Metal Gear Solid: HD Collection

Απόλυτη εμπειρία ή ελλιπής συλλογή;

Δύσκολο το ερώτημα του τίτλου και ακόμα πιο δύσκολή είναι η απάντηση. Η αλήθεια είναι πως η παραλαβή του Metal Gear Solid: HD Collection δεν συνοδεύτηκε από ένα έντονο κύμα ενθουσιασμού, παρά το γεγονός πως σαν σειρά αποτελεί την πλέον αγαπημένη του υπογράφοντος. Μπορεί οι επανακυκλοφορίες να είναι τον τελευταίο καιρό πολύ της μόδας, αλλά όταν κάποιος αγγίζει ευαίσθητες χορδές παικτών, βασιζόμενος σε σημαντικές κυκλοφορίες του παρελθόντος, η κατάσταση δείχνει να σοβαρεύει…

Σίγουρα η σειρά Metal Gear έχει αφήσει το δικό της μοναδικό στίγμα στη σύγχρονη βιομηχανία, ακολουθώντας ένα ιδιαίτερο μονοπάτι αφήγησης, που άλλοι αγάπησαν και άλλοι μίσησαν. Με μια πρώτη ματιά, η κίνηση της Kojima Productions να προσφέρει σε ένα πακέτο τα Metal Gear Solid 2: Substance, Metal Gear Solid 3: Subsistence και Metal Gear Solid: Peace Walker είναι αναμφισβήτητα καλοδεχούμενη, ειδικά για όσους έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή μαζί της.

Ειδικά οι κάτοχοι του Xbox 360 θα μπορέσουν να πάρουν τις απαντήσεις τους για τους λόγους που έχει δημιουργηθεί τόση φασαρία γύρω από τις δημιουργίες του Hideo Kojima, ενώ οι παλιότεροι θα βρουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να φρεσκάρουν τη μνήμη τους. Ανάμεσα στις δύο εκδόσεις για τα PlayStation 3 και Xbox 360, δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές, πέρα από το γεγονός πως για την αντίστοιχη της κονσόλας της Microsoft, η ιστορία ξεδιπλώνεται σε δύο δίσκους.

Επίσης, οι κάτοχοι του Peace Walker για το PSP θα μπορούν να μεταφέρουν τα δεδομένα τους στο PlayStation 3, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως και στις δύο περιπτώσεις παρέχονται τα ανάλογα trophies – achievements. Λεπτομέρειες που για τους ρομαντικούς φίλους της σειράς είναι ανούσιες αλλά για τους σύγχρονους gamers, μοιάζουν να είναι σημαντικές και απαραίτητες.

Sons of Liberty

Η κυκλοφορία του Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty το 2001 αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο της σειράς για πολλούς λόγους. Καταρχάς, ήταν το πρώτο βήμα του Kojima προς τη νέα –για την εποχή- γενιά hardware και συγκεκριμένα για το PlayStation 2. Πριν την έλευση του τίτλου, το hype είχε φτάσει σε δυσθεώρητα επίπεδα, ενώ μεγάλο ρόλο έπαιξαν και τα θρυλικά πλέον trailers που κατά καιρούς ανέβαιναν στο διαδίκτυο, κάνοντας την αναμονή ακόμα πιο ανυπόφορη. Και όχι άδικα.

Εκείνη την εποχή ο ταλαντούχος Ιάπωνας έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του ώστε να πείσει το κοινό ότι το Sons of Liberty ήταν κάτι παραπάνω από ένα ακόμα videogame. Πέρα από τους γνωστούς συντελεστές και συνεργάτες που επιστρατεύθηκαν, η κινηματογραφική αφήγηση ήταν αυτή που έκανε τη διαφορά, ίσως όμως εις βάρους του gameplay. Μετά τα γεγονότα στο Shadow Moses, ο Solid Snake υποτίθεται πως έχει αποσυρθεί και έτσι η φιγούρα του Jack -ή αλλιώς Raiden- είναι αυτή που παίρνει τη σκυτάλη.

