Once Upon a Katamari | Review

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει παίξει ποτέ Katamari τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτά τα παιχνίδια. Πώς περιγράφεις τη μαγεία ενός μικροσκοπικού πρίγκιπα που κυλά μια κολλητική μπάλα, μαζεύοντας από συνδετήρες και φλιτζάνια μέχρι αυτοκίνητα, ουρανοξύστες και… ηπείρους; Το Once Upon a Katamari, η πρώτη ολοκαίνουργια προσθήκη της σειράς εδώ και δεκατέσσερα χρόνια, δεν προσπαθεί να δώσει καμία λογική εξήγηση. Απλώς σε αφήνει να χαθείς ξανά μέσα στο πολύχρωμο, παράλογο χάος του. Και -ευτυχώς-, αυτό το χάος είναι πιο απολαυστικό από ποτέ.

Η υπόθεση είναι ακριβώς όσο τρελή θα περίμενε κανείς. Ο King of All Cosmos – ένα μείγμα θεού, σταρ και παντοδύναμου μπαμπά με εγωισμό μεγαλύτερο κι από γαλαξία – κάνει και πάλι μια από τις καταστροφικές του γκάφες, εξαφανίζοντας τα άστρα από τον ουρανό. Ο Prince, ο μικροσκοπικός μας ήρωας, αναλαμβάνει να διορθώσει το χάος, κυλώντας το katamari του μέσα από διαφορετικές εποχές της ιστορίας: από τη λίθινη εποχή μέχρι τη μεσαιωνική Ιαπωνία και το μακρινό μέλλον.

Η αφήγηση δεν είναι ποτέ στο επίκεντρο. Είναι περισσότερο ένα πανηγύρι από σουρεαλιστικά cutscenes, γεμάτα αυτοσαρκασμό και εκείνη τη γνώριμη, εκκεντρική ενέργεια που κάνει τα Katamari ξεχωριστά. Κι όμως, κάτω από το σχεδόν γελοίο χιούμορ και την ακατάσχετη παραξενιά, υπάρχει μια αίσθηση αγνής, σχεδόν παιδικής φαντασίας που δύσκολα βρίσκει κανείς αλλού.

Το gameplay του Once Upon a Katamari δεν προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον τροχό. Ή μάλλον καλύτερα… τη μπάλα. Κυλάτε, μαζεύετε αντικείμενα, μεγαλώνετε, και τελικά…προσκολλάτε ό,τι βρεθεί μπροστά σας. Όμως αυτή τη φορά, η ποικιλία των επιπέδων και το concept του ταξιδιού στον χρόνο δίνουν μια φρέσκια πνοή στη γνωστή φόρμουλα. Σε κάθε εποχή θα βρείτε αντικείμενα, μουσικές και χαρακτήρες που αντικατοπτρίζουν την ιστορική της ταυτότητα – με το παιχνίδι να καταφέρνει να διατηρήσει την αίσθηση της έκπληξης ακόμη και μετά από ώρες.

Η αίσθηση του χειρισμού παραμένει χαρακτηριστική: δύο αναλογικοί μοχλοί (υπάρχει και επιλογή για την χρήση μόνο ενός εκ των δύο αναλογικών για μικρότερη πρόκληση), μια μικρή δόση «αδέξιου» ελέγχου, και εκείνο το παράξενο συναίσθημα ότι το παιχνίδι αντιστέκεται λίγο, για να κάνει την επιτυχία σας ακόμη πιο ικανοποιητική. Υπάρχουν, βέβαια, βελτιώσεις. Ένα νέο σύστημα power-ups προσφέρει χρήσιμα εργαλεία – όπως μαγνήτες που τραβούν αντικείμενα ή boosts που εκτοξεύουν προσωρινά τη μπάλα σας – χωρίς να αλλοιώνει τον πυρήνα του gameplay.

Σε μεγαλύτερους χάρτες, το παιχνίδι αποκτά σχεδόν μεταμορφωτική αίσθηση: βλέπετε τη μπάλα σας να μετατρέπεται από κουκκίδα σε κοσμική καταστροφή. Η κλίμακα του Katamari παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ατού του.

Το Once Upon a Katamari περιλαμβάνει αρκετά επίπεδα με θεματικές που δεν κουράζουν. Κάθε εποχή έχει το δικό της στυλ, διαφορετικά αντικείμενα, μουσικά κομμάτια και μικρές αποστολές που αλλάζουν τον ρυθμό. Κάποιες φορές ο στόχος είναι να φτιάξετε ένα katamari συγκεκριμένου μεγέθους, άλλες να συλλέξετε αντικείμενα ενός τύπου – ή απλώς να προκαλέσετε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χάος σε περιορισμένο χρόνο.

