Σκέψεις – Pay to Unlock Trophies

Pay to Experience.

Συνεχίστε να αναπνέετε φίλες και φίλοι. Η φιλόδοξη και τρομοκρατική δήλωση του τίτλου δεν αποτελεί παρά αποκύημα της επιβαρυμένης φανασίας που παράγει και τούτες εδώ τις λίγες γραμμές. Ψαχτείτε όμως! Δεν είναι μακριά. Το πόσο κοντά είναι, αν απέχει “μια στροφή” ή αν νιώθουμε την ανάσα του στο σβέρκο μας, θα το συμπεράνουμε μετά από λίγο. Για αυτόν το σκοπό, θα μας συνδράμουν δύο παιχνίδια που κατέχουν εξέχουσα θέση στην επικαιρότητα και που μοιράζονται ελάχιστα κοινά. Το Hearthstone και το Mortal Kombat X!

Ας τα πιάσουμε από την αρχή λοιπόν. Η πραγματικότητα του Hearthstone: Heroes of Warcraft είναι ελάχιστα γνωστή στους περισσότερους, αν και τα περισσότερα στοιχεία του είναι γνωστά σχεδόν σε όλους. Μπερδευτήκατε; Τα πράγματα όμως είναι απλά. Πρόκειται για ένα παιχνίδι με κάρτες που διατίθεται δωρεάν κι αποκλειστικα ψηφιακά, έχει μεγάλο βαθμό συλλεκτικότητας και μεγάλο αριθμό δεινών που μαστίζουν τη gaming υπόσταση του σήμερα. Ένα από αυτά είναι το always online κι ένα άλλο – που θα μας απασχολήσει εδώ – είναι η pay-2-win κύρια φύση του.

Πρέπει να πληρώσετε για να κερδίσετε λοιπόν! Όχι πάντα, γιατί όπως κάθε παιχνίδι που περιλαμβάνει κάρτες, το στοιχείο της τύχης είναι έντονο (ακόμα κι αν εδώ η random συνιστώσα έχει περάσει τα όρια του ενοχλητικού). Έτσι, θα βρεθούν περιστάσεις όπου ένα “φτωχό” deck καρτών θα κατατροπώσει ένα “έτοιμο” και “πληρωμένο”. Η στατιστική, όμως, ευνοεί ξεκάθαρα αυτόν που έχει τις δυνατότερες κάρτες και που αποκτώνται – κατά κύριο λόγο – μόνο αν κάποιος τα “σκάσει” χοντρά. Πληρώστε και κερδίστε λοιπόν – και για να μην απογοητευτούν οι φίλοι που θυσίασαν χαρτζηλίκι ή μισθό, το παιχνίδι τους κάνει match με τον οποιοδήποτε καψερό που μόλις ξεκίνησε να παίζει. Ναι, απουσιάζει το στοιχειώδες matchmaking που θα μπορούσε να υπολογίζει πόντους αξίας στο κάθε deck και να ταιριάζει τα ισοδύναμα.

Βλέποντας σε διάφορα fora ότι σχεδόν κανείς δεν έχει πρόβλημα να “ακουμπήσει τον οβολόν του” ώστε να εξασφαλίσει τη νίκη, καταλαβαίνω ότι μπήκαμε σε μια περίοδο όπου οι gaming τάσεις πρέπει να περάσουν από brainstorming δυνατών ψυχολόγων προκειμένου να αποσαφηνιστούν και να οροθετηθούν. Τυχαίνει όμως, και μια στο τόσο κάποιος θα κάνει το συνδυασμό και θα παίξει ένα παιχνίδι σαν το ΜΚΧ. Θα παλέψει, θα χάσει, θα κερδίσει, μέσα από μια τελείως διαφορετική εμπειρία, ενώ θα παρατηρεί – κάπου στο βάθος της συνείδησής του – ότι κι εκεί υπάρχει το στοιχείο της πληρωμής έναντι περιεχομένου.