Η έκπληξη των παικτών με αυτή την αλλαγή ήταν μεγάλη, αλλά σε γενικές γραμμές οι δύο χαρακτήρες μοιράζονται τις ίδιες ικανότητες – κινήσεις. Η δράση είναι ιδανικά μοιρασμένη σε stealth και action, αν και πλέον είναι στη κρίση του καθένα το ποια πορεία θα ακολουθήσει. Τα γραφικά κατάφεραν και έκαναν την υπέρβαση, ενώ δεν είναι καθόλου υπερβολικό αν ισχυριστεί κανείς πως, με βάση τα σημερινά δεδομένα και με τη βοήθεια της υψηλής ανάλυσης, το Sons of Liberty δείχνει απρόσμενα όμορφο. Αλλά η ουσία βρίσκεται αλλού. Ακόμα και σήμερα -και παρά το γεγονός πως έχουν περάσει περισσότερα από 10 χρόνια από την αρχική κυκλοφορία- το κοινό συνεχίζει να είναι διχασμένο σχετικά με τη συγκεκριμένη δημιουργία.

Για πολλούς αποτέλεσε τον απόλυτο τίτλο της προηγούμενης δεκαετίας, ενώ για άλλους δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα ρεσιτάλ φλυαρίας. Που βρίσκεται η απάντηση; Μάλλον κάπου στη μέση. Το μόνο βέβαιο είναι πως το Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty θα το εκτιμήσουν μόνο όσοι έχουν ασχοληθεί με το πρώτο μέρος της σειράς, το οποίο και κυκλοφόρησε στο PlayStation. Και εδώ συναντάται το πλέον σοβαρό σφάλμα της παρούσας συλλογής, μιας και δημιουργείται μια εντονότατη ασυνέχεια τόσο στη ροή του σεναρίου όσο και στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, αν και με το συγκεκριμένο σφάλμα θα ασχοληθούμε στη συνέχεια.

Snake Eater

Μετά το Sons of Liberty η σκυτάλη περνάει στο Metal Gear Solid 3: Snake Eater, το οποίο αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά κεφάλαια στη σειρά. Ο Kojima παρέδωσε τη δημιουργία του το 2005, αν και ουσιαστικά επιχείρησε ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο και εξαιρετικά ενδιαφέρον flashback. Πλέον τα γεγονότα εκτυλίσσονται πίσω στο 1964, με το παρασκήνιο του Ψυχρού Πολέμου να απασχολεί τους παίκτες από την αρχή μέχρι το τέλος. Ήδη από την εισαγωγική σκηνή δημιουργείται το ανάλογο κλίμα –ποιος μπορεί να ξεχάσει την ατάκα "The first Halo jump" του Major Zero- και η συνέχεια είναι ανέλπιστα καθηλωτική.

Η σειρά αφήνει πίσω της τη μοντέρνα εποχή και έτσι ο "Snake" μεταφέρεται στη ζούγκλα, με ό,τι επακόλουθο φέρνει αυτή η επιλογή. Για πρώτη φορά ο κεντρικός χαρακτήρας εμφανίζεται περισσότερο ανθρώπινος από ποτέ, με τους παίκτες να πρέπει να βρουν λύσεις και σε θέματα επιβίωσης. Παράλληλα, επιβάλλεται να περιποιηθούν τα τραύματα του Snake μέσω ενός ιδιαίτερα προσεγμένου μενού, γιατί στην αντίθετη περίπτωση, η υγεία του δεν θα βρίσκεται στα επιθυμητά επίπεδα.

