Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants | Review

Τα πρώτα στοιχεία για το Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants μόνο θετικά θα μπορούσαν να προδιαθέσουν κάποιον για το επερχόμενο dlc του πιο πρόσφατου τίτλου που βασίζεται στον Indiana Jones. Αφενός από το γεγονός ότι σεναριακά στόχευε στην  περαιτέρω εξερεύνηση της Order of Giants, μιας βασικής και αρκετά ενδιαφέρουσας θεματικής του τίτλου, αλλά και από το γεγονός ότι το νέο αυτό περιεχόμενο δουλεύεται ή τουλάχιστον έχει ανακοινωθεί και προγραμματίζεται πριν ακόμα την κυκλοφορία του αρχικού παιχνιδιού.

Στο κάτω κάτω, οι δημιουργοί φαίνεται να ξέρουν τι κάνουν βάσει του ιδιαιτέρως αξιόλογου base game που μας παρέδωσαν. Και η αλήθεια είναι ότι εξ αυτών και μόνο ορμώμενοι, ένα αποτέλεσμα συγκεκριμένης ποιότητας ήταν δεδομένο και αναμενόμενο. Σε τι βαθμό, όμως, φτάνει το Order of the Giants να ανταποκριθεί ή να ξεπεράσει των προσδοκιών μας τελικά;

To Order of Giants μάς επιστρέφει σε μια απο τις αρχικές περιοχές του αρχικού τίτλου, το Βατικανό και στην βαθύτερη διερεύνηση του Τάγματος των Γιγάντων (The Order of Giants), ενός από τους βασικούς σεναριακούς άξονες του The Great Circle – εκεί όπου για να ξεκινήσει το dlc, θα πρέπει να μιλήσετε στον πατέρα Ricci και να αναλάβετε το διαθέσιμο Mystery του.

Mysteries, για όσους δεν γνωρίζουν από το αρχικό παιχνίδι, είναι η ονομασία της κατηγορίας των mini quests που συμπληρώνουν τη βασική ιστορία. Και μπορεί η Machine Games να χρησιμοποίησε το παραπάνω τέχνασμα σαν έναν ευφάνταστο τρόπο να εισέλθουμε στο έξτρα περιεχόμενο του κόσμου του τίτλου, στην πραγματικότητα όμως το γεγονός ότι το dlc ξεκινά ως mini quest λέει πολλά παραπάνω απ’ όσα θα πίστευε κανείς για τη φύση και το περιεχόμενό του.

Δυστυχώς, το The Order of Giants ενώ ξεκινάει με “γκάζι” και ανοίγει την όρεξη, κόβει απότομα ταχύτητα και σταματά πρόωρα το ταξίδι μας μαζί του. Είναι προφανές κιόλας από τον αρχικό τίτλο, ότι η ομάδα ανάπτυξης ήξερε τι ήθελε να κάνει με το πόνημά της. Είχε μια συνταγή, σχετικά ισομοιρασμενη μεταξύ adventure και action, εξερεύνησης, γρίφων, platforming και μάχης. Η συνταγή αυτή δεν αλλάζει σε πολλά στο νέο αυτό υποκεφάλαιο στις περιπέτειες του καθηγητή Jones. Αντίστοιχα θα συναντήσουμε νέους γρίφους, ένα “τσακ” ανεβασμένους σε δυσκολία και πολυπλοκότητα σε σχέση με το The Great Circle.

Για την επίλυση των puzzles αυτών θα χρειαστεί οξυδέρκεια, παρατηρητικότητα αλλά και αντανακλαστικά, και ίσως στο τμήμα αυτό να εντοπίζεται και ο μεγαλύτερος όγκος δουλειάς που έχει “πέσει” σε αυτό το dlc.

Αντίστοιχα με τον αρχικό τίτλο, επίσης, θα συναντήσουμε και τα action και stealth κομμάτια. Έτσι, και εδώ, παρά τη διασκεδαστική πλευρά της μάχης ή της αποφυγής των εχθρών, η AI παραμένει προβληματική, με τα mobs να παραμένουν κάτι ανάμεσα σε χρυσόψαρο – βάσει του πόσο γρήγορα ξεχνούν και παραβλέπουν οτιδήποτε τους κινήσει υποψίες – και βρέφος, βάσει του πόσο εύκολα μπορείτε να τους ξεγελάσετε και να βρεθείτε σε πλεονεκτική θέση απέναντί τους.

Η βασική διαφορά που θα συναντήσει κανείς στο dlc είναι ότι ο κόσμος ανοιχτής εξερεύνησης εδώ μας αποχαιρετά, για να δώσει τη θέση του σε μια πιο γραμμική εμπειρία, με linear objectives και μικρή ελευθερία στην περιήγηση του κόσμου. Ακόμα και τα περιβάλλοντα που εξερευνούμε, όπως οι κατακόμβες της Ρώμης ή το διάσημο αρχαιολογικό, αποχετευτικό σύστημα της Cloaca Maxima, είναι εκ φύσεως περιβάλλοντα που δικαιολογούν λιγότερο “ανοιχτό” level design.

