Cine-TV #126
Dark Phoenix, Η Κούκλα του Σατανά, άποψη για το Hellboy και άλλα…
Dark Phoenix, Η Κούκλα του Σατανά, άποψη για το Hellboy και άλλα…
Από τη μία έχουμε την τελευταία σαιζόν του Game of Thrones, το μεγάλο γεγονός της χρονιάς στο τηλεοπτικό σκηνικό. Aπό την άλλη, θα δούμε πολύ σύντομα τη μεγάλη κορύφωση του Marvel Cinematic Universe στις κινηματογραφικές αίθουσες, με το Endgame να αναμένεται πως θα σπάσει τα ταμεία. Οι οπαδοί των blockbusters, εν ολίγοις, μάλλον θα είναι σε… υπερένταση αυτήν την περίοδο. Όχι άδικα βέβαια. Το Game of Thrones δεν ήταν τίποτα λιγότερο από ένα τηλεοπτικό επίτευγμα, που απέδειξε ότι ακριβές και άκρως προσεγμένες τηλεοπτικές παραγωγές μπορούν, άψογα, να μεταφέρουν μεγαλεπήβολα σχέδια, όπως αποτελεί η περίπτωση της απόδοσης ενός fantasy κόσμου.
Στα μάτια μας αποτελεί παρόμοιο γεγονός στο τηλεοπτικό σκηνικό με αυτό που είχε καταφέρει το κινηματογραφικό Lord of the Rings. Ελπίζουμε μόνο η άντληση της έμπνευσης από το Game of Thrones να μεταφερθεί καλύτερα σε παρόμοια φιλόδοξα εγχειρήματα (φέρνουμε στο μυαλό μας το άκρως αναμενόμενο τηλεοπτικό Lord of the Rings καθώς και το Witcher), αποφεύγοντας τις τεράστιες κινηματογραφικές αστοχίες που είχαν ακολουθήσει το επίτευγμα του Peter Jackson, σε περιπτώσεις όπως τα Eragon και Hobbit (μεταξύ άλλων).
Άποψη για το Hellboy (2019)
Εντός της εβδομάδας είχαμε την ατυχία να δούμε στις αίθουσες το καινούριο Hellboy (ο γράφων αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για την επιλογή, πείθοντας παράλληλα τον αγαπητό Αλέξανδρο Μιχαλιτσιάνο να έρθει για συμπαράσταση). Οι χαμηλότατες βαθμολογίες είναι πέρα ως πέρα ορθές και ίσως και λίγο χαριστικές, καθώς το Hellboy κονταροχτυπιέται άνετα με το Suicide Squad (2016) (και μάλλον χάνει) ως μία από τις χειρότερες σύγχρονες ταινίες με υπερήρωες (εντάξει, Elektra και -κυρίως- Catwoman δεν μπορεί να γίνει κανείς).
Οι αρνητικοί οιωνοί έρχονται στην κυριολεξία στα πρώτα 2-3 λεπτά, όπου ένα flashback σε μεσαιωνικά χρόνια θέτει τις βάσεις της υπόθεσης, όπου μας συστήνεται η Milla Jovovich ως ο villain της ιστορίας. Η αφήγηση, η σκηνοθεσία και η γενικότερη ποιότητα αυτής της σκηνής είναι τόσο απαράδεκτα χαμηλή, που το μόνο πράγμα που δεν υποδηλώνει επίπεδο Sharknado, είναι το υψηλότερο budget που είχαν στα χέρια τους οι ιθύνοντες. Η κατάσταση δεν καλυτερεύει στη συνέχεια, οδηγώντας μας με ελάχιστο ειρμό από σκηνή σε σκηνή, σε ένα αδιάφορο και χιλιοειπωμένο σενάριο της επικείμενης καταστροφής του κόσμου από δαιμονικές δυνάμεις.
