Battle Fantasia

Παρόλο που ξεκινά δυναμικά, το Battle Fantasia προτιμά τον εντυπωσιασμό από την ουσία

Είναι πραγματικά εκνευριστική η πολιτική ορισμένων εταιριών, οι οποίες τα τελευταία χρόνια δείχνουν να αγνοούν επιδεικτικά την αγορά της Ευρώπης, σε μια  περίοδο μάλιστα, που έχει αποδείξει με τον πλέον σαφή τρόπο τη δυναμική της. Σαφέστατα και οι περισσότεροι γνωρίζουν πως πολλές δημιουργίες δεν έχουν την τύχη να διατίθενται εκτός Ιαπωνίας, ενώ όταν συμβαίνει αυτό η ημερομηνία κυκλοφορίας διαφέρει από λίγους έως αρκετούς μήνες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το Battle Fantasia, έναν τίτλο για τον οποίο ελάχιστοι έχουν ακούσει κάτι.

Ο λόγος του συγκεκριμένου σχολίου αφορά τη γενικότερη αντιμετώπιση του από τον εκδότη, ο οποίος πρακτικά έφερε το συγκεκριμένο beat ‘em up από… την πίσω πόρτα. Τέτοιες κινήσεις συμβαίνουν συνήθως όταν το τελικό προϊόν είναι μέτριο και γίνεται μια προσπάθεια να αποφύγει την κριτική του Τύπου. Ωστόσο, με το Battle Fantasia ισχύει το ακριβώς αντίθετο, μιας και, δίχως να έχει στόχους για την κορυφή, δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητο το γεγονός πως πρόκειται για μια άκρως αξιόλογη προσπάθεια.

"Το Battle Fantasia καταφέρνει με άνεση να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού, αφενός με τον πανέμορφο οπτικό του τομέα και αφετέρου με το σύστημα μάχης"

Οι αιτίες αυτής της μυστικότητας δεν είναι δυνατό να αναλυθούν στο συγκεκριμένο κείμενο, αν και μπορούμε εύκολα να υποθέσουμε ότι η 505 Games  ίσως δεν ήθελε να φέρει το παιχνίδι της απέναντι στο Street Fighter IV. Αναμφίβολα η επιλογή της ημερομηνίας κυκλοφορίας δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη, μιας και είναι πραγματικά δύσκολο για κάποιον που ασχολείται τον τελευταίο καιρό με τον κορυφαίο τίτλο της Capcom να τον αφήσει στην άκρη για την παρούσα δημιουργία. Οπότε, κάτω από αυτό το πρίσμα, δικαιούμαστε να εκφράζουμε παράπονα μιας και σε σχέση με την πρωτότυπη έκδοση αυτή καθυστέρησε σχεδόν 8 μήνες.

Κοιτάζοντας συνολικά το Battle Fantasia, το ευχάριστο είναι πως πραγματικά αξίζει τον κόπο να του ρίξει κάποιος μια ματιά. Αποτελώντας ένα προϊόν που έρχεται δια χειρός Arc System Works, η διασκέδαση θα πρέπει να θεωρείται κατά κάποιο τρόπο εγγυημένη μιας και οι μάχες είναι πραγματικά απολαυστικές ή τουλάχιστον αυτό ισχύει στην αρχή. Ο λόγος που το συγκεκριμένο σχόλιο συνοδεύεται από ένα αίσθημα βεβαιότητας, προέρχεται από την ομάδα ανάπτυξης, της οποίας τα μέλη έχουν ασχοληθεί στην πλειοψηφία τους με τη σειρά Guilty Gear.

Και το πλέον ευχάριστο είναι πως μεγάλο μέρος από την "τρέλα" της συγκεκριμένης σειράς έχει μεταφερθεί αυτούσια και στο Battle Fantasia, ενώ και το art direction είναι πραγματικά ιδιαίτερο. Αν και τα πάντα έχουν ένα λόγο ύπαρξης, το σενάριο είναι απλά η αφορμή ώστε να ξεκινήσουν οι μάχες και τίποτα το περισσότερο. Έτσι, οι παίκτες πληροφορούνται πως πριν πολλά χρόνια η Γη κατακλύστηκε από μια μυστηριώδη δύναμη και παρά το γεγονός πως οι προστάτες της έδωσαν 6 μάχες, ηττήθηκαν σε όλες και τελικά παραδόθηκαν στην εχθρική στρατιά.