Έτσι, μαζί με την δομή ανοιχτού κόσμου, μας αποχαιρετά και η πληθώρα collectibles που διέθετε το The Great Circle, αφήνοντάς μας για παρηγοριά τα διάφορα notes που συμπληρώνουν παραπάνω στοιχεία για το main story. Βέβαια, για τον γράφοντα η λέξη “παρηγοριά” χρησιμοποιείται κατ΄ευφημισμόν, καθώς το side περιεχόμενο looting και collecting που “γέμισε” το base game με αρκετές παραπάνω gameplay ώρες, δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα ελκυστικό. Παράλληλα, καθώς το Indiana Jones πάντα είχε εξ’ αρχής μια παλιακή αίσθηση στο gameplay του, η υιοθέτηση της γραμμικής εξέλιξης δεν “χαλάει” καθόλου την όλη εμπειρία και επικεντρώνει την προσοχή στην κυρίως ιστορία.

Και αυτό μας φέρνει στο πρώτο βασικό πρόβλημα του The Order of Giants, την ιστορία του. Δυστυχώς, όταν κάτι τόσο περιορισμένο σε έκταση όπως ένα dlc, αναγκάζεται να αφήσει πίσω ορισμένα από τα στοιχεία που αναφέραμε, αναγκαστικά θα πρέπει να δώσει βάρος και να φροντίσει ορισμένα άλλα. Και στην περίπτωση αυτή, το βασικό selling point του dlc θα έπρεπε να είναι το σενάριο και η πλοκή του.

Ωστόσο, κάθε άλλο παρά καλοφτιαγμένο θα το βρει κανείς. Η δομή της ιστορίας είναι χλιαρή, οι ελάχιστοι νέοι χαρακτήρες που εισάγει δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον και είναι μέτρια γραμμένοι, ενώ ορισμένοι παλιότεροι που επαναφέρει στο προσκήνιο παραμένουν σε διακοσμητικό ρόλο. Υπάρχει συνοχή στην πλοκή μεν (αν και το plot twist της είναι υπερβολικά αναμενόμενο) και  τα ιστορικά στοιχεία που εμπλέκονται σεναριακά, όπως σε κάθε περιπέτεια του Indy, έχουν μια ενδιαφέρουσα σκοπιά, αλλά το θέμα είναι ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν αναλύεται, δεν εξηγείται επαρκώς και δεν εμφανίζεται με τον μεγαλειώδη στόμφο που συνηθίζεται στο franchise.

Η όλη αξία του τίτλου – αλλά και της σειράς γενικότερα – αντικατοπτρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα set pieces. Στα σημεία αυτά που η δράση κορυφώνεται με τον πιο πομπώδη τρόπο και ο ήρωάς μας κάνει μια θεαματική έξοδο μέσα από έναν φλεγόμενο τάφο, μια ανάσα πριν κατεδαφιστεί για πάντα. Αυτά έκαναν το base game ξεχωριστό και αυτά είναι που απουσιάζουν στο The Order of Giants, στερώντας αισθητά από το τελικό αποτέλεσμα.

Η επισφράγιση των παραπάνω έρχεται με την υπερβολικά μικρή διάρκεια του όλου dlc. 5 ώρες χοντρικά είναι όλες και όλες όσες θα έχετε στη διάθεσή σας για να περιηγηθείτε στα δύο νέα περιβάλλοντα, να επιλύσετε τα 3-4 μεγάλα puzzles που θα βρεθούν στον δρόμο σας και να αντιμετωπίσετε το μοναδικό boss fight του κεφαλαίου. Το δε ending του The Order of Giants αποτέλεσε τη μεγαλύτερη απογοήτευση, οδηγώντας μας να αναζητήσουμε online μήπως κάπου στον κόσμο του παιχνιδιού ξεκλειδώνεται η συνέχειά του.

Εν ολίγοις, το The Order of Giants αποπνέει σε κάθε σημείο του την αίσθηση του “side-”. Δεν κάνει τίποτα λάθος, αλλά παράλληλα δεν δικαιολογεί και σε κανένα σημείο την ύπαρξη του ως ξεχωριστό, επί πληρωμή, κεφάλαιο του κόσμου του παιχνιδιού. Πολύ περισσότερο θα το “ακούγαμε” σαν περιεχόμενο που “κόπηκε” και έμεινε εκτός από την αρχική έκδοση, παρά σαν μια νέα, αυτόνομη ιστορία που αξίζει να προστεθεί σαν canon κομμάτι του lore. Όπως και να έχει όμως, οι hardcore fans του base game, που αν οι κεραίες μας διαισθάνονται ακόμα καλά είναι αρκετοί, σίγουρα θα του ρίξουν μια ματiιά είτε τώρα είτε σε κάποια complete μετέπειτα έκδοση.

Το Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants κυκλοφορεί από τις 4/9/25 για PS5, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το Xbox Series με review code που λάβαμε από τη Microsoft.