Ο ίδιος ο Hellboy είναι ελάχιστα συμπαθής, όσο κι αν προσπαθεί ο David Harbour, ο οποίος παίζει μεν καλά αλλά τα ερασιτεχνικά κείμενα δεν μπορούν να του δώσουν και πολύ χώρο ώστε τελικά να μπορεί να συγκριθεί με την ιδανική περίπτωση του Ron Perlman στα παλιότερα Hellboy του Peter Jackson. Ο Hellboy, παρότι απεικονίζεται ώριμος σε ηλικία, έχει την ιδιοσυγκρασία κακομαθημένου και μόνιμα τσαντισμένου εφήβου που του φταίνε όλα. Σε σημεία υπάρχουν τόσο απότομες εναλλαγές μεταξύ χιούμορ και δράματος, που αναρωτιέται κανείς εάν υποτίθεται ότι πρέπει να γελάσει με το εκάστοτε ξέσπασμα ή αν υποτίθεται ότι αυτό που βλέπει είναι μία ακόμα -ατυχής- φορτισμένη σκηνή.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι παρότι η αίθουσα είχε αρκετό κόσμο, σε καμία σκηνή δεν θυμόμαστε να ακούσαμε κάτι περισσότερο από ένα χαμηλόφωνο γελάκι, όσο κι αν η ταινία προσπαθούσε να αποδώσει χιουμοριστικές καταστάσεις. Με λίγα λόγια, θα προτείναμε να αποφύγετε το Hellboy τόσο από τις αίθουσες όσο και από την τηλεόραση. Χάσιμο χρόνου για μία ταινία που δεν καταφέρνει καν να είναι τόσο κακή ώστε να προσφέρει δόσεις γέλιου. Είναι, απλά, τόσο κακή που είναι… κακή.
Trailers
Dark Phoenix
Σκηνοθέτης: Simon Kinberg (πρώτη κινηματογραφική δουλειά)
Πρωταγωνιστούν: James McAvoy, Michael Fassbender, Jennifer Lawrence, Nicholas Hoult, Sophie Turner
Πρεμιέρα: 7 Ιουνίου (Αμερική)
Δύο από την καλή, μία από την ανάποδη μάς έχει πάει ως τώρα το κινηματογραφικό σύμπαν των X-Men. Οι πρώτες δύο ταινίες αποτελούσαν δύο ιδιαίτερα συμπαθητικές παραγωγές (σε μία εποχή που οι υπερήρωες δεν είχαν ακόμα κατακλύσει ολοκληρωτικά τον κινηματογράφο), ακολουθούμενες από το απαράδεκτο The Last Stand (2006). Μερικά χρόνια μετά είδαμε το soft-reboot με το αξιοπρεπέστατο First Class (2011) που συνεχίστηκε με το εξίσου καλό Days of Future Past (2014) για να φτάσουμε στο πιο πρόσφατο και αφόρητα κουραστικό Apocalypse (2016). Ελπίζουμε το Dark Phoenix να κάνει reset πάλι στα ποιοτικά στάνταρ.
Hobbs & Shaw
Σκηνοθέτης: David Leitch (Deadpool 2)
Πρωταγωνιστούν: Dwayne Johnson, Jason Statham, Idris Elba
Πρεμιέρα: 2 Αυγούστου (Αμερική)
Το πρώτο Fast & the Furious δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μία απλή ταινία δράσης της σειράς, από το 2001, με θέμα -κυρίως- τους παράνομους αγώνες ταχύτητας. Ως εκ τούτου, η εξέλιξή του σε ένα τόσο δυνατό franchise είναι κάτι που μάλλον ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα το φανταζόντουσαν οι ιθύνοντες. Τόση επιτυχία μάλιστα ώστε να βλέπουμε πλέον και spin-off. Γρήγορα αυτοκίνητα, πιστολίδια, ξύλο και ποζεριά πάνω απ’ όλα (ααα… και Φυσική επιπέδου looney tunes εννοείται).
The Perfection
Σκηνοθέτης: Richard Shepard (The Matador)
Πρωταγωνιστούν: Allison Williams, Logan Browning
Πρεμιέρα: 24 Μαΐου (Netflix)
Η περιγραφή της υπόθεσης δεν λέει και πολλά, αναφέροντας πως μία ταλαντούχα μουσικός (Allison Williams), με διάφορα θέματα στη ζωή της, θα εντοπίσει μία νέα και πολλά υποσχόμενη μαθήτρια της προηγούμενης σχολής της και μαζί θα βρεθούν σε μία δυσοίωνη πορεία με σοκαριστικές συνέπειες. Το ότι είναι παραγωγή Netflix δεν προϊδεάζει δυστυχώς θετικά για τη νέα horror προσθήκη του δικτύου.
