FIFA 11

Τηρώντας τις υποσχέσεις…

Το ημερολόγιο αναγράφει 4 Οκτωβρίου, κάτι που μόνο ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει για ένα υπολογίσιμο ποσοστό του ανδρικού πληθυσμού: Ένα φθινόπωρο γεμάτο ποδόσφαιρο, εκρηκτικά ποσοστά τηλεθέασης σε αγώνες Champions Leauge και Europa League, εξίσου εκρηκτικά ποσοστά αλκοόλ στο αρτηριακό σύστημα πολλών, και τι άλλο, ποδοσφαιρικά videogames για τους εραστές της στρογγυλής θεάς. Έτσι, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, ήρθε η ώρα να παρουσιαστούν οι φετινές ποδοσφαιρικές προτάσεις των EA Sports και Konami, των δύο αιωνίων αντιπάλων. Το τι έχει φέτος να προσφέρει το Pro Evolution Soccer το διαβάσαμε. Τι γίνεται όμως με το FIFA 11;

Σοφές επιλογές

Από το καλοκαίρι ακόμα, όταν ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή με το FIFA 11, στην παρουσίασή του στο Μιλάνο, οι άνθρωποι της EA Canada, με πρωτεργάτη τον David Rutter, δεν έκρυψαν τον ενθουσιασμό τους για τον διάδοχο του FIFA 10. Δεκάδες αλλαγών, προσθηκών και διορθώσεων, σε μία προσπάθεια να μας προσφέρουν μία ακόμα καλύτερη ποδοσφαιρική εμπειρία, που να δικαιολογεί τόσο την ύπαρξη ενός νέου τίτλου, όσο και την απόκτησή του από το αγοραστικό κοινό.

Μετά από ώρες ενασχόλησής μας με τον τίτλο, τόσο στα πρώιμα στάδια του μέσω διάφορων preview κωδίκων, όσο και στο τελικό προϊόν, μπορούμε να πούμε πως οι υποσχέσεις του Rutter δεν διαψεύσθηκαν. Βλέπετε, η EA Canada, καταφέρνει να προσφέρει μία εξίσου ενδιαφέρουσα πρόταση κάθε χρόνο, ακολουθώντας μία -όπως αποδεικνύεται- σοφή σχεδιαστική επιλογή. Αντί του να αλλάξει την όλη φύση του παιχνιδιού μονομιάς, και τα επόμενα έτη απλά να προσθέτει τις τελευταίες πινελιές, πίσω στο 2008 "έσπασε" τη next-gen μηχανή σε πολλαπλά μέρη, εισάγοντας κάθε φθινόπωρο ισάριθμο ποσοστό χαρακτηριστικών και νεωτερισμών.

Έτσι, όχι μόνο διατηρεί την απαραίτητη ισορροπία, αλλά τηρεί και τα deadlines, αφού ας μην ξεχνάμε ότι σε ετήσιες κυκλοφορίες, όπως αυτές του αθλητικού genre, οι developers έχουν στη διάθεσή τους μήνες για να παραδώσουν τον τελικό κώδικα. Αποτέλεσμα; Κυκλοφορίες που χρόνο με το χρόνο τελειοποιούν όσα προσέφερε ο προκάτοχός τους, ενώ ταυτόχρονα πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα, εισάγοντας νέα στοιχεία.

Μάθε πασάρισμα αγόρι μου: Gameplay

Ξεκινάμε από το ίσως κυριότερο χαρακτηριστικό του FIFA 11, το Pro Passing σύστημα. Κυριότερο, γιατί εμμέσως πλην σαφώς, εξάλειψε το μεγαλύτερο αγκάθι του FIFA 10: Την εκμετάλλευση των αδυναμιών του συστήματος passing, που ειδικά στο online, έκανε τη ζωή πολλών παικτών μαρτύριο. Πλέον, η αφύσικα ταχεία εναλλαγή της μπάλας αποτελεί παρελθόν, αφήνοντας τους “cheaters” στο έλεος της μοίρας τους, αλλά και εξαλείφοντας τα όποια στοιχεία σωματικής βίας μπορούσαν να προκύψουν σε φιλικά matches εναντίον φίλων, επί…του καναπέως.

Οι οπαδοί του οργανωμένου παιχνιδιού στο γρασίδι, αυτοί που αναζητούν τις τρύπες στην αμυντική γραμμή και θέτουν το ρυθμό του αγώνα, είναι και αυτοί που θα ωφεληθούν σε μεγαλύτερο βαθμό από το νέο σύστημα πασαρίσματος, που για να εκμεταλλευθεί κανείς πλήρως, θα χρειαστεί αρκετές ώρες εξάσκησης και προνοητικής σκέψης. Η μπάλα θα πάει εκεί που εμείς θα της πούμε να πάει, και ενώ κάτι τέτοιο εξυπακούεται σε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, φέτος είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο ισχύει πραγματικά.

