DJ Hero 2

Put your hands up. Ξανά!

Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαμε να γράψουμε οτιδήποτε σε αυτό το review. Οι παρακάτω παράγραφοι θα μπορούσαν να είναι αφιερωμένες σε θέματα όπως οι διατροφικές συνήθειες των τροπικών πουλιών του Βόρνεο ή οι τελευταίες εξελίξεις στον Εφιάλτη στην Κουζίνα (ή και τα δύο, αν ο Μποτρίνι μετακόμιζε στο Βόρνεο), και το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο – γιατί, πολύ απλά, αυτό το review δεν θα ενδιαφέρει περισσότερους από τους επτά ανθρώπους που αγόρασαν το πρώτο DJ Hero στην Ελλάδα και τους 30, συνολικά, στον κόσμο (που δεν διαβάζουν και ελληνικά, οπότε αφήστε τους αυτούς). Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ενδεικτικό της άποψης του κοινού για τα μουσικά παιχνίδια αφενός και αφετέρου για τα προϊόντα που φέρουν τον τίτλο “Hero”.

Κι όχι άδικα, καθώς η Activision φρόντισε, μέσα στη διετία 2008-2009 να “κάψει” το franchise, γεμίζοντας την αγορά με περισσότερους μουσικούς τίτλους από όσους μπορούσαν να καταναλώσουν ακόμη και οι fans. To DJ Hero, που κυκλοφόρησε το 2009, κάηκε, δυστυχώς, κι αυτό μαζί με τα ξερά, παρόλο που ήταν ίσως ό,τι πιο ενδιαφέρον είχε κυκλοφορήσει σε αυτόν τον χώρο πέρσι.

Last night a DJ did what?

Το γεγονός ότι ένα χρόνο μετά κυκλοφορεί το sequel, λοιπόν, δεν θα προξενήσει έκπληξη σε κανέναν. Το πρόβλημα είναι ότι, με βάση την ως τώρα πορεία του, δεν θα προξενήσει ούτε το ενδιαφέρον. Και είναι κρίμα, γιατί το DJ Hero 2 όχι μόνο διατηρεί όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έκαναν το 1 τόσο καλό, αλλά έχει χτίσει πάνω σε αυτά για να δημιουργήσει ίσως την καλύτερη αναπαράσταση ενός DJ που δουλεύει με mash-ups.

Το νέο και βελτιωμένο setlist είναι μόνο η αρχή, αλλά παραμένει εντυπωσιακό, με περισσότερα από 80 κομμάτια-mixes που για άλλη μια φορά δημιουργήθηκαν με φοβερό μεράκι και ταλέντο από τους DJs της Freestyle και περιλαμβάνουν μια ποικιλία ειδών όπως hip-hop, R’nB, trance, soul κλπ. και καλλιτέχνες που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα, από τον Dizzee Rascal και τον Busta Rhymes, στον Tiesto και στον Armand Van Helden και μέχρι τους Prodigy και τους Chemical Brothers (χαρήκαμε πολύ, επίσης, που είδαμε ένα πέρασμα από τον κορυφαίο Malcolm McLaren, RIP).

Μια επιπρόσθετη λάμψη στις club νύχτες του παιχνιδιού δίνουν κομμάτια που δημιουργήθηκαν από διάσημους DJs και καλλιτέχνες του χώρου της hip hop και της R’n’B, όπως ο David Guetta, o Deadmau5 και ο RZA. Μπορείτε, φυσικά, να τους ξεκλειδώσετε παίζοντας το Empire mode του παιχνιδιού, το οποίο είναι ουσιαστικά το Career και σας ταξιδεύει στα μεγαλύτερα clubs του πλανήτη, καθώς καθιερώνετε το brand σας. Η πρόοδος γίνεται ακριβώς όπως στο DJ Hero 1 – παίζετε ένα σετ από mixes και, ενώ δεν μπορείτε να χάσετε, επιβάλλεται να παίξετε όσο καλύτερα μπορείτε ώστε να συγκεντρώσετε τον απαραίτητο αριθμό αστεριών για να περάσετε στα επόμενα σετ.

Φυσικά, διαθέσιμο είναι και το Quickplay, όπου παίζετε το δικό σας συνδυασμό από κομμάτια που έχετε ξεκλειδώσει, αλλά και το Party Play, που κάνει αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του – παίζει όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού διαδοχικά, για να δώσει στο πάρτι σας κάτι από Ibiza!

Απελευθέρωση του στυλ

Η βάση του gameplay δεν έχει αλλάξει: χρησιμοποιώντας το χειριστήριο-turntable από το πρώτο παιχνίδι (δεν υπάρχει καμία διαφορά στο hardware, κι έτσι όσοι το έχουν ήδη από το 1, μπορούν να το χρησιμοποιήσουν και στο 2), χτυπάτε τις νότες που εμφανίζονται στην οθόνη και εκτελείτε τα scratches και τα samples που βλέπετε. Εδώ, ωστόσο, έχουν γίνει κάποιες σημαντικές αλλαγές που απλώς απογειώνουν το gameplay. Έχει δοθεί περισσότερη έμφαση στο freestyle, ώστε ο παίκτης να μπορεί να διαμορφώσει τμήματα του κομματιού όπως θέλει –στο πρώτο, αυτό περιοριζόταν στην πρόσθεση ορισμένων samples τα οποία ενεργοποιούνταν σε κάποια συγκεκριμένα σημεία και δεν επηρέαζαν ιδιαίτερα το gameplay.

