Killzone 2

Ήρθε η ώρα να πάρουμε μέρος σε έναν από τους πιο επικούς πολέμους στο είδος των FPS

Η τεράστια αναμονή για το Killzone 2 (για πολλούς ο πιο αναμενόμενος τίτλος από τη μέρα που κυκλοφόρησε το PS3) έρχεται επιτέλους στο τέλος της καθώς λιγότερο από ένας μήνας απέχει μέχρι την ημερομηνία κυκλοφορίας του. Ως –μάλλον- μία ένδειξη πλήρους εμπιστοσύνης για την υψηλή ποιότητα του τίτλου της, η Sony έχει παραδώσει ήδη πριν από αρκετές βδομάδες τις τελικές εκδόσεις του Killzone 2 στα Μέσα, ανάμεσα στα οποία φυσικά και το GameOver. Έπειτα από την εκτενή ενασχόλησή μας με το πόνημα της Guerrilla είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι η εμπιστοσύνη που έδειξε η Sony στην εν λόγω εταιρία, επενδύοντας πολλά χρόνια και χρήματα, ήταν σαφώς δικαιολογημένη.

Όσοι ασχολήθηκαν με τα προηγούμενα δύο Killzone των PS2 και PSP θα βρεθούν μπροστά από αρκετούς γνώριμους χαρακτήρες, ενώ θα αναγνωρίσουν με ευκολία το σημείο της ιστορίας όπου βρισκόμαστε. Εντούτοις, σίγουρα δεν είναι αναγκαίο να γνωρίζετε την πλοκή των προηγουμένων τίτλων ώστε να κατανοήσετε πλήρως το σενάριο αλλά και τη φύση της μάχης που μαίνεται εδώ και χρόνια μεταξύ των δυνάμεων της ISA και των Helghast. Η ιστορία λαμβάνει χώρα έπειτα από το τέλος του Killzone Liberation (PSP), όπου οι Helghast είχαν καταφέρει τελικά να κλέψουν μία πυρηνική βόμβα ενώ η ISA αποφασίζει πλέον να αντεπιτεθεί και να αποστείλει μία ισχυρή στρατιωτική δύναμη στον πλανήτη Helghan. Σκοπός είναι φυσικά η ανάκτηση του πυρηνικού όπλου αλλά και η σύλληψη (ή εκτέλεση) του Scolar Visari, ηγέτη των Helghast ώστε ο πόλεμος να λάβει ένα οριστικό τέλος.

Εμείς θα κληθούμε να χειριστούμε τον νέο χαρακτήρα ονόματι Tomas Sevchenko (αποκαλούμενο ως “Sev” από τους συμπολεμιστές του), μέλος μίας ομάδας τεσσάρων πολύ ικανών στρατιωτών ενώ ο Jan Templar -πρωταγωνιστής των προηγούμενων Killzone- έχει πλέον το ρόλο του διοικητή ενός εκ των διαστημοπλοίων του στόλου. Ήδη από την εξαιρετικά σκηνοθετημένη εισαγωγή είναι εμφανές το έντονο πολεμικό κλίμα που έχει η υπόθεση μεταφέροντάς μας τελικά με μοναδικό τρόπο την αίσθηση πως βρισκόμαστε σε μία πραγματική σύγκρουση μεγάλης κλίμακας μεταξύ δύο πολύ ικανών στρατών. Το σενάριο είναι ανάλογο του ύφους του παιχνιδιού παρέχοντας τις απαραίτητες πληροφορίες για την εκάστοτε αποστολή που θα κληθούμε να εκπληρώσουμε.

Η ιστορία λαμβάνει χώρα έπειτα από το τέλος του Killzone Liberation (PSP), όπου οι Helghast είχαν καταφέρει τελικά να κλέψουν μία πυρηνική βόμβα

Οι cut-scenes που προβάλλονται στην αρχή και στο τέλος των –συνολικά- δέκα chapters είναι πολύ καλά σκηνοθετημένες, προσφέροντας έντονες σκηνές δράσης αλλά και σωστά υλοποιημένες δραματικές σκηνές οι οποίες εξυπηρετούν επιτυχημένα τον σκοπό τους χωρίς να φαίνεται ότι είναι επιτηδευμένες. Στην εξαιρετική ποιότητα των cut-scenes συμβάλλουν καταλυτικά η ιδιαίτερα πειστική απόδοση των συναισθημάτων στα πρόσωπα των χαρακτήρων, η “επαγγελματική” εργασία που έγινε στους διαλόγους αλλά και το φυσικότατο animation. Αν και αρκετοί χαρακτήρες των ISA δεν είναι ιδιαίτερα αξιομνημόνευτοι, ο πρωταγωνιστής καταφέρνει να εκπέμπει μία ξεχωριστή προσωπικότητα ενώ την παράσταση κλέβουν οι επιβλητικές φιγούρες του Scolar Visari και ιδίως του στρατηγού Radec των Helghast.