Αλλά αυτό που πραγματικά επιτυγχάνει το Snake Eater είναι μια κορύφωση που αντίστοιχη μόνο το Guns of the Patriots έχει καταφέρει. Ο ειδικά εκπαιδευμένος στρατιώτης καλείται να έρθει αντιμέτωπος με την μέντορά του και δίχως δυνατότητα επιλογής, να δώσει τέλος στη ζωή της αγαπημένης του. Πλέον, τα cut scenes καταλαμβάνουν περισσότερο χρόνο έναντι της καθαρής δράσης, αλλά η σκηνοθεσία τους είναι τόσο προσεγμένη που, αν μη τι άλλο, θέτουν νέα στάνταρ γενικότερα και σπάνε τα στενά δεσμά της έννοιας videogame.

Πολλοί θεωρούν το Snake Eater ως την ίσως καλύτερη στιγμή της σειράς, γιατί ποτέ άλλοτε ο μοναχικός αγώνας ενός στρατιώτη, δεν άγγιξε τόσο ευαίσθητες χορδές και μάλιστα σε μια μάχη, όπου πολλά συμφέροντα και καταστάσεις εξελίσσονται εν αγνοία του.

{PAGE_BREAK}

Peace Walker

Η Metal Gear Solid HD Collection ολοκληρώνεται με το Metal Gear Solid: Peace Walker, το πιο πρόσφατο πόνημα του Kojima και κατά πάσα πιθανότητα το τελευταίο επεισόδιο της σειράς, τουλάχιστον όπως την έχουμε συνηθίσει. Σε αυτό τον τίτλο οι παίκτες βιώνουν μια ακόμα ενδιαφέρουσα πτυχή του σεναρίου, όπου ο Snake αποκτά πλέον το όνομα Big Boss. Για ακόμα μια φορά οι αλλαγές είναι πολλές και παρά το γεγονός πως η αρχική δημιουργία προοριζόταν αποκλειστικά για το PSP, πέρα από ορισμένες υποχωρήσεις στον τομέα του χειρισμού, συνολικές περικοπές ευτυχώς δεν έγιναν.

Ο Big Boss θα έρθει αντιμέτωπος με μνήμες από το παρελθόν, μέσω ορισμένων cut scenes που έχουν αποκτήσει μια comic υπόσταση και μάλιστα με αρκετές στιγμές διαδραστικότητας. Ο Kojima, παρά τις αρχικές του ανασφάλειες, είναι σε θέση να προσφέρει το πέμπτο ουσιαστικά μέρος της "canon" σειράς, άσχετα αν το συγκεκριμένο νούμερο απουσιάζει από την ονομασία του τίτλου. Και αν αναλογιστεί κανείς τον όγκο δεδομένων που χώρεσαν σε ένα και μόνο UMD, καθιστά το αρχικό εγχείρημα ακόμα πιο εντυπωσιακό.

Στο Peace Walker το στοιχείο του management κάνει την εμφάνισή του και έτσι οι παίκτες καλούνται να δημιουργήσουν ένα στρατό από πεζοπόρα αλλά και μηχανοκίνητα τμήματα και σταδιακά να αυξάνουν τις ικανότητές τους στο πεδίο της μάχης. Στην περίπτωση του Peace Walker, η υψηλή ανάλυση λειτουργεί μάλλον ως αρνητικό στοιχείο, γιατί δεν είναι λίγες οι φορές που τα πάντα δείχνουν θαμπά ή ακόμα και χοντροκομμένα, αν και τα gamepads των PlayStation 3 και Xbox 360 ανταποκρίνονται καλύτερα σε σχέση με τα διαθέσιμα πλήκτρα της φορητής κονσόλας της Sony.

Συμπεράσματα

Περαιτέρω ανάλυση του πακέτου μεμονωμένα δεν έχει κάποια ουσία να γίνει, γιατί είναι σαφές πως σαν περιεχόμενο αξίζει και με το παραπάνω. Εξάλλου, όποιος προβεί στην αγορά του, θα προμηθευτεί τρία σημαντικά κεφάλαια της σειράς και, φυσικά, τρεις μοναδικές στο είδος τους δημιουργίες, στις οποίες το στοιχείο που πρωταγωνιστεί είναι το συναίσθημα, η συγκίνηση, η θλίψη ακόμα και η οργή. Για τους λάτρεις του παρελθόντος είναι αναγκαίο να διευκρινιστεί πως μέσα στο μενού του Snake Eater υπάρχουν τα κλασικά Metal Gear και Metal Gear 2: Solid Snake που είχαν κυκλοφορήσει στο MSX, αλλά η ουσία είναι αλλού.