Cross the streams

Τώρα έχουμε freestyle crossfading, με τμήματα όπου μας δίνεται η ελευθερία να εναλλάσσουμε τα δύο κομμάτια που αποτελούν το mash-up κατά βούληση. Ειδικά σήματα μάς δείχνουν πού είναι τα καλύτερα σημεία για να εναλλάσσουμε τα κομμάτια, καθώς μπορούμε μεν να κάνουμε ό,τι θέλουμε, αλλά για την βέλτιστη βαθμολογία (και το καλύτερο ηχητικό αποτέλεσμα, βέβαια), είναι καλό να προσέχουμε τόσο τον ρυθμό όσο και την ποικιλία.

{PAGE_BREAK}

Scratch that itch

Το freestyle scratching είναι το ίδιο ακριβώς, αλλά μαζί με τα συνηθισμένα τμήματα για scratch, όπου μας λέει το παιχνίδι πώς να κινήσουμε το δίσκο, στα freestyle τμήματα μπορούμε να το κάνουμε όπως θέλουμε, δημιουργώντας τους ανάλογους ήχους, διακόπτοντας και ξεκινώντας ξανά κλπ. Και εδώ είναι σημαντικός ο ρυθμός και η ποικιλία των scratches που παράγουμε, ενώ το αποτέλεσμα ακούγεται αρκετά ρεαλιστικό για να μάς κάνει να πιστέψουμε ότι μπορούμε να αναπαράγουμε ακόμη και πραγματικά scratch (αν και, φυσικά, κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε δυνατό ούτε απαραίτητο).

Sampling fun

Το τρίτο freestyle τμήμα είναι γνωστό από το 1 και είναι τα samples. Εκεί, όμως, που στο πρώτο παιχνίδι επιλέγαμε ένα άσχετο πακέτο από samples και το ενεργοποιούσαμε αυθαίρετα στα αντίστοιχα freestyle τμήματα, τώρα στα τμήματα αυτά ενεργοποιούμε samples μέσα από το ίδιο το κομμάτι, απλώς επιλέγουμε το ρυθμό και τη συχνότητά τους.

Μπορούμε να σφυροκοπούμε το πλήκτρο αν θέλουμε, αλλά και εδώ, ανταμειβόμαστε αν μείνουμε στο ρυθμό και αν διαφοροποιούμε τα χτυπήματα του πλήκτρου. Οι προσθήκες αυτές κάνουν το playthrough του κομματιού πολύ πιο οργανικό, βυθίζοντας τον παίκτη στο ρυθμό και κάνοντάς τον να αισθάνεται μέρος του, καθώς αποκτά πολύ καλύτερη ιδέα του πώς είναι δεμένα μεταξύ τους τα δύο κομμάτια που απαρτίζουν το mash-up, ενώ μπορεί με τα freestyle τμήματα να κάνει το κομμάτι, ως ένα βαθμό, “δικό του”. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμη η δυνατότητα να δημιουργήσει ο παίκτης δικά του mash-ups και, ενδεχομένως, αυτό να είναι το πιο κοντινό που μπορούμε να φτάσουμε σε αυτό, αλλά έχουμε δει και πιο περίεργα πράγματα να συμβαίνουν στα videogames…

Το club είναι μικρό και για τους δυο μας

Ένα από τα βασικότερα μειονεκτήματα του DJ Hero 1 ήταν ότι, αντίθετα με τα rock ξαδέρφια του, δεν ευνοούσε το ομαδικό παιχνίδι – κάτι που συνεπάγεται, άλλωστε, και το σχετικά μοναχικό έργο του DJ. Το co-op με την κιθάρα στο πρώτο ήταν διασκεδαστικό, αλλά αρκετά επιφανειακό σε σχέση με το βάθος του υπόλοιπου παιχνιδιού. Στη θέση του έχουν προστεθεί έξι νέα multiplayer modes, τα οποία μπορούν να παιχτούν με δύο turntables συν την νέα δυνατότητα για μικρόφωνο, όπου ένα σύστημα παρόμοιο με τα vocals στο Guitar Hero και στο Rock Band βαθμολογεί την πρόοδό μας.

{VIDEO_1}

Δυστυχώς, παρόλο που πλέον δεν είναι απλώς διακοσμητικό, το κομμάτι των φωνητικών δεν είναι πολύ καλή εμπειρία, καθώς είναι δύσκολο για όποιον έχει αναλάβει το έργο αυτό να προσαρμοστεί και να τραγουδήσει μέρη και από τα δύο κομμάτια που αποτελούν το mash-up. Για όποιον αγόρασε το πρώτο DJ Hero και έχει ήδη το turntable, το DJ Hero 2 είναι must-buy, καθώς είναι βελτιωμένο σε όλους τους τομείς σε σχέση με τον προκάτοχό του. Και για όποιον, όμως, δεν το έχει δοκιμάσει, είναι fan αυτού του τύπου μουσικής και ψάχνει κάτι λίγο διαφορετικό στα μουσικά παιχνίδια, αυτό είναι ό,τι πιο διασκεδαστικό και ενδιαφέρον κυκλοφορεί αυτήν τη στιγμή και αξίζει την προσοχή σας.

Μιχάλης Τέγος