Η πρόοδος είναι πιο ομαλή από ό,τι στα παλιά Katamari, με checkpoints και ευκολότερη καμπύλη δυσκολίας. Παράλληλα, η προσθήκη ενός multiplayer mode (το Katamari Ball) δίνει επιπλέον λόγο να επιστρέψετε. Τέσσερις παίκτες μπορούν να κοντραριστούν για το ποιος θα μαζέψει τα περισσότερα ή ποιος θα κυλήσει τον άλλον εκτός πίστας. Δυστυχώς, δεν υποστηρίζεται η δυνατότητα για couch co-op, κάτι το οποίο θα ήταν αρκετά ταιριαστό.

Οι fans της σειράς θα χαρούν επίσης με την πληθώρα “Cousins”, των αλλόκοτων συγγενών του Prince που ξεκλειδώνονται και αλλάζουν την εμφάνισή του. Δεν αλλάζουν το gameplay, αλλά προσθέτουν ποικιλία. Ο τεχνικός τομέας είναι ακριβώς όπως θα περίμενε κανείς για ένα Katamari το 2025: πολύχρωμος, καθαρός και με διακριτική αναβάθμιση χωρίς να χάνει τη γοητεία του low-poly design. Το παιχνίδι τρέχει σταθερά στα 60 fps, αν και σποραδικά παρατηρούνται μερικές πτώσεις ρυθμού και pop-ins. Τίποτα όμως που να καταστρέφει την εμπειρία.

Το highlight, όπως πάντα, είναι το soundtrack. Μια νέα συλλογή από funky J-pop, jazz, surf rock και πλήθος «παράξενων» ήχων που δένουν τέλεια με το οπτικό χάος της οθόνης.

Φυσικά, δεν είναι όλα τέλεια. Ορισμένες αποστολές μοιάζουν επαναλαμβανόμενες, ειδικά προς το τέλος. Ο χειρισμός εξακολουθεί να έχει εκείνη τη μικρή «αντίσταση» που μπορεί να απογοητεύσει νέους παίκτες, ενώ κάποιες επιλογές του μενού δείχνουν κάπως ξεπερασμένες. Παρόλα αυτά, όλα αυτά χάνονται γρήγορα μέσα στη διασκεδαστική παραζάλη που προσφέρει το παιχνίδι.

Είναι αξιοσημείωτο ότι, παρά τα χρόνια της, η σειρά Katamari δεν χρειάστηκε ποτέ να κυνηγήσει τις «μοντέρνες τάσεις» του gaming. Δεν προσπαθεί να γίνει open world ή narrative-driven εμπειρία. Είναι ένα παιχνίδι με μοναδική ταυτότητα, που ξέρει ακριβώς τι είναι: μια ωδή στην απλότητα, την παραξενιά και την καθαρή χαρά του να παίζεις.

Το Once Upon a Katamari δεν είναι επανάσταση. Δεν χρειάζεται να είναι. Είναι η τέλεια υπενθύμιση του γιατί κάποιος μπορεί να αγαπήσει τη σειρά εξαρχής: γιατί τον έκανε να χαμογελάει χωρίς λόγο, γιατί έπαιζε με την αίσθηση της κλίμακας, γιατί κάθε πίστα ένιωθε σαν παιδικό όνειρο με pop art αισθητική.

Για τους παλιούς φαν, είναι μια ευκαιρία να ξανακυλήσουν σε εκείνη την αίσθηση ανεμελιάς. Για τους νέους, μια εισαγωγή σε έναν κόσμο που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο στο gaming. Και για όλους, ένα reminder ότι μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι να κυλήσεις ένα τεράστιο μπαλάκι και να χαλαρώσεις.

Ένα υπέροχα αλλοπρόσαλλο παιχνίδι που παραμένει πιστό στις ρίζες του, ενώ δίνει μικρές δόσεις φρεσκάδας με τα νέα του επίπεδα, τα power-ups και το multiplayer. Παρά τα μικρά χαλαρωτικά του θέματα, παραμένει ένα από τα πιο ευχάριστα και ιδιοσυγκρασιακά παιχνίδια της χρονιάς – μια γιορτή του καθαρού, ανόθευτου και πολλές φορές σχεδόν “mindless gaming”.

Το Once Upon a Katamari κυκλοφορεί από τις 24/10/25 για PS5, PC, Switch και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από τη Bandai Namco Entertainment Greece.