Child’s Play
Σκηνοθέτης: Lars Klevberg (Polaroid)
Πρωταγωνιστούν: Aubrey Plaza, Mark Hamill, Gabriel Bateman, Brian Tyree Henry
Πρεμιέρα: 21 Ιουνίου (Αμερική)
Το Child’s Play (μία από αυτές τις λίγες περιπτώσεις όπου ο ελληνικός τίτλος είναι καλύτερος, ως “Η Κούκλα του Σατανά”) ήταν μία από τις cult slasher ταινίες των 80s που κατάφεραν να ξεχωρίσουν. Το franchise συνέχισε να επανέρχεται μέσα στα χρόνια, φτάνοντας, συνολικά, τις επτά ταινίες, με τελευταία το Cult of Chucky (2017). Ήρθε του χρόνου το πλήρωμα πλέον για τη συνηθισμένη πρακτική του reboot, φέρνοντας μαζί του τον Mark Hamill στη φωνή του Chucky. Ευχόμαστε άλλες έξι συνέχειες…
The Boys, 1η σαιζόν
Πρεμιέρα: 26 Ιουλίου (Amazon Prime Video), 8 επεισόδια
Το Amazon αναμένεται να φέρει μία εναλλακτική ομάδα υπερηρώων σε ένα σύμπαν όπου οι υπερήρωες έχουν διαφθαρεί από τη μεγάλη δημοσιότητα που έχουν λάβει, κάτι που έχει επίπτωση στον ρόλο τους για τη σωτηρία του κόσμου μας. Εδώ μπαίνει η μυστική ομάδα των Boys, που έχουν ως στόχο να εποπτεύουν τους εν λόγω υπερήρωες. Βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ των Garth Ennis και Darick Robertson, το Boys φαίνεται να στοχεύει πλήρως στο ενήλικο κοινό, λόγω του ιδιαίτερα βίαιου περιεχομένου του. Ας ελπίσουμε ότι και το trash humour που δείχνει να έχει, θα απευθύνεται επίσης σε ενήλικο κοινό.
Cine-TV Νέα
Το κινηματογραφικό Minecraft θα μπει στην παραγωγή
Δέκα χρόνια μετά, το Minecraft παραμένει ένα φαινόμενο της βιομηχανίας, και παρόλο που έχει περάσει εδώ και καιρό την κορύφωση της δημοσιότητας, δεν παύει να είναι ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέγεθος. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του παιχνιδιού, σκηνοθέτης θα είναι ο Peter Sollett, ένα όχι τόσο αναγνωρίσιμο όνομα είναι η αλήθεια. Το σενάριο θα περιστρέφεται γύρω από τις περιπέτειες μίας νεαρής κοπέλας που θα χρειαστεί να σώσει τον κόσμο της από έναν μοχθηρό δράκο. Υπάρχει μέλλον βέβαια ακόμα, καθώς η πρεμιέρα έχει οριστεί για τον Μάρτιο του 2022. Φαίνεται ότι η ανάπτυξη θα γίνει ένα μπλοκ τη μέρα…
Η παραγωγή του τηλεοπτικού Halo βρήκε τον Master Chief της
Όλα δείχνουν ότι αυτή τη φορά δεν θα περάσει σταδιακά στην αφάνεια το νέο εγχείρημα Halo, καθώς πλέον γνωρίζουμε και τον πρωταγωνιστή του στο πρόσωπο του Pablo Schrieber, γνωστό από τον ρόλο του ως Mad Sweeney στο American Gods του Amazon Prime Video. Την παραγωγή έχει αναλάβει το Showtime και γνωρίζουμε -ευτυχώς- πως ο Master Chief θα αποτελεί την πρωταγωνιστική φιγούρα της σειράς (να θυμίσουμε ότι παλιότερα κυκλοφορούσαν ιστορίες περί δυσκολίας μεταφοράς σε live-action σειρά ενός χαρακτήρα που θα φοράει πάντα κράνος). Με τις φήμες να αναφέρουν πως το Halo Infinity (το επόμενο κεφάλαιο στο Xbox) θα είναι μία από τις ακριβότερες παραγωγές στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών, δεν είναι καθόλου περίεργο που η συζήτηση για συνοδευτικό (και ελπίζουμε ποιοτικό) υλικό να φουντώνει σταδιακά.
