King of Fighters XIV
Ένας ακόμα βασιλιάς για το θρόνο.
Ένας ακόμα βασιλιάς για το θρόνο.
Πάνε πολλά χρόνια – κοντά στα είκοσι – από τότε που διαλέγαμε μαχητή με όνομα “King” σε fighting παιχνίδι και δεν έμοιαζε με ανθρωπόμορφο αιλουροειδές. Σε μια εποχή όπου βασίλευαν τα coin-op κι ο κόσμος “τάιζε” αφειδως το χαρτζιλίκι, μισθό ή υστέρημά του στα μηχανήματα για να δοκιμάσει την τέχνη του στο είδος. Γιατί, κακά τα ψέμματα, μπορεί η κοινή γνώμη να θεωρεί το Street Fighter ως το βασιλιά των 2D fighting games, όμως αυτή που πραγματικά βασίλευε και μεσουρανούσε στις αίθουσες των ηλεκτρονικών, ήταν η SNK.
Από το πουθενά και χωρίς πολύ ντόρο (internet απόντος), η μεγάλη αυτή παραγωγός έβγαζε τον ένα fighting τίτλο μετά τον άλλο, με την ποιότητα να ξεχειλίζει από παντού. Εκθαμβωτικά γραφικά, βαθύτατα συστήματα μάχης, αχαλίνωτη φαντασία και δημιουργικότητα και εξαίρετη ποικιλία σε διαθέσιμους χαρακτήρες. Art of fighting, Samurai Showdown και Fatal Fury – μεταξύ άλλων – έδειξαν για πολλά χρόνια ότι το 2D fighting είδος δεν είναι υπόθεση ενός ή δύο μεγάλων παικτών κι ότι εύκολα βρίσκει κανείς εξίσου ποιοτικές εναλλακτικές. Τότε, κάποια στιγμή, ένας λαμπρός νους είχε μια σειρά από σπουδαίες ιδέες: σκέφτηκε εξαρχής να δημιουργήσει έναν τίτλο που θα συμπεριλάμβανε χαρακτήρες από όλους τους άλλους. Ένα pot-pourri, όπως λένε σε παρόμοιες περιπτώσεις. Το King of Fighters 94 γεννήθηκε, και όντας γνήσιο πνευματικό τέκνο της εταιρίας, δεν παρέμεινε μονάχα στη συλλογή χαρακτήρων. Μπορεί το εντυπωσιακό του roster να δανειζόταν ήρωες από πολλά παιχνίδια της παραγωγού, είχε όμως και τις δικές του προτάσεις, συνοδευόμενες από ένα κλασικό, υποτυπώδες, σενάριο.
Η άλλη σπουδαία ιδέα του δημιουργού, ήταν να δομήσει το κύριο μέρος του παιχνιδιού με μάχες 3 Vs 3, όπου ο παίκτης (ή παίκτες) “έστηναν” τριάδες μέσα από τους δεκάδες διαθέσιμους μαχητές και δοκίμαζαν το συνδυασμό τους ενάντια στην ικανότατη CPU. Κάθε πιθανή και απίθανη τριάδα είχε τις ίδιες πιθανότητες να διακριθεί, γιατί το αμάλγαμα των fighting παιχνιδιών ήταν εξαιρετικά – αν όχι απόλυτα – ισορρόπημένο. Ο Ryo Sakazaki εύκολα ταίριαζε το στυλ του με τη Mai Shiranui και μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Geese Howard που συνεργαζόταν με τον… Terry Bogard.
Η σειρά έκανε πάταγο. Σύντομα κατέστησε όλες τις υπόλοιπες αχρείαστες κι συγκέντρωσε το σύνολο των προσπαθειών της εταιρείας. Μέσα από μια ιστορία που περιγράφεται εύκολα με τη φράση “σαράντα κύματα”, έφτασε στη δέκατη τέταρτη ενσάρκωσή του (βάλε-βγάλε) και θέλει να διεκδικήσει όχι απλά τη θέση του στο 2D fighting πάνθεον, αλλά και το βάθρο στη μοναδική για το είδος χρονιά που διανύουμε. Μετά τις προτάσεις των Capcom και Arc, με τη Netherealm να μας θυμίζει ότι “είναι εδώ” μέσω του XL, η SNK φοράει τα μεταφορικά της γάντια, μπαίνοντας στο ring για ένα μοναδικά ιστορικό fighting games clash.
