που να είναι τουλάχιστον διασκεδαστικό.

Ο τίτλος είναι πρακτικά χωρισμένος σε δύο μέρη, με τον έναν από αυτούς να είναι ο τομέας του σχεδιασμού και ο δεύτερος το καθαρά gaming κομμάτι. Αυτό που εκπλήσσει είναι η τεράστια πραγματικά ποικιλία εργαλείων, τα οποία θα γίνουν σταδιακά διαθέσιμα. Η Nintendo αφήνει στην κρίση των παικτών το ποσοστό που επιθυμούν οι ίδιοι να δημιουργήσουν κάτι από το μηδέν, παρέχοντας ορισμένες σημαντικές βοήθειες για τους πιο…τεμπέληδες. Έτσι, ορισμένες φορές απαιτείται μόνο ο σχεδιασμός ενός χαρακτήρα για παράδειγμα, με το background να είναι ήδη έτοιμο ή, για ακόμα πιο γρήγορα αποτελέσματα, θα απαιτείται απλά και μόνο ο χρωματισμός του.

Μοναδικό εμπόδιο…η φαντασία

Κατόπιν, ο χρήστης θα πρέπει να επιλέξει σε ποια κατηγορία microgames θα ανήκει το προϊόν της φαντασίας του, αν και όλα θα πρέπει σε γενικές γραμμές να ακολουθούν τη γενικότερη φιλοσοφία του τίτλου. Όπως και ο προκάτοχός του, το DIY είναι μια πρόταση που θα δοκιμάσει στο μέγιστο την παρατηρητικότητα αλλά και την ταχύτητα των κατόχων DS, οπότε, τα όσα φτιάξει ο παίκτης θα πρέπει να ακολουθούν αυτή τη λογική. Το κάθε mini game επιβάλλεται να έχει διάρκεια από 5 έως 10 δευτερόλεπτα, αν και η αλήθεια είναι πως η συγκεκριμένη τακτική δείχνει να είναι κάπως κουραστική και περιοριστική.

Όταν τελικά ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός του τίτλου της επιλογής μας, αυτός αποθηκεύεται στο ψηφιακό store που είναι διαθέσιμο και μπορεί ανά πάσα στιγμή είτε να ασχοληθεί κάποιος μαζί του, είτε να τον στείλει σε κάποιον φίλο του ή απλά να διαγραφεί αν δεν ανταποκρίνεται στα γούστα του καθενός. Αλλά η Nintendo δεν περιορίστηκε μόνο στον σχεδιασμό, αλλά θέλησε να προσφέρει και ορισμένες επιλογές μουσικής επένδυσης, οι οποίες μπορούν να τροποποιηθούν κατάλληλα.

{PAGE_BREAK}

Ορισμένα προβληματάκια…

Στη συνέχεια βλέπουμε έναν αυτόνομο τομέα, που καταπιάνεται με τον ήχο, αν και η αλήθεια είναι πως δεν παρουσιάζει το ίδιο ενδιαφέρον με τον αντίστοιχο του σχεδιασμού στο χέρι. Είναι η ίδια η φύση της κονσόλας που θέτει κάποιους περιορισμούς, αλλά η αλήθεια είναι πως τα αντίστοιχα μενού που μας επιτρέπουν να επέμβουμε στα μουσικά εφέ, είναι υπερβολικά απλοποιημένα και με περιορισμένες επιλογές. Παράλληλα, στα αρνητικά στοιχεία του τίτλου προστίθεται και η ολοκληρωτική απουσία αξιοποίησης του μικροφώνου από τον παίκτη –εννοείται πως στα ήδη υπάρχοντα microgames χρησιμοποιείται κανονικά. Και μιας και καταπιαστήκαμε με τα αρνητικά, δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητος ο χρονικός περιορισμός που υπάρχει σε κάθε mini game, μια επιλογή που είτε θα αγαπηθεί, είτε θα κάνει τους παίκτες να αφήσουν στην άκρη το DS.

Η κατάσταση δείχνει να χειροτερεύει όταν προμηθευτούμε μια δημιουργία από κάποιο φίλο μας, μιας και η δυνατότητα επισύναψης κάποιας επεξήγησης, δυστυχώς, απουσιάζει. Έτσι, έπειτα από αρκετές ώρες είναι λογικό να αναρωτηθούμε γιατί η Nintendo, αφού έκανε το πρώτο βήμα, στην πορεία φαίνεται πως δίστασε και κοντοστάθηκε. Αν και τα παραπάνω δεν μειώνουν την αξία του WarioWare DIY, σίγουρα είναι ορισμένα χαρακτηριστικά που πραγματικά θα απογείωναν τη νέα αυτή δημιουργία, χωρίς αυτό να συνεπάγεται πως με την τρέχουσα μορφή της απογοητεύει.

…τα οποία όμως περνάνε απαρατήρητα

Ίσα ίσα, που το Do It Yourself είναι μια απίστευτα εθιστική πρόταση, αρκεί κάποιος να της δώσει τον απαιτούμενο χρόνο ώστε να κατανοήσει τη φιλοσοφία της και, φυσικά, να είναι διατεθειμένος να εξαντλήσει τα όρια της φαντασίας του. Αξίζει να αναφερθεί πως η Nintendo είχε ανακοινώσει παλιότερα πως το WarioWare DIY υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μεταφερθεί και στο Wii, όπου οι επιπλέον δυνατότητες της κονσόλας ίσως να εξαλείψουν τα προβληματάκια που επισημάνθηκαν λίγο πριν. Αναμενόμενα, για μια δημιουργία της συγκεκριμένης κατηγορίας δεν χρειάζεται να αναφερθεί κάποιος στον τεχνικό της τομέα και ειδικά στα γραφικά, γιατί σκοπός δεν είναι ο εντυπωσιασμός αλλά η πλήρης ελευθερία κινήσεων.

Ευτυχώς, η ακρίβεια του stylus είναι για ακόμα μια φορά υποδειγματική, ενώ όλα τα υπόλοιπα πλήκτρα της κονσόλας είναι περιττά. Ο εύθυμος χαρακτήρας του τίτλου ενισχύεται ακόμα περισσότερο από τις μουσικές επιλογές που προσφέρονται και ως μια δημιουργία που φέρει την υπογραφή της Nintendo, ξεχωρίζουν τόσο για το ρυθμό τους αλλά όσο και για την ποικιλία τους.

{VIDEO_1}

Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση του WarioWare: DIY, είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί πως η Nintendo παραδίδει για ακόμα μια φορά μια κορυφαία δημιουργία, η οποία όμως δεν απευθύνεται σε όλους. Αυτή τη φορά η εταιρία "πετάει το μπαλάκι" στους ίδιους τους παίκτες, όπου προσφέροντας τα κατάλληλα εργαλεία, τους καλεί να δημιουργήσουν τα δικά τους mini games για την αγαπημένη τους κονσόλα. Το όλο εγχείρημα φαντάζει ιδιαίτερα δύσκολο, αλλά το τελικό προϊόν κρίνεται ως ανέλπιστα ενδιαφέρον και εθιστικό, αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά πως η δημιουργικότητα μπορεί να χωρέσει ακόμα και μέσα στα στενά πλαίσια μιας φορητής κονσόλας.

Γιώργος Τσακίρογλου