Kung Fu Rider

Ξέρεις πόσο έχει πάει η βενζίνη;

Όταν για πρώτη φορά ήρθαμε σε επαφή με το Kung Fu Rider, στα booths της Sony της φετινής gamescom, ομολογούμε πως η πρώτη εντύπωση ήταν θετική. Λίγο η πρωτοτυπία/παράνοια του όλου concept, λίγο το γεγονός ότι προέρχεται από το Sony Japan Studio, ένα από τα πιο δημιουργικά studios εκεί έξω -με τίτλους όπως τα LocoRoco, Patapon, Echochrome, Eye of Judgment αλλά και τα κλασσικά Ape Escape να το αποδεικνύουν-, λίγο το ότι η παρουσίασή του γινόταν επάνω σε καρέκλες γραφείου, αρχίσαμε να ανυπομονούμε για τη μέρα που ο τελικός κώδικας θα έφτανε στους πύργους του GameOver. Βέβαια, τότε το παιχνίδι βρισκόταν ακόμα στα τελικά στάδια ανάπτυξης, με εμάς να ελπίζουμε πως οι τρανταχτές ατασθαλίες στο τομέα του χειρισμού θα έχουν εξαφανιστεί πριν μπει στην παραγωγή. Δεν επιβεβαιωθήκαμε.

Εναλλακτικές μορφές μετακίνησης: Το concept

Ο Tobio και η βοηθός του Karin βρίσκονται δίχως λόγο και αιτία καταδιωκόμενοι από την ιαπωνική μαφία, με τη Yakuza, για κάποιο περίεργο λόγο, να έχει κατακλείσει όλα τα στενά του Hong Kong. Ως μέσο διαφυγής, καλούμαστε να αξιοποιήσουμε ποικίλα “οχήματα”, από καρέκλες γραφείου, μέχρι τροχοφόρες βαλίτσες και ροζ ελαφάκια με ροδάκια. Προορισμός μας είναι το φορητό γραφείο του Tobio, μιας και επαγγέλλεται "detective". Κι ενώ η φαντασία και η πρωτοτυπία που χαρακτηρίζει το SCEJ studio εντοπίζεται κι εδώ, όλα τα υπόλοιπα δείχνουν να λείπουν.

Ξέρεις πόσο έχει πάει η βενζίνη; Gameplay

Σε κάθε διαδρομή η διαδικασία είναι ίδια. Ξεκινάμε από ένα σημείο του Hong Kong με υψόμετρο, και πραγματοποιούμε κάθοδο μέσα από κάθε λογής αστικό εμπόδιο που μπορούμε να φανταστούμε. Κασόνια, σταθμευμένα αυτοκίνητα, πάγκοι πωλητών, οδικά έργα, κίνηση, καταστήματα, κόσμος με ψώνια στα χέρια του, χτίστες με σκάλες, και, φυσικά, δεκάδες Yakuza, έτοιμοι να μας ακινητοποιήσουν με την πρώτη ευκαιρία. Ανάλογα το όχημα που ελέγχουμε, αυξομειώνεται και η ταχύτητά μας, η ευκινησία και η αντοχή μας σε συγκρούσεις. Κι ενώ οι προϋποθέσεις για μία διασκεδαστική arcade εμπειρία είναι παρούσες, ένα σύνολο τρανταχτών προβλημάτων καταστρέφει τα πάντα.

Ας ξεκινήσουμε με το χειρισμό. Γέρνοντας το Move αριστερά και δεξιά, δίνουμε κατεύθυνση στον Tobio και την Karin. Κουνώντας το πάνω-κάτω, δίνουμε ώθηση, όπως ένα skater κάνει με τη σανίδα του, ενώ ένα απότομο τίναγμα του Move προς τα πάνω μεταφράζεται σε άλμα.

Η σκανδάλη του χειριστηρίου, το πρόσφατα εισαχθέν στην οικογένεια πλήκτρων της PlayStation οικογένειας T button, χρησιμεύει στο να σκύβουν οι χαρακτήρες μας, ώστε να χωρέσουν κάτω από κοντά εμπόδια. Το, επίσης νέο, Move button είναι και η μοναδική άμυνά μας απέναντι στους Yakuza, αφού πατώντας το, πραγματοποιούμε μία αποτελεσματική κλωτσιά 360 μοιρών. Το Χ και ο Κύκλος από την άλλη, μας εκτοξεύουν απότομα αριστερά ή δεξιά, για αποφυγές της τελευταίας στιγμής. Τέλος, ωθώντας το χειριστήριο προς την οθόνη, το αποκαλούμενο thrusting, αδειάζουμε τη μπάρα που γεμίζει συλλέγοντας χρήματα, αποφεύγοντας εχθρούς ή χτυπώντας τους, με αντάλλαγμα ένα ταχύ sprinting, που μας χαρίζει χρόνο αλλά και χρησιμεύει ως πολιορκητικός κριός απέναντι σε μεγάλα εμπόδια.

Στα χαρτιά, το παραπάνω σύστημα χειρισμού θα μπορούσε να δουλέψει. Στην πράξη, όμως, δεν δουλεύει, ή δουλεύει όποτε θυμάται. Η κίνηση ανάμεσα σε έναν τόσο τρανό αριθμό εμποδίων είναι άθλος όταν προσπαθούμε να στρίψουμε, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να σκύψουμε και έπειτα να πηδήξουμε πάνω από ένα Datsun. Όσο καλή και να ήταν η απόκριση -που δεν είναι-, το έργο μας θα εξακολουθούσε να ήταν δύσκολο.

{VIDEO_1}

Το γεγονός ότι το παιχνίδι ξεκινά να επαναλαμβάνεται μετά το πρώτο τέταρτο ενασχόλησης μαζί του, δεν κάνει την κατάσταση πιο ικανοποιητική. Πίστα ανά πίστα, ελάχιστα αλλάζουν, πέρα από την εισαγωγή ορισμένων νέων περιοχών ή εμποδίων.

Την καρέκλα σου και δρόμο: Ολοκληρώνοντας

Με δεκάδες προβλήματα στα του χειρισμού, τρομακτικά επίπεδα επανάληψης και έναν τεχνικό τομέα επιπέδου Pain, είναι αδύνατο να προτείνει κανείς το Kung Fu Rider ως retail τίτλο. Με την arcade φύση του, και ένα concept που μας έφερε στο μυαλό σκηνές από το παρανοϊκό Incredible Crisis του PSone, το KFR αδιαμφισβήτητα θα είχε καλύτερη τύχη ως PlayStation Network τίτλος, με μία τιμή της τάξεως των €15 στο PlayStation Store. Οι προοπτικές για διασκέδαση ήταν άπειρες, κι ενώ ίσως τη γευτείτε για λίγα έστω λεπτά, ο εκνευρισμός δεν θα αργήσει να πάρει τη θέση της.

Δημήτρης Μπάνος