"Η διασκέδαση θα πρέπει να θεωρείται κατά κάποιο τρόπο εγγυημένη μιας και οι μάχες είναι πραγματικά απολαυστικές"

Μόνη ελπίδα ήταν οι προσευχή στους Θεούς, οι οποίοι επανέφεραν με το δικό τους τρόπο τη γαλήνη και χώρισαν τη Γη σε δύο μεγάλες παρατάξεις. Από την μία ήταν το Magic Kingdom και από την άλλη η Steam Empire. Τα πρώτα χρόνια κυλούσαν αρκετά ομαλά, ωστόσο, η σκοτεινή δύναμη, που δεν είχε καταστραφεί στο σύνολο της, επέστρεψε και για άλλη μια φορά ανέτρεψε τις ισορροπίες.

Η μάχη για την επιβίωση δεν άργησε να ξεκινήσει, αν και για καλή τύχη του πλανήτη βρέθηκαν ορισμένοι γενναίοι πολεμιστές, οι οποίοι δε δίστασαν να ορθώσουν το ανάστημά τους στην ξένη αυτή δύναμη. Ο καθένας μπορεί να συμπεράνει από τα παραπάνω πως το σενάριο δεν είναι κάτι το αξιόλογο, αν και το πλέον σημαντικό σφάλμα είναι πως τελικά τα όσα διαδραματίζονται επί της οθόνης -αφού ξεκινήσει το παιχνίδι- είναι πραγματικά αποκομμένα από τη συγκεκριμένη ιστορία. Επίσης, έχουμε να κάνουμε με ένα ιαπωνικό παιχνίδι και σε αυτές τις δημιουργίες μάλλον δεν μοιάζει υπερβολικό οι όποιες ελπίδες της Γης να έχουν εναποτεθεί σε ένα μικρό παιδί -που όμως κραδαίνει ένα τεράστιο ξίφος- ή, ακόμα χειρότερα, σε έναν τεράστιο αρουραίο…

{VIDEO_1}

{PAGE_BREAK}

Ευτυχώς τα προαναφερθέντα σχεδόν αμέσως περνούν στο περιθώριο και γενικότερα δεν θα απασχολήσουν ιδιαίτερα τους παίκτες. Το Battle Fantasia καταφέρνει με άνεση να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού, αφενός με τον πανέμορφο οπτικό του τομέα και αφετέρου με το σύστημα μάχης, που -δανειζόμενο στοιχεία από άλλους τίτλους- συνθέτει ένα αξιοπρεπέστατο σύνολο. Ο ρυθμός και η ένταση δεν απουσιάζουν, ενώ και οι ταχύτητες είναι υπερβολικά αυξημένες. Σημείο-κλειδί του τίτλου είναι το γεγονός πως τα πάντα διεξάγονται στις δύο διαστάσεις, αν και η γενικότερη φιλοσοφία του τίτλου απομακρύνεται από την αντίστοιχη του Street Fighter IV.

Εδώ η Arc System Works θέλησε να προσφέρει μια άκρως εντυπωσιακή εικόνα κάνοντας τις super moves ιδιαίτερα εύκολες στην εκτέλεσή τους και έτσι η εικόνα είναι αν μη τι άλλο ιδιαιτέρως εκρηκτική και φυσικά πολύχρωμη. Η αντίστοιχη μπάρα είναι αλήθεια πως φορτίζεται αρκετά γρήγορα και έτσι ο "χαμός" ξεκινάει από το δεύτερο κιόλας γύρο. Βέβαια εδώ η συγκεκριμένη επιλογή δρα και αρνητικά μιας και δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη η έλλειψη βάθους.

"Το Battle Fantasia δεν απευθύνεται σε καμία περίπτωση στους σκληροπυρηνικούς οπαδούς των beat ‘em ups που αρέσκονται στο να δαπανούν πολλές ώρες"

Η αλήθεια είναι πως, παρά το πλούσιο ρεπερτόριο κινήσεων των 12 μαχητών -υπάρχει ακόμα ένας που αποκαλύπτεται με την ολοκλήρωση του arcade mode- αρκεί η απομνημόνευση το πολύ δύο ή τριών από αυτές, οι οποίες θα φέρουν τη νίκη με αρκετά εύκολο τρόπο. Δυστυχώς, το επίπεδο δυσκολίας για έναν τέτοιο τίτλο είναι αρκετά χαμηλό, κάτι που σαφέστατα και δεν περιμέναμε από τους δημιουργούς της σειράς Guilty Gear. Το δυσάρεστο είναι πως το Battle Fantasia συνολικά είναι μια δημιουργία που αρχικά δημιουργεί τις καλύτερες εντυπώσεις, αλλά με την πάροδο του χρόνου δεν μπορεί να κρύψει το μεγαλύτερο πρόβλημά της.