Θα φτάσει μοιραία στο Krypt, που είναι δαιδαλώδες κι απαιτεί πολύ χρόνο για να ολοκληρωθεί. Παίζοντας και καταφέρνοντας να ξεκλειδώσει το σύνολο του υπερμεγέθους content, περιμένει να δει το χαρακτηρηστικό, γνώριμο κι επιβραβευτικό “bling!” που συνοδεύει την εμφάνιση ενός trophy/achievement. Όμως όχι. Παραδόξως, ένα τέτοιο επίτευγμα μένει “αβράβευτο” από το παιχνίδι. Γιατί; Γιατί πολύ απλά – κι ίσως προσωρινά – το περιεχόμενο μπορεί να ξεκλειδωθεί ολόκληρο, χωρίς προσπάθεια, για μόλις 20 ευρώ. Τι βραβείο να πάρει λοιπόν; Το χάλκινο “Μπράβο που τα’σκασες”;

“Α, όλα κι όλα!”, θα σκεφτούν πολλοί… “Τα trophies/chievos πρέπει να τα κερδίζει κανείς με την αξία του”! Σωστό, κατά μια έννοια, όπως σωστό είναι και το γεγονός ότι κάποιος πρέπει να κερδίζει και σ’ένα παιχνίδι με την αξία του, ή μήπως όχι; Προφανώς η δεύτερη ηθική αξία έχει καταργηθεί εδώ και καιρό μέσα από την πλειάδα pay-2-win καταστάσεων σε σημερινά παιχνίδια. Η δε πρόθυμη κι αγόγγυστη επιβράβευση αυτών από πλευράς παικτών, δε μπορεί παρά να δώσει θάρρος στους κερδολάγνους devs για να ρίξουν κι άλλα “φρούρια ηθικής” και συγκεκριμένα την πρώτη αξία.

Έτσι θα έρθει κι η σειρά των trophies. Μπορεί να μην το ακούσατε πουθενά ακόμα. Μπορεί να μην το φανταστήκατε καν, όμως βρισκόταν δίπλα από τον πρωινό μου καφέ – μαζί με τα φρούτα και το τοστ – και μου χαμογελούσε διάπλατα. Η αρχή έγινε. Αφού δημιουργήθηκε σε ένα μυαλό, δε θα αργήσει να εμφανιστεί και στα υπόλοιπα. Είναι πλέον θέμα χρόνου. Θα αρχίσει δειλά-δειλά με ένα δυο trophies που θα ξεκλειδώνονται είτε μέσω gameplay, είτε μέσω πληρωμής (όπως για παράδειγμα η ολοκλήρωση κάποιου Krypt) κι αν βρει γόνιμο έδαφος, θα καταλήξει με την απόκτηση – επι χρήμασι φυσικά – του πολυπόθητου για πολλούς, αλλά εφικτου σε λίγους, Platinum.

Σάμπως η αρχή δεν έχει γίνει ήδη; Δεν υπάρχει achievement σε παιχνίδι της ΕΑ αν ο παίκτης δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επισκεφτεί το Online Store; Κοντά είμαστε… Μάλλον το βρωμερό κτήνος της pay-2-win κυριαρχίας εκπνέει τη δυσώδη ανάσα του στα ανυποψίαστα σβέρκα μας. Οι μόνοι που μπορούν να το σταματήσουν είναι – για πολλοστή φορά – οι gamers. Οι παίκτες που τα θέλουν όλα τόσο εύκολα, ώστε δε διστάζουν να πληρώσουν για να κερδίσουν. Το μέσο; Η ομοιοπαθητική! Ας βάλουμε τη μια μάστιγα της εποχής απέναντι στην άλλη, μπας κι εξουδετερωθεί κάποια. Τι θα θυσιάσετε λοιπόν; Την “ψηφιακή σας αξία” που αποτυπώνεται σε κάποια gamer card, ή την ευκολία της νίκης με αντίτιμο λίγο εύκολο χρήμα;