Με μπόλικα βέλη στη φαρέτρα του, ξεκινάει να χτυπάει δυνατά με το υπερ-πλούσιο ρόστερ του. 50+ μαχητές παρουσιάζονται σε μια οθόνη που πραγματικά ζαλίζει με το πλήθος των εικονιδίων που την απαρτίζουν. 18 νέοι μαχητές έρχονται να συναντήσουν τους υπόλοιπους γνωστούς κι άγνωστους γυρολόγους της σειράς και να δημιουργήσουν πρακτικά άπειρους συνδυασμούς τριών μαχητών. Οι διαθέσιμες επιλογές πραγματικά ζαλίζουν και κάθε πιθανή κι απίθανη ομάδα μπορεί να στηθεί από τον παίκτη, εκτοξεύοντας τον πειραματισμό σε δυσθεώρητα ύψη. Ο υπολογιστής, από την άλλη, αντιπαρατάσσει πιο… ορθολογικές ομάδες, που τις ενώνουν κοινά χαρακτηριστικά καταγωγής (ομάδα Mexico για παράδειγμα) ή σεναριακοί δεσμοί.
Το επόμενο μεγάλο χτύπημα έρχεται με την ποικιλία και τη διαφοροποίηση όλων αυτών των χαρακτήρων. Ένα χαρακτηριστικό που ήταν ανέκαθεν θαυμαστό και που έχει να κάνει με την ποικιλομορφία των μαχητών. Θα δείτε τους κλασικούς “μάστορες” των πολεμικών τεχνών, τις αναμενόμενες πληθωρικές κορασίδες και τους απαραίτητους “κακούς”. Θα δείτε όμως και πραγματικά απίστευτους χαρακτήρες. Νάνους, τόσο μικρούς, που τα περισσότερα χτυπήματα δεν τους αγγίζουν. Θηριώδεις γίγαντες που με δυσκολία κινούνται στη μάχη. Γέρους μικρόσωμους παλαιστές, που εντυπωσιάζουν με την πρωτοτυπία με την οποία κλείνουν την απόσταση προς τον αντίπαλο. Γενικώς, χαρακτήρες που εξιτάρουν την περιέργεια, χαρακτηριστικό ικανό να σας φέρει ξανά και ξανά πίσω στο παιχνίδι. Για να τους δοκιμάσετε και να μάθετε τα περίεργα μυστικά τους στη μάχη και να διαπιστώσετε ότι, παρά την τόσο μεγάλη διαφορετικότητα, η ισορροπία διατηρείται θαυμάσια.
Τρίτο χτύπημα στη σειρά, με combo που προδιαθέτει μεγάλο τελικό damage, είναι το σύστημα μάχης του παιχνιδιού. Εδώ θα βρείτε τη γνήσια 90s αίσθηση του τίτλου, εμπλουτισμένη με νέα, λίγα όμως, στοιχεία. Ο πυρήνας του παιχνιδιού παραμένει απαράλλαχτος, κάτι που είναι ιδιαίτερα θετικό. Θα νιώσετε σα να παίζετε ένα αυθεντικό KoF με μερικές προσθήκες, οι οποίες όμως μπήκαν για να δικαιολογήσουν τη νέα κυκλοφορία κι όχι για να συναγωνιστούν τις καινοτομίες των υπόλοιπων ανταγωνιστών του.
Τα Climax Mode και New Max είναι στην ουσία παραλλαγές των ήδη υπάρχοντων, απλά με μερικές νέες προσθήκες που επιτρέπουν στα cancels να ενώνουν διάφορες max κι ex super κινήσεις. Μοναδική πραγματικά νέα κι up-to-date προσθήκη είναι το rush mode, που επιτρέπει “έτοιμα” combos να πραγματοποιούνται με το button mashing ενός κουμπιού, αλλά με κόστος μιας ολόκληρης μπάρας.