Όπως αναφέρθηκε και στην εισαγωγή, η παρούσα συλλογή θα τεθεί υπό αμφισβήτηση όχι ως προς την ποιότητά της –η οποία φυσικά δεν σηκώνει την παραμικρή αμφισβήτηση- αλλά ως προς την πληρότητά της. Όσο και αν επιμένουν μερικοί για το αντίθετο, η σειρά Metal Gear δεν αποτελείται από αυτόνομα επεισόδια. Σίγουρα αν ασχοληθεί κάποιος μόνο με έναν τίτλο της σειράς, θα απολαύσει το κάθε λεπτό, αλλά αναμφίβολα δεν θα μπορέσει να εκτιμήσει το έργο του Kojima. Η σειρά Metal Gear είναι γεμάτη ατάκες, διαλόγους, χαρακτήρες που παραπέμπουν είτε στο παρελθόν, είτε στο μέλλον και μόνο αν κάποιος την παρακολουθήσει από την αρχή μέχρι το τέλος θα μπορέσει να βγάλει κάποιο νόημα.

Αυτό που καταφέρνει ο τίτλος είναι να αφηγηθεί την ολοκληρωμένη ιστορία του Big Boss, αλλά αναγκαστικά αφήνει στο περιθώριο την πλέον χαρακτηριστική μορφή της σειράς, τον Solid Snake ή ακόμα και τον Liquid, τουλάχιστον στην αρχική του μορφή. Οι παίκτες θα γνωρίσουν τον Raiden, αλλά δεν θα μάθουν ποια θα είναι η κατάληξή του. Βέβαια, ο κάθε υποψιασμένος μπορεί να εντοπίσει τους λόγους για τους οποίους τόσο ο αρχικός τίτλος του PlayStation, όσο και το ανεπανάληπτο Guns of the Patriots απουσιάζουν, αλλά αυτό είναι και το σημαντικότερο ατόπημα του όλου εγχειρήματος.

Η δυσκολία του συγκεκριμένου review εντοπίζεται στην αληθινή αγάπη γύρω από τη σειρά Metal Gear Solid και αυτός είναι και ο λόγος που το κείμενο γράφτηκε από την αρχή όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις φορές. Αφήνοντας στην άκρη τους συναισθηματισμούς, το Metal Gear Solid: HD Collection είναι μια τίμια πρόταση προς τον καταναλωτή, ο οποίος θα βυθιστεί σε μια ιστορία, η οποία δεν διστάζει να πάρει θέση -με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο- στην σύγχρονη πραγματικότητα του πεδίου της μάχης. Και όχι μόνο. Ο Kojima τολμάει και σκαλίζει πολλά μαύρα σημεία της σύγχρονης ιστορίας, με αναφορές σε πρόσωπα και καταστάσεις που ελάχιστοι πριν από αυτόν έχουν πράξει.

Απλά απαιτείται υπομονή και κάποιες ώρες εξοικείωσης, γιατί μια γρήγορη ματιά θα οδηγήσει σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Τέτοιος πλούτος χαρακτήρων, διαλόγων, ερμηνείας και, πάνω από όλα, συναισθημάτων, δεν συναντάται συχνά και αυτά είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που κάνουν το όνομα Metal Gear Solid να ξεχωρίζει. Προβλήματα υπάρχουν και μάλιστα αρκετά, αλλά όταν κάνει ο καθένας τον απολογισμό του, αφού δει τους τίτλους τέλους, θα νιώσει σαφέστατα πιο πλήρης σαν gamer. Και αυτό πραγματικά αρκεί.

Γιώργος Τσακίρογλου