Οι τοποθετήσεις των παικτών είναι ακόμα πιο ακριβείς από πέρυσι, αφού πέρα από το σύστημα κίνησης σε 360 μοίρες, το Fight for Possession μετατρέπει κάθε τζαρτζάρισμα σε ξεχωριστή στιγμή του παιχνιδιού, με το αποτέλεσμα να εκπλήσσει, αφού μέχρι και την τελευταία στιγμή, άγνωστο παραμένει πιο παπούτσι θα τσιμπήσει τη μπάλα. Τα μαρκαρίσματα από μπροστά, εξακολουθούν να αποτελούν μία εύκολη λύση για κλοπή της μπάλας, αφού πολλές είναι οι φορές που ο αντίπαλος δεν θα καταφέρει να αντιδράσει στο σπριντάρισμα ενός ταχύτατου αμυντικού ή μέσου.

Το φαινόμενο παρουσιάζεται, βέβαια, σε μικρότερο βαθμό από πέρυσι, αλλά είναι αρκετά εμφανές ώστε να αναφερθεί και εδώ. Στους αγώνες μεταξύ φίλων, πάλι, το ψεγάδι αυτό μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει προς όφελός του, αφού όταν ο αντίπαλός του -συνηθισμένος από τα παιχνίδια ενάντια στην Α.Ι.- θα προσπαθήσει να κάνει το ίδιο, αν είμαστε αρκετά γρήγοροι θα τον αφήσουμε στα κρύα του λουτρού, αξιοποιώντας το εντυπωσιακό drippling σύστημα. Προϋπόθεση, φυσικά, είναι το να γνωρίζουμε καλά τι κάνουμε.

Είναι τέτοιες μικρές λεπτομέρειες, που ενώ στο άκουσμα δύσκολα εντυπωσιάζουν, όταν συνδυαστούν, δημιουργούν μια κορυφαία ποδοσφαιρική εμπειρία. Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά στην τεχνητή νοημοσύνη, που φέτος θα βάλει την ακεραιότητα των χειριστηρίων σε κίνδυνο. Όχι επειδή είναι προβληματική ή ελλιπής, αλλά επειδή στα υψηλά επίπεδα δυσκολίας, αυτά που επιλέγουν οι έμπειροι φίλοι της σειράς, θα αποδειχθεί "δαιμονική". Εφιάλτης, είναι λοιπόν, η αποκαλούμενη ως "REAL A.I.", αλλά αδιαμφισβήτητα "ευχάριστος εφιάλτης", αφού προσθέτει άπειρους πόντους ρεαλισμού στο μοναχικό παιχνίδι. Μιλώντας για μοναχικό παιχνίδι, ας δούμε τι γίνεται φέτος κάτω από τα δοκάρια.

{PAGE_BREAK}

Αίλουρε μου εσύ! Φορώντας τα γάντια

Το “We Are 11” δεν είναι τυχαία το motto του νέου FIFA. Ο έλεγχος του τερματοφύλακα, του φύλακα των goal posts αν θέλετε, είναι πλέον εφικτός, και προς έκπληξη μας, κρύβει ιδιαίτερο βάθος. Ομολογούμε πως αρχικά, στα μάτια μας φάνταζε ως ένα gimmick, μία εσπευσμένη προσθήκη, μόνο και μόνο για να επιτευχθεί το 11 εναντίον 11 στο online. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική. Μέσω ενός συστήματος χειρισμού που δουλεύει άψογα, οι επίδοξοι τερματοφύλακες μπορούν να αναλάβουν έναν από τους σημαντικότερους ρόλους στο τερέν, φυλώντας την εστία της αγαπημένης τους ομάδας. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως η ζωή του τερματοφύλακα είναι μοναχική. Σε καμία περίπτωση δεν θα απολαύσετε τη δράση που βιώνει ένας μέσος playmaker, αλλά η αδρεναλίνη που παράγεται τα δευτερόλεπτα που χωρίζουν το να φύγει η μπάλα από τα πόδια του αντίπαλου επιθετικού και να βάλει πλώρη για τα δίχτυα μας, συμβάλει σε μία εντελώς νέα εμπειρία.

Όταν μεγαλώσω, θα γίνω Player Manager

Στα προηγούμενα previews μας, περιγράψαμε λεπτομερώς το πως λειτουργεί το νέο Career Mode του FIFA 11. Επιλέγοντας ανάμεσα σε καριέρα παίκτη, manager ή του υβριδίου των δύο, το Player Manager, μπορούμε να ταξιδέψουμε στον κόσμο της διοίκησης και των βαθμολογικών πινάκων, με στόχο την απόλυτη ενδεκάδα.

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως η EA έχει πολλή δουλειά μπροστά της σε αυτόν τον τομέα, το Career του FIFA 11 δουλεύει όπως πρέπει, μέσω απλουστευμένων αλλά ταυτόχρονα σωστά σχεδιασμένων καρτελών και μενού επιλογών, που μας παρέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, είτε είμαστε παίκτες είτε διοικητικά στελέχη ή και τα δύο. Το εν λόγω mode δεν πρωτοτυπεί σε βαθμό που να αφήνει στόματα ανοιχτά, αλλά δουλεύει δίχως προβλήματα, και αυτό είναι που έχει σημασία. Όσοι είστε διατεθειμένοι να διαθέσετε χρόνο για την οδήγηση της αγαπημένης σας ομάδας στη κορυφή της λίγκας της, δεν θα το μετανιώσετε στο ελάχιστο.

