Παιχνίδια του 2015

Δεν περίμενα πως η εισαγωγή για ένα τόσο απλό κείμενο θα με δυσκόλευε τόσο και όμως την τελευταία ώρα έχω σβήσει και έχω γράψει τις γραμμές που διαβάζετε αμέτρητες φορές. Κατέληξα όμως ότι θα ήθελα να ξεκινήσω τη μικρή μου παράγραφο για τα αγαπημένα παιχνίδια που έπαιξα το 2015 με μια ευχή. Ίσως να φανεί λίγο παράδοξο σε μερικούς ένα gaming site να περιλαμβάνει σε ένα άρθρο που ονομάζεται “αγαπημένα παιχνίδια του 2015”, μια παράγραφο που ξεκινάει με μια ευχή, παρ’ όλα αυτά εγώ θα ήθελα να κάνω τη διαφορά και να ευχηθώ, σε όλους όσους διαβάζουν αυτές τις σειρές, να έχουν μια καινούργια χρονιά γεμάτη υγεία, πάνω από όλα να έχουν υγεία.

Πάμε λοιπόν στα του gaming. Ανάμεσα σε άλλα, το 2015 ήταν μια ακόμα gaming χρονιά, κρίσιμη ενδεχομένως για την βιομηχανία, μια χρονιά που ο κόσμος «έπρεπε» να δει και κυριότερα να παίξει νέα και ενδιαφέροντα παιχνίδια, σε αυτά τα καταπληκτικά μηχανήματα που κοσμούν τα γραφεία, τα σαλόνια, τα δωμάτιά τους. Είτε η πλατφόρμα επιλογής τους είναι το PC ή το PS4 ή το Xbox One ή το… Wii U, έπρεπε όλοι να δουν «φως στο τούνελ», αφού μέχρι τώρα ελάχιστες περιπτώσεις μπορούσαν να δικαιολογήσουν τον λόγο αγοράς κάποιου νέου μηχανήματος.

Ας ξεκινήσουμε όμως με τα αγαπημένα παιχνίδια που πέρασαν από τα χέρια μου το «σωτήριο» έτος 2015:

Shovel Knight

Η ιστορία έχει ως εξής: Ζουμάς, Μυρωνίδης και Τσομπάνης μπαίνουν σε μεγάλο κατάστημα στη Τσιμισκή, για να κάνουν μια βόλτα από το gaming τμήμα του και μετά από ορισμένες διαφωνίες για το εάν θα έπρεπε ο Μυρωνίδης να πάρει το Black Ops 2 έναντι 5 ευρώ για το Wii U (ξέρετε, τη μόνη πλατφόρμα τωρινής γενιάς που δεν χρειάζεται συνδρομή για να παίξεις ένα πολύ καλό online shooter σαν και αυτό, για αυτή τη κονσόλα μιλούσαμε), πέφτουμε πάνω στη PS4 έκδοση του Shovel Knight. Άρχισαν λοιπόν να με κοροϊδεύουν και να μου λένε για το πόσο ωραίο παιχνίδι είναι, αλλά θυμίζει μια άλλη εποχή που εγώ -ο Call of duty φαν- δεν θα είχα την υπομονή να παίξω, λες και ήταν κάτι τρομακτικά δύσκολο ή εμείς δεν έχουμε ζήσει σαν παιδιά την εποχή του Game Boy Color και των Mega Man (φέρνει πολύ σε Mega Man). Οπότε νευριάζω, παίρνω τη τελευταία κόπια και πηγαίνω προς το ταμείο.

Αργότερα, το ίδιο βράδυ, βάζω το παιχνίδι στη κονσόλα και συνειδητοποιώ το πόσο δίκιο είχαν τα «παλιόπαιδα». Όχι, όχι ότι δεν μου ταίριαζε ή τέτοιες χαζομάρες, που είμαι σίγουρος ότι τις έλεγαν για πλάκα (εεε;), αλλά το πόσο ωραίο και καλοφτιαγμένο ήταν το παιχνίδι 8-bit αισθητικής που είχα μπροστά μου. Σίγουρα, για τους μεγαλύτερους θα σημαίνει πολύ περισσότερα να ακούσουν αυτή τη μοναδική μουσική, να αντικρίσουν τα μεγάλα πολύγωνα -τρία σε αριθμό- που σχημάτιζουν το πρόσωπο του χαρακτήρα, καθώς και το 2D περιβάλλον. Ήταν όμως εξίσου ωραίο ταξίδι πίσω στο χρόνο και για εμένα, ήταν μια μοναδική εμπειρία ταξιδιού σε εποχές που δεν μετρούσες το millisecond του lag και την ταχύτητα στη σύνδεση, ούτε το χρόνο απόκρισης της κίνησης, από τη στιγμή που κουνάς τον μοχλό, μέχρι να κουνηθεί ο παίκτης στην οθόνη. Κάθεσαι, παίζεις και αποκομίζεις ένα μεγάλο χαμόγελο μετά το τέλος του, γιατί κατάφερες να περάσεις τη κακιά μάγισσα μετά από 3 χτυπήματα στο ευαίσθητο σημείο της (ακούγεται λίγο παράξενο αυτό)

Dying Light

Το πιο διασκεδαστικό οpen world co-op παιχνίδι που έπαιξα φέτος πρέπει να είναι το Dying Light. Πέραν του ότι οι μηχανισμοί parkour που έχουν συμπεριληφθεί στο παιχνίδι είναι εντυπωσιακοί και δουλεύουν άψογα, είναι ένας τίτλος καθαρά φτιαγμένος για να τον απολαύσουν ταυτόχρονα πολλοί παίκτες. Μπορεί η ιστορία του να είναι σύντομη και η εξέλιξη στο σενάριο κάπως αναμενόμενη, αλλά πέρα από αυτά ο τεράστιος χάρτης με το αμέτρητο looting και τα side missions, οι ευφάνταστες εκδοχές όπλων -όπως ένα δρεπάνι που βγάζει φωτιά και λάμπει μπλε από ηλεκτρισμό- αλλά και το σύστημα των ικανοτήτων που έχει ενσωματωθεί στο παιχνίδι, αποτέλεσαν τεράστια πηγή γέλιου για εμένα και την παρέα στο party chat. Είμαι σίγουρος πως όσοι ψάχνετε για ένα διασκεδαστικό co-op open world παιχνίδι με το setting του Dying Light, θα ενθουσιαστείτε όταν το παίξετε.

Call of Duty: Black Ops 3

Εντάξει, δεν πιστεύω να περίμενε κανείς πως θα λείπει αυτό το παιχνίδι από τη λίστα μου φέτος. Λίγα λόγια και καλά. Εάν κάποιος θέλει να παίξει Call Of Duty για πρώτη φορά πρέπει να παίξει Call of Duty 4: Modern Warfare, αλλά αμέσως μετά πρέπει να δοκιμάσει το Black Ops II… ε μετά θα παίξει Black Ops III. Από το 2007 που η σειρά έγινε mainstream και άλλαξε τα δεδομένα για τα onine shooters, το Black Ops III πρέπει να βρίσκεται στη 3η θέση των καλύτερων ONLINE κομματιών των CoD, όντας ένας από τους πιο διασκεδαστικούς και με τεράστιο περιεχόμενο -σε σχέση με τους προκατόχους του- τίτλους.

Καλή χρονιά!

Θάνος Τσομπάνης