Το σίγουρο είναι πως όσοι αρέσκονται σε έντονα μιλιταριστικά θέματα θα βρεθούν εξαρχής στο στοιχείο τους ασχολούμενοι με το Killzone 2. Η πρωτοφανής τεχνολογία του τίτλου άλλωστε είναι η πλέον ιδανική για την απεικόνιση των –μεγάλης κλίμακας- συγκρούσεων μεταξύ των δύο δυνάμεων. Είναι γεγονός ότι ο τίτλος κατάφερνε συνεχώς να μας δίνει την εντύπωση πως παίρνουμε μέρος σε έναν πόλεμο που αναμένεται να κρίνει την τύχη δύο ξεχωριστών λαών και όχι απλά σε μεμονωμένες συγκρούσεις μεταξύ μικρών ομάδων στρατιωτών. Μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να μην φτάνει την ποιότητα του περιβόητου βίντεο της E3 του 2005, ωστόσο σίγουρα την πλησιάζει σε μεγάλο βαθμό. Ήδη μάλιστα από την πρώτη αποστολή η ποιότητα του τεχνικού τομέα είναι τόσο ξεχωριστή και ανώτερη από ό,τι έχουμε δει έως σήμερα που η περαιτέρω σύγκριση με το εν λόγω βίντεο φαντάζει πλέον ανούσια.

Η λεπτομέρεια στο περιβάλλον είναι εξαιρετική, απεικονίζοντας πανέμορφα τοπία κατεστραμμένων πόλεων και ερημωμένων περιοχών, ενώ η σκοτεινή παλέτα χρωμάτων καταφέρνει να προσδώσει μία ιδιαίτερα ρεαλιστική υφή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, αντίθετα με ότι φαινόταν από τα διάφορα βίντεο που έχουν προβληθεί, το “γκρι” στοιχείο μπορεί μεν να κυριαρχεί σε αρκετά επίπεδα ωστόσο αρκεί να πούμε ότι θα βρεθείτε σε χώρους με εντονότερο φωτισμό αλλά και πλούσια χρώματα παρουσιάζοντας τελικά μία σεβαστή ποικιλομορφία στα περιβάλλοντα.

Mπορεί το τελικό αποτέλεσμα να μην φτάνει την ποιότητα του περιβόητου βίντεο της E3 του 2005, ωστόσο σίγουρα την πλησιάζει σε μεγάλο βαθμό.

Μπορεί η πρώτη επαφή με τον κόσμο του Killzone 2 να είναι σαφώς εντυπωσιακή χάρη στην εκπληκτική λεπτομέρεια των γραφικών, προσφέροντας ποιότητα ανάλογη με πολλά cinematic βίντεο που βλέπουμε σε διάφορους τίτλους, εντούτοις τα εντυπωσιακότερα στοιχεία του τεχνικού τομέα κάνουν την εμφάνισή τους αργότερα.

Εκτός από την εξαιρετικά λεπτομερή απεικόνιση των χαρακτήρων και του χώρου, το draw distance είναι πραγματικά εκπληκτικό, ενώ παράλληλα επιτρέπει την εμφάνιση μεγάλου αριθμού στρατιωτών και από τις δύο παρατάξεις (με όλο τον χαμό των εκρήξεων και σφαιρών που συνεπάγεται αυτός ο αριθμός), χωρίς να υπάρχει η παραμικρή πτώση στο ομαλότατο frame rate. Διάφορες λεπτομέρειες καταφέρνουν με τη σειρά τους να δώσουν “ζωή” στο περιβάλλον, όπως ο αέρας που παρασέρνει την άμμο ή οι στάχτες που πετάνε στον αέρα ενώ το ανέμισμα που βλέπουμε στις σημαίες και τα πανιά αξίζει τα εύσημα για τη ρεαλιστικότατη απεικόνισή του στα επίπεδα που κυριαρχεί το στοιχείο του αέρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σύνηθες πρόβλημα του antialiasing που παρατηρείται σε πολλούς τίτλους του PlayStation 3 λάμπει δια της απουσίας του.

{PAGE_BREAK}

Αναμφίβολα ο τεχνικός τομέας οποιουδήποτε τίτλου διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την εμπειρία που θα έχουμε καθώς (ανάλογα με την εργασία που έχει γίνει) θα πετύχει –λιγότερο ή περισσότερο– να μας μεταφέρει στον κόσμο που προσπαθεί να αποδώσει. Εντούτοις, σε περίπτωση που το gameplay είναι προβληματικό ή και απλά μέτριο η παραπάνω συνιστώσα δε θα καταφέρει να προσφέρει κάτι παραπάνω από έναν πρόσκαιρο ενθουσιασμό. Ευτυχώς στην περίπτωση του Killzone 2 το gameplay βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα καταφέρνοντας με τη σειρά του να μας μεταφέρει στην αίσθηση του πολέμου.

Εξαρχής γίνεται εμφανές πως η δημιουργία της Guerrilla στοχεύει σε μία tactical προσέγγιση της δράσης, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι έχουμε συνηθίσει από την πληθώρα των FPS. Σε αυτό το ύφος του παιχνιδιού συμβάλλει καταλυτικά η εισαγωγή του ιδιαίτερα πρωτότυπου και λειτουργικού συστήματος κάλυψης, όσον αφορά το συγκεκριμένο είδος. Σε αντίθεση με τίτλους όπως τα Rainbow Six Vegas, Brothers In Arms κ.λπ. όπου ο μηχανισμός της κάλυψης αλλάζει την προοπτική σε third person εδώ η οπτική δε φεύγει ποτέ από τα μάτια του χαρακτήρα μας. Κρατώντας πατημένο το L2 δίπλα σε κάποια επιφάνεια ο χαρακτήρας μας “κολλάει” αυτομάτως σε αυτήν επιτρέποντας τη φυσικότερη κίνησή μας στο χώρο σε σχέση με τα προαναφερθέντα παιχνίδια.

Το tactical στοιχείο του τίτλου ενισχύεται περισσότερο από τις ομάδες εχθρών που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε στις διάφορες συγκρούσεις, οι οποίες διαδραματίζονται συνήθως σε ανοιχτά περιβάλλοντα με πολλά πιθανά σημεία κάλυψης. Η AI καταφέρνει να βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων, επιτρέποντας στους εχθρούς να διασκορπίζονται και να καλύπτονται αλάνθαστα με σκοπό να μας περικυκλώσουν ή να μας αναγκάσουν να εγκαταλείψουμε το σημείο κάλυψής μας, πετώντας πολλές φορές χειροβομβίδες για να πετύχουν αυτόν τον σκοπό. Σε συνδυασμό με την πολύ καλή AI, το επιβλητικό παρουσιαστικό των Helghast αποτελούμενο από τον εντυπωσιακό σχεδιασμό της στολής τους αλλά και του ψυχρά απρόσωπου κράνους τους καταφέρνουν να μας δώσουν επιτυχώς την αίσθηση πως ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν ικανότατο στρατό.

Κρατώντας πατημένο το L2 δίπλα σε κάποια επιφάνεια ο χαρακτήρας μας “κολλάει” αυτομάτως σε αυτήν επιτρέποντας τη φυσικότερη κίνησή μας στο χώρο σε σχέση με τα προαναφερθέντα παιχνίδια.

Η ποικιλία του οπλισμού είναι κάτι περισσότερο από ικανοποιητική αποτελούμενη από συνολικά 12 όπλα, περιέχοντας διάφορα είδη πολυβόλων, καραμπίνες και sniper αλλά και διάφορα φουτουριστικά και… ευχάριστα στην χρήση τους όπλα. Όσον αφορά την αίσθηση του χειρισμού τους αρκεί να πούμε πως όσοι ενστερνίζονται την άποψη της Criterion (Black) πως στα FPS οι πρωταγωνιστές είναι τα όπλα, τότε σίγουρα θα ικανοποιηθούν στο έπακρο. Η ανάκρουσή τους είναι η ιδανική αποδίδοντας αληθοφανώς τη δύναμη πυρός τους, ο σχεδιασμός τους είναι εξαιρετικά λεπτομερής ενώ τα ξεχωριστά animation των reload είναι προσεγμένα και εκτελούνται με μεγάλη ομαλότητα.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο μεγάλο εύρος των προσχεδιασμένων animation που έχουν οι εχθροί όταν δέχονται τα πυρά μας καθώς παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ανάλογα με το όπλο με το οποίο τους πυροβολούμε, το σημείο στο οποίο τους πετυχαίνουμε αλλά και την απόσταση που έχουμε. Οι αντιδράσεις που έχουν από τους πυροβολισμούς μας είναι πιθανότατα οι πιο αληθοφανείς που έχουμε δει σε FPS συμβάλλοντας σημαντικά στην απολαυστική χρήση των όπλων.

Δυστυχώς στο σημείο του εξοπλισμού εντοπίζεται ένα σημαντικό μειονέκτημα που κατάφερνε συχνά να προκαλεί τον εκνευρισμό μας. Σε μία περίεργη απόφαση των δημιουργών ανά πάσα στιγμή μπορούμε να έχουμε στην κατοχή μας μόνο δύο όπλα εκ των οποίων το ένα είναι αναγκαστικά πιστόλι. Με αυτόν τον τρόπο θα καταλήξουμε να μην χρησιμοποιούμαι πολλά από τα όπλα όπως, για παράδειγμα, την καραμπίνα από την στιγμή που το βεληνεκές της είναι πολύ μικρό ή το sub-machine gun, του οποίου η ακρίβεια δεν ενδείκνυται για μεγάλες αποστάσεις. Σίγουρα θα ήταν σαφώς προτιμότερο να μπορούμε να διαλέξουμε οποιαδήποτε δύο όπλα θέλουμε προκειμένου να κάνουμε αποτελεσματική χρήση των δυνατοτήτων τους.

Σε δύο σημεία του Killzone 2 θα κληθούμε να χειριστούμε ένα τανκ αλλά και ένα ακόμα όχημα που καλύτερα θα είναι να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Αρκεί να πούμε ότι το δεύτερο όχημα είναι τόσο εντυπωσιακό στην χρήση του που με κάποιες προσθήκες θα μπορούσε άνετα να συντηρήσει έναν αυτόνομο τίτλο. Ο τομέας του ήχου είναι με τη σειρά του ανάλογης ποιότητας με αυτήν του τεχνικού τομέα. Τα ηχητικά εφέ των εκρήξεων και των πυροβολισμών είναι έντονα και καταφέρνουν να αποδώσουν με μοναδικό τρόπο την ατμόσφαιρα της μάχης. Επιπροσθέτως, το soundtrack αξίζει τα εύσημα καθώς δένει απόλυτα με την κάθε περίσταση χάρη στα ποικίλα και εξαιρετικά επικά θέματα.

Ο τομέας του ήχου είναι με τη σειρά του ανάλογης ποιότητας με αυτήν του τεχνικού τομέα

Τελειώνοντας την παρουσίαση οφείλουμε να πούμε ότι ένα αρκετά σημαντικό μειονέκτημα του single player μέρους του τίτλου εντοπίζεται στη διάρκειά του. Στο normal επίπεδο θα χρειαστείτε περίπου 6 ώρες για να φτάσετε στους τίτλους τέλους. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να δοκιμάσουμε το σαφώς σημαντικό κομμάτι του multiplayer καθώς, όπως είναι λογικό, ακόμα δεν υπάρχουν παίκτες στους server του παιχνιδιού. Αναμονή λοιπόν μέχρι την επίσημη κυκλοφορία του τίτλου ώστε να σας μεταφέρουμε αναλυτικώς την άποψή μας για το online μέρος του Killzone 2.

{VIDEO_1}

Εν κατακλείδι, η δημιουργία της Guerrilla καταφέρνει να φτάσει το υψηλότατο hype που την περιέβαλλε, σίγουρα ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα δεδομένων των προσδοκιών που άρχισαν να “χτίζονται” ήδη από την αποκάλυψη του τίτλου στην E3 του 2005. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά βιντεοπαιχνίδια που έχουμε δει σε επίπεδο τεχνολογίας. Οι εξαιρετικές δυνατότητες της μηχανής γραφικών σε συνδυασμό με το άρτιο και απολαυστικό gameplay και την γενικότερη πολεμική ατμόσφαιρα καταφέρνουν να μας προσφέρουν μία μοναδική FPS εμπειρία, την οποία οι κάτοχοι του PlayStation 3 και κυρίως οι λάτρεις του είδους δεν πρέπει να χάσουν.