Μαμά, υπάρχουν Playmobil στο FIFA μου: Οπτικά

Τεχνολογικά, το FIFA 11 σε γενικά πλαίσια τα πηγαίνει καλά. Η μηχανή γραφικών ενισχύθηκε με πιο ρεαλιστικό εφέ φωτισμού, λεπτομερέστερη απεικόνιση των γηπέδων, τα animations των παικτών -όταν έχουν τη μπάλα στα πόδια τους- είναι αληθοφανή, και τα μοντέλα των διάσημων παικτών, πιο εντυπωσιακά από ποτέ.

Το πρόβλημα εντοπίζεται στους λιγότερο γνωστούς παίκτες, αυτούς τους οποίους δεν επισκέφτηκαν το studio της ΕΑ για "σάρωση" του προσώπου τους. Αν πάρουμε για παράδειγμα τη πλειοψηφία των Ελλήνων παικτών, τείνουν να μοιάζουν περισσότερο με πλαστικοποιημένες, παραμορφωμένες εκδόσεις τους, κάτι που δεν συμβαίνει στο ελάχιστο με τους αντίστοιχους αστέρες της Μεγάλης Βρετανίας, λόγου χάρη. Όσο περισσότερες λεπτομέρειες προσθέτει η ΕΑ στο πρόσωπο του Rooney ή του John Terry, τόσο διευρύνεται και το χάσμα με τους κατά προσέγγιση σχεδιασμένους παίκτες. Αν και αυτό το γεγονός δεν επηρεάζει το gameplay ούτε στο ελάχιστο είναι μια σημαντική αδυναμία που πρέπει να αναφερθεί.

Κατά τα άλλα, ορισμένα περίεργα animations στους παίκτες, που δεν έχουν τη μπάλα στην κατοχή τους, θα κάνουν την εμφάνισή τους εδώ κι εκεί, ενώ ορισμένα σπασίματα στα animations παρατηρήσαμε και στις εισαγωγές πριν από κάθε αγώνα. Οι μικρές αυτές ενοχλήσεις, όμως, δεν σπιλώνουν τη συνολική εμπειρία, ειδικά όταν οι κόντρες μεταξύ παικτών και τα animations των κατόχων της στρογγυλής θεάς είναι τόσο λεπτομερή.

{VIDEO_1}

Στα του ήχου το FIFA 11 διαπρέπει. Η περιγραφή παραμένει στα ίδια υψηλά επίπεδα που μας έχει συνηθίσει η σειρά, αν κι εδώ εντοπίζεται έλλειψη ισορροπίας. Ενώ σε παιχνίδια μεταξύ θρυλικών ομάδων ο Martin Tyler αποδεικνύει το πόσο καλά διαβασμένος είναι, παρέχοντάς μας ιστορικές πληροφορίες και όχι μόνο, σε αγώνες μεταξύ μικρότερων ομάδων, αναλώνεται σε επαναλαμβανόμενα σχόλια.

Την κατάσταση σώζουν οι ambient ήχοι, με το κοινό να εντείνει την ένταση και τον ρυθμό των ύμνων του τις κατάλληλες στιγμές, και να ζητωκραυγάζει διαφορετικά από περιοχή σε περιοχή. Οι ενδιαφερόμενοι για custom ήχους μπορούν να εκμεταλλευτούν το νέο σύστημα, το οποίο αν και ολίγον τι περίπλοκο, δουλεύει αρκετά καλά, τουλάχιστον εκεί που πρέπει. Με αυτό μπορούμε να εισάγουμε δικούς μας ύμνους, συνθήματα και μουσικά κομμάτια, με την προϋπόθεση ότι πρώτα τα έχουμε περάσει στο σκληρό δίσκο της κονσόλας μας. Τέλος, το soundtrack επιστρέφει πιο δυναμικό από ποτέ, με καλλιτέχνες όπως οι We Are Scientists Yeasayer και Scissor Sisters να εντοπίζονται σε αυτό.

Σφύρα το να τελειώνουμε

Δίχως αμφιβολία, το FIFA 11 είναι μεγαλύτερο και αντάξιο του προκατόχου του. Με ένα απροβλημάτιστο online κομμάτι 11 εναντίον 11 που διαπρέπει, είδη παιχνιδιού που μπορούν να κρατήσουν απασχολημένους τους παίκτες για μήνες ολόκληρους, και gameplay που χρόνο με το χρόνο βελτιώνεται, η EA προσφέρει για μια ακόμα χρονιά μια άρτια ποδοσφαιρική εμπειρία. Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για το χρόνου τέτοια εποχή, όπου το FIFA 12 θα ολοκληρώσει το puzzle που λέγεται “next-gen FIFA”. Ανυπομονούμε ήδη.

Δημήτρης Μπάνος