Και αυτό είναι οι σχεδόν απλοϊκές και ρηχές αναμετρήσεις, στοιχεία που για έναν τίτλο αυτής της κατηγορίας είναι μάλλον καταλυτικά. Αυτό που ενοχλεί είναι πως η εταιρία έχει κάνει μια συνολικά ιδιαίτερα προσεγμένη εργασία, αλλά την ίδια στιγμή έχει παραμελήσει τον ίδιο τον πυρήνα του τίτλου…

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, το παιχνίδι της Arc System Works έχει δανειστεί πολλά στοιχεία από γνωστούς τίτλους, τα οποία τα έχει ενώσει με ένα μοναδικό τρόπο. Έτσι, το μοντέλο χειρισμού δείχνει να να προέρχεται από τη σειρά King of Fighters, αλλά δεν λείπουν και οι πινελιές από το Street Fighter όπως είναι για παράδειγμα η χαρακτηριστική κίνηση parry -εδώ ονομάζεται Gachi. Οι χαρακτήρες έχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό τους, ενώ οι ειδικές κινήσεις είναι πραγματικά πρωτότυπες, γεμίζοντας την οθόνη με στοιχεία αλλά και σχήματα που μάλλον παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην κατηγορία. Ακόμα και οι απλές κινήσεις είναι πάρα πολλές, αλλά δυστυχώς, όλα αυτά θα περάσουν απαρατήρητα μόλις ακουστεί η λέξη "fight" για τον απλό λόγο πως οι μάχες είναι απίστευτα απλές και δίχως βάθος ή πρόκληση.

Χωρίς αμφιβολία, το Battle Fantasia δεν απευθύνεται στους σκληροπυρηνικούς οπαδούς των beat ‘em ups, που αρέσκονται στο να δαπανούν πολλές ώρες ώστε να αποκαλύψουν όλα τα μυστικά του εκάστοτε τίτλου. Απεναντίας, γίνεται γρήγορα εμφανές πως στοχεύει σε ένα πιο ανεκτικό κοινό, που απλά αναζητά μια ευχάριστη, ξεκούραστη και -κυρίως- πανέμορφη δημιουργία. Σε επίπεδο επιλογών διαθέσιμη είναι μια πληθώρα modes, ωστόσο, για την ώρα το online multiplayer είναι πρακτικά αδύνατο να λειτουργήσει, μιας και οι δικτυακές αναμετρήσεις είναι γεμάτες από προβλήματα τεχνικής φύσεως.

"Ο ρυθμός και η ένταση δεν απουσιάζουν, ενώ και οι ταχύτητες είναι υπερβολικά αυξημένες"

Στον αντίποδα, το περιτύλιγμα του Battle Fantasia είναι, με μια λέξη, μαγευτικό. Με μια αισθητική που πραγματικά ξεχωρίζει και με τη φαντασία στον σχεδιασμό χαρακτήρων και περιβάλλοντος να περισσεύει, το οπτικό σύνολο είναι δίχως αμφιβολία το δυνατό χαρτί της δημιουργίας της Arc System Works. Η ιστορία εξελίσσεται μέσω story boards, τα οποία έχουν σχεδιαστεί στο χέρι, ενώ οι χαρακτήρες -πέρα από το γεγονός πως είναι γεμάτοι λεπτομέρειες- καταφέρνουν να κρύψουν με απόλυτη επιτυχία την πολυγωνική τους φύση. Γενικότερα, η εικόνα μιλάει από μόνη της, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως οι developers της Ανατολής -τουλάχιστον στο συγκεκριμένο τομέα- διαπρέπουν.

Στον τομέα του ήχου η κατάσταση είναι απλά αποδεκτή, μιας και οι ιαπωνικοί διάλογοι συνοδεύονται από τα εκκωφαντικά σχόλια των γυναικείων παρουσιών, που μετά από λίγο καταντούν εκνευριστικά. Τουλάχιστον, η μουσική επένδυση έχει τύχει καλύτερης μεταχείρισης, ολοκληρώνοντας με αυτό τον τρόπο τον συνολικά ικανοποιητικό τεχνικό τομέα.

Εν κατακλείδι, το Battle Fantasia είναι από την αρχή καταδικασμένο να ζήσει στη σκιά του Street Fighter IV, άσχετα από το γεγονός πως πρακτικά οι δύο τίτλοι προσφέρουν εντελώς διαφορετικό ύφος gameplay και αναμετρήσων. Η επιλογή της ημερομηνίας κυκλοφορίας δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη, αν και τελικά το σημαντικότερο ατόπημα του τίτλου είναι πως στοχεύει περισσότερο στον εντυπωσιασμό και λιγότερο στην ουσία. Ωστόσο -και παρά τις ρηχές μάχες- έχει τη δυναμική να γίνει άκρως διασκεδαστικό, αρκεί φυσικά οι απαιτήσεις των παικτών που θα το επιλέξουν να μην είναι ιδιαίτερα υψηλές.

Γιώργος